Dag lieve broeders en zusters,

''Zomaar'' voel ik de behoefte om hier wat te delen over mijn ervaringen in het alledaagse leven en bewustzijn van de afgelopen weken. Wellicht herken je hier iets in of vind je het gewoon leuk of interessant om met me mee te kijken, observatie is een kracht die ons zeer dienstbaar kan zijn... 

Het waren voor mij intense dagen de laatste paar maanden, dieper voelend en denkend, de reguliere (sport) activiteiten en werkzaamheden zoals hardlopen, Yoga en Pencak Silat zijn in een opbouwende beweging een bredere samenhang aan het krijgen in de verdiepingen waar ik al een tijdje naar toe aan het werken ben. Ook ben ik bezig met mijn website vorm te geven: www.highonlifeyoga.nl waar binnenkort activiteiten op komen te staan die ik ga organiseren vanuit mezelf en in samenwerking met vrienden van mij, in- en rondom Ermelo. Ik kijk er reikhalzend naar uit om mooie mensen te ontmoeten en samen met elkaar te bouwen aan de ''Grand Opening'' van deze werkelijkheid. Als jullie het leuk vinden om eens een proefles Pencak Silat mee te doen bij onze vereniging in Harderwijk: Ciung Wanara, dan ben je van harte welkom! We trainen wekelijks op dinsdag en donderavond in Harderwijk en Ermelo.

Vorige week maandag ben ik bij Tactus geweest voor het eerste gesprek met de huispsychiater van de organisatie, een vriendelijk ogende man met een wat gereserveerde houding. In een klein uurtje tijd heb ik een flink boekwerk open gedaan over mijn verleden en heden, vooral in relatie tot drugs en het gebruik van medicatie, ook heb ik toegelicht wat mijn interpretatie van deze werkelijkheid is; voortkomend uit mijn eigen begrip en ervaringen en aan de hand van de informatie die gedeeld wordt tijdens onze bijeenkomsten. Ook heb ik flink kunnen uithuilen en was er ruimte voor emotie en het delen van onderliggende intrinsieke drijfveren.

De conclusie van het gesprek was (zijn kijk op mij als psychiater in functie) dat er sprake is van een zware medicijn verslaving en een ernstig psychotisch beeld, een diagnose die ik uiteraard van verre zag aankomen; gelet op mijn historie én het systeemdenken wat operationeel is binnen organisaties die actief zijn op het gebied van geestelijke gezondheid. De ironie er van was dat de verslavingsarts van Tactus 3 weken daarvoor had vastgesteld dat er totaal geen sprake was van verslaving, maar van een jongeman die welliswaar stevige uitdagingen ervaart in de problematiek van het bestaan, maar verder een goede uitstraling heeft en in een gezonde en sportieve lichamelijke toestand verkeerd. Toen ik dat contrast benoemde moest hij wel voorzichtig grijnzen en zei dat hij nog maar even moest overleggen met deze collega.

Uiteindelijk zei de beste man dat hij- met alles wat ik verteld had (psychosociale weerstand, inter-relationele communicatie, onderzoek naar de aard van de werkelijkheid) - ''niets kan'' en dat ze me alleen kunnen helpen met het stoppen van de medicatie, mits ik dat ook echt wil. Naar mijn idee en gevoel is dat een gefragmenteerde benadering waar je dus niet kijkt naar de mens zélf, maar in de eerste instantie naar de DSM-5 en vanuit dat psychologische kader komt dan een afstemming op mij persoonlijk, wat overigens best nuttig zou kúnnen zijn... Maar niet de weg is die ik wil inslaan.

Verder werd ik eigenlijk door- of terugverwezen naar de GGZ om ''behandeld'' te worden voor mijn zogenaamde schizo-typische stoornis en zorgelijke gedachten/waanideeën over hoe de werkelijkheid invloed uitoefent op de menselijke geest. Natuurlijk heb ik vriendelijk bedankt voor deze hoogstwaarschijnlijk onvruchtbare opties, want ook daar waren ze in 2024 niet bereid om zelfs maar
''bij wijze van experiment'' eens mee te kijken en een beetje onderzoek te doen naar deze specifieke ''hallucinaties'' en denkbeelden, die overigens al voor lange tijd structureel en wetenschappelijk verifieerbaar voorkomen binnen de instellingen van de psychiatrie. 

