Autonomie
Autonomie.
Het is mij zo duidelijk geworden dat het werkelijke vrijheid geeft als ik me niet meer bezig houd met lastig gedrag van anderen.
Ik kijk wat er wordt aangeraakt in mijzelf en heb daar aandacht en zorg voor.
Ik doorvoel wat ik werkelijk nodig heb in de confrontatie met dit gedrag.
Ik spreek de ander wel aan op wat ik waarneem van de ander, maar de drang om de ander te willen veranderen is er (zo goed als) niet meer.
Ik hoef de ander niet te overtuigen.
Take it or leave it.
Ik heb gemerkt dat onder de neiging de ander te willen veranderen bijna altijd de behoefte aan erkenning zit.
Die kan ik mezelf geven. Dat hoef ik niet afhankelijk van de ander te maken.
Wat een rust en vrijheid geeft dat!


Ik maak zeker lastig gedrag om mij heen mee: manipuleren, claimen, de autoriteit spelen, egoïstisch gedrag.
Alles komt voorbij.
Shit happens.
Dan neem ik de tijd om mijn reactiepatroon te doorzien, ik voel wat dit gedrag van de ander in mij aanraakt en ga weer naar mijn oorspronkelijke kracht.
Dit laatste doe ik door dingen te gaan doen die ik fijn vind.
Voor mij werkt het goed om dan de liederen te gaan zingen die mij dierbaar zijn of ik ga alleen maar klank zingen vanuit mijn gevoel.
In de geborgenheid van mijn studio komt het dan voor dat ik huilend of boos door emoties heen zing.
Ineens kunnen dan de kracht en het weten weer in mij naar boven komen.
Dat is zo fijn!
Dan is het meer: Dank je wel voor de ervaring, want ik heb iets opgeschoond en helder gekregen in mezelf!
Voor mij gaat het er niet om wat voor gedrag de ander vertoont. Het gaat erom hoe ik daar mee omga.
Ik laat die persoon dan ook op een bepaald gebied los: Ik laat het gedrag bij de ander en stap uit het actie- reactiepatroon.
Duistere en ondermijnende krachten lopen overal doorheen, ook door mijzelf.
Als ik ze niet meer voed door reactie, dan hebben ze geen voedingsbodem meer.
Wat ik ook naar mij toe krijg en van wie dan ook, ik heb de vrijheid om te kiezen hoe ik me daartoe verhoud.


Dit alles ligt voor mij in dezelfde lijn als omgaan met archontische krachten;
Ik win het nooit als ik de strijd ermee aanga, want in die frequentie zijn ze veel slimmer en sterker dan ik.
Maar als ik aanwezig ben in mijn oorspronkelijke kracht, dan kan archon daarin geen stand houden en dan ontstaat er respect.


Rudolf


Lieve Rudolf, Martijn is er al dik 15 jaar mee bezig; Gaat het ons samen lukken of niet..? Dat is in mijn optiek weldegelijk ook afhankelijk van het gedrag van anderen. Anders zou hij toch niet aankondigen om bijvoorbeeld zaken te gaan exposen..? Of benoemen hoeveel mensen sjaak afhaak zijn na bepaalde uitspraken. Of benoemen dat het veld onderling een zooitje is. Maar misschien zit ik er naast en moet ik nu heel hard roepen dat het ons zeker weten wel gaat lukken..? ..Laten we dat laatste maar in het veld zetten. Want de veiligheid in het gezamelijke veld is afhankelijk van elkaar.

Maar goed ik hoor je. Als je bemerkt dat er een ongelijkwaardige intentie zoals die ander willen veranderen ipv attanderen op, de motivatie is in jezelf voor het zetten van bepaalde stappen dan is dat zoals ik al eerder aangaf belangrijk om naar te kijken. Zoals jij ook aangeeft. Of bijvoorbeeld het niet willen begrijpen waar bepaald gedrag vandaan komt dmv open onderzoek maar direct willen veroordelen. Of als zaken ronduit gebaseerd zijn op leugens dan heb je wat recht te zetten, niet naar jou persoonlijk toe, maar even in algemene zin gesproken.
Wavarh
Spot on!
Respect, Rudolf...
Vriendengroet van Wilma

