Iets van binnen zo sterk
Liedje:
Someting inside so strong

Als het is zoals ik me kan herinneren van mijn ervaring van mijn geboorte en ik weet de diepe connectie wat ik heb met de aarde.  ik wilde hier helemaal niet zijn, ik kwam al voordat ik geboren werd in een verstikking terrecht waarbij het zo verschrikkelijk was. Ik kon niet wegkomen ik heb herhaaldelijk het geprobeerd om eruit te komen maar het lukte niet. uiteindelijk is het toch gelukt, althans dat denk ik dan want ik zit hier toch? het lamgelegd worden, er niemand voor je is, je het zelf te doen hebt, die is zo intens voor mij althans dat wordt dan ingevoegd. Deze ervaring zou dan mijn hele leven al vanaf mijn welkom hier beinvloeden. ER IS NIEMAND VOOR MIJ. Je hebt te wachten, te wachten en te wachten. Er is niemand en er zal niemand komen. 

 Wanneer ik mij zo diep verbonden voel met waar ik vandaan kom, waar de bomen zijn waar de aarde vele malen ruimer en groter is waar we zo in harmonie met elkaar omgaan er geen strijd is en waar we elkaar ten diepste voelen. Wanneer ik dat hier voel dan vervult een gedacht van aha er is hier niemand voor je, je bent iedereen kwijt geraakt. hier kan je niet leven, het is hier niet leuk. Ik heb me ook echt heel rot gevoeld toen ik in de 2de klas van de middelbare school gevechten zag en ik rende ervoor weg ik kon het niet handelen. Het maakte mij zo bang en treurig. Voordat dit de overhand wil gaan krijgen om uit het gevecht te blijven en mijn gevoel binnen in mij juist in het contact te blijven van mijn echte werkelijke gevoel van diepe liefde en contact in mijn hart dat me rechtstreeks naar hoofd uitzend wat mijn hart mijn gedachte laat weten. Ja het werken naar wat denk ik en kan ik daar mijn eigen hartbewustzijn in laten versmelten. dus geen gedachten meer die ik niet wil. Wat denk ik zelf oorspronkelijk. 

Deze song en de video erbij geven weer dat ik respect voel naar de verzorgers die er niet waren toen die tijd voor mij en mijn moeder tijdens de ervaring van mijn geboorte in het drukke ziekenhuis in Amersfoort ongeveer 47 en een half jaar geleden. Dat er wel verzorgers zijn en hele liefdevolle! en ja toch ook wel met een potverdorie waarom was er niemand voor haar.  Wachten en wachtend op de gang tot er iemand mijn moeder hoorde dat ze verzorging nodig had. Ik was bij haar met mijn bewustzijn, kon alleen fysiek niets voor haar betekenen op dat moment. ik huilde, ze kon me niet pakken, het was zo druk in het ziekenhuis. 
In 2023 ben ik de kraamzorg in gegaan en heb in 2025 mijn diploma opgehaald en toen stopte ik het het na allerlei intense situaties die ik bij de gezinnen tegen kwam. het was een reis om nooit meer te vergeten! Heb ik te snel opgegeven, ben ik weg gerent voor iets wat zo sterk in mij leefde?

Wat ik niet had verwacht van mezelf was om bij de bevallingen aanwezig te zijn het mooiste vond van mijn werk. Om de ouders hun baby's een warm welkom te heten op deze wereld in aanwezig zijn. respect en liefdevolle benadering en het gouden uur van mens zijn in alle hechtheid te kunnen ontvangen. vanuit beide kanten, het kindje en de ouders. Hun de verzorging te kunnen geven. ja en dit stukje wat ik en mijn moeder niet hebben gehad te kunnen geven.( Eigen gemis ) Ik ervaarde het als een bijzonder moment de eerste uren na een geboorte. Een ervaring van buiten de tijd te zijn en alleen heel sterk in het moment te zijn. 
Mijn vraag aan mezelf, ben ik hard weg gerent? Ik ging bij de organisatie weg met een solicitatie om alleen voor partusassistent te werken en niet meer een hele week bij een gezin kraamzorg te hoeven geven maar alleen te assisteren bij de bevallingen. Nooit gedacht dat ik dit kon en moeiteloos mij zo aanwezig en in het nu zijn kon voelen bij een bevalling en in het leven. Ik vond het soms best wel heel veel.
Ik heb de deur dicht gedaan. Alleen dit stukje van bij bevallingen zijn staat naar mijn gevoel nog op een kiertje. Ik weet niet, maar iets in mij voelt als someting so strong inside. went ik mij af, ren ik weg voor iets wat wellicht is wat ik hier graag kom doen?
 
