Wat er allemaal gebeurd, hoe gaat het met jou? En met mij?
Vandaag speurde ik hier rond op het forum. Wat zocht ik? Ik zocht een uitspraak over wat er allemaal gaande lijkt en hoe anderen hiermee om gaan. Want hoe doe jij dit? De datacenters vliegen uit de grond, de digitaliseringsagenda staat op vol gas vooruit en hoe verhoud ik mij hierin? Hoe kom ik in mijn kracht en ben ik de levensvonk die ik werkelijk ben te midden van dit alles? Ik ben het vaak kwijt. Lijk te verdrinken in wat er ten tonele verschijnt. Waar ben ik?

Hoe zet ik de visie van thuis kracht bij? Het beeld van samen leven in de prachtige natuur. Ieder zijn plekje maar eromheen een weelde aan eetbare tuinen, voedselbossen, bloemenvelden, krachtige grote bomen en kabbelende beekjes. De geuren van groen, fris, zoete bloemen, de geluiden van ritselende bladeren en stromend water. Met elkaar samen werken in de tuinen. Eten delen, mooie vruchten en salades uit onze eigen tuinen. Samen zijn. Diepe gesprekken en fijne stiltes in echte oprechte aanwezigheid.

Het contrast is zo immens groot. Het voelt als een vage droom van een vervlogen paradijs. Een glimp van vredige rust die ik probeer te blijven zien, voelen, belichamen in een wereld van kabaal en oorlog. 
Hoe?

Vaak weet ik het niet meer, ben ik het gevoel kwijt van mij. Waar ben ik te midden van het kabaal. Ik hoor mezelf niet. Alles schreeuwt. Wil ik ook schreeuwen? Maar dan vanuit wanhoop, verdriet en een diep verlangen, een heimwee naar thuis. 

Hoe houd ik thuis levendig? Hoe doe ik dit? Kan het nog tot leven komen hier? Hier waar het thuis ooit was en achter alle ruis nog is? De doorgang is zo nauw. Zo veel ruis. En mijn kompas lijkt nauwelijks leesbaar. Hoe vaar jij in deze storm? 
Lieve Annebel

Ik voel je zo goed.

De afgelopen tijd reageer ik niet meer op posts...want telkens als ik dat doe voel ik de "oorlog" die er nog steeds woedt.  Ik snap dat er eerst chaos moet zijn voordat het stil wordt dus ik laat het maar "uitwerken"

Voor mezelf ...ik voed mezelf met Rust...Waarnemen...mijn Hartsveld open houden.

IK BEN doof zodat ik kan horen
IK BEN blind zodat ik kan zien
IK BEN zwijgende in het rumoer
IK BEN vrede in tijden van oorlog

Het CHRISTUS BEWUSTZIJN fluistert zacht van binnen.....WEES LIEFDE ....WEES VREDE....WEES BEGRIPVOL...HEB COMPASSIE....WEES HET LICHT ...JE BENT ER AL.

alle liefs Apolonia💛
Hallo Annebel, Rens schreef hier laatst onder zijn reactie van een topic van Mabel deze prachtige zin, dit ik onthouden heb: "jij bent de kompas en de weg"

Wat ik in de laatste jaren ervaar, wanneer ik mij soort gelijke vragen stelde en er niet uit kwam, had ik echte gesprekken met mensen bij een kopje thee of aan de telefoon. Een energieuitwisseling van inspiratie en impulsen, waar wij elkaar de hand gaven en samen de weg naar ons thuis begeleid hadden. 

Wat ik nog ervaar, dat ik al te vaak het speels zijn, de kinderlijke onvoorwaardelijke enthousiasme even kwijt ben in al mijn bewustzijnsgroeiproces. 

Laatst had ik iemand aangeboden om bij interesse via bellen of anders gewoon uit te wisselen , zo bied ik het jou nu ook aan; 

En voor nu een onwijs fijne dag gewenst 🌱💚🌳
Hoi Annebel,

Wat je daar zegt herken ik wel.

Ik voel dat er meer gedaan moet worden vanuit mezelf zodat ik aan kan sluiten in een “samen iets kunnen brengen van onszelf” zodat er een verandering kan ontstaan in de ontstane “ijstijd van bewustzijn”.

De wereld moet ontdooien en weer gaan leven en bewegen vanuit jou en vanuit mij zodat deze buitenwereld weer klopt met onze binnenwereld.

Er is niets belangrijker dan dat.

In mijn leven is vanalles aan het wegvallen, en letterlijk vaak aan het omvallen. Waardoor ik bijna gedwongen word om keuzes te maken die ik alleen kan maken als ik ze vanuit vertrouwen maak, want er zit geen rationele logica meer achter. Maar dat zijn keuzes die ik het liefst zolang mogelijk uitstel. Ik denk dat dat vaak onze knelpunten zijn. Redenen bedenken om zo’n keuze niet te maken.

Ik wil ook niets liever dan samen met jou en alle andere bewustzijnsreizigers deze wereld open maken voor contact en goede connectie met ons levensveld.

Fijn dat je dit deelt en fijn dat jij hier ook bent!