Loes, mooi, dank voor het delen.
Hier nog eentje, ook piano: Tchaikovsky: The Seasons: April. Snowdrop (Alexander Malofeev)
https://www.youtube.com/watch?v=v2YieM-Ga8E
🌱🌷🌞🌸🌺🌳🌲
Hier nog eentje, ook piano: Tchaikovsky: The Seasons: April. Snowdrop (Alexander Malofeev)
https://www.youtube.com/watch?v=v2YieM-Ga8E
🌱🌷🌞🌸🌺🌳🌲
Loes, en Anna, mooie tijdloze muziek! Piano kan zo mooi puur en zuiver klinken.
Ik hou ook erg van muziek. Dit is muziek waar ik wel eens naar luister, het is een Iraans lied over liefde.
https://youtu.be/Gic3Iy6xtnI
Toen jij Mabel deelde over het Iraans nummer, kwam plots de Perzische zanger Moein, in mijn gevoel naar voren.
Als klein meisje heb ik veel met mijn bio-papa door het Limburgs heuvellandschap gereden. Hij is een koerd uit Irak en gevlucht in de jaren '90 door de oorlog.
Als vrijheidsstrijder - Peshmarga - door de bergen getrokken met zijn broers om het Iraaks land te verdedigen. Hij heeft ook veel meegemaakt.
Zijn verdriet, melancholie en wanhoop van het Echte land van thuis heeft om zijn mooie hart altijd heen gesluierd. De koerden denken aan het Koerdistan, zoals het Ooit was. Het Land van hun Ooit?
Hij hield veel van mij, zoveel dat de krachten van pijn zich alleen maar meer lieten tonen. 'je lijkt op iemand zoals Jezus' zei hij wel eens. Dat herkende ik ook in hem, maar hij was te boos en argwanend tegenover de wereld geworden.
En ik was vrij, klom altijd op de hoogste toppen, over de muurtjes van de tuinen en zat veel op de daken. Nooit bang en altijd hoger. Ik hield van mensen, jongetjes/meisjes, diertjes en buurtjes. Er zat nooit iets tussen bij mij. Maar dat mocht niet. Ik moest meer meisje zijn, naar binnen gekeerd en afsluiten.
Bang dat de vrouw in mij beschadigd zou raken, iets wat al lang was gebeurd..
Ik weet nog dat ik een keer door een jongetje op school geplaagd werd en verdrietig thuis kwam. Oei oei oei, 5 minuten later stonden we bij de papa en mama aan de deur van het jongetje. 'Ga je zoon halen!' zei hij, terwijl ik het liefste wilde wegkruipen van de agressor in hem. en het jongetje kwam waarna papa hem bij zijn oren pakte met de instructie sorry tegen mij te zeggen.
De agressor toonde zich daarna ook naar mij. Een krachtige geest zoals ik, was niet gewenst en ik moest mijn vader respecteren. Geen weerwoord. Dat kon ik niet. Ik kon niet niet zeggen wat ik op mijn hart had. Dat kan ik nog steeds niet. Hij vond mijn vrije kracht ook heerlijk, maar was er ook doodsbang voor. Wat het zou betekenen, voor zijn positie als koerdische papa.
Ik weet nog dat we altijd naar een heel warm koerdisch restaurant in Aken in Duitsland reden, heerlijk zo puur en liefdevol was het eten. Ik had het hart altijd open en zo liep ik ook de ruimtes binnen. Maar dat mocht niet. Mijn vader nam de positie in als Man, en als Representant van het gezelschap.
Maar ik was het ook, in de energie, dus het botste altijd. Wie Leidt nu? Mag het samen, schouder aan schouder? Papa en dochter?
Ik houd zielsveel van hem, ook voelende wie hij vanuit Thuis is, zo puur, warm, geestelijke krachten van Vrede en Broederschap. Echte Kaddari energie, in kleermakerszit in Perzische tenten. En heeel veel humor!! Ik kan er Bijna Naartoe reizen... Makesh Nahar?.......
En misschien heb ik het ook gedaan voordat mijn missie hier begon. Zodat ik hem als papa kreeg;) Thanks pap, was flink klussen. En blij dat ik hem als papa heb mogen ervaren, met zn proestende humor en in alles de wens om zo veel lief te hebben en te voelen.
