Graag wil iets delen wat ik ervaren heb tijdens de dagen dat ik de bijeenkomsten in Duitsland heb bijgewoond en de besefmomenten daarna. Niet dat het iets wereldschokkends is, of iets heel groots, maar misschien is het dat juist wel en ervaar ik het hier als iets, waar misschien niet eens iets over gedeeld zou hoeven te worden. Maar ik deel het dus toch omdat het met mij zoveel deed. Wat ik zo ontzettend onroerend vond, was de warmte en de liefde naar elkaar toe. Vele mensen kennen elkaar niet fysiek, maar alleen via het internet. En hoe mooi is dan die fysieke ontmoeting met iemand die je alleen nog maar via het internet ontmoet hebt en dan live, fysiek mag zien, voelen, mag aanraken ... het veld van liefde voelde als enorm en het raakte mij ook heel diep. 
Wat echter ook een besefmoment bij mij was, was, dat ik in Nederland wel voel dat we elkaar allemaal al heel vaak fysiek ontmoet hebben, als heel veel hebben samengewerkt ... maar ik ten op zicht van wat ik in Duitsland ervaren heb, er een soort van "afgevlaktheid" ervaar. Ik spreek nu alleen vanuit wat ik ervaar, misschien klopt ie voor jou wel helemaal niet. Maar dat wat Martijn ooit benoemde, hoe deze wereld is ... je ervaart iets of iemand voor de eerste keer dan is het een wauwww, de volgende keer is er misschien nog een wauwww, maar er zal een moment komen, dat het normaal wordt. Bij mij niet anders hoor ... Deze wilde ik gewoon even in het veld brengen. Want ik werd het me na Duitsland zo bewust. Hoe fijn zou het zijn dat we elkaar iedere keer weer kunnen ontmoeten, alsof het de allereerste eerste keer is, dat we we elkaar zien. Liefs Petra