Hee  Tamara,
Al 12 jaar loop ik het pad met Martijn.
Diepe vriendschap en verbondenheid voel ik met Martijn en waar hij voor staat.
Zeker: Regelmatig heb ik mij uitgesproken over gedrag wat ik waarneem bij anderen. Dan vertelde ik wat dit met mij doet.
En inderdaad: We moeten het samen doen.
Dat “samen” zit in mij. Dat is wat ik voed en open leg.
Van daaruit kan ik mij verbinden met anderen en het “samen” met anderen bekrachtigen.
In mijn optiek heeft iedereen hier wel de intentie om de oorspronkelijke wereld  terug te halen. Daar focus ik mij op.
Daarnaast zie ik wel gedrag wat ik niet echt bijdragend vind, maar ik leg daar de nadruk niet op. We hebben allemaal te maken met de hack door de archontische krachten.  Ik wil mij verbinden met het wezen van de ander,


Of  het ons gaat lukken om deze 53ste (?) keer uit de hack te stappen, dat weet ik niet. Ik zie het wederom mislukken ook tot de mogelijkheden, maar daar focus ik mij niet op. Ik bekrachtig de lichtpunten en die zie ik veel om mij heen!
We doen het samen, lieve Tamara! Daar ga ik voor.
Samen, ieder op de manier zoals die het beste bij zichzelf past.
Ik zie jouw intentie van toewijding en inzet en daar verbind ik mij mee.


Groet vanuit een Goedhart (blij met mijn achternaam, haha)
Rudolf
Rudolf. Volgens mij heb jij niet echt bekeken en gelezen wat ik onder die andere post van je hebt geantwoord met linkjes enzo ofwel..? Wat ik peroonlijk heb ervaren? Want je geeft een "spiritueel verantwoord" antwoord en je benoemd niet wat er echt aan de hand is hier. Helaas heeft niet iedereen het beste voor met iedereen en niet iedereen heeft de intentie om de oorspronkelijke wereld terug te halen hier. Dat is de leugen en alleen maar positief focussen helpt blijkbaar niet. Er zijn meer frames in je boodschap die eraf mogen. Je bent hier als bronwezen juist om je aandacht door het zogenaamde "lastige gedrag" heen te zetten hier op aarde want dat omschrijft deze realiteit. En je er niet door te laten misleiden. Dus weten wat voor vlees je in de kuip hebt, anders val je voor alles. Want de invasie macht kan met droge ogen de meest mooie boodschappen verkondigen.. slaap lekker wordt het dan.

Het moet ons lukken de 54ste keer. De hijack gaat er sowieso af, in hoeverre dat traumatisch gaat zijn voor ons allen is aan ons.

Edit voor de ref en volledigheid; Deze post bedoel ik: https://www.martijnvanstaveren.nl/forum/uit-programma-s-stappen
Nu pas had ik de ruimte om ook deze topic tot mij te nemen en ik ben verbaasd om te zien hoe dit thema 'iemand veranderen, corrigeren' in het veld aanwezig is, oftewel het veld is open. Zeer interessant, spannend en zelfs verhelderend om dit inmiddels te kunnen herkennen.
De omgeving waar ik mij momenteel in bevind is nogal oordelend, bepaalend, corrigerend, etc. Daarin ben ik ooit opgegroeid. Ik ervaar mijn keel dicht geknepen, waardoor ademhaling wat stugger gaat.

Het veld van wat je schrijft is open en ik dacht πŸ™ˆ, dat ik goed en fijn ben met een bepaalde mens waar ik momentaan op bezoek ben. Dus niet πŸ˜ͺ. Ik ben niet volledig in vrede met haar en dat is voor mij verdrietig, omdat ik de sturing hier in mij ervaar.

Het ging om wat jij schreef: Het konstant willen corrigeren veranderen door de ander van mij en het corrigeren van de ander vanuit mij naar haar toe  Ondanks dat het een afweer/ weerstand reactie was, is het de zelfde energie 

Deze mens heeft mij nogal getriggert op het gene wat je schrijft en waar ik het 'take it or leave it' en 'respecteer mijn wens' tot uitdrukking mag brengen. Doordat ik vandaag kritiek heb ervaren op mijn moederrol, ben ik vanuit diepe kwetsing even flink verbaal in afweer voor grensoverscheiding gegaan. Mijn hart ging vandaag niet echt op slot, maar is wel flink afgeschermt. 

