Wat vinden/voelen jullie hier nou van? MannenMars en VrouwenTwix
Kijk, dit kwam ik vanmorgen tegen...
https://www.mannen-mars.nl/
Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden en/of voelen. Ik voel mezelf totaal niet onveilig. Ik ben ook nooit verkracht in de huidige seksuele zin van het woord. En ik denk ook niet dat mannen de schuld hebben of zijn van dit of dat...
Toen ik dit zag, moest ik eerst huilen en daarna kreeg ik enorme zin om te knuffelen (gewóón knuffelen, welteverstaan). 🤗 Moet ik dit verklaren? Nou, ik weet het ook niet.
Maar anyway, ik ben benieuwd wat jullie hierbij voelen. Dit thema boeit me mateloos...
Ik zit eraan te denken om een vrouwenvenus of een vrouwentwix te organiseren. En dat we dan ergens in Amsterdam precies elkaar ontmoeten. Bijvoorbeeld op het Dwaze Moedersplein in Amsterdam Nieuw West (of dat dat het vertrekpunt is). En dat iedereen dan met iedereen gaat knuffelen.
[Oké, deze laatste alinea is alleen maar een grapje. Voor de rest bedoel ik het serieus.]
P.s. _________________________________________________________________________
Hedy d'Ancona wees er onlangs op dat mannen zich nog nooit hebben gemobiliseerd.
Staat op Facebook: https://www.facebook.com/reel/1572887967597254
P.s. Wisten jullie dat er aan de 'piloon' op de Dam een 'Christus aan het kruis' (zonder kruis) hangt? Hij hangt – zeg maar – aan de 'piloon'.
En... dat 'Dam' waterkering betekent?
En... dat het op 10-10-2026 precies 25 jaar geleden is dat ik 'mijn' eerste man op deze aarde zette in Amsterdam? In het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis. 'One small step for a woman, but a giant leap for mankind' 😂
Mooie dag allemaal! 🥰
https://www.mannen-mars.nl/Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden en/of voelen. Ik voel mezelf totaal niet onveilig. Ik ben ook nooit verkracht in de huidige seksuele zin van het woord. En ik denk ook niet dat mannen de schuld hebben of zijn van dit of dat...
Toen ik dit zag, moest ik eerst huilen en daarna kreeg ik enorme zin om te knuffelen (gewóón knuffelen, welteverstaan). 🤗 Moet ik dit verklaren? Nou, ik weet het ook niet.
Maar anyway, ik ben benieuwd wat jullie hierbij voelen. Dit thema boeit me mateloos...
Ik zit eraan te denken om een vrouwenvenus of een vrouwentwix te organiseren. En dat we dan ergens in Amsterdam precies elkaar ontmoeten. Bijvoorbeeld op het Dwaze Moedersplein in Amsterdam Nieuw West (of dat dat het vertrekpunt is). En dat iedereen dan met iedereen gaat knuffelen.
[Oké, deze laatste alinea is alleen maar een grapje. Voor de rest bedoel ik het serieus.]
P.s. _________________________________________________________________________
Hedy d'Ancona wees er onlangs op dat mannen zich nog nooit hebben gemobiliseerd.
Staat op Facebook: https://www.facebook.com/reel/1572887967597254
P.s. Wisten jullie dat er aan de 'piloon' op de Dam een 'Christus aan het kruis' (zonder kruis) hangt? Hij hangt – zeg maar – aan de 'piloon'.
En... dat 'Dam' waterkering betekent?
En... dat het op 10-10-2026 precies 25 jaar geleden is dat ik 'mijn' eerste man op deze aarde zette in Amsterdam? In het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis. 'One small step for a woman, but a giant leap for mankind' 😂
Mooie dag allemaal! 🥰
Hee T
Wat ik zelf voel bij dit hele onderwerp is dat door de verandering van vrouwen in deze "tijd" /wereld..waarin vrouwen hun scheppingskracht herontdekken er in dezelfde tijd dus ook iets gaat veranderen in de man.
Dus dat er geen sprake kan zijn van schuld....maar van verandering.
We zijn gelijkwaardig aan elkaar en dat is een uitdaging voor mensen omdat mannen zowel als vrouwen alles los gaan laten dat ze vanaf de geboorte hebben meegekregen..
Ik zie het hele proces wel als positief...een proces dat uitgewerkt moet worden.
