Goedemorgen Mabel. Momenteel niet. Maar deze fasen heb ik zeker intens doorleeft en herken zo absoluut. 
Het sluit als het ware naadloos aan, aan je andere topic van richtingloos. 
Ik bied je aan, mocht je het fijn vinden, om eens te gaan bellen. 

Bij het voelen van de eeuwige zonnige dag
Zal ik waarschijnlijk missen
Hemel-water, de storm in z'n kracht,
Ook de nachtelijke fluwelen coulissen...

Maar dat schommelen, die ken ik zeker,
Voelt soms bipolair en log,
Geluk is, dat  na mot, stort of welke dan ook regen,
Is er vaak de omgekeerde lach van de regenboog.

Bedankt Anna en Sonja voor jullie mooie reactie.

Ik vind het momenteel even wat lastiger om me goed te voelen.

Het is een gevoel dat voorafgaat aan het maken van nieuwe keuzes, en dat proces gaat gepaard met dingen loslaten, bepaalde inzichten prioriteit geven en vertrouwen terughalen.

Ik probeer mijn keuzes vanuit gevoel te maken, maar dat gevoel is niet altijd eenduidig bij mij. Dus dat onbestemde niet weten/voelen waarheen te bewegen hangt nu even. En dat wordt getriggerd omdat ik mij op dit moment niet op de goede plek bevind, want dat voel ik dus wel heel goed.

Gelukkig vind ik altijd wel weer dingen waar ik van geniet. Zo kwam er eergisteren een roodborstje mijn huisje binnengevlogen en ging op de kast zitten, ik heb even gezellig met hem gepraat ;)

Hallo Mabel,
Wat jij omschrijft is zeker wat ik ook ervaar op dit moment. Een verloren gevoel, verdriet, en geen gevoel van richting. Ook het gevoel dat wat ik nu ben en waar ik woon, gaat stoppen zoals het nu is.
Het lijkt wel dat ik zit te wachten op verandering, maar, IS ER NOG NIET, en voel ook nog niet een echte richting , hoe en wat ik werkelijk wil. Er zijn momenten van blijdschap, maar vooral veel leegte.
En het gevoel dat ik vast zit aan een leven, dat ik niet meer wil, ik wil niet vluchten voor wat ik voel.
Maar voel wel dat ik rigoureus dingen ga stoppen en beginnen, dat gevoel van wat het gaat worden is nog niet geland in mij, en misschien gaat dat nooit gebeuren. Maar verandering is onmiskenbaar aan het openen, als een bloem uit de modder die opengaat en dan laat zien wat er ook is , naast wat we denken dat dat ons beperkte levensveld nu nog laat zien. Maar het besef dat ik/ wij de scheppers zijn van dat nieuwe/ oude of misschien oorspronkelijke veld. Met oneindige nieuwe mogelijkheden die door ons leven hier, anders zijn dan wat ooit was in de toekomst. WIJ BOUWEN AAN EEN NIEUW MENSELIJKE BESHAVING, Omdat dat wat wij als ervaring en beleving in ons hebben, een heel nieuw levensveld heeft opgestart van wat ooit bekend was en geleefd is.  En dus gaan we niet vooruit naar wat bekend was, maar naar wat wij nu zijn en creëren door te zijn wie we zijn, en dat ook werkelijk te LEVEN .   HET LEVEN WAT WE NU LEVEN HEEFT DE VERANDERING IN ZICH, DE BLOEM IN DE MODDER DIE OPENGAAT, KUNNEN WIJ ZIJN DOOR TE LEVEN VANUIT EIGEN GEVOEL, En niet blijven aanmodderen in wat de mensen en het programma aangeeft te MOETEN doen.

