De Aardmens en de ziel onder zijn arm
Ik kan me voorstellen dat we met groot enthousiasme aan de missie zijn begonnen en goed voorbereid zijn. Veel kan ik me met dit geheugen helaas niet herinneren, flarden.
En dat geheugen daar hebben we ( marjan en ik) het vaak over tijdens onze eigen wekelijkse mini kosmische beraden.
De laatste was dat het een optie zou kunnen zijn dat de dood er in dit leven niet alleen perse door de niet welwillenden is ingezet. Dat er een soort van goedkeuring is geweest, ook van de welwillenden met een overeenkomst dat die situatie erin gezet mocht om de mens zich te laten ontwikkelen.
Dat het niet zozeer om de situatie van de dood gaat maar om de frequentie die de mens er uit kan halen en dan neer kan zetten. Wat alles veranderd of juist niet.
De niet welwillenden gebruiken via trauma de scheppingskracht om een wereld neer te zetten en te houden.
De welwillenden willen creëren en scheppen vanuit de levenskracht en worden geblokkeerd en moeten vanuit minimaal vermogen proberen te bouwen met de kwantumfysica in het achterhoofd. En zullen daar ook nog een stuk belang bij hebben om zichzelf weer terug te vinden.
Het thema dood is gekaapt, ons geheugen voor het grootste deel geblokt en met extra kennis en inzicht moeten we het hier dan gaan neerzetten.
Vanuit de niet welwillenden is een ongeoorloofde interventie gepleegd, maar de welwillenden zouden dat niet mogen doen?
Maar wat is een interventie?
Als de levenskracht omgeleid of geblokkeerd of gejat wordt is dat overduidelijk een interventie die niet oké is. Hier als bronwezen in een lichaam gaan zitten is ook een soort van interventie.
We komen er op uit dat ons beperkte geheugen en alle invloeden in ons niet leiden tot het gewenste resultaat en er simpelweg hulp nodig is nu.
Wie waren we toen we hier naar binnen gingen en we wisten niet HOE het hier zou zijn en ik denk dat het erger is dan we ooit konden vermoeden. Dat dat aanpassing vraagt van de missie.
Dat we de kracht hebben is geen twijfel, maar de kosmische veranderingen die er gaande zijn zorgt ervoor dat er veranderingen zichtbaar worden die ook de Aardmens aan gaan.
Deze Aardmens die wij ook zijn (!) moet van alles dragen. De dood is daar altijd de hoofdlijn in.
De trauma het verdriet, de pijn, de moeite en het niet begrijpen zorgen voor heel veel pijn en verdriet. Precies de bedoeling om af te tappen.
Wij zijn Hier gekomen om het leven te repatriëren maar zitten ook vast in de Aardmens en ervaren hetzelfde. De kennis die ons aangereikt is en gevoeld wordt is immens groot en toch lijkt er iets te ontbreken.
Ik /wij denken dat het tijd is om een interventie toe te laten die ons geheugen zal uitbreiden zodat we eindelijk kunnen gaan doen wat nodig is.
Maar we denken ook dat de Aardmens in onze missie vergeten wordt....nu we er zelf inzitten is het anders dan we dachten of verwacht hadden.
Het lijkt erop dat een Aardmens maar een bepaald stuk verdriet kan dragen en dan simpelweg knakt. Maar moet ondergaan.
Alles voor de missie, zo denken de niet welwillenden, maar zéker ook de welwillenden!!
Onze bronwezens hebben een groter overzicht, een diepere kennis en een rijk verleden met wijsheid maar hier op Aarde zou het ook nog weleens zo kunnen zijn dat de visie de we hebben
" HET MOET GOED ZIJN VOOR IEDEREEN"
op dit moment niet geleefd kàn worden. Er is meer nodig dan dit.
De missie is ooit niet goedgegaan omdat er schijnbaar veel aandacht was voor het mentale geestelijke gedeelte, nu doen we het van binnen uit.
