Dit is een oproep..in het beeld van het schip op weg naar Gaia dat gekaapt werd, mis ik mijzelf en zoveel anderen. Herken jij?

Moniek

Ik wil hier graag een OPROEP doen:

Herken jij gevoelens van op weg zijn naar GAIA?
Misschien wel met een heel team of teams op een schip, of was het een vloot, die crashte.
Van de verwarring in je lijf van waar nu dan te zijn. De aarde? welke aarde?
Ik was op weg naar iets anders..
Altijd zoeken in alle natuur en de mensen naar een werkelijkheid die lijkt op deze , maar toch.. anders.
Het gevoel, de onbestemde woede, zonder er woorden bij te hebben dat de missie geschaakt is en vervangen. ?
Of het gevoel te kennen in een schip onderweg te zijn..het zoeven ...de kosmos..
En dan ineens een soort zwart gat. Het schieten met een bizar soort wapen.
Ik zag het aankomen in een vreemde ijskoude gladde trilling en kon niks meer doen, zo voelt het.
Het beeld nog zien van een groot scherm..van mensen, een man, Vriend van thuis..
En dan ..Het beeld dat Uit gaat.
Niks.. immense leegte. grote gaten..en het tasten naar flarden gevoelens

Zelfs bang zijn om nog een voertuig te besturen ooit.. of om aan het stuur te staan
En tot voor kort diepe, heel diepe soort van schuldgevoelens

Dit zijn zomaar wat woorden van mij die steeds meer in mij naar voren komen.

Het verdriet in mij is onmetelijk groot.
De vreugde om dit weer in Beeld te krijgen nog veel groter.

Ik wil graag mensen ontmoeten die hier iets bij voelen of juist iets heel anders in taal, maar toch betrokkenheid
Het voelt bijna als een reunie oproep..waar ik dan bij grinnik.
Verder zijn het vooral heel veel tranen.

Eigenlijk wil ik weer weten wie mijn teamleden zijn.
Dwars door alle bloks heen die hierin kundig zijn geplaatst uiteraard
In ieder geval is er een communicatieteam..waar ikzelf deel van uitmaak
met diepe betrokkenheid bij werelden zoals deze beztette aarde rond het Vrije Vestigen; het geboorte en doodverhaal belichtend

Wie bestuurde het schip, wie hoedde, welke missie, hoe vaak, hoe lang..
Ik heb gisteren weer zo diep gehuild tijdens mijn wandeling.
Overal was Gaia..ik voelde haar in elke zandkorrel, in elk wuivend blad, in de takken, de bomen.
Onder mijn voeten, in het water, de wind. Overal.
Gaia is mijn tweede thuis.
Ik hou zoveel van deze planeet.
Ze is zo ontzettend rijk in wezens, ethica, plantkunde, dierkunde, menskunde.

My people. Teamleden. Vrienden. Waar zijn jullie? Ik mis jullie zo ontzettend .
Het zou zomaar kunnen dat we nog keihard tegenover elkaar staan in gedachtenvelden. Of ik..
Ook maar even noemen
Ik heb wel herkenningsmomenten gehad bij mensen van hier.
Dat nog niet wederzijds kunnen delen.
Wat doe ik dan..zeggen..hee ik ken jou..weet je nog? Hoe we vlogen en hoe we afgevoerd werden.
Ik weet niet eens of het helemaal klopt maar ik voel het diep in mij
het borrelt als lava dat naar buiten wil.. openspringen als heilig vuur
zonder dat ik iets voor iemand in wil vullen, deel ik gewoon alles wat ik nu voel

Ik hoef geen antwoorden. en ik leg dit wel precies zo in het veld.
In de film Avatar zingen ze ..my Ewa.
Ik voel..my Gaia
Ik ben alsnog en weer op weg naar jou ..
en ik laat mij door geen hack meer tegenhouden

Laten we samen doorlopen, doorvliegen, doorveren, vuren en stillen...naar de kern van deze planeet
en naar de kern van het bezettingsbeeld
Deze wereld is van ons..van ons Mensen ..ook al is ze nergens van ons

O vreugde want ik ben er en schrijf dit op en blaas het zo de kosmos in

Als je wilt delen of hierin een keer samen wilt wandelen of zijn, dan lees ik je graag.
hier of via mijn mail; info@moniekvanpelt.nl

Hi lieve moniek,

Wat mooi wat je schrijft en dank je wel dat je dit deelt! Wens je zoveel liefde, zachtheid, aanwezigheid in het opengaan wat opengaat en alles wat daarbij hoort.

Ik herken heel veel wat je schrijft in wat ik waarneem en kan voelen is deze energie van de vloot heel actueel.

Tijdens readingen openen soms tijdscapsules in de aarde of net een fractie buiten deze realiteit. Daarin, tastend met de vingers en handen alle informatie over het hier aankomen. Soms ook het eigen schip. Wanneer je hier weer contact mