Hi Elaina,
Mooie vraag!
Ik weet er geen blijvend antwoord op. Het voelt voor mij nu aan als: selectieve liefde.
Alsof het twee spoorlijnen zijn die voor lange of kortere tijd naast elkaar liggen maar op een gegeven moment zich verwijderen van elkaar. Vriendschap is een verflauwde afdruk van LIEFDE.
LIEFDE ​is er ook wanneer wegen zich scheiden.

Harte groet
Werner

Dank je wel  Werner 

Hm een verflauwde  vorm van liefde ..
Vluchtig.. gebaseerd op tijdelijke omstandigheden..'ofwel tijdelijk gemeenschappelijke interesses dus ook....

Terwijl liefde oneindig is en onafhankelijk van ​tijdelijke gemeenschappelijke interesses of omstandigheden...

Ware liefde is dus ware ​vriendschap...
En ​staat los van tijd of situaties...
Mooie uitleg 

De vriendin die in a state of trance meedanst en het okay vindt dat ik alles om me heen aan het waarnemen ben in een state of awareness.

De vriendin die moet lachen als andere mensen niet weten wat ze met mij aanmoeten en zij liefdevol vertaalt: “dat is Claudia, zij komt van een andere planeet” 😊.

De vriendin die aan haar smartphone verbonden is en soms even niets kan voelen, maar altijd moet huilen als we elkaar ontmoeten. Hoe lastig ze het ook vindt om te voelen, de verbinding blijft bestaan in vriendschap, al lopen we elk in een andere realiteit.

De vriendin die door besturing mij aanvalt en ik haar blijf aankijken in liefde, wat ze ook doet of zegt. Het moment dat ze er zelf is, we kunnen genieten van ons samenzijn.

De vriendin die mij wil veranderen omdat ik niet voldoe aan haar verwachtingen en dat ik kan zien dat dit in een andere dimensie totaal niet gebeurt.

Vriendschap is voor mij mijzelf en de ander volledig kunnen accepteren in wie we zijn, zonder daar iets in te willen veranderen.

Dank je Claudia voor jouw bijdrage 

Zo zie je maar hoe ieder het toch op een eigen manier beleeft.

Ik herken gedeeltelijk wat je zegt 
En hoe jij het ervaart 

Voor mezelf blijf ik het een puntje vinden 
Wat nu Vriendschap Hier Echt is .
Want ook al kan ik veel delen en uitwisselen met verschillende mensen , toch lijkt er vaak (in mijn beleving toch )iets tussen te zitten waardoor er Net niet Dat Echte contact plaatsvindt.

Vriendschap?

Mijn neef zei een keer, dat op de (marine)schip waren ze ZO dichtbij en open met elkaar, je kon van alles zeggen, helemaal geen taboe-onderwerpen. Hij zei, dat hij dat in de wereld "aan de wal" nog nooit heeft meegemaakt... De onvoorwaardelijkheid van vriendschap, ja dat is vrij zeldzaam, maar dat is ook niet .. het is maar 1 manier van lijken. De natuur is onvoorwaardelijk, en wij zijn er onderdeel van. 

Dank je Anna 
Wat een ontzettend knus en lief plaatje ...
Zo gezellig ..
En ook bedankt voor dit delen van jou over vriendschap en wat echt de waarde is 

Hallo Elaina

Voor mij is vriendschap connectie...
Mensen waar je een diepe verbinding hebt...of je elkaar nou 1x in dit leven ontmoet of vaker..het is er.
Dit zijn vaak mensen die samen met jou hetzelfde pad lopen en elkaar af en toe ont- moeten en dan weer even die diepe verbinding ervaren om dan vervolgens hun eigen pad verder bewandelen...wetende dat de herkenning van de liefde die je in een diepere laag hebt ontvangen er door levens heen altijd zal zijn.

Uiteindelijk denk ik dat het verbinding is...die je met iedereen kan voelen.

Warme groet (in vriendschap) Apolonia

Mooie vraag...  Iets waar ik lang mee heb geworsteld in dit leven hier. Altijd het gevoel gehad/gekregen dat ik hierin tekort schoot, iets verkeerd deed. Dat ik iets moest zijn en niet mocht Zijn. Mijn ervaring was hier dat het voorwaardelijk is. Bij mij van binnen is het on-voorwaardelijk. Wat ik bij de dieren wel mocht ervaren. Mijn hart staat altijd weer open. Zelfs als iemand me verdomd veel pijn in dit leven heeft gedaan. Ik kan altijd weer voelen wie iemand in de essentie is. Soms had mijn Bio-Ruth daar wel even de ruimte in nodig. Maar ik kom altijd weer uit op iemand weer ont-moeten in een nieuw Nu-moment. Dat is hier niet altijd wederzijds. En dat kan verdomd pijnlijk zijn.

De laatste dagen in Ubachsberg heb ik in mijn gevoel mogen ervaren wat Samen is. Wat verbinding is. Hele mooie warme mensen mogen ont-moeten. En het zit hem in dat woord ook. Dat je gewoon mag Zijn. Van beide kanten. Openheid, Vrijheid, vertrouwen en er onvoorwaardelijk voor elkaar bent, zelfs al ken je elkaar Hier pas 1 dag. Ik koester deze momenten die ik hier mocht ervaren.