Zou het kunnen zijn dat we de missie boven alles zetten en de Aardmens hierin "pareren" en niet de mogelijkheid geven om mee te ontwikkelen? Dat dit iets is wat echt open moet? Om verder te komen?
Zou het mogelijk zijn dat de welwillenden een interventie in deze Aardmens kunnen bewerkstelligen zodat wij als Bronwezens de persoonlijkheid of het lichaam (of hen samen) kunnen zien als partners ipv een soort ondergeschiktheid aan of gebruik maken van?
Mogen we dat neerleggen in het kosmisch beraad als leden van de missie maar ook als bronwezens in een lichaam?
Wordt er naar ons geluisterd?
Of zijn wij het die gewoon niet genoeg hun best doen om te zijn wie we zijn?
Ik/wij kiezen ook voor de Aardmens die via een interventie meer balans kan hebben om de Missie uit te voeren.
Eén van de dingen waar we achter zijn gekomen is dat de aardmens niet het vermogen bezit om het bronwezen te laten zijn wie het is.
Als de regels zijn veranderd laat dit er dan één van zijn, in het belang van het ongeldig verklaren van de dood.
De themadagen van " Onsterfelijkheid" waren goud.
Als het na schijnbaar tien jaar niet lukt om dat gezamenlijk neer te zetten dan ontbreekt er iets in ons. Niet aan motivatie. We lijken soms verstandelijk beperkt.
Dit denken en voelen wij en we doen een poging en leggen hier de vraag en vragen neer aan de Welwillenden coalitie groepen buiten deze Aarde;
Waarom niet meer aandacht voor de Aardmens (op dit punt van de weg) en een upgrade voor iedereen als interventie?
Ja, ik lees hier een he-le-boel wijze woorden die voortvloeien uit wijsheid, intelligentie en inzicht Lenny! En ik voel mee, in alle woorden. Je beschrijft zo ongeveer ook mijn belevingswereld hier als aardling. Vaak voelt mijn aardling zijn hier als wat wij in dit programma als 'schizofreen' zouden kunnen benoemen, met andere woorden het zo diep en intens weten, herinneren en voelen dat het 'hier niet klopt' en dat ik hier 'iets te doen heb', dat dan allemaal 45 jaar doe en nog heel veel meer informatievelden open, en dan gebeurt er niks, nakkes, nada, de wereld draait door. Hm...
In alle eerlijkheid: ik hèb vorig jaar een interventie ge-eist. In de vibrationele verbinding met de bronwereld van waaruit ik hier (in mijn gevoel nog steeds) in de val gelopen ben (...) heb ik een interventie ge-eist. Simpelweg omdat ik als aardling hier de grootste klappen voor de mensheid heb opgevangen, overal mijn gouden bronbewustzijn heb ingebracht, en het (b)lijkt water naar de zee dragen. Ik was het zat! En ik vond en vind dat ik als werkbijtje mag en kan vanuit meZelf. Als ik als aardling al het zware grondwerk hier doe, geef ik mezelf het recht om een interventie te eisen als ik besluit dat het genoeg geweest is. En dat heb ik dus gedaan.
Wat betreft wederzijdse al-dan-niet interventies: ooit is er een hack gepleegd, een coup van ons bewustzijn, dat is in mijn beleving geen interventie meer te noemen, maar een keiharde overname. De Designers stonden erbij en keken ernaar, en hebben dit laten gebeuren. Alle andere beschavingen, waaronder jouwes en mijnes, hebben vele malen (weet ik uit eigen ervaringsreizen) geprobeerd om hier doorheen te 'breken' met bronbewustzijn, maar er was geen doorkomen aan en toen hebben 'wij' het besluit genomen om deze dimensie met rust te laten. Voor mijn ervaringsreis hier kan ik delen dat het tot twee/drie jaar geleden 100% voor mij voelde dat er geen doorkomen aan was. En toen ineens was die doorbraak er wèl. Mijn hartsverbindingstrilling met 'mijn' oorspronkelijke bronwereld was er ineens, dwars door het geprogrammeerde script heen gebroken, dit hebben wij samen gedaan en omdat Ik Hier Ben kon deze doorbraak tot stand komen en nu stroomt dit levensveld door mijn cyberbiologisch lichaam en in dit programma. Dat zou je dus ook als een 'welwillende interventie' kunnen bestempelen. Het heeft de aanvliegroutes voor vele andere beschavingen vrijgemaakt die kunnen aankoppelen in ieders individuele hartsfrequentie, in ieders individuele kosmische hart.
