Als het is zoals ik me kan herinneren van mijn ervaring van mijn geboorte en ik weet de diepe connectie wat ik heb met de aarde. ik wilde hier helemaal niet zijn, ik kwam al voordat ik geboren werd in een verstikking terrecht waarbij het zo verschrikkelijk was. Ik kon niet wegkomen ik heb herhaaldelijk het geprobeerd om eruit te komen maar het lukte niet. uiteindelijk is het toch gelukt, althans dat denk ik dan want ik zit hier toch? het lamgelegd worden, er niemand voor je is, je het zelf te doen hebt, die is zo intens voor mij althans dat wordt dan ingevoegd. Deze ervaring zou dan mijn hele leven al vanaf mijn welkom hier beinvloeden. ER IS NIEMAND VOOR MIJ. Je hebt te wachten, te wachten en te wachten. Er is niemand en er zal niemand komen.
Wanneer ik mij zo diep verbonden voel met waar ik vandaan kom, waar de bomen zijn waar de aarde vele malen ruimer en groter is waar we zo in harmonie met elkaar omgaan er geen strijd is en waar we elkaar ten diepste voelen. Wanneer ik dat hier voel dan vervult een gedacht van aha er is hier niemand voor je, je bent iedereen kwijt geraakt. hier kan je niet leven, het is hier niet leuk. Ik heb me ook echt heel rot gevoeld toen ik in de 2de klas van de middelbare school gevechten zag en ik rende ervoor weg ik kon het niet handelen. Het maakte mij zo bang en treurig. Voordat dit de overhand wil gaan krijgen om uit het gevecht te blijven en mijn gevoel binnen in mij juist in het contact te blijven van mijn echte werkelijke gevoel van diepe liefde en contact in mijn hart dat me rechtstreeks naar hoofd uitzend wat mijn hart mijn gedachte laat weten. Ja het werken naar wat denk ik en kan ik daar mijn eigen hartbewustzijn in laten versmelten. dus geen gedachten meer die ik niet wil. Wat denk ik zelf oorspronkelijk.
Deze song en de video erbij geven weer dat ik respect voel naar de verzorgers die er niet waren toen die tijd voor mij en mijn moeder tijdens de ervaring van mijn geboorte in het drukke ziekenhuis in Amersfoort ongeveer 47 en een half jaar geleden. Dat er wel verzorgers zijn en hele liefdevolle! en ja toch ook wel met een potverdorie waarom was er niemand voor haar. Wachten en wachtend op de gang tot er iemand mijn moeder hoorde dat ze verzorging nodig had. Ik was bij haar met mijn bewustzijn, kon alleen fysiek niets voor haar betekenen op dat moment. ik huilde, ze kon me niet pakken, het was zo druk in het ziekenhuis. In 2023 ben ik de kraamzorg in gegaan en heb in 2025 mijn diploma opgehaald en toen stopte ik het het na allerlei intense situaties die ik bij de gezinnen tegen kwam. het was een reis om nooit meer te vergeten! Heb ik te snel opgegeven, ben ik weg gerent voor iets wat zo sterk in mij leefde?
Wat ik niet had verwacht van mezelf was om bij de bevallingen aanwezig te zijn het mooiste vond van mijn werk. Om de ouders hun baby's een warm welkom te heten op deze wereld in aanwezig zijn. respect en liefdevolle benadering en het gouden uur van mens zijn in alle hechtheid te kunnen ontvangen. vanuit beide kanten, het kindje en de ouders. Hun de verzorging te kunnen geven. ja en dit stukje wat ik en mijn moeder niet hebben gehad te kunnen geven.( Eigen gemis ) Ik ervaarde het als een bijzonder moment de eerste uren na een geboorte. Een ervaring van buiten de tijd te zijn en alleen heel sterk in het moment te zijn. Mijn vraag aan mezelf, ben ik hard weg gerent? Ik ging bij de organisatie weg met een solicitatie om alleen voor partusassistent te werken en niet meer een hele week bij een gezin kraamzorg te hoeven geven maar alleen te assisteren bij de bevallingen. Nooit gedacht dat ik dit kon en moeiteloos mij zo aanwezig en in het nu zijn kon voelen bij een bevalling en in het leven. Ik vond het soms best wel heel veel. Ik heb de deur dicht gedaan. Alleen dit stukje van bij bevallingen zijn staat naar mijn gevoel nog op een kiertje. Ik weet niet, maar iets in mij voelt als someting so strong inside. went ik mij af, ren ik weg voor iets wat wellicht is wat ik hier graag kom doen?
Alleen dan zit er een gedachte op van het is hier niet leuk om te zijn op dit stukje van de aarde, liever geen baby's meer hier en waarom niet? Ohh als ik mij inzet om de baby's hier een zo fijn en aangename start te geven. Poeh is het juist waar ik in te bewegen heb. Omdat als wij onze kinderen hier zo traumaloos verwelkomen ze hun oorspronkelijkheid beter kunnen behouden?
en zie dan de grote planeet Gaia want als ik en wij Gaia de grote oorspronkelijke Gaia zijn als ik en jij daar vandaan komen en het hier leven dan maken we deze aarde net zo groots als mijn gevoel en herinnering van mijn lieve oorspronkelijke oneidige wonderbaarlijke Terra Gaia. ik hou van je! Laat me zien, voelen en horen om te leven deze geboorte van Gaia hier en nu. in harmonie, puur mens zijn. ik heb er hard voor gewerkt en nog steeds om vanaf het begin van hier te zijn om dit trauma te ontheffen als dat is wat er nodig is. Om mijn herinneringen hier tot oorsprong te brengen. Beetje bij beetje kom ik terug waar ik ooit begonnen was.
Mijn toegang hier nu puur als mens te leven. Te aanvaarden wat het leven hier op dit stukje te betekenen heeft met alle consequenties. Dat er bodyquards zijn die mij de weg wijzen, de welbeings die mij een groot geschenk hebben terug gegeven. wauw mijn liefde! Op de piramide van de zon!!
Als mijn hartsgevoel in contact staat met mijn hersenen wat kan er vanuit mij echt puur geschept worden. Creatie volop aan, plezier volop aan, liefde onbeperkt en in overvloed, ontmoetingen in nieuwsgierigheid en vergevingsgezindheid voor alles wat is. en als er dan iets buiten mezelf mag zijn van de vrienden en familie gevoel die ik hier heb en ontmoet dan bekrachtig ik dit met 1000000 den liefde en contact, want samen maken we de aarde hier met elkaar mooier en sprankeler, door er echt voor elkaar te zijn!!