Vreugde gezocht

Ben ze ergens verloren
Ze is gewoon , schijnbaar, weggevlogen
Samen met de roze sprankels en goud
Ze was plots weg en waar ik ook zocht
Ze is zo moeilijk nog te vinden

En als ze zich al toont
Is het vluchtig en bijna piepklein
Een vleugje...
Als iets van ver weg en ooit...

Een vage herinnering
Een vage ronding
Een mistig druppeltje

Net zoals de verwondering
De pure natuurrijke blijheid

En mijn hart Huilt...
Want m'n hart weet nog wel ..
Dat ergens onder of achter en diep verborgen tussen de schijnbaar oneindige tranen , het missen , de stugge mannelijke stemmen en de Grauwheid van leeg grijs hard  en bijna zinloos....
Dat het er toch Ergens is ...

Al kan ik het niet aanraken..
Niet Mij maken..
Niet knuffelen
Of een kus geven ..
En ontvangen...

M'n handen die eerst ZO vanzelf in verf graaiden en op canvas verrassingen deden ontstaan
Zoeken nu naar iets van waarde , verloren als ze zich ervaren in een fantasieloos bestaan

Het geglitter van Buiten ontmoet geen sprankel van Binnen meer nu
Ook al doe ik nog zo m'n best
HET te zijn , te doen , te zingen en te dansen

Het is rouwen , zeggen mensen
Het mag , het moet , het is normaal
Geef het Alle tijd en alle ruimte
Spreek erover in wereld taal

Maar hoeveel kan ik er nog over praten ?
Woorden in herhaling en van weinig Open en Vrij ?
Is dat hoe het hier wordt gedwongen , geduwd , uitgewrongen, Zo?
Aaneengesloten herhalende woorden , als marcherende soldaten van pijn op een rij ?
Die ook slechts worden goedgekeurd als het Binnen het rijtje blijft van ach en wee maar niet teveel en niet te heftig 
Want dan is het de duivel , de demon die dat doet 
Want tegelijkertijd met pijn en missen MOET ik ook in Kracht Staan 
In volle vreugde uitspattende glorie en goud verkondigen 
Als een Krijger die ,naar mijn inziens, dwars door en vanwege dus de pijn Ontzettend Grootse galactische Kracht tentoonspreidt 
En zich nog meer laat Zien !
Dan pas kan voor degenen de pijn goedgekeurd worden.

Dus voor de één dit , voor de ander dat 

Heeft iemand er ooit bij stilgestaan om eens aan Mij (en velen met mij)Oprecht en vanin Puur voelen te vragen wat er voor Mij (en velen met mij)Nu van Waarde zou zijn?
Wat wij Nu nodig hebben ?
Los van eender welke overtuiging, geloof , systeem, opvolging of wat dan ook ?

Wie heeft Het antwoord?
En niet zomaar gekopieerde woorden of wat uit boeken getrokken is 

Wie is nog MENS. ?
NU en Hier ?