Ik zou bijna zeggen: ga in jouw eigen superkracht staan en eis zelf ook een 'interventie'! JIJ hebt het voor het zeggen, jij bent hier, jij doet al het werk, en jij bent de kracht en de landingsplaats!
Mocht het nou lijken dat mijn leven door wat ik hierboven deel leuker en gemakkelijker is geworden? Nee dus, in tegendeel zelfs! Het is wel enorm interessant en verrijkend en ik kan in welke dimensie dan ook vertellingen over deze ervaringsreis geven.
'Waarom niet meer aandacht voor de Aardmens (op dit punt van de weg) en een upgrade voor iedereen als interventie?'
Dit onderstreep ik van harte. Mijn cyberbiologisch lichaam heeft zware averij en veroudering opgelopen, en ik kanniewachten op een upgrade en weer in het lichaam van een frisse jonge blom te wonen...
Ik heb met heel veel plezier gelezen wat je onder woorden hebt gebracht, en ik duim dat mijn woorden net zo resoneren in jou.
Ge-wel-dig!
Stel nou dat je hiervoor voelt, ik heb het een en ander op mijn website geplaatst, www.vloeibareliefde.com
Liefs, Thérèse (met een knipoog naar mijn Sweet Sixteen)
In alle eerlijkheid: ik hèb vorig jaar een interventie ge-eist. In de vibrationele verbinding met de bronwereld van waaruit ik hier (in mijn gevoel nog steeds) in de val gelopen ben (...) heb ik een interventie ge-eist. Simpelweg omdat ik als aardling hier de grootste klappen voor de mensheid heb opgevangen, overal mijn gouden bronbewustzijn heb ingebracht, en het (b)lijkt water naar de zee dragen. Ik was het zat! En ik vond en vind dat ik als werkbijtje mag en kan vanuit meZelf. Als ik als aardling al het zware grondwerk hier doe, geef ik mezelf het recht om een interventie te eisen als ik besluit dat het genoeg geweest is. En dat heb ik dus gedaan.
Wat betreft wederzijdse al-dan-niet interventies: ooit is er een hack gepleegd, een coup van ons bewustzijn, dat is in mijn beleving geen interventie meer te noemen, maar een keiharde overname. De Designers stonden erbij en keken ernaar, en hebben dit laten gebeuren. Alle andere beschavingen, waaronder jouwes en mijnes, hebben vele malen (weet ik uit eigen ervaringsreizen) geprobeerd om hier doorheen te 'breken' met bronbewustzijn, maar er was geen doorkomen aan en toen hebben 'wij' het besluit genomen om deze dimensie met rust te laten. Voor mijn ervaringsreis hier kan ik delen dat het tot twee/drie jaar geleden 100% voor mij voelde dat er geen doorkomen aan was. En toen ineens was die doorbraak er wèl. Mijn hartsverbindingstrilling met 'mijn' oorspronkelijke bronwereld was er ineens, dwars door het geprogrammeerde script heen gebroken, dit hebben wij samen gedaan en omdat Ik Hier Ben kon deze doorbraak tot stand komen en nu stroomt dit levensveld door mijn cyberbiologisch lichaam en in dit programma. Dat zou je dus ook als een 'welwillende interventie' kunnen bestempelen. Het heeft de aanvliegroutes voor vele andere beschavingen vrijgemaakt die kunnen aankoppelen in ieders individuele hartsfrequentie, in ieders individuele kosmische hart.
Ik zou bijna zeggen: ga in jouw eigen superkracht staan en eis zelf ook een 'interventie'! JIJ hebt het voor het zeggen, jij bent hier, jij doet al het werk, en jij bent de kracht en de landingsplaats!
