Goede morgen 🥰
Apolonia sprak enkele dagen de stilte aan die zij opmerkte en velen met haar. De stilte werkt nog goed in mij en toch wil ik in deze ochtendstilte iets schrijven en delen. Ik heb het gevoel dit hier te mogen doen als steuntje in de rug voor iemand, als support in liefde op afstand, als een impuls. 

In de laatste jaren had ik mij wellicht zelf op slot gezet - geblokkeerd, omdat ik aan mensen die 30 jaar bij mijn leven “hoorden” en waar ik het contact sinds enkele jaren niet meer onderhouden kon, toch noch al te graag iets wilde opklaren. Er was veel gebeurd en ik had veel gehoord en ik moest destijds een keuze maken, maar juist nu was daar de  timing om een ‘Old School’ brief te sturen. Ik heb zonder wrok een soort van verklarende uitreiking gedaan, van mij afgeschreven, een vraag gesteld, het slot eraf gehaald terwijl ik bij het schrijven verdriet had maar uiteindelijk zoveel vertrouwen, kracht en support voelde. Ik heb de mensen herinnerd aan wie ik eigenlijk altijd was en hoe ik  door omstandigheden tijdelijk was geworden oftewel gedroeg. Ik schreef dat ik uiteindelijk moest kiezen tussen zogenaamd “normaal doen” en mijn kinderen voorleven dat en moeder toneel hoort te spelen om een schijnwereld in stand te houden en mezelf om de lieve vrede blijven wegcijferen, óf doen waarvoor ik eigenlijk sta. Voor mezelf kiezen, voor mijn zelfliefde, mijn gezondheid en ook herstel. Ik wilde iets wat ik zo lang niet meer kon tot uitdrukking brengen (zum Ausdruck bringen), omdat ik een soort van in elkaar gekropen futloos geleefd vrouwtje was geworden. Mijn levensenergie was er nog amper, ik herkende mij zelf al lang niet meer.  Ik wilde een soort van verhelderend statement geven en zonder wrok laten zien dat ik achter mij sta en mij aan mijzelf committeer. 
Ik legde voor de eerste keer sinds jaren neer dat ik om de omwille van de lieve vrede mijn kinderen niet wil voorleven dat men toneel dient te spelen, terwijl men daardoor zelf onderuitgaat. Ik wil mijn kinderen laten zien dat iedereen het recht op gelukkig zijn heeft, zijn verantwoordelijkheid voor zijn keuzes, uitspraken en handelen dient te dragen. Ik wil hun voorleven dat de liefde voor jezelf en zelfzorg, in alle gelijkwaardigheid, nog altijd boven de liefde voor een ander staat en dat het authentiek uitdragen van jezelf – werkelijk trouw zijn aan wie je bent – het grootste is wat een mens in deze wereld kan brengen.

Ik heb geen verwachting aan deze brief, aan deze mensen. Ik vertrouw erop dat deze brief opheldering brengt. En dit gebeurt in ieder geval nu al sindsdien bij mij. Ik voel mij lichter en ook weleens zeer helder, niet op slot – niet zelf geblokkeerd, maar zelf geopend. Ik voel dat ik zelfs een veld van zoveel mogelijkheden voor mij heb geopend. Ik laat mij meenemen in de blijdschap van een ander, ik voel gelukzaligheid meer ruimte in mij innemen en zo sterk zijn. Onder al mijn oud verdriet en kwetsing kwam ik gelukkig nu de grote behoefde na, om mij zelf toe te staan de eerste soort van uitreiking te doen en toch het resultaat los te laten. Ik weet en voel dat sommige mensen gewoon niet meer in mijn leven horen. 

fijne dag voor jullie en alle liefs van mij 🌱💚🌳