Na het kortstondig proberen van een antidepressiva genaamd Effexor (Venlafaxine) ben ik daar direct weer mee gestopt vanwege zeer belastende bijwerkingen (druk op het hart, kortademig, en een raar epileptisch gevoel in m'n hoofd). In overleg met mijn huisarts ben ik weer opgestart met Tramadol en Diazepam en krijg ik van een vriend van mij af en toe Oxycodon 5mg voor een opioïde-rotatie-effect die voor mij goed aanvoelt en ook efficiënt werkt. Momenteel is dit de manier waarop ik het doe wat mij het meeste resultaat oplevert, ik kijk er wel naar uit om, als het moment zich aandient volledig los te komen van de noodzaak van deze medicijnen (of de overtuiging daarvan). Maar goed, ik neem ook mijn verantwoording door transparant te zijn naar iedereen over wat ik neem en wie ik ben, laat jezelf maar gewoon zien in alle oneffenheden die aanwezig zijn en zet je zo goed mogelijk volledig in op dat waar je hart sneller van gaat kloppen. Ik heb mijn skateboard weer uit de kast getrokken en ga binnenkort meedoen met een wedstrijd op het nieuwe skatepark in Zeewolde, super veel zin in! Nostalgia Ultra : )

Deze week ben ik de financiering aan het rondkrijgen voor de aanschaf van een Alpina Witte BMW 520i E34 uit 1993 die ik wil importeren uit Duitsland, oorspronkelijk was deze auto voor het eerst geregistreerd in Nederland, dus dit is in zekere zin een repatriatie van bewustzijn. Mijn geliefde Mercedes C180 uit 1997 ga ik nog wat welverdiende liefde geven en waarschijnlijk voor een zacht prijsje doorverkopen aan mijn Pencak Silat leraar óf aan de buurjongen omdat dit zijn favoriete auto is, als ik ineens wat beter in de slappe was zit lijkt het me gaaf om de auto praktisch weg te geven en iemand heel blij te maken. 

De aanschaf van de BMW E34 middels een lening die ik probeer af te sluiten met familie of via een kredietverstrekker stuitte binnen ons gezin (mijn zus & vader) op veel weerstand en zorgen. Mijn vader heeft uit ongetwijfeld de beste bedoelingen zich redelijk ernstig bemoeit met mijn eigen besluitvaardigheid en denkt uit angst de volledige bevoegdheid te hebben en te weten welke beslissingen uiteindelijk goed zijn voor mijn welzijn. Het was interessant om te voelen hoe dit tóch een grote invloed op mij had waardoor ik ineens extra veel vragen én eisen ging stellen aan de garagehouder in Duitsland, waarop deze mij de volgende dag een bericht stuurde van: ''ik heb in mijn hele leven nog nooit zo'n groot wantrouwen meegemaakt... geef me aub je rekeningnummer dan stort ik je aanbetaling weer terug, op deze manier wil ik absoluut geen zaken met je doen''. Inmiddels heb ik de connectie met wat communicatie weer kunnen herstellen en staat de aankoop alsnog op de planning voor later deze maand. Ik heb zo'n behoefte aan een stabiel en degelijk voertuig waar ik mijn favoriete muziek lekker door de cabine laat vibreren met een rijk bereik aan tonen en stevige bassen die trillen tot de kern van mijn hart.

Elke laatste zaterdagochtend van de maand lopen wij een ''Walk of Peace'' in Ermelo. Gezamenlijk, in stilte en verbinding en met de diepste intenties die we bewust met ons meedragen tijdens het wandelen. Na afloop is er vaak tijd voor een praatje of kopje koffie bij ''De Dorpskamer'' waar mooie gesprekken plaatsvinden over de globale bewustzijnsbeweging die zich steeds groter en sterker laat zien. Als je voelt hier bij te willen zijn, wees van harte welkom, aanmelden is niet nodig, inloop vanaf 10 uur bij de Muziektent aan 't Weitje. (bij de rotonde die leidt naar de Kazerne, het centrum, Harderwijk en Putten)

Alleen in July is deze er geloof ik eenmalig niet, maar ikzelf ben er wel. Mocht je wellicht zin hebben in een bak koffie en goed gesprek of een fijne wandeling door de mooie Ermelose bossen... wellicht zien we elkaar dan.

Je kan me bereiken op 0647441111
amvdbergh@outlook.com
Of via Facebook

Hartelijke groet in rust & kracht,

Arvid van den Bergh