Mocht het nou lijken dat mijn leven door wat ik hierboven deel leuker en gemakkelijker is geworden? Nee dus, in tegendeel zelfs! Het is wel enorm interessant en verrijkend en ik kan in welke dimensie dan ook vertellingen over deze ervaringsreis geven.
'Waarom niet meer aandacht voor de Aardmens (op dit punt van de weg) en een upgrade voor iedereen als interventie?'
Dit onderstreep ik van harte. Mijn cyberbiologisch lichaam heeft zware averij en veroudering opgelopen, en ik kanniewachten op een upgrade en weer in het lichaam van een frisse jonge blom te wonen...
Ik heb met heel veel plezier gelezen wat je onder woorden hebt gebracht, en ik duim dat mijn woorden net zo resoneren in jou.
Ge-wel-dig!
Stel nou dat je hiervoor voelt, ik heb het een en ander op mijn website geplaatst, www.vloeibareliefde.com
Liefs, Thérèse (met een knipoog naar mijn Sweet Sixteen)
https://vloeibareliefde.com/2025/08/04/steppin-out/
https://vloeibareliefde.com/2026/07/09/does-anybody-really-know-what-time-it-is/
https://vloeibareliefde.com/2026/07/31/update/
(ik kan de links blijkbaar niet in mijn bericht plaatsen, dus dan maar even zo)
https://vloeibareliefde.com/2026/07/09/does-anybody-really-know-what-time-it-is/
https://vloeibareliefde.com/2026/07/31/update/
(ik kan de links blijkbaar niet in mijn bericht plaatsen, dus dan maar even zo)
Hallo Lenny en Marjan
voor mij een complexe tekst, die ik op mijn wijze gelezen en begrepen heb. Er waren passages, die ik niet begreep. of toch wel begreep? Ik vind de uitwisseling super leuk en daarom probeer ik zoals ik begreep, te antwoorden. ondanks dat ik vaak wij gebruik, zie ik het toch echt zo dat alles bij mij zelf begint. Zogezegd van "Ik naar Wij".
Mijn geheugen en opnamecapaciteiten zijn sinds 13 jaar beperkt, waardoor ik er steeds dichter bij kom, dat ik het antwoord ben van alles. Ik benoem nu een citaat, die klopt en ook niet klopt: “Roeien met de riemen die ik heb.”
Ik was en ben sinds kind af aan een onderzoeker, ik wilde alles tot op de bodem onderzoeken en antwoorden hebben. Niet dat het gestopt is, maar het is bij lange na niet meer zoveel als toen. En toch was daar laatst iemand die zich aan mijn vragen nogal heeft geïrriteerd. Wat in de eerste instantie niets met mij te doen had en toch ook wel weer. Want ik mag mij met mijzelf beraadslagen, of ik niet de antwoord ben van alles en wat ik nodig heb om dit in vrede met mij nu echt te zijn. En met hoeveel informatie ik mij nog moet vullen, waarom en wanneer is het genoeg?
Er van uit gaande, dat de dood is ingezet en gewoonweg niet klopt, moet ik dit als bronwezen accepteren ook al zijn er ooit afspraken gemaakt? Ik kan mij toch via mijn eigen echte keuze, besluiten en vanuit daar resulterende bekrachtiging om mij van al die afspraken ontzeggen, omdat ik er klaar mee ben. Ik ben er klaar mee als mijn eigen welwillende kracht van de niet welwillende tegenkrachten.
Ervan uitgaande dat mijn volgende interpretatie klopt, dat de niet welwillenden steeds reageren en de welwillenden altijd antwoorden, deel ik mijn antwoord verder.
Kan het zijn, dat deze niet welwillende tegenkrachten dit alles alleen met ons kunnen doen, omdat we nog te veel twijfelvocabulaire (waarschijnlijk, schijnbaar, eventueel, mogelijk, soms, vermoedelijk, het lijkt, misschien, maar,…) als iets gebruiken, wat door ons en in ons zijn werking uitoefent en we daarmee steeds het zogenaamd achterdeurtje open houden? Ik sluit mij trouwens hier niet uit van het gebruik. Toch wil ik zorgen dat ik het niet meer doe.