Alleen dan zit er een gedachte op van het is hier niet leuk om te zijn op dit stukje van de aarde, liever geen baby's meer hier en waarom niet? Ohh als ik mij inzet om de baby's hier een zo fijn en aangename start te geven.  Poeh is het juist waar ik in te bewegen heb. Omdat als wij onze kinderen hier zo traumaloos verwelkomen ze hun oorspronkelijkheid beter kunnen behouden? 

en zie dan de grote planeet Gaia want als ik en wij Gaia de grote oorspronkelijke Gaia zijn als ik en jij daar vandaan komen en het hier leven dan maken we deze aarde net zo groots als mijn gevoel en herinnering van mijn lieve oorspronkelijke oneidige wonderbaarlijke Terra Gaia. ik hou van je! Laat me zien, voelen en horen om te leven deze geboorte van Gaia hier en nu. in harmonie, puur mens zijn. ik heb er hard voor gewerkt en nog steeds om vanaf het begin van hier te zijn om dit trauma te ontheffen als dat is wat er nodig is. Om mijn herinneringen hier tot oorsprong te brengen. Beetje bij beetje kom ik terug waar ik ooit begonnen was.

Mijn toegang hier nu puur als mens te leven. Te aanvaarden wat het leven hier op dit stukje te betekenen heeft met alle consequenties. Dat er bodyquards zijn die mij de weg wijzen, de welbeings die mij een groot geschenk hebben terug gegeven. wauw mijn liefde! Op de piramide van de zon!! 

Als mijn hartsgevoel in contact staat met mijn hersenen wat kan er vanuit mij echt puur geschept worden. Creatie volop aan, plezier volop aan, liefde onbeperkt en in overvloed, ontmoetingen in nieuwsgierigheid en vergevingsgezindheid voor alles wat is. en als er dan iets buiten mezelf mag zijn van de vrienden en familie gevoel die ik hier heb en ontmoet dan bekrachtig ik dit met  1000000 den liefde en contact, want samen maken we de aarde hier met elkaar mooier en sprankeler, door er echt voor elkaar te zijn!!

I will always love you:
https://www.youtube.com/watch?v=2Zc49vKg7tI

Ik blijf hier trouwens! 
Er is IEMAND voor mij, ik zelf en zoveel mooie mensen om me heen! Iedere keer weer die ontmoeting! Kijk om je heen, en zie
Dank voor jouw delen en Zijn lieve Ellen
 ðŸ’«ðŸ‘‘🌾
Trying to rock steady with a challenge called 'my
Wow!

Dankjewel Ellen...

Ook voor deze versie van dit nummer die (tja, we hoeven natuurlijk niet te vergelijken) zo veel beter is dan die van Whitney Houston. Zo met dat orkest. Dit is echt een heerlijke meezinger. Lekker uithalen en alles eruit gooien met I love you.
Volgens mij – ik hoop het maar – ruimt dat beter op dan huilen (waar ik nog steeds niet zo goed in ben).
Trying to rock steady with a challenge called 'my
En dan nog eens iets... (van deze bijdrage ga ik vast en zeker spijt krijgen...)

Ik zit nu gewoon te huilen. Yeah!

In dit nummer is eerst een harp dominant. (En ik heb harp gespeeld als klein meisje omdat ik aan een of ander Engelachtig beeld moest voldoen en ik hield in tegenstelling tot de rest van de wereld niet van een harp en ook niet van 'engel zijn'. Maar ik zag er vast heel schattig uit.)

En later is de saxofoon dominant.. Solo!. (En dat vond ik nou mijn hele leven zo'n onwijs mooi instrument om te kunnen bespelen. En die heb ik nu een tijdje geleden gekocht en daarna moest ik hem bijna verkopen, maar dat heb ik niet gedaan.)