Mannen hoeven geen vrouwen te worden en vrouwen hoeven geen mannen te worden...het is zoeken naar de oorspronkelijke vorm voor iedereen...
Fijne zon-dag
Apolonia
Wat ik zelf voel bij dit hele onderwerp is dat door de verandering van vrouwen in deze "tijd" /wereld..waarin vrouwen hun scheppingskracht herontdekken er in dezelfde tijd dus ook iets gaat veranderen in de man.
Dus dat er geen sprake kan zijn van schuld....maar van verandering.
We zijn gelijkwaardig aan elkaar en dat is een uitdaging voor mensen omdat mannen zowel als vrouwen alles los gaan laten dat ze vanaf de geboorte hebben meegekregen..
Ik zie het hele proces wel als positief...een proces dat uitgewerkt moet worden.
Mannen hoeven geen vrouwen te worden en vrouwen hoeven geen mannen te worden...het is zoeken naar de oorspronkelijke vorm voor iedereen...
Fijne zon-dag
Apolonia
Hee Apolonia,
Zeker geen schuld, nee. Het woord 'verantwoordelijkheid' heeft de connotatie 'schuld'. Terwijl:... je kunt best 'verantwoordelijkheid' nemen zonder schuldig te zijn. Je kunt een fiets rechtop zetten, zonder dat jij hem hebt omgegooid, bedoel ik maar. Dan is verantwoordelijkheid een vorm van zorgzaamheid.
Ik denk zelf dat het met heel veel te maken heeft. En dat mannen óók scheppingskracht hebben. Dat man noch vrouw voordeel heeft van het patriarchaat en dat het patriarchaat diep ingebed zit in godsdienst en religie. Wie nam nou een hap van die appel en wie had gezegd dat dat een goed idee was? Wie heeft de schuld?
Hoe zouden wij kijken naar het man-vrouw-stuk als Jezus niet de enige opgeofferde zoon van God was, maar de enige opgeofferde dochter? Opoffering is een soort omgekeerde schuld.
Wat mij betreft: aan de kant met die oude verhalen.
Religie en geloof gaat losgelaten worden.
Maar wat is dan de oorspronkelijke vorm? Zijn er niet meer smaken uiteindelijk dan man en vrouw?
Mooie zondag!
Zeker geen schuld, nee. Het woord 'verantwoordelijkheid' heeft de connotatie 'schuld'. Terwijl:... je kunt best 'verantwoordelijkheid' nemen zonder schuldig te zijn. Je kunt een fiets rechtop zetten, zonder dat jij hem hebt omgegooid, bedoel ik maar. Dan is verantwoordelijkheid een vorm van zorgzaamheid.
Ik denk zelf dat het met heel veel te maken heeft. En dat mannen óók scheppingskracht hebben. Dat man noch vrouw voordeel heeft van het patriarchaat en dat het patriarchaat diep ingebed zit in godsdienst en religie. Wie nam nou een hap van die appel en wie had gezegd dat dat een goed idee was? Wie heeft de schuld?
Hoe zouden wij kijken naar het man-vrouw-stuk als Jezus niet de enige opgeofferde zoon van God was, maar de enige opgeofferde dochter? Opoffering is een soort omgekeerde schuld.
Wat mij betreft: aan de kant met die oude verhalen.
Religie en geloof gaat losgelaten worden.
Maar wat is dan de oorspronkelijke vorm? Zijn er niet meer smaken uiteindelijk dan man en vrouw?
Mooie zondag!
Een zeer bijzonder onderwerp, waar ik mijn nodig ervaring mee heb, ook al 30 jaar geleden.
Als mens zijnde voel ik mij niet beslist prettig in bepaalde situaties, ongeacht het land. Als moeder van drie dochters ervaar ik wisselend wel zorgen over de veiligheid van hun en als ik niet uitkijk, zal ik mij erg zorgen maken wat niet helpend is.
Een van mijn dochters werkt in een mannenwereld. Tijdens haar werk op evenementen neemt zij ook veel waar rondom gedrag van mannen. Een vrouwlijk familielid van mij is agent en daar zullen zich ook de verschillen tussen mannen laten zien.
In mijn perceptie is er veel meer aan de hand dan dat deze mannen op hun website kunnen schetsen.
Jij schreef de matrix. In deze realiteit
Zie ik dit gehele thema als een onderleel van verdeling onder de mannen en de maatschappij en als een programma, als een afleiding voor iets in de achtergrond.
