Als ik het nummer van Christopher Tin: " kia hora " hoor kan ik dromen in kleur. 
Zet ik kwantumfysisch neer wat ik kan bedenken omdat het al gebeurd is. De eerste domino steen valt.

Dan zie ik onze schepen langzaam Thuis verschijnen en zie ik een grote groep Krijgers en Familie staan die ons met de klanken van de Maori verwelkomen.

Dat de deuren open gaan en onze Commandanten als eerste de schepen verlaten met in hun kielzog...Wij 💛
Die niet minder zijn maar weten dat de kwaliteiten van hen nodig waren om ons te ondersteunen op Aarde.

Dat er gezongen en harmonieus geschreeuwd wordt in klanken van overwinning als we elkaar weerzien. Bevrijding! Voor iedereen.

Dat er trompet geschal klinkt en er een hele hele grote lach op onze gezichten komt omdat de missie GESLAAGD is, de Aarde die ondoordringbaar was geopend is, met bloed zweet en tranen en kleerscheuren, maar bevrijdt!

En iedereen weet hoe moeilijk het was en hoe we zo diep diep verlangde naar huis maar niet opgaven. Vochten voor elke millimeter Bewustzijn en vrede. Ons zelf steeds weer afstemden, kopje onder gingen en weer boven kwamen. Soms met hulp van onze collega's, soms alleen.

En dan in 1 klap weer Thuis, weer herinneren wie je bent, jezelf weer zijn.
En er amper meer bij kunnen wie je was als persoonlijkheid.

En dan als alle vrienden en familie begroet is gaan we samen naar de bar om na te zitten. 

En als jij binnen komt lopen gaan er heel veel liefdevolle ogen jouw kant op en wordt er in 1 moment begrepen  dat dit niet zomaar een missie was. 

Collega's die eruit geknikkerd waren op Aarde zijn er ook!
Dan lachen we, huilen we, slaan we elkaar op de schouders, halen herinneringen op en delen ze. We zijn weer Vrij.

Dit komt, 
voor nu voeten op de Aardegrond, blik voor uit en ons lichtzwaard klaar voor de aanval van Liefde. Zonder pardon, meedogenloos lief en een alles verpletterende Vrede.

Als je het nummer draait bij deze tekst kun je misschien ook de vreugde voelen van dromen in kleur. En een nieuwe domino omgooien in kwantumland. 🧩