Annuleren, lege stoelen, dit wat jij inbrengt doet veel met mij. Laat ik het zo verwoorden het is een thema in mijn leven, althans dat denk ik. Ik vond de verhuizingen in mijn leven als kind erg zwaar. Ik voelde me heel fijn op de plekken waar ik woonde en dit werd geannuleerd zeg maar, deze plek het wonen aan het water mijn bootje, mijn ritmische gym club, mijn vrienden, mijn slaapkamer.
Ergens heb ik begrepen dat je al in een geprogrammeerd lichaam terrecht komt, kort gezegd het programma wat bij mij stevig heeft doen wortelen is ' er is niemand voor mij. De andere kant heeft het ervoor gezorgt dat ik het zelf te doen heb. Hoe waar zijn deze woorden voor mij dat niemand mij komt redden, helpen wat dan ook. Ik heb het zelf te doen. En kan ik daar dan het positieve in vinden, de bekrachtiging.
Dat als er niemand is ik toch actie onderneem voor mezelf om toch te doen wat ik voel te moeten en te kunnen doen voor mezelf.
Bv als een vriendje vroeger niet kon spelen, maar ik wilde het wel heel graag, toen ging ik ook gewoon iets anders doen of ik kwam een ander vriendje tegen, zo ervaarde ik het als kind. Hoe ontvang je het ook als het moeilijk is. Dank Werner met jouw inbreng, voel ik de ruimte om hierover iets te delen.
en T ik heb het liedje opgezocht en kwam nog meer moois tegen!
Ellen