En ik zie zelfs iets van zichzelf een martelaar maken. Dit zal levensenergie bij de deelnemers aftappen.
Desondanks leeft dit thema in deze mannen en willen zij daarin gehoord en gezien worden. Dat is prima, maar zei projecteren hierbij hun persoonlijke worsteling in de rolidentificatie man op anderen met alle gevolgen van dien. Wellicht mag men hun vragen, wat zij nodig hebben om hun rol als man in voldoening te belichaamen?
Ik zie dit zelfde oordeel ding gebeuren bij de mensen in Duitsland, waar hun oorlogschuld alle jaren weer erin gewreven werd, om deze ook in stand te houden, maar vooral niet uit leren en het zo geleerd uit te dragen. Mijn grootouders, ouders, ik mijn familie en mijn kinderen hebben hier niets mee van doen, ook niet doordat wij volledig of deels Duits van komaf zijn.
Zo ook bij de mannen. De mannen mogen in hun aardse mannelijkheid stappen en deze uitdragen met alle liefde die zij zijn, in plaats van elkaar aanklagen. Door aanklagen, protesteren, debatteren, zal het bewustzijn niet blijvend veranderen. Het zelf in het leven belichaamen waar je voor staat, voorleven zeg maar. De rippeleffect en crowdpower hierbij gebruiken. Het tegendeel door oordelen zou eerder kunnen gebeuren. De mens verzwakt, de mens kan hierdoor niet bij zijn scheppingskracht en raakt hierdoor gefrustreerd. Deze frustratie vind zijn uiting op verschillende wijze.
Zoals ik al schreef, er is zoveel meer aan de hand met de thema's waar zij voor op straat willen gaan.
Maar goed ik zie hun en zou zeker met een man die hiermee worstelt mee willen kijken
Als mens zijnde voel ik mij niet beslist prettig in bepaalde situaties, ongeacht het land. Als moeder van drie dochters ervaar ik wisselend wel zorgen over de veiligheid van hun en als ik niet uitkijk, zal ik mij erg zorgen maken wat niet helpend is.
Een van mijn dochters werkt in een mannenwereld. Tijdens haar werk op evenementen neemt zij ook veel waar rondom gedrag van mannen. Een vrouwlijk familielid van mij is agent en daar zullen zich ook de verschillen tussen mannen laten zien.
In mijn perceptie is er veel meer aan de hand dan dat deze mannen op hun website kunnen schetsen.
Jij schreef de matrix. In deze realiteit
Zie ik dit gehele thema als een onderleel van verdeling onder de mannen en de maatschappij en als een programma, als een afleiding voor iets in de achtergrond.
En ik zie zelfs iets van zichzelf een martelaar maken. Dit zal levensenergie bij de deelnemers aftappen.
Desondanks leeft dit thema in deze mannen en willen zij daarin gehoord en gezien worden. Dat is prima, maar zei projecteren hierbij hun persoonlijke worsteling in de rolidentificatie man op anderen met alle gevolgen van dien. Wellicht mag men hun vragen, wat zij nodig hebben om hun rol als man in voldoening te belichaamen?
Ik zie dit zelfde oordeel ding gebeuren bij de mensen in Duitsland, waar hun oorlogschuld alle jaren weer erin gewreven werd, om deze ook in stand te houden, maar vooral niet uit leren en het zo geleerd uit te dragen. Mijn grootouders, ouders, ik mijn familie en mijn kinderen hebben hier niets mee van doen, ook niet doordat wij volledig of deels Duits van komaf zijn.
Zo ook bij de mannen. De mannen mogen in hun aardse mannelijkheid stappen en deze uitdragen met alle liefde die zij zijn, in plaats van elkaar aanklagen. Door aanklagen, protesteren, debatteren, zal het bewustzijn niet blijvend veranderen. Het zelf in het leven belichaamen waar je voor staat, voorleven zeg maar. De rippeleffect en crowdpower hierbij gebruiken. Het tegendeel door oordelen zou eerder kunnen gebeuren. De mens verzwakt, de mens kan hierdoor niet bij zijn scheppingskracht en raakt hierdoor gefrustreerd. Deze frustratie vind zijn uiting op verschillende wijze.
Zoals ik al schreef, er is zoveel meer aan de hand met de thema's waar zij voor op straat willen gaan.
Maar goed ik zie hun en zou zeker met een man die hiermee worstelt mee willen kijken
Hee T
Wat het eerst bij mij binnen komt is...Oorspronkelijke vorm kent geen hokjes....
