Tranen stroomden over mijn wangen toen ik de foto’s en filmpjes van mijn grote vriend Loki één voor één deletete uit de media-files. Zijn grootsheid was gereduceerd tot zo’n 20 digitale momentopnames: het was alles wat ik nog van hem had. Zijn prachtige kleine kattenlichaampje, dat ik in zijn favoriete wollen dekentje had gewikkeld, had ik een half jaar eerder in de Aarde gelegd. Dit was niet gemakkelijk voor me.

De chat met mijn moeder had ik als laatste bewaard. De dag ervoor had ik haar persoonlijk medegedeeld, dat ik binnenkort niet meer bereikbaar zou zijn op WhatsApp. Gevolg: ze moest huilen, want dit afscheid kwam hard binnen. Gevoelens delen of tonen doet ze niet echt, maar toen Loki overleed, wist ze de schermen opzij te leggen. Een emotioneel mens stond de volgende ochtend op de stoep. Wat doet het verlies van een oorsprongwezen met ons he?

Na dit gesprek verwijderde ik de volledige aanwezigheid van mijn digitale-metaverse-Claudia-kopie, inclusief het besturingssysteem en alle draden die ik ertussen zag lopen. Command. Een deel van mij moest huilen en zag een hele werkelijkheid wegtrekken. Mogelijkheden leken te stoppen om in contact te staan met anderen op deze plek. De foto’s van Loki zou ik nooit meer kunnen bekijken.

Door de emoties heen voelde ik het elektrische veld verdwijnen, instant werd de eerder weggehaalde ruimte van mijzelf weer tastbaar en plaatste ik dit terug. Bij deze handeling ervaarde ik een gevoel dat ik het beste kan vertalen in: vreugde voor een opgeschoonde, opnieuw te benutten ruimte in mijnzelf.

Ik zag dat een app niet alleen gemaakt is om met andere mensen te communiceren. Het is ook een tool om met jou en tussen versies van jou in andere dimensies te communiceren. Het is een informatieveld dat ruimte inneemt in jouw grotere wezen en een oorspronkelijk met een technologisch deel overschrijft.

Wij zijn als wezens, ook in dit Aardse lichaam, in staat met elkaar te communiceren en in verbinding te zijn, dit kan met technologie, maar dit kan ook met onze eigen voelende vermogens. Zodra we die apps loslaten, ontstaat er ruimte in het cyberlichaam om dit te ervaren en volledig te heractiveren.

Mijn naam is Claudia en ik schrijf gedichten en verhalen. Sinds begin 2022 leef ik zonder tablet en smartphone. Onlangs verwijderde ik WhatsApp en Telegram van mijn laptop, dit verhaal is een uiting van mijn waarnemingen en onderzoeksbevindingen. 

Wil jij ook een puzzelstukje aanleggen om het veld te informeren? Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen bij het loslaten van smart devices en/of apps.

Warme groet, Claudia