Gedicht voor Tasja
Jij smartphone loze lieverd
Die weigerde mee te doen aan dat rare spel 
Van zo'n ding mee te dragen 
Je kleine gsmmetje deed het ook wel 

Je werd Kriegel van de mensen
Starende naar het scherm , terwijl jij 
Echt contact wilde maken 
Maar men niet hoorde wat je zei 

Never mind , zei je dan zachtjes 
Maar het deed je heus wel pijn 
En dan zat je maar wat te staren 
En wilde je liever thuis in je kamer zijn 

Met je laptop en muziek 
Je verf , penselen en soms wat zingen 
Of je planten vrienden verzorgen 
Dat waren JOUW lievelings " dingen "

Je had niet veel met het haasten 
Van winkel ,naar app , naar tv , naar kopen 
Je ging veel liever in stilte en rust 
Door bos of langs zee een eindje lopen 

Schelpen vinden , de stroming voelen 
Van water dat je altijd welkom heette 
Of de bomen begroeten die statig stonden 
De natuur, wist jij, was jou nooit vergeten 

Je sprak niet echt veel , want tja 
Wie luisterde écht naar wat Jij had te vertellen?
Ieder zat ogenschijnlijk liever voor hun schermpjes 
Of te " face timen " , niet eens gezellig bellen 

Verwijderd van Écht in je woon omgeving 
Hield je je bezig met wat jouw hart je zei 
En in die eigen , rustige Tasja Ruimte 
Voelde je je het meeste Vrij