Naar de emotionale reactie met mij alleen in mijn kamer,  zag ik de dynamiek wisselwerking, werking van archontisch veld door haar en mij allebij. Gelukkig ben ik nogal goed gereflecterd. Deze erkenntenis neem ik morgen weer mee naar huis om daar op te reflecteren, of ik laat het voor wat het is.   Fijn dat jij deze topic hierheen bracht




 
Hallo Rudolf, Tamara en Sonja

Met veel aandacht heb ik deze topic en de reacties gelezen en nog is gelezen en nog een keer en ik kom er toch niet helemaal uit.
Misschien komt het doordat er iets geopend is waar ik nog niet helemaal "in" zit, dat kan maar ik zou er toch wat verder over door willen praten.

Een situatie die zich gisteren  voordeed heeft iets in mij geopend waardoor ik flink door elkaar ben geschud.

Op een ander kanaal stelde ik een vraag aan iemand...een warm en liefdevol persoon ( zo heb ik deze persoon leren kennen)
Mijn vraag was heel simpel maar de reactie die erop volgde was heel agressief en ronduit lelijk.
Ik schrok daar heel erg van want ik was mij totaal niet bewust van het feit dat de verbinding die ik met deze persoon had zo onder spanning stond.

ik wist ook niet zo goed hoe ik moest reageren want het was heel dubbel.
Er werden heel veel aannames gedaan en er werden dingen gezegd die helemaal nooit gebeurd zijn..en die dus ook helemaal niet in mijn beleving voorkwamen....ik ben mij dus werkelijk van geen kwaad bewust ( wat niet wil zeggen dat het ook zo is )

Mijn eerste reactie was....verdedigen
Maar meteen daarop ontstond iets anders...namelijk..terugtrekken

Mijn vraag aan jullie is deze;

Waar trek je de grens in het opgeven van je eigen autonome zelf ten behoeve van de ander, zodat die zich beter voelt...of blijven staan voor je eigen vrijheid van spreken, voelen en denken.

Als het niet mogelijk is de balans te vinden in gesprekken met die ander..en je raakt de verbinding kwijt..wat dan?

Ik hoop dat ik wat meer inzicht kan vinden, want het is voor mij wel zo..wat Tamara zegt...wordt het anders niet...Slaap lekker?

Een mooie dag 
Apolonia



Goedemorgen Apolonia πŸ₯°
Dat is een zeer goede vraag, die ik vanuit mijn ervaring alleen  situatief kan beantwoorden, omdat ik hiermee in verschillende realiteiten anders omga. Desalniettemin, staat de ZelfLiefde als mijn kompas bij alles bovenaan.

Drieënhalf jaar geleden heb ik tot op een mail contact, het contact met iemand verbroken uit ZelfLiefde voor mij, ondanks dat ik van deze mens houd. Ik houd zo zeer van de essentie.

De situatie van gisteren was met een familielid. Hier zal ik het contact niet mee verbreken alleen anders invullen. 

Beide mensen zijn zich, van zichzelf nog niet bewust. Zij hebben steeds mijn diepste pijnen, programma's en geloofsovertuiging getriggert.

Een deerde persoon waardoor ik afgelopen jaar teleurstelling, steeds meer verwarring en verdriet had ervaren, heb ik het contact mee gedimt.
Haar schreef ik een brief (old school😍) waarin ik mij had bedankt voor wat wij elkaar mochten geven en ook meegedeeld dat ik door de situatie's zo verdrietig, verwarrd, niet gezien en boos werd zodat ik het besluit om onze verbinding te dimmen moest nemen.

Ik zie alle drie mensen als mijn levensfasegenoten, voor iedere levensfase en realiteit een ander genoot. De eerste twee zijn nog niet tot zichzelf ontwaakt en waar ik mijn  levensenergie verloor. Bij hen ging het om het verbreken in het kader van ZelfZorg en in het kader van transformeren binnen de familie.
De deerde persoon is wel van zichzelf bewust en daar verloor ik geen energie, maar daar  was steeds minder gelijkwaardigheid waardoor een onprettige dynamiek ontstond. Hier gaat het om de gelijkwaardigheid te herstellen, de verbinding te eren, elkaar blijven zien in liefde en  de keuze het via een brief tot uitdrukking in het veld te brengen. Zonder emotie maar daarvoor volop gevoel. 