Het mooie van de veldbeweging is, dat als ik stevig in mijn watertaal kom en het leven in Stap, er altijd koerden zijn die ik ontmoet. Choni bashi, zeg ik dan. En de harten schieten open... en ik word als Zuster ontmoet. Hele levensopenende ontmoetingen zijn dat.
Ik koester hem elke dag in mijn hart, dat hij ook Vrij mag komen, en dat we samen weer schaterlachen, zoals we hebben gedaan. Met lekkere koerdische thee, en papa's geplukt fruit uit zijn schattig tuintje.
Hier een liedje voor zijn warm, voelend hart:
https://www.youtube.com/watch?v=YHIz12-br6Q&list=RDYHIz12-br6Q&start_radio=1
Als klein meisje heb ik veel met mijn bio-papa door het Limburgs heuvellandschap gereden. Hij is een koerd uit Irak en gevlucht in de jaren '90 door de oorlog.
Als vrijheidsstrijder - Peshmarga - door de bergen getrokken met zijn broers om het Iraaks land te verdedigen. Hij heeft ook veel meegemaakt.
Zijn verdriet, melancholie en wanhoop van het Echte land van thuis heeft om zijn mooie hart altijd heen gesluierd. De koerden denken aan het Koerdistan, zoals het Ooit was. Het Land van hun Ooit?
Hij hield veel van mij, zoveel dat de krachten van pijn zich alleen maar meer lieten tonen. 'je lijkt op iemand zoals Jezus' zei hij wel eens. Dat herkende ik ook in hem, maar hij was te boos en argwanend tegenover de wereld geworden.
En ik was vrij, klom altijd op de hoogste toppen, over de muurtjes van de tuinen en zat veel op de daken. Nooit bang en altijd hoger. Ik hield van mensen, jongetjes/meisjes, diertjes en buurtjes. Er zat nooit iets tussen bij mij. Maar dat mocht niet. Ik moest meer meisje zijn, naar binnen gekeerd en afsluiten.
Bang dat de vrouw in mij beschadigd zou raken, iets wat al lang was gebeurd..
Ik weet nog dat ik een keer door een jongetje op school geplaagd werd en verdrietig thuis kwam. Oei oei oei, 5 minuten later stonden we bij de papa en mama aan de deur van het jongetje. 'Ga je zoon halen!' zei hij, terwijl ik het liefste wilde wegkruipen van de agressor in hem. en het jongetje kwam waarna papa hem bij zijn oren pakte met de instructie sorry tegen mij te zeggen.
De agressor toonde zich daarna ook naar mij. Een krachtige geest zoals ik, was niet gewenst en ik moest mijn vader respecteren. Geen weerwoord. Dat kon ik niet. Ik kon niet niet zeggen wat ik op mijn hart had. Dat kan ik nog steeds niet. Hij vond mijn vrije kracht ook heerlijk, maar was er ook doodsbang voor. Wat het zou betekenen, voor zijn positie als koerdische papa.
Ik weet nog dat we altijd naar een heel warm koerdisch restaurant in Aken in Duitsland reden, heerlijk zo puur en liefdevol was het eten. Ik had het hart altijd open en zo liep ik ook de ruimtes binnen. Maar dat mocht niet. Mijn vader nam de positie in als Man, en als Representant van het gezelschap.
Maar ik was het ook, in de energie, dus het botste altijd. Wie Leidt nu? Mag het samen, schouder aan schouder? Papa en dochter?
Ik houd zielsveel van hem, ook voelende wie hij vanuit Thuis is, zo puur, warm, geestelijke krachten van Vrede en Broederschap. Echte Kaddari energie, in kleermakerszit in Perzische tenten. En heeel veel humor!! Ik kan er Bijna Naartoe reizen... Makesh Nahar?.......
En misschien heb ik het ook gedaan voordat mijn missie hier begon. Zodat ik hem als papa kreeg;) Thanks pap, was flink klussen. En blij dat ik hem als papa heb mogen ervaren, met zn proestende humor en in alles de wens om zo veel lief te hebben en te voelen.
Het mooie van de veldbeweging is, dat als ik stevig in mijn watertaal kom en het leven in Stap, er altijd koerden zijn die ik ontmoet. Choni bashi, zeg ik dan. En de harten schieten open... en ik word als Zuster ontmoet. Hele levensopenende ontmoetingen zijn dat.
Ik koester hem elke dag in mijn hart, dat hij ook Vrij mag komen, en dat we samen weer schaterlachen, zoals we hebben gedaan. Met lekkere koerdische thee, en papa's geplukt fruit uit zijn schattig tuintje.
