Goedemorgen Rens. Ik heb je antwoord gelezen en in mijn gedachte zag ik een situatie van tweeënhalf jaar geleden. Daar was ik in mijn moederrol nogal reactief. Terwijl de triggerperson, de gehele situatie rond om mijn kinderen zich 100km van mij afspeelde, had ik zoveel energie vanuit een emotie genereerd, dat ik een vuurbal in mijn handen had. Gelukkig was daar iets in mij wat mij weerhield om deze energie niet af te vuren naar de triggerperson en het voor mij en mij kinderen zinvol als voedende kracht te gebruiken.
Bij je tekst en het woord 'neutral' kwam in mijn gedachte nog iets waardoor ik leerde en steeds sneller herken, soms al automatisme, waar ik mee bezig ben en waar een andere persoon mee bezig is.
Het is het verschil tussen reactie en antwoord. Zo is voor mij de reactie iets wat bij de emotie en gedachte hoort en zelfs bij het energielek.
Een antwoord is in die zin of neutraal, of zelfs gevuld met gevoel wat mijzelf en mijn tegenover voed. De antwoord die zelfs met de geleefde wijsheid tot expansie kan leiden elkaar kan voeden.
De situatie, met de in mijn werkelijkheid ontstaande vuurbal, ontstond door een herinnering aan een steeds terugkerende situatie met de triggerpersoon, die toen werd uitgerold op mijn kinderen, mij en deerde personen. Destijds was ik niet in staat om in deze situatie te herkennen, dat een archontische kracht de sturing door deze persoon had en weer mijn levensenergie wilde. Nu is het anders.
Seikilos Epitaph, prachtig lied en tekst. Ik doe mijn best om te Leven en niet te OverLeven. Ik heb er ook vrede wanneer het mij niet is gelukt.
Rens heb ik je antwoord goed begrepen?
Liefs Sonja 🌱💚🌳