In verband met de tekst over de niet geoorloofde interventie.
Ik zie het toch in het hier en nu anders, omdat ik besloten heb het anders te willen zien. Ik wil het niet meer accepteren – niet toestaan dat een niet welwillende op mij intervenieert, dat ik iets moet dragen, dat ik vast zit, dat ze mij blokkeren, aftappen, bespioneerd, manipuleert en gewoon tegenwerken. 2022 is via mij en in samenwerking met een ander mens een disc ontstaan, waarop onder andere op staat: “Je herinnert je NU dat je alles hebt wat je nodig hebt en dat er niets is dat niet ongedaan kan worden gemaakt. Het is een kwestie van afstemmen, van frequentie, en jij doet waar je voor gekomen bent”. Ben ik deel van de welwillenden? Zo 'JA', dan besluit ik gewoon nu om de tegenkracht van de niet welwillenden te zijn om interventie te plegen met mijn dagelijkse bekrachtiging die ik op elk moment zo vaak ik wil, in mijn naam, met mijn scheppingskracht en macht steeds opnieuw zelf formuleer en met de energie van zelf commitment uitspreek. Dit is voor nu, voor mij de interventie. Je schreef, dat er iets miste en daar voelde ik in mij weerstand. Wat er in mijn optiek wel is, bij iedereen, en niet ontbreekt, alleen in het hier en nu nog niet belichaamt, tot uiting gebracht, nog niet geleefd word, is het zelfvertrouwen en de enthousiasme voor jezelf en elkaar. En wat er nog niet geleefd word, dat wij de antwoord als ‘JA’ op alles hebben en zijn. Wat ik in de disc nog zie, is de tegenkracht van de tegenkracht, ik als bronmens ben niet de reactie maar de antwoord.
Een vraag; wat zou gebeuren als we stoppen met het identificeren van en met van alles en nog wat? Met alles wat ons verstoord en tegenwerkt, net alsof we beslissen een cadeau niet aan te nemen of in te ruilen, omdat het gewoonweg niet bij ons past? Wat als we stoppen onszelf en andere mensen in twijfel ter trekken en in plaats daarvan overtuigt te zijn van zichzelf en een ieder zijn vermogen, scheppingskracht en macht als bronwezen?
Ik werd jarenlang, naar het letsel in twijfel getrokken (ook weleens in mijn verstand beperkt behandelt en gezien) door anderen en uiteindelijk door mijzelf, omdat mijn capaciteiten nogal extreem veranderd zijn. Maar niemand zag wat zich hieruit wel weer ontwikkelde, ik eerst ook niet. Vanuit dit gezichtspunt wil ik alleen nog overtuigt zijn (geen hoop nog geloof) van al onze individuele capaciteiten en mogelijkheden, die een ieder in de velden inbrengt om het te laten stromen. Zo zijn we onze eigen koploper die zich aan zichzelf oriënteert en naar een ander uitreikt om de wil van samenwerking. Zo ben ik tot aan hier gekomen, omdat ik wel in het moment het citaat “Roeien met de riemen die ik heb” aanvaard heb, maar niet geaccepteerd, omdat ik overtuigt was dat dit niet alles is.
Zo wil ik dit ook mijn kinderen voorleven en iedereen die mij ziet.
Lenny, heb ik de essentie van je tekst goed begrepen en was ik wel te begrijpen?
een onwijs fijne zondag gewenst, Sonja.
voor mij een complexe tekst, die ik op mijn wijze gelezen en begrepen heb. Er waren passages, die ik niet begreep. of toch wel begreep? Ik vind de uitwisseling super leuk en daarom probeer ik zoals ik begreep, te antwoorden. ondanks dat ik vaak wij gebruik, zie ik het toch echt zo dat alles bij mij zelf begint. Zogezegd van "Ik naar Wij".