Hier een liedje voor zijn warm, voelend hart:
https://www.youtube.com/watch?v=YHIz12-br6Q&list=RDYHIz12-br6Q&start_radio=1
Mooi geschreven Regien! En indrukwekkend. Het zit in zoveel dingen verpakt wat ons bij onze innerlijke kracht weghoudt. Je houdt zielsveel van iemand, maar er loopt altijd iets doorheen wat niet kloppend is met jouzelf, zo ervaar ik het althans, En dan moeten er weer keuzes worden gemaakt. De kunst is altijd om je liefdesgevoel staande te houden door alle keuzes heen, zonder de overwoekering van verdriet en pijn zodat het ook gevoeld kan blijven worden.
Mooie muziek ook die je deelt, erg emotievol.
Mooie muziek ook die je deelt, erg emotievol.
Veel dank voor het delen van al jullie muziek
en verwoorden van wat er naar boven komt bij het
beluisteren er van
Hierdoor voel ik in mezelf ook beweging komen
en lostrillingen door de klanken en het te lezen.
🎶🎹🎤
en verwoorden van wat er naar boven komt bij het
beluisteren er van
Hierdoor voel ik in mezelf ook beweging komen
en lostrillingen door de klanken en het te lezen.
🎶🎹🎤
https://youtu.be/0khKL3tTOTs?is=b46_9KEel0xbKgRD
Todo Cambia van Mercedes Sosa.
(Todo cambia) Alles veranderd 🌟
Dank voor het delen van deze prachtige gevoelsvelden...
Ineens schiet het me binnen can You Feel It!
Heerlijk dansnummer van the Jacksons ...
Ik zocht dit op om met mezelf en jullie te delen 😊
Toen kwam ik dit prachtige "opmerkelijke" videoclipje tegen.
Ze hebben bij het nummer een filmpje gemaakt.
Het einde is zeker de moeite om te kijken.
https://youtu.be/lrKZNqIR2U0?is=1xZXHaVv834R1FF-
Warme harte groet,
Karin
Todo Cambia van Mercedes Sosa.
(Todo cambia) Alles veranderd 🌟
Dank voor het delen van deze prachtige gevoelsvelden...
Ineens schiet het me binnen can You Feel It!
Heerlijk dansnummer van the Jacksons ...
Ik zocht dit op om met mezelf en jullie te delen 😊
Toen kwam ik dit prachtige "opmerkelijke" videoclipje tegen.
Ze hebben bij het nummer een filmpje gemaakt.
Het einde is zeker de moeite om te kijken.
https://youtu.be/lrKZNqIR2U0?is=1xZXHaVv834R1FF-
Warme harte groet,
Karin
Een heel mooi Oekrains liedje over rivier Desna. In het gezang hoor ik het stromen van de rivier, suizen van de wind in alle bomen en struiken op de oevers, gesprekken en liederen van mensen die langs wandelen...
https://www.youtube.com/watch?v=ZRJTpMoFKww
Hier is een vertaling van een fragment
Zomers zijn voorbijgegaan met gure winden,
met het licht van viburnums, zo helder als een droom,
maar ze zingt over geluk, bloeiend met sterren,
als een mooie jonkvrouw, betoverende stille Desna
https://www.youtube.com/watch?v=ZRJTpMoFKww
Hier is een vertaling van een fragment
Zomers zijn voorbijgegaan met gure winden,
met het licht van viburnums, zo helder als een droom,
maar ze zingt over geluk, bloeiend met sterren,
als een mooie jonkvrouw, betoverende stille Desna
Wat leuk om dit te delen!
Deze vind ik zo mooi!
Een mooi lied over de stilte en liefde in jezelf en in de wereld...
https://youtu.be/Ow3gzvVHp7U?is=jSnjeCSZB1AL7vL0
Deze vind ik zo mooi!
Een mooi lied over de stilte en liefde in jezelf en in de wereld...
https://youtu.be/Ow3gzvVHp7U?is=jSnjeCSZB1AL7vL0
De reden dat ik trombone ben gaan spelen:
https://www.youtube.com/watch?v=vzbsVlG8ips&list=RDvzbsVlG8ips&start_radio=1
https://www.youtube.com/watch?v=vzbsVlG8ips&list=RDvzbsVlG8ips&start_radio=1