Ik zit nu met tranen in mijn ogen omdat ik het ook aan mezelf laat zien , wat mogelijk is , maar wat ook moet gebeuren vanuit mij, en jou, en jullie. liefs Martien

 

Lieve Mabel zoals ik al schreef herken ik zeker goed in welke levensfase jij jezelf bevind. Ook het niet op de juiste plek zijn. 
Ik wens je alles wat nu goed en juist voor je is. 
Ik interpreteer de fase die ik herken als een rouwfase


Alle Liefs Sonja

Pracht mens die dit leest , 

Ik wordt zoals ik al eerder hier schreef ineens spontaan al weken lang door mensen benaderd met de vraag hoe ik het doe , dat blijven staan in het weten van mijn richting en hoe ik dat ooit weer ben aan gegaan 
Ik voel vanuit betrokken zijn dat ik jou uitnodig die dat voelt om mij gerust te benaderen via de mail en dan zien we daar wel wat zich aandient 

Ik schenk mijn aandacht vrij aan jou , zonder belang corona,yolanda@hotmail.com 

Heb jou zo lief mooi Mens 😍

Dankjewel Martien! Fijn dat je met jouw woorden voor mij het gevoel van samen teruggeeft. Het kan soms zo eenzaam voelen waar ik/we inzitten, maar we zitten hier SAMEN!!

Gisteren had ik mijn eerste werkdag van een nieuwe baan met een 7 maanden contract (want ik heb ook geld nodig zo nu en dan) na 4 uur ben ik weggegaan omdat het niet goed voelde. Ik KAN gewoon geen dingen meer doen die niet kloppen.

Leuk werk, leuke collega’s, maar het bedrijf wordt geleid vanuit wantrouwen, waar mensen een nummer zijn en geld verdienen de hoofdzaak is. Dus ik kon niet anders dan stoppen. Dus ook geen geld. Maar wel een goed gevoel ;)

Er zijn momenteel zoveel situaties waar ik me niet meer in kan schikken waardoor het voelt alsof het leven hier niet meer past bij mij, en andersom en dat is niet altijd een fijn gevoel, want het kan knap eenzaam voelen. En de verandering, het nieuwe die voel ik nog niet en daar wil ik enorm graag naartoe.

Voor jou (en leuk, van dat roodborstje)
Een wolk en haar pluisje

Ineens schiet mij iets te binnen, waar ik momenteel over schrijf en wa ik mij probeer dagelijk te vragen. Wellicht zou deze vraag ook helpend kunnen zijn. 

Ik leg dan mijn handen op mijn hart, sluit mij ogen, adem, stilte, voelen en de vraag; "Wat heb ik nodig, om ...... "

Waarom deze vraag? In mijn optiek zijn Wij mensen verleert ons zelf de vraag te stellen en vooral te beantwoorden. De antwoord komt soms heel simpel in een woord en een stapje of een nieuwe vraag aan een ander. 
Wanneer een nieuwe levensfase zich aandient staat alles op zijn kop en er zijn of veel vragen, of er is alleen maar leegte, gedachten boven gedachten. Alles draait dan om mij heen als een kolk en ik in het midden. 
Wij mensen hebben verleerd ons zelf te zien en te horen, presteren, doorgaan niet werkelijk stilstaan om vervolgens eruit de kolk te stappen. 
In ieder geval zie ik dit zo. 

Hi Mabel,

Gisteren schreef ik dit, jij inspireerde me

Iedereen die hier deelt, ik voel jullie in al mijn cellen. 
Dank je wel voor het je uitspreken. 
Je laten zien.
Magie, wanneer de weg naar binnen gevonden is. 

___***___


Leven Veranderingen Vertrouwen
 Vertrouwen = opnieuw trouw zijn

Verandering vraagt aandacht en vertrouwen.
Van her-ziening
Van wat wel of wat niet.
Mijn lichaam weet het
Voelend in het Nu
Zodat het vrij kan bewegen
Lostrillend zonder er mee bezig te zijn.

Ik roetsj, plons, duikel en beweeg, door velden van het bekende onbekende
Met een rotsvast vertrouwen 
Dat er precies gebeurt wat mijn bedoeling is. 
Dat het Leven goed voor mij zorgt

Ik neem ruimte
Ik ben met dat wat zich aandient
En beweeg mee.

Het oude trilt los. 
Open.
Het nieuwe verschijnt in lijn met mijn hernieuwde frequentie.

Joeghee ik Leef! 
Maar nooit ten kosten van een ander Leven.
Want als ik dat doe
Verlies ik alsnog. 

Liefs Judith

Mooi Judith dat besef!
​

https://youtu.be/TythMOiZbFU?si=MUmUCA-siaLwGMNE​