Mijn geheugen en opnamecapaciteiten zijn sinds 13 jaar beperkt, waardoor ik er steeds dichter bij kom, dat ik het antwoord ben van alles. Ik benoem nu een citaat, die klopt en ook niet klopt: “Roeien met de riemen die ik heb.”
Ik was en ben sinds kind af aan een onderzoeker, ik wilde alles tot op de bodem onderzoeken en antwoorden hebben. Niet dat het gestopt is, maar het is bij lange na niet meer zoveel als toen. En toch was daar laatst iemand die zich aan mijn vragen nogal heeft geïrriteerd. Wat in de eerste instantie niets met mij te doen had en toch ook wel weer. Want ik mag mij met mijzelf beraadslagen, of ik niet de antwoord ben van alles en wat ik nodig heb om dit in vrede met mij nu echt te zijn. En met hoeveel informatie ik mij nog moet vullen, waarom en wanneer is het genoeg?
Er van uit gaande, dat de dood is ingezet en gewoonweg niet klopt, moet ik dit als bronwezen accepteren ook al zijn er ooit afspraken gemaakt? Ik kan mij toch via mijn eigen echte keuze, besluiten en vanuit daar resulterende bekrachtiging om mij van al die afspraken ontzeggen, omdat ik er klaar mee ben. Ik ben er klaar mee als mijn eigen welwillende kracht van de niet welwillende tegenkrachten.
Ervan uitgaande dat mijn volgende interpretatie klopt, dat de niet welwillenden steeds reageren en de welwillenden altijd antwoorden, deel ik mijn antwoord verder.
Kan het zijn, dat deze niet welwillende tegenkrachten dit alles alleen met ons kunnen doen, omdat we nog te veel twijfelvocabulaire (waarschijnlijk, schijnbaar, eventueel, mogelijk, soms, vermoedelijk, het lijkt, misschien, maar,…) als iets gebruiken, wat door ons en in ons zijn werking uitoefent en we daarmee steeds het zogenaamd achterdeurtje open houden? Ik sluit mij trouwens hier niet uit van het gebruik. Toch wil ik zorgen dat ik het niet meer doe.
In verband met de tekst over de niet geoorloofde interventie.
Ik zie het toch in het hier en nu anders, omdat ik besloten heb het anders te willen zien. Ik wil het niet meer accepteren – niet toestaan dat een niet welwillende op mij intervenieert, dat ik iets moet dragen, dat ik vast zit, dat ze mij blokkeren, aftappen, bespioneerd, manipuleert en gewoon tegenwerken. 2022 is via mij en in samenwerking met een ander mens een disc ontstaan, waarop onder andere op staat: “Je herinnert je NU dat je alles hebt wat je nodig hebt en dat er niets is dat niet ongedaan kan worden gemaakt. Het is een kwestie van afstemmen, van frequentie, en jij doet waar je voor gekomen bent”. Ben ik deel van de welwillenden? Zo 'JA', dan besluit ik gewoon nu om de tegenkracht van de niet welwillenden te zijn om interventie te plegen met mijn dagelijkse bekrachtiging die ik op elk moment zo vaak ik wil, in mijn naam, met mijn scheppingskracht en macht steeds opnieuw zelf formuleer en met de energie van zelf commitment uitspreek. Dit is voor nu, voor mij de interventie. Je schreef, dat er iets miste en daar voelde ik in mij weerstand. Wat er in mijn optiek wel is, bij iedereen, en niet ontbreekt, alleen in het hier en nu nog niet belichaamt, tot uiting gebracht, nog niet geleefd word, is het zelfvertrouwen en de enthousiasme voor jezelf en elkaar. En wat er nog niet geleefd word, dat wij de antwoord als ‘JA’ op alles hebben en zijn. Wat ik in de disc nog zie, is de tegenkracht van de tegenkracht, ik als bronmens ben niet de reactie maar de antwoord.
