Was aan het fietsen wat wel vaker gebeurd. Kwam langs een hele mooie plek waar ook wandelaars komen die dwars door het veld kunnen wandelen. Op moment was het daar heel stil geen wandelaars of fietsers te zien. Dichterbij fietsend komend zag ik een vrouw staan. Ze had een kopje drinken in haar hand. Stond daar heerlijk in alle stilte van te genieten We zeiden elkaar goedendag en ze had een lach op haar gezicht die onvergetelijk was en is. Eentje om te koesteren. Dank je wel lieve dame om daar te zijn met die lach🌹
Loes, dank voor het delen van je ontmoeting.
Het herinnert mij aan de film: 'August Rush' , een fragment waar hij midden in het granenveld staat en de symphonie van de natuur 'hoort' en innerlijk een compositie componeert en dirigeert.