Ik ga even tetteren... Kan er nog niks van, maar oefening baart kunst.

Merci!


Ja wat maakt je bijdrage mij blij en ik zie het voor me bedankt voor het delen en contact!

Corona ook fijn dat je er bent!!
Hallo lieve Ellen. 
Van alles gaat door mij heen bij het lezen van je woorden. 
Een muzikstuk van een mens waar ik zielsveel van hielt en die ooit veronglukt is. Van mijn  jonge die zogenaamd in stilte werd geboren. Ik dacht aan mijn dochter, dat ik haar leven wel kon redden, omdat ik mij niet weg liet sturen in het ziekenhuis, zodat ze niet stil geboren zou worden. De gedachte dat ik hier ook niet wilde komen en wel dankbaar ben hier te zijn. 
Het lied van de vriend zegt, niets is belangrijk (nothing els matters). Toch er is iets belangrijk "het warme welkom van mijzelf naar mijzelf, onvoorwaardelijk in alles wat ik ben". Dat weet ik vanuit mijzelf erg goed. 

Ik voel, wanneer mensen nog zoekende zijn en bepaalde programma's leven kan het zo fijn zijn, om voelend te weten dat je welkom bent ongeacht alles. 

Als moeder van drie kinderen,
bedank ik mij zelfs bij hun, dat ik hun moeder mocht worden en ik sprak ooit uit dat ik hun zozeer in mijn leven heb gewenst. 
Ondanks alle programma's voel ik dat deze dank en wens vanuit mijn essenie zijn uitgesproken.

Zoals ik nu in het leven sta, voel ik dat het verwelkomen van mijzelf het grootste is wat ik voor mij kan doen, juist nadat ik mij lang steeds niet wilde zien en had weg gestuurd. Nu ben ik dankbaar dat ik er ben en ik heb het fijn met mij. 

Dankjewel Ellen voor je waardevolle bijdrage 🌱💚🌳
Hoi Rock steady
ik heb mijn focus nog wat meer op de instrumenten laten vallen, zo fijn dat je dit benoemd en nu nog meer in mijn aandacht.
Kan me helemaal voorstellen als ik je foto zie en de saxafoon erbij, ach ja en dan is de harp misschien net dat beetje nuance om die lieve schattige snoesige eens even lekker bij de hand te nemen en te gaan rocken!! Heerlijk en ik heb wat liedjes gedraaid met alles over the sun. Bijvoorbeeld Follow the sun Niet van xavier ruth maar Bruce Springsteen:

https://www.youtube.com/watch?v=IM7h7NX0sNo

De kaart die we in onze handen hadden
Is uiteengevallen in zand
Dus we nemen elke mijl één voor één
Samen volgen we de zon


De markeringen op de weg
Zeg dat er nergens meer heen kan
Dus nemen we elke dag zoals ze komen
En samen volgen we de zon


Het enige dat echt is
Is de manier waarop je me laat voelen
Het enige wat ik vertrouw
Is dit lichaam, dit bloed
Dit lichaam, dit bloed


Ik zie de snelweg stijgen
De horizon verdwijnt in je ogen
Neem dit mee als je komt
Samen volgen we de zon
Samen volgen we de zon
Hoi Sonja,

Het heeft me bewust gemaakt, hier niet alleen te zijn en om me heen te kijken naar wie mijn naasten zijn.
Ik ben breder gaan kijken en me meer gaan openstellen voor de ontmoeting met de ander. dat er niet gelijk al een beoordeling is. 

Spiegelogie van Willem de Ridder heeft me daar enorm in ondersteund en heeft me de zelfreflectie naar binnen doen versterken. 
Het heeft me nieuwsgieriger gemaakt  wat de ander me laat weten vanuit zijn weten.
Nog lang voor ik het boek van Willem de Ridder in 2024 kocht deed ik mijn eugen Spiegelogie. Interessant boek. Een kennis deed iets van een vriendenclub van spiegelogie. 
 Toch heeft Willem niet over rol identificatie zover ik mij herinner en daar gaat mij pad naar uit. Maar zeker een boekvol impulsen