Dag lieverd,
Ik heb je vraag gezien en gevoeld.
Met alle foto's, woorden, gedichten ... maakte je al zichtbaar hoe zwaar je je "maatje" mist.
Ik merk dat ik daar geen woorden voor heb. Hoe kan je zo'n gemis verzachten? Het hoort
bij deze realiteit ... eigenlijk hoort het niet, maar zo werkt het hier.
Ik kan me het bevreemdende gevoel voorstellen dat die gekke wereld blijft doordraaien ... terwijl jij in jouw verdriet zit.
Martijn benoemde vandaag net dat dergelijke shocks je potentieel helemaal open zet in je creatie
kracht, ... ik benoem het gewoon als andere manier om er in aanwezig te zijn en de nabijheid van
je maatje te voelen.
Ik ervaar jouw woorden (gedicht,..) in elk geval diepgevoeld helder en trouw
aan jezelf.
In mijn beperkte manier van kijken daarin denk ik dat je het alleen maar kan delen ...
Ik ben bij je in gedachten
Tim