Lieve mensen, Een paar maanden geleden schreef ik onderstaande tekst. Na alle commotie op dit forum lijkt me dit wel een mooi moment om dit hier te plaatsen:
Voorbij de persoonlijkheid.
Hebben wij de moed om onze grootste vijanden onder ogen te zien? En onze grootste vijanden zijn niet mensen. Het zijn de ondermijnende krachten die door ieder van ons heen lopen. Het gaat niet om personen. Kan ik met die persoon die in het verleden vreselijke dingen heeft gedaan, in contact zijn en dwars door de verstoringen heen kijken om het wezenlijke van de ander te zien? De verdeeldheid moet stoppen en het is aan ieder van ons om dit te doen. In de diepte zijn we verbonden en herkennen we elkaar. We hebben allemaal liefde en diepe verlangens van werkelijke verbinding en erkenning in ons. Stoot de ander niet af, maar loop recht op het gevaar af en zie het voor wat het is. Heb je de moed om al je meningen en overtuigingen naast je neer te zetten en je open te stellen voor iets geheel nieuws? “Ho Ka Hei” zeggen de Lakota Indianen elke ochtend: “Vandaag is een goede dag om te sterven.” De bereidheid alles los te laten, geeft moed. Als jij verbonden bent met je wezen en je richt je op het wezen van de ander, dan is er respect. Dan ben je geen strijder, maar een krijger. De ware krijger in bewustzijn is een krijger. Want hij ontvangt wat hij ten diepste verlangt. En dat is respect en werkelijke verbinding.