De ruimte waar ik werk is prachtig, puur natuur en de vloer is de aarde. Hoog in de bergen waar de naaldbomen op verschillende hoogtes staan. De rust. De natuur, ze leeft daar.
De ruimte heeft geen deur maar een soort kleed wat opzij geschoven kan. De muren zijn van aarde, nog een beetje ruw en één geheel. De ruimte is ovaal, de muren lopen daar in mee.
Aan de muren zitten houten donkerbruine planken, onbewerkt en op de planken staat van alles wat met natuur te maken heeft. Aardewerken potten en kruiken in terracotta en aardekleuren. Met kruiden, grond en prachtige stenen.
In het midden staat een soort bed, opgebouwd uit onbewerkte grote stenen met bovenop hout en een zacht kleed met een kussen. Alles is vanuit de natuur gemaakt. Het bed is zo zo zacht als je er op gaat liggen, je zakt letterlijk weg in de armen van de natuur.
De Wezens en Mensen komen binnen door een deur tegenovergesteld aan het kleed, deze deur kan wel dicht. Ze komen binnen op het moment dat ze er klaar voor zijn. Dat bepaal jezelf.
Er word plaatsgenomen op het bed en er wordt geen woord gesproken maar o je bent zo welkom!
Dan start het proces. Het Leven wordt daar opnieuw hervonden. De kern van de kosmos.
Na afloop ga ik naar buiten, langs het kleed op de hoge helling staan van de met gras begroeide bergen, tussen de boomtoppen, zo hoog in de bergen. En dan komt de Force. Vanuit het niets verbind het alles opnieuw met een Kracht die geeft. En dan voel en weet je dat je Leven bent. Wat één zijn is.
In pijn, verdriet en diepe vreugde is Dát gevoel herkenbaar hier op aarde, meegenomen uit mijn land van ooit.