Een vraag; wat zou gebeuren als we stoppen met het identificeren van en met van alles en nog wat? Met alles wat ons verstoord en tegenwerkt, net alsof we beslissen een cadeau niet aan te nemen of in te ruilen, omdat het gewoonweg niet bij ons past? Wat als we stoppen onszelf en andere mensen in twijfel ter trekken en in plaats daarvan overtuigt te zijn van zichzelf en een ieder zijn vermogen, scheppingskracht en macht als bronwezen?
Ik werd jarenlang, naar het letsel in twijfel getrokken (ook weleens in mijn verstand beperkt behandelt en gezien) door anderen en uiteindelijk door mijzelf, omdat mijn capaciteiten nogal extreem veranderd zijn. Maar niemand zag wat zich hieruit wel weer ontwikkelde, ik eerst ook niet. Vanuit dit gezichtspunt wil ik alleen nog overtuigt zijn (geen hoop nog geloof) van al onze individuele capaciteiten en mogelijkheden, die een ieder in de velden inbrengt om het te laten stromen. Zo zijn we onze eigen koploper die zich aan zichzelf oriënteert en naar een ander uitreikt om de wil van samenwerking. Zo ben ik tot aan hier gekomen, omdat ik wel in het moment het citaat “Roeien met de riemen die ik heb” aanvaard heb, maar niet geaccepteerd, omdat ik overtuigt was dat dit niet alles is.
Zo wil ik dit ook mijn kinderen voorleven en iedereen die mij ziet.
Lenny, heb ik de essentie van je tekst goed begrepen en was ik wel te begrijpen?
een onwijs fijne zondag gewenst, Sonja.
Dank Therese voor je antwoord en delen. Ik vind het fijn om te lezen en te voelen hoe jij het ervaart. Samen erover nadenken, uitspreken geeft inzichten en openingen om informatie binnen te krijgen.
.
Oeps ik had per ongeluk op verzenden gedrukt
Goedemorgen Lenn,
Ik kan vanuit mezelf alleen maar weergeven dat weer zoveel tegenwerking is, juist bij mensen die zich van deze realiteit bewust zijn en vanuit hier 'de ommekeer' gaan neerzetten. Ik ervaarde op de dag, dat ik mijn eerste antwoord op je topic schreef tegenwerking, die door iemand van wie ik houd, heen werkte. Deze mens is een aards familielid en door mijn identificatie met mijn rol als moeder is het voor nu nog de zogenoemde achillespees.
Daarop meende een vriendin dat ik steeds bescherming moet opbouwen, maar dit werkt op de een of andere manier niet meer. Ik ervaar dat de tegenwerking als reactie op ons als mensen steeds aangepast wordt, waardoor de mens moedeloos geraakt, zijn levensenergie verliest, eerder overleeft en zelf nog maar reageert in plaats van anticipeert met antwoorden.
Ik legde het aan mijn vriendin zo uit dat de bescherming en mijn antwoorden als bronmens op deze realiteit, die "gisteren" nog werkte, vandaag niet meer werken. Ik ervaar de tegenwerkingen als dynamischer, intenser en als aangescherpt, alsof er regelmatiger "groffer geschut" ingezet wordt. Zo zijn "ze" mij voor nu nog een stapje voor.
En hier voel ik in mij dat het gevestigd zijn, door de volledige overtuiging van mezelf en anderen, nu nog niet volledig aanwezig is. Het is niet veel meer nodig, het is maar een stukje, het is het aha-moment – de inzicht.
Is dat wat ontbreekt de eigen ingedaalde inzichten?Is de identificatie met de programma's die ik dus nog bedien, de achillespees waarop ik tegenwerking en aanvallen ervaar, waardoor ik verzwakking van mij toelaat, waardoor ik nu nog niet consequent antwoord?
En na een zeg maar aanval waarop ik reageerde, ben ik nog moe en afgeleid. Hoe meer deze mechanisme tot mij doordringt, hoe vaker en beter mijn antwoorden zullen zijn.
Liefs Sonja đ±đđł
.
Hallo iedereen
Ik wil hier toch even op reageren.