Je zou dus kunnen zeggen...Oorspronkelijk Zijn ipv van oorspronkelijke vorm
Welterusten voor nu...ik ga jouw reactie morgen nog even lezen want ik kan er nu niet veel over zeggen...gaaaap....hihi
ApoloniaðŸ«
Wat het eerst bij mij binnen komt is...Oorspronkelijke vorm kent geen hokjes....
Je zou dus kunnen zeggen...Oorspronkelijk Zijn ipv van oorspronkelijke vorm
Welterusten voor nu...ik ga jouw reactie morgen nog even lezen want ik kan er nu niet veel over zeggen...gaaaap....hihi
ApoloniaðŸ«
Hee Sonja,
Voor mij voelt dit initiatief heel lief en dat mannen dus graag willen zeggen: 'hier zijn wij'. Of: 'hier ben ik' en 'Ja, hier ben ik ook.' Zoals jij omschrijft dat zou moeten dus. Zo voelt het voor mij. Daarom raakte het me ook. Ik voel bij dit initiatief iets heel positiefs.
Ik herken het onveilige gevoel van vrouwen niet. Ik herken het wel – als vrouw – minder serieus genomen te worden in zakelijke en minder zakelijke omgevingen. Het interessante is dat ik nu ergens een ad interim rol vervul waar een grote dominantie is van vrouwen, ook in de top zeg maar. Buitengewoon boeiend.
Ik merk ook dat er een grotere gevoeligheid ligt bij mannen als ze niet vanzelfsprekend serieus genomen worden. Een vriend van me is homeopaat en astroloog. Hij heeft mijn horoscoop een keer getrokken. Bij alles wat ik vertel over mijzelf en mijn leven zegt hij dat dat ook klopt vanwege een knoop in mijn zevende huis of iets dergelijks. Ik móét dat dan aannemen. Als ik zeg dat ie maar snel even op zijn computer moet kijken (waar mijn horoscoop via een computerprogramma is getrokken) omdat ik niet mijn horoscoop leef en het dus veranderd is, is hij beledigd.
En onlangs mocht ik 'een rol spelen' in het grootse project van een 'bewuste man'. Dat betekende: de klussen oplossen waar hijzelf niet goed in was of geen zin in had. Toen ik zei dat ik 'geen rol wilde spelen', begreep hij dat gewoon écht niet. Het was niet eens onwil. Hij vond gewoon werkelijk dat het om hem moest draaien en dat ik blij moest zijn om die taken te vervullen zonder (veel) credits te willen. Als in 'de vrouw een schaal, de man een straal'.
Onveiligheid van vrouwen of ongelijkwaardigheid, daar ligt ook een taak voor vrouwen. Ik weet het niet precies. Fysiek zijn mannen vaak wel sterker en vrouwen zijn dan weer degenen die kinderen in zich kunnen laten groeien. Dat is een zeer evident verschil dat uitwerkingen heeft in een wereld die om geld draait en waar natuurlijke groei (iedere vorm van leven) for granted wordt genomen of zelfs wordt aangevallen.
Maar goed... is het een oorspronkelijke taak om als vrouw zorgzaam te zijn?
Is het een oorspronkelijke taak van een man om te zorgen voor veiligheid en bescherming?
Voor mij voelt dit initiatief heel lief en dat mannen dus graag willen zeggen: 'hier zijn wij'. Of: 'hier ben ik' en 'Ja, hier ben ik ook.' Zoals jij omschrijft dat zou moeten dus. Zo voelt het voor mij. Daarom raakte het me ook. Ik voel bij dit initiatief iets heel positiefs.
Ik herken het onveilige gevoel van vrouwen niet. Ik herken het wel – als vrouw – minder serieus genomen te worden in zakelijke en minder zakelijke omgevingen. Het interessante is dat ik nu ergens een ad interim rol vervul waar een grote dominantie is van vrouwen, ook in de top zeg maar. Buitengewoon boeiend.
Ik merk ook dat er een grotere gevoeligheid ligt bij mannen als ze niet vanzelfsprekend serieus genomen worden. Een vriend van me is homeopaat en astroloog. Hij heeft mijn horoscoop een keer getrokken. Bij alles wat ik vertel over mijzelf en mijn leven zegt hij dat dat ook klopt vanwege een knoop in mijn zevende huis of iets dergelijks. Ik móét dat dan aannemen. Als ik zeg dat ie maar snel even op zijn computer moet kijken (waar mijn horoscoop via een computerprogramma is getrokken) omdat ik niet mijn horoscoop leef en het dus veranderd is, is hij beledigd.
