Op basis van de bronnen is wat wij "psychisch gestoord" noemen vaak geen medisch defect, maar het resultaat van een diepgaand conflict tussen de kunstmatige persoonlijkheid (het masker) en de werkelijke essentie van de mens binnen de beperkingen van de matrix. Hoewel wij inderdaad wezens zijn met een bewuste oorsprong en missie, wordt deze missie gedwarsboomd door neurologische invasies en georkestreerde trauma's.

Hieronder volgt een gedetailleerde duiding van wat er gaande is en wat eraan gedaan kan worden volgens de leringen van Martijn van Staveren:


1. De werkelijke aard van een psychose en stoornissen
In dit paradigma wordt een psychose gezien als een implosie of crash van de persoonlijkheid.

Implosie van het masker: 
De persoonlijkheid is een aangeleerde rol die niet overeenkomt met wie het wezen werkelijk is. Wanneer dit raamwerk bezwijkt, ontstaat er een "blanco" staat waarin opgeslagen trauma’s en pijnpunten uit het onderbewustzijn (het thêta-bewustzijn) de regie overnemen.

Verruimde waarneming: 
Veel mensen die als "gestoord" worden bestempeld, hebben in feite een groot bewustzijn dat moeite heeft met de beperkingen van de 3D-werkelijkheid. Zij nemen flarden van andere dimensies waar, maar omdat het brein hiervoor geen referentiepunten heeft, classificeert het neurologische systeem dit als angst of waanbeelden.

De "Black Box": 
Er wordt gesproken over een "psychiatrisch universum" of een "zwarte doos" (Black Box), een laag in de matrix die specifiek gericht is op het manipuleren van het menselijk zenuwstelsel om autonomie te onderdrukken.


2. Collectieve toestand: De "normale" waanzin
Volgens de bronnen verkeert de gehele mensheid in feite in een psychotische toestand, maar gebeurt dit meestal verdekt.

Gedisciplineerde simulatie: 
Het feit dat mensen in een "paradijs" als de aarde moeten vechten om te overleven en te voldoen aan kunstmatige regels, wordt gezien als een vorm van massapsychose.

Reptiliaans complex: 
Veel stoornissen zoals psychopathie, narcisme en agressie komen voort uit het functioneren vanuit het reptiliaanse brein, dat gericht is op overleving en hiërarchie in plaats van op empathie en verbinding.


3. Waarom gebeurt dit, ondanks onze bewuste reden?
De reden dat zielen (of wezens) vastlopen, ligt in de neurologische gijzeling bij binnenkomst op aarde.

Koppelingsprogramma: 
Bij de geboorte wordt het wezen gekoppeld aan een "cyber-biologisch kloonlichaam" vol voorouderlijk trauma en beperkende software.

Identiteitsverlies: 
De matrix parasiteert op onze scheppingskracht door deze te koppelen aan angst en schuld, waardoor we vergeten wie we werkelijk zijn. Zodra iemand probeert te ontwaken, reageert het systeem vaak met "antikrachten" of shocks om de persoon terug in het gareel te duwen.


4. Wat kunnen zij (en de omgeving) eraan doen?
Bevrijding en herstel liggen niet in traditionele psychiatrische methoden, die vaak slechts het "ziektebeeld" bekrachtigen via draaiboeken en medicatie.
Erkenning en Veiligheid: Het bieden van werkelijke veiligheid en de erkenning van iemands beleving (zonder oordeel) is de eerste stap naar stabilisatie.

Neutrale Waarneming: 
Door met neutrale aandacht naar de verstoring of het trauma te kijken ("schouwen"), valt de betekenis van het programma uit elkaar en kan de gestolde energie weer gaan stromen.

De 'Command' (Opdracht): 
Men kan de eigen autonome autoriteit opeisen door vanuit de hartsintelligentie een directe opdracht te geven aan het zenuwstelsel om te stoppen met het reproduceren van de verstoring.
Hartsintelligentie herstellen: Het verschuiven van het bėta-bewustzijn (het rationele denken) naar de hartsfrequentie stelt het brein in staat de oorspronkelijke, gezonde blauwdruk weer te laden.

Kerninzicht: 
Mensen die psychisch lijden, worden in de kern vaak geconfronteerd met de rauwe broncode van de matrix. Door hen niet als "patiënt" maar als soeverein wezen te zien, kan de omgeving helpen hun informatieveld te stabiliseren en de weg naar hun oorspronkelijke kracht weer te openen.