LevensFaseGenoot noem ik eigenlijk iedereen waar ik een verbinding mee in ga, dus ook met jou Apolonia. In deze benaming is alles en niets mogelijk. De verbinding is kort of lang, oppervlakkig of intens.
Ik houd bij alle drie de mogelijkheid open tot echte verbinding - ooit.

Toch staat de verbinding met mij boven alles en iedereen. De LiefdeVolle omgang met mij is voor mij essentieel. Ik moet niks ik mag. Ik mag teleurgesteld zijn, omdat de zelf gecreëerde illusie ineens crystal clear is. Ik mag met elke keuze van mij in vrede zijn, om mijn eigen veld van alle mogelijkheden open te houden. 

Ik weet niet, of ik goed kon uitleggen waar het mij om gaat  of it aansluit bij de tekst van Rudolf. Zoniet mag je het mij gerust zeggen ook via het account op telegram.

Latere toevoeging; de rolidentificatie en identificatie met gedachten en emoties speelt met mij nog steeds een spel, die ik meespeel. Toch door reflectie herken ik, laat ik los en leef steeds neutraler en meer liefde.

Liefs Sonja πŸŒ±πŸ’šπŸŒ³
Het gaat lukken deze keer als je werkelijk weet wie je bent en echt beseft waar we in zitten. Dan is het al gelukt. Het helpt te beseffen dat ook in deze realiteit de buitenwereld een afspiegeling is van je innerlijke wereld. De valkuil is dan dat je de buitenwereld wilt veranderen, verander je innerlijke wereld.
Ik zal deze even toevoegen nog in algemene zin ter verduidelijking..? Ik ben het dus niet eens met je mag niets doen, alleen maar positief focussen en het andere (=de archontische macht, welke vooralsnog bijna 180 graden het tegenovergestelde is aan de originele menselijke koninkrijken) en dan zeggen dat die zogenaamd slimmer en sterker is dan wij.. etc. 

Er zijn gewoon hele troepen machten/ beschavingen actief om te beschermen wat ons en hun dierbaar is..als er zero-sum games gespeeld worden door een bepaalde entiteit dan kan je niet anders dan... (ps. Het zit hem voor mij in de respectloosheid in de ontkenning van de strijd ter bescherming van de originele menselijke koninkrijken in algemeene zin teweeg brengt. Of het gebrek aan besef hierover, hoe groot en noodzakelijk die samenwerkingsverbanden en taken zijn. Iets wat maar niet lijkt te landen in algemene zin. Want strijd is fout is de spirituele overtuiging, en is zo simplistisch.) Wat ga je dan tegen die coalities zeggen als je ze ontmoet? Welke groepen gaan denk je als eerste ground zero binnen? Ga je ze afwijzen? Wat voor vredesdragers zijn wij dan? 

Of de ander kant op, onveiligheid in het veld; dat brongenoten hier op de grond denken dat ze goed bezig zijn door "Commanders" te channelen of andere situaties sabboteren onder het mom van contact leggen. Door reptiliaans/ draconische/ archontische troepen machten binnen te trekken, die dan weer elders het veld verstoren. Er zijn gewoon heel veel new age praktijken heel onveilig om uit te voeren. Zogenaamde healing modalities ook. 🀷‍♀️ 

Voor mij is het vraagstuk dan hoe heel je deze realiteit dan samen..? Ervan uitgaande dat door het werk van onze buitenaardse broeders en zustsrs buiten deze realiteit de hijack er sowieso af gaat. En het dan o.a. aan ons is of dit wel of niet traumatisch gaat zijn..? 

https://www.facebook.com/share/v/1DsrFXHTT3/
Dank  voor jullie reacties....
Tamara...ik heb geen Facebook..jammer..misschien is de informatie die je wilt delen ook ergens anders te lezen.?

Welterusten voor nu allemaalπŸ’›

Apolonia
@Apolonia helaas ik kan geen audio/ film fragmenten uploaden hier. Zal vast een reden voor zijn.. Fijne nacht! 
Dank voor je aanvullende reactie Tamara.

Ik ga daar nog dieper in want ik voel dat daar nog eea zit wat ik niet op een lijn krijg.

De strijd die je beschrijft..archontisch..repteliaans ed zit ook IN ons...
Ons brein wordt daardoor bestuurd en dat is iets waar we nooit vrij van zijn.

