Deze tekst heb ik al eerder geschreven....en is nu zo voelbaar voor mij...

De Kronieken van de Mensheid

Vergeten, Weggewerkt  uit het zicht geplaatst in deze Wereld....

In mij glinsteringen van het Gouden Voelen en Weten, bloed dat in Paardengalop door aderen stroomt...Warm, gloeiend  ,Genereert  energie uit Niets, Levend en Helder..

Alle Namen van Sterrenvolkeren komen tot Leven in mij,  Ik draag ze hier ,de Juwelen van Thuis...
Wie ben ik wanneer alles wegvalt?
Wat blijft staan?

De levende Her-innering wordt Zicht-baar, dat wat ik Oneindig wist ,weet ..
 Gouden tranen stromen, Woestijnen komen zingend tot Bloei.
Onvoorstelbaar komt tot Leven in Nu...

Ik draag je in mij, tot aan het eind van de Wereld, deze Wereld  
Ik Toon wie ik ben, Open, Ontsloten...de Donderende Stilte kondigt zich aan...
Ik ben hier en hier zijn Wij , Samen in Gouden Adembenemende Kracht.......