en als al het werelds op zijn kop draait en dat draait dan zal mijn mond open vallen mijn hand en mijn verstand als geen steen meer op de ander blijft dan zal ik snappen van de kracht van rots
en als ik omgewend ga zien en dat ziet dan zal de hemel nergens boven zijn en de aarde nergens onder als persoonlijke voorbestemming valt dan zal ik begrijpen van het echte groots
en als ik achterstevoren lopen ga en dat gaat dan zal mijn binnenweg zich openen en me wiegend zacht bewateren als ik niet langer ademhaal tegen mijn eigen vuurdraad in
en als ik mijn denken overhoop gooi en dat gooit dan zullen de sporen van weleer samen drijven als in een meer druppel voor druppel zal ik in rook opgaan en opnieuw zichtbaar worden in rimpelend geheel
en als ik mijn gevoelens kantel en het kantelt dan zal het gulden midden breken de vliezen zullen scheuren en het donker web zal zich ontspinnen de wind zal nieuw voelen als ik ben
en als ik mijn lijfelijk systeem omverhaal en het verhaalt dan zal de krachtsdynamiek openbarsten de taal van ziekte zal mij ontvolgen mijn uitdrukking zal harmoniseren en zich verbinden met mijn zonnen
en als mijn identificatie omklapt en het klapt dan zal mijn nummer zich buigen naar nul en mijn plek op aarde openvallen mijn traceerbaarheid zal verdwijnen in het gat die programs aaneengeregen achterlieten
en als mijn taal door de war raakt en dat raakt dan zal ik tussen brokken zin en geving die schaduwden op mijn kracht mezelf weer vrijgevig zien zitten om opgehoopte energie te horen spreken
en als het leven omver valt en dat valt dan zal ik zien van de val die viel als een werkwoord die enkel in zichzelf past om zijn eigen idee van leven zelf te ontsluiten en die uiteindelijk nergens werkt in mij
en als de dood met de bovenkant naar beneden stort en dat stort dan zal ik uit het veld geslagen worden het veld van in de war zijn en onthutst onthand tot in boven het verstand de veronderstelling van afscheid zal breken
en als mijn hart buiten het kloppende slaat en het klopt dan zal de gedachtestop doorslaan de kosmische vereniging dooreen weven en het orgaan als nieuw ontharden prijsloos en belangeloos
de bloem zal ondersteboven groeien de omgekeerde poortbogen wenken de lege boot zal het kapseizen om doen slaan en symboliek zal in uiteenzetting openspatten
watergolven in de lucht vuurwerk in het hart de hand die ademt met de grond
en als ik wakker wordt dan zal het eindelijk stil zijn en het stilt de nacht gaat uit de dag licht op het lied heft aan en het stilt ..