Dank je Apolonia 

Ja ik voel ook dat je in essentie dit met " iedereen" kunt ervaren....

Dat het een Liefde is .
Die voorbij het woord vriendschap..zoals het zich hier laat zien.  .beweegt ...
En niet stopt ....

Hoi hoi Ruth 

Ja ook dat Herken ik 
Dat het Hier voorwaardelijk schijnt te zijn.
Dat er vaak een belang bij is ..of een verwachting ...

Maar is het dan ware vriendschap he ?

Met dieren is dit absoluut onvoorwaardelijk.
Neutraal bijna , zo ervaar ik het dan 
Vrij ....

Vriendschap gaat dus om het moment.
Is soms een flauw aftreksel van Liefde en dus dan eigenlijk in essentie geen ware vriendschap 
Omdat vriendschap in waarheid  Liefde is .

De liefde voor mens , dier , planeet , het leven .

En ook al komt de persoonlijkheid er soms of vaker tussen of bepaalde andere invloeden ... Als de vriendschap gebaseerd is op Liefdes kracht  is er altijd terug dat moment van transparante open vrije ​communicatie en betrokkenheid en naast elkaar staan 

Alles draait om  verbinding..
De essentie ( wat ons allen verbindt ) ..daarin zijn we allen gelijk aan elkaar.
Als daar "vriendschap" ontstaat is dat herkenning van die essentie...
Als de herkenning er is is de "vriendschap" gelegd en zal die altijd blijven.

Als de herkenning van de eeuwige verbinding er niet is vervaagt de "vriendschap"

Tot het moment dat ALLES samen komt

Liefs Apolonia 

Ware vriendschap is dus eigenlijk Liefde in een ander jasje .... zoiets 

Vriendschap vanuit hier (deze werkelijkheid!) gezien... ik ga het hier maar eens vrijuit uitspreken: Ik heb ze niet. Ik kan het niet. Ik kan niet Vrij Zijn in die vorm. Onder voorwaarden, verwachtingen. Voldoen aan... En dat voelt eigenlijk heel bevrijdend om dat ook uit te spreken.

En ik kan wel Verbinding hier voelen. Iemand ontmoeten in het moment. 2 voorbeelden uit mijn dag vandaag. Een eerste ontmoeting met Ruud bij mij thuis. En oh ik hou van eerste ont-moetingen. (En hoe fijn is het, als je elkaar elke keer weer op-nieuw kunt ontmoeten.) Ruud kende ik nog niet, maar er ontstond meteen een hele fijne uitwisseling, dat je Vrij kunt spreken, kunt horen/voelen wat een ander zegt. Dat je het Levens gevoel / energie door je heen voelt stromen. En het moment afsluit met een knuffel. En daarna is alles weer open en vrij.
De andere ontmoeting was een man met een donkere huidskleur die me tegemoet liep op straat. Vanuit hier gezien, zou men hem beschrijven als een vluchteling/immigrant. Vroeger zou ik waarschijnlijk bang van hem zijn geworden. Nu zag ik een man die zich flink ontredderd voelde. Diep in zijn eigen wereld verzonken. Toen ik hem naderde voelde ik een hele diepe pijn. Ik keek hem oprecht, liefdevol aan en begroette hem. En opeens zag ik Leven in zijn ogen, een glimlach op zijn gezicht komen en hij groette me terug. Een soort van blijheid dat hij gezien was. Zo voelde het voor me. Zijn pijn voelde ik nog even na in mij en ik nam het dankbare kleine, maar ook grootse contact moment mee in mijn hart.

Tja ware vriendschap... Geen vorm, geen behoeftes, geen voorwaarden, geen voldoen aan. Maar een Onvoorwaardelijk natuur-lijk Samen Zijn in het Nu. (ik hou niet van definities haha, maar als ik het dan mag doen... zoiets dan) 

Hoi hoi Ruth 

Ik begrijp wat je schrijft 

Ik zie mezelf ook niet als iemand die (veel ) vrienden heeft  hier ..

En herken ook de valkuilen..
Tevens ook als het Echt is en dat dit zelfs en soms vaker in dat ​ene moment echt gevoeld wordt...echt ervaren wordt...soms idd met een zogezegde onbekende ...
Hoe mooi is dat dan 

Toen ik Martijn voor de eerste keer hoorde zeggen “ we moeten het samen doen “ dacht ik … oei dat ga moeilijk worden omdat het hier niet gemakkelijk is om met mensen samen iets te doen. Meestal  komt er altijd gedoe van. Ik ben ook niet uit op aardse vriendschappen, heb daar geen behoefte aan. Maar in Ubachsberg heb ik voor de eerste keer gevoeld, ervaren , hoe het voelt om verbonden te zijn met de mensen die daar aanwezig waren en dat was voor mij zoveel krachtiger en fijner dan aardse vriendschappen. Op die manier het verbonden zijn met mensen is heel iets anders in gevoel en daar zijn geen woorden voor nodig of gesprekken. Althans voor mij ✨