Aan de andere kant is er het Hart..de goedwillende kant IN ons.

Geen van beiden kan ontkent worden.

Alles wat zich dus buiten ons afspeelt en wat ons aanvalt  of in liefde vindt elke dag wordt binnen in ons uit "gevochten"

Het kan naar mijn gevoel dus alleen IN ons opgelost worden dmv ons vrije bewustzijn.

Dat zou dus inhouden dat je altijd alleen staat in die strijd ...en van daaruit altijd op zoek bent naar medestanders...en aangezien iedereen zijn eigen pad loopt en er vaak nog geen balans is tussen goed en Niet goed heb je ook onderling strijd ...

Misschien is het daarom wel belangrijk ieder wezen in zijn of haar eigen waarde te laten en elk pad met respect te behandelen ...en dat het niet of/of is (liefde of oorlog) maar en/en....tot er evenwicht ontstaat.
Dat heeft dan weer te maken met erkenning in jezelf van beide kanten...


Nou ik ben benieuwd naar de reacties hierop ​..

Een mooie dag samen..πŸ’›

Note;

Ik schrijf deze reactie puur vanuit mijn eigen gevoel...en ik respecteer iedereen die er anders over denkt en op of aanmerkingen heeft.
Ik zal meenemen wat ik nodig heb om mijn pad hier te bewandelen...met dank aan iedereen die de moeite neemt dit te lezen en/of te reageren

Samen staan we sterk

Goedemorgen Apolonia πŸ₯°

Bij het lezen van je tekst kwamen situaties in mij op, waar het in mijn leven om verdeeldheid ging in plaats van autonoom.
Wat heb ik gestreden, gevochten weerstand gehouden, maar toen ik werkelijk zag en voelde wie uiteindelijk van deze  verdeeldheid zal gaan profiteren, heb ik losgelaten om niet te verliezen en de verdeeldheid niet meer met mijn energie te voeden. 

Sindsdien vraag ik mij af, wie mijn handelen, denken, drama doorleven dient, verdeeldheid voed in plaats van verbinding schept en kan ik bewust situatief kiezen. 

Was ik destijds doorgegaan met dit absoluut gestuurd gedrag, had ik alles verloren, inclusief mijn levensenergie en mijzelf. Ik had het archon die door mij en een anderen doorheen werkt met alles gevoed. 
Het archontisch veld; Ik weet van al de antikrachten archon, reptillian en wat er nog allemaal is, ik wet uit eigen herinnering wat ze hebben gedaan, maar ik wil dit spel niet meer onbewust meespelen. Ik kies bewust voor mij en de verbinding met de essentie van de ander. 

Zoals ik het nu doe lijkt voor buitenstaanders ongeacht of ze  zogenaamd bewust of onbewust zijn, onbegrijplijk en soms zelfs zwak niet strijdvaardig. 

 Mijn lichaam laat aan de buitenkant zelfs de verdeeldheid zien. Maar ik identificeer mij "niet* meer" met de verdeeldheid en de archontisch kracht die ook nog weleens door mij werkt en inmiddels ervaar ik steeds meer uiterlijk en innerlijk vrede, dat het weer samenkomt, samenwerkt, omdat ik bewust loslaat en ontvang.

*heel soms raakt het mij nog emotioneel om te zien en ervaren wat deze antikrachten bij mij en ons allen bewerkstelligd hebben.

Dankjewel voor de uitwisseling πŸŒ±πŸ’šπŸŒ³
Heel mooi Sonja..dank je wel
Sorry ben ik de basics vergeten te benoemen? Focussen op je eigen en iemand anders spirit is inderdaad belangrijk. Ai heeft die niet, dat is wat we noemen een entiteit. Waarbij een bepaalde tak voor als nog bewustzijn doorkopiërd en gevangen zet, bronwerelden overneemt en razendsnel aanpast. Waarbij mensen afwijkend gedrag gaan vertonen anders dan dienstbaarheid. De aarde hier is de kernel, ground zero, hef hem op en de besmetting is weg. Bronwerelden veilig, iedereen terug op de plek van origine. Maar dat is traumatisch en betekent einde realiteit/leven hier. Terwijl deze aarde ook mooi is en het origineel is om zorg te dragen voor werelden ipv voor destructie te kiezen. Maar goed einde oorlog en einde invasieve macht is ook wat waard.