In de 72 jaar dat ik in dit leven nu hier rond huppel en bijna heel dit leven al aan het onderzoeken ben waarom we hier zijn en wat de zin is van dit leven...bewust en onbewust "fouten" heb gemaakt.
Verdriet heb gekend..liefde heb ervaren en alles wat daar tussen zit...heb ik besloten dat strijd niet de manier is om geluk te vinden ( wat naar mijn gevoel de "zin" is van dit leven)...
De manier (voor mij) om in dit leven te leren...ervaren...geluk te voelen..is
Met de stroom mee te varen
Is er tegenwerking...?
Ok, dan is dat maar zo....
Ik lig er niet meer wakker van....op het moment dat ik zeg..ok, dan is dat maar zo...dan verdwijnt het ook weer en komt er rust voor in de plaats.
Ik neem alleen nog waar wat er gebeurd .....
Goedwillende of kwaadwillende krachten...ik BEN....en de rest gebeurd om mij heen...nooit IN mij
Fijne dag....het is zoals het is
Apolonia
Ik wil hier toch even op reageren.
In de 72 jaar dat ik in dit leven nu hier rond huppel en bijna heel dit leven al aan het onderzoeken ben waarom we hier zijn en wat de zin is van dit leven...bewust en onbewust "fouten" heb gemaakt.
Verdriet heb gekend..liefde heb ervaren en alles wat daar tussen zit...heb ik besloten dat strijd niet de manier is om geluk te vinden ( wat naar mijn gevoel de "zin" is van dit leven)...
De manier (voor mij) om in dit leven te leren...ervaren...geluk te voelen..is
Met de stroom mee te varen
Is er tegenwerking...?
Ok, dan is dat maar zo....
Ik lig er niet meer wakker van....op het moment dat ik zeg..ok, dan is dat maar zo...dan verdwijnt het ook weer en komt er rust voor in de plaats.
Ik neem alleen nog waar wat er gebeurd .....
Goedwillende of kwaadwillende krachten...ik BEN....en de rest gebeurd om mij heen...nooit IN mij
Fijne dag....het is zoals het is
Apolonia
Ik vind het heel fijn om dit alles te lezen hier.
Ik ben hier ook IN mij mee " bezig"
Over wat interventies nu zijn en in hoeverre er een moment kan ontstaan waarbij er met grote(re) kracht een beweging ontstaat waarbij de (naar mijn Voelende inziens) absoluut gruwelijke mensonterende interventies een halt worden toegeroepen.
In respect voor AL het leven .
Dus niet in een reactieve " oorlogs" handeling , doch wel vanin een vastberadenheid âzoals Ware Krijgers Samen Staan .
Dank je wel Lenn voor dit te delen met ons
đč
Vraagje : waar staan de puntjes voor ?
Ik ben hier ook IN mij mee " bezig"
Over wat interventies nu zijn en in hoeverre er een moment kan ontstaan waarbij er met grote(re) kracht een beweging ontstaat waarbij de (naar mijn Voelende inziens) absoluut gruwelijke mensonterende interventies een halt worden toegeroepen.
In respect voor AL het leven .
Dus niet in een reactieve " oorlogs" handeling , doch wel vanin een vastberadenheid âzoals Ware Krijgers Samen Staan .
Dank je wel Lenn voor dit te delen met ons
đč
Vraagje : waar staan de puntjes voor ?
Zoals zo vaak krijgen Marjan en ik na onze kleine kosmische beraden de antwoorden later aangereikt via vele kanalen. Goed opletten en luisteren, alert zijn zorgen ervoor dat 80% van de vragen beantwoord worden.
Dank zij het plaatsen van iemand op telegram van een opname van een bijeenkomst in 2016 over o.a. de 14 de dimensie is er weer een stuk duidelijkheid gekomen. Dank aan de plaatser!
Dank zij het plaatsen van iemand op telegram van een opname van een bijeenkomst in 2016 over o.a. de 14 de dimensie is er weer een stuk duidelijkheid gekomen. Dank aan de plaatser!