En onlangs mocht ik 'een rol spelen' in het grootse project van een 'bewuste man'. Dat betekende: de klussen oplossen waar hijzelf niet goed in was of geen zin in had. Toen ik zei dat ik 'geen rol wilde spelen', begreep hij dat gewoon écht niet. Het was niet eens onwil. Hij vond gewoon werkelijk dat het om hem moest draaien en dat ik blij moest zijn om die taken te vervullen zonder (veel) credits te willen. Als in 'de vrouw een schaal, de man een straal'.
Onveiligheid van vrouwen of ongelijkwaardigheid, daar ligt ook een taak voor vrouwen. Ik weet het niet precies. Fysiek zijn mannen vaak wel sterker en vrouwen zijn dan weer degenen die kinderen in zich kunnen laten groeien. Dat is een zeer evident verschil dat uitwerkingen heeft in een wereld die om geld draait en waar natuurlijke groei (iedere vorm van leven) for granted wordt genomen of zelfs wordt aangevallen.
Maar goed... is het een oorspronkelijke taak om als vrouw zorgzaam te zijn?
Is het een oorspronkelijke taak van een man om te zorgen voor veiligheid en bescherming?
Goedemorgen Tamar/Rock (hoe mag ik je trouwens aanspreken?)
Wat interessant is, dat ik nu pas merk, hoe beinvloed mijn eerste antwoord van mijn gevoelswereld op die dag en in dat moment was, een antwoord uit een momentopname. Spannend om dit te zien/voelen.
Ik was inderdaad bij de eerste antwoord vergeten, dat ik het initiatief van de mannen-mars ook als lief ervaar.
In mijn perceptie zijn rollen ooit geschreven door anderen in een script. Ik houd er bvb van om zorgzaam vrouwlijke mijn rol te mogen vervullen, maar ook om mijn andere rollen te leven.
Maar wel in mijn persoonlijk manier en balans, op ooghoogte met mijzelf. Om dit dan met een man of iemand anders te leven. Apolonia schreef het treffend 'gelijkwaardigheid'.
Maar wel in mijn persoonlijk manier en balans, op ooghoogte met mijzelf. Om dit dan met een man of iemand anders te leven. Apolonia schreef het treffend 'gelijkwaardigheid'.
De gelijkwaardigheid en verantwoordelijkheid met en voor een ander begint in eerste instantie eerst bij mijzelf, vind ik.
De zogenaamde wakkere of bewuste man, waar jij een rol in zijn leven tijdelijk mocht vervullen, miste evt. het stukje zorgzaamheid, standvastigheid die jij in zijn realiteit mocht vullen, omdat hij het nog niet kon.
Eerlijk en zelfverantwoordelijkheid was wellicht geweest, wanneer hij dit anders had gecommuniceerd en jouw enorme vaardigheden daardoor juist had gewaardeerd om het te zeggen.
"Mag ik van/met jou leren hoe zorgzaamheid, kreativiteit en standvastigheid is?"
De vraag is voor mij of er überhaupt al vooraf vastgestelde taken bestaan. Bestaan er überhaupt typisch vrouwlijke atributen, ongeachte de biologie?
Ik stel mij wel voor dat men onbewust met zichzelf een invulling voor een rol afspraak heeft, tenzij dat er geen vrije wil is en we allemaal geprogrammeerd/gestuurd zijn.
Iedere rolidentificatie (door bvb een script) schijnt mij verbonden te zijn met verwachtingen, bewust of onbewust. Waardoor de gelijkwaardigheid zoek raakt.
En dan vraag ik me af wat is de remedie voor gelijkwaardigheid?
Is de remedie, het fundament van zichzelf bewustzijn en het vertrouwen in zichzelf om dan met de ander in gelijkwaardigheid eerlijk samen te kunnen zijn?
Volgens mij is het uitdragen, het handelen en het doen vanuit zichzelf zonder ergens op te wijzen wat in het land of de wereld fout gaat, effektiver. Zeg maar het voorbeeld zijn, of met de mannen-mars groep als vrouwen-twix te verbinden om te kijken wat men als voorbeeld kan belichaamen.
Hee T
Het blijft toch wel een dingetje hoor..mannen en vrouwen.
Misschien is het toch wel de bedoeling dat de standaard rolverdeling eruit gaat..mits dat gewenst is binnen een relatie ( er blijven altijd relaties die in de rolverdeling willen blijven en dat is ook prima lijkt mij)
Gelijkwaardig zijn aan elkaar ongeacht de rolverdeling waar beide partners voor kiezen is naar mijn inzien het belangrijkst.
Maar verandering kost tijd..inzicht...communicatie en bewustzijn van beide partners..
Het is gaande op dit moment...maar voordat er vrede is zal er eerst chaos uitgewerkt moeten worden...
Thats life..
Mooie dag ApoloniaðŸ«
Het blijft toch wel een dingetje hoor..mannen en vrouwen.
Misschien is het toch wel de bedoeling dat de standaard rolverdeling eruit gaat..mits dat gewenst is binnen een relatie ( er blijven altijd relaties die in de rolverdeling willen blijven en dat is ook prima lijkt mij)
Gelijkwaardig zijn aan elkaar ongeacht de rolverdeling waar beide partners voor kiezen is naar mijn inzien het belangrijkst.
Maar verandering kost tijd..inzicht...communicatie en bewustzijn van beide partners..
Het is gaande op dit moment...maar voordat er vrede is zal er eerst chaos uitgewerkt moeten worden...
Thats life..
Mooie dag ApoloniaðŸ«
Ha Sonja,
Je mag mij aanspreken met allebei, wat je wil. Ik vind Rock heel leuk.
Wat bijzonder hè, de invloed van je gemoedstoestand op je visie en op je reactie?
Ik was vanmorgen snoeichagerijnig...
Ik ben met pijn en chagrijn gaan sporten en toen legde iemand haar smartphone naast mijn hoofd, niet eens naast haar eigen hoofd (en in de sportschoolzaal dus, bij een soort grondoefening) en ik dacht: ik zeg maar even niks... want de reactie die nu naar buiten wil komen, die gaat heel erg niet bijdragend zijn. Ik vond daar dus van alles van. Als in: asociaal, belachelijk, dom...wie doet nou zoiets?
Maar: waar heb ik het eigenlijk over?
Dit dan dus in extreme mate. En dan te bedenken dat iedereen wel wat heeft en iedereen een eigen zicht op deze realiteit.
Ik herken dat dus ook. Ook op een forum. Heel goed om bij stil te staan, ook in het vastzetten van iemand anders. (= note to self, geen belering naar jou). In ieder moment kan alles weer anders zijn.
Remedie tegen gelijkwaardigheid is denk ik wel wat jij ook zegt. Dat je gaat doen wat je wil doen. Maar wat wil je dan? Ben je tegen de tijd dat je je dat gaat afvragen niet helemaal murw van de gewenning aan alles wat je al deed omdat het (met en zonder dat je het doorhad) van je verwacht werd?
Nou, tot zover... boeiend onderwerp, kan er zo een boek over schrijven.
Maar... dat ga ik niet doen... Ik ga mijn droom leven... en juich de marcherende mannen toe.
Dankjewel Sonja... gewoon voor alles. Lees... dit forum werkt voor mij... nou, ik kan dat niet uitleggen.
💫
Fijne dag!
Je mag mij aanspreken met allebei, wat je wil. Ik vind Rock heel leuk.
Wat bijzonder hè, de invloed van je gemoedstoestand op je visie en op je reactie?
Ik was vanmorgen snoeichagerijnig...
Ik ben met pijn en chagrijn gaan sporten en toen legde iemand haar smartphone naast mijn hoofd, niet eens naast haar eigen hoofd (en in de sportschoolzaal dus, bij een soort grondoefening) en ik dacht: ik zeg maar even niks... want de reactie die nu naar buiten wil komen, die gaat heel erg niet bijdragend zijn. Ik vond daar dus van alles van. Als in: asociaal, belachelijk, dom...wie doet nou zoiets?
Maar: waar heb ik het eigenlijk over?
Dit dan dus in extreme mate. En dan te bedenken dat iedereen wel wat heeft en iedereen een eigen zicht op deze realiteit.
Ik herken dat dus ook. Ook op een forum. Heel goed om bij stil te staan, ook in het vastzetten van iemand anders. (= note to self, geen belering naar jou). In ieder moment kan alles weer anders zijn.
Remedie tegen gelijkwaardigheid is denk ik wel wat jij ook zegt. Dat je gaat doen wat je wil doen. Maar wat wil je dan? Ben je tegen de tijd dat je je dat gaat afvragen niet helemaal murw van de gewenning aan alles wat je al deed omdat het (met en zonder dat je het doorhad) van je verwacht werd?
Nou, tot zover... boeiend onderwerp, kan er zo een boek over schrijven.
Maar... dat ga ik niet doen... Ik ga mijn droom leven... en juich de marcherende mannen toe.
Dankjewel Sonja... gewoon voor alles. Lees... dit forum werkt voor mij... nou, ik kan dat niet uitleggen.
💫
Fijne dag!
Ha Apolonia,
Ja, tis echt een dingetje...
Ik heb in enen zo'n gevoel van f*ck dat...
Ik heb een idee en ik ​ga ​het doen.
Thanks voor alles!
Liefs, T
Ja, tis echt een dingetje...
Ik heb in enen zo'n gevoel van f*ck dat...
Ik heb een idee en ik ​ga ​het doen.
Thanks voor alles!
Liefs, T
Jij (Rock): "Ben je tegen de tijd dat je je dat gaat afvragen niet helemaal murw?"
Ik: "Ja ben ik en vooal de draat kwijt. En dat draagt niet bij aan mijn gemoedstoestand 🤪.
Ik houd van uitwisseling met mensen. Ze zijn bordevol met impulsen, waar ik iets mee kan doen of niet. Dus ook hier op het forum. Ook al ervaar ik een forum communicatie voor mij persoonlijk als moeilijk. Ik gebruik mijn zintuigen, daarom graag bellen, video bellen of nog beter echt ontmoeten.
In ieder geval zal ik de fotograaf (Arnaud Mooij, de pimpeling) wie mij 2024 heeft gefotografeerd de link van de mannenmars geven. Ik kan mij voorstellen dat hij hier wel iets bij voelt.
Wanneer ik naar de mannen in mijn leven kijk, wie het dichtst bij ij waren en of zijn, zie ik iets ergs verdrietigs. Ik zie dat zij zichzelf totaal niet mogen zijn en nog veel meer.
Daarom ga ik niet graag in het veld van hun, omdat dit voor mij welliswaar nog zaarder is dan het veld van de vrouwen.
Zeker is het goed om zich voor ogen te houden, dat elk antwoord of reactie een momentopname is. Vanuit daar zou en een ls kunnen maken naar communicatie tussen man en vrouw. Aardsgezien zijn vrouw en man gewoonweg verschillend in biologie en belevngswereld. Dus is het alpha en omega wellicht ook hier de eerlijkheid, gelijkwaardigheid, zelfvertrouwen.
Ik kijk ff in hoever deze organisatie open staat voor onvoorwaardelijke uitwisseling.
🌱💚🌳
Ik: "Ja ben ik en vooal de draat kwijt. En dat draagt niet bij aan mijn gemoedstoestand 🤪.
Ik houd van uitwisseling met mensen. Ze zijn bordevol met impulsen, waar ik iets mee kan doen of niet. Dus ook hier op het forum. Ook al ervaar ik een forum communicatie voor mij persoonlijk als moeilijk. Ik gebruik mijn zintuigen, daarom graag bellen, video bellen of nog beter echt ontmoeten.
In ieder geval zal ik de fotograaf (Arnaud Mooij, de pimpeling) wie mij 2024 heeft gefotografeerd de link van de mannenmars geven. Ik kan mij voorstellen dat hij hier wel iets bij voelt.
Wanneer ik naar de mannen in mijn leven kijk, wie het dichtst bij ij waren en of zijn, zie ik iets ergs verdrietigs. Ik zie dat zij zichzelf totaal niet mogen zijn en nog veel meer.
Daarom ga ik niet graag in het veld van hun, omdat dit voor mij welliswaar nog zaarder is dan het veld van de vrouwen.
Zeker is het goed om zich voor ogen te houden, dat elk antwoord of reactie een momentopname is. Vanuit daar zou en een ls kunnen maken naar communicatie tussen man en vrouw. Aardsgezien zijn vrouw en man gewoonweg verschillend in biologie en belevngswereld. Dus is het alpha en omega wellicht ook hier de eerlijkheid, gelijkwaardigheid, zelfvertrouwen.
Ik kijk ff in hoever deze organisatie open staat voor onvoorwaardelijke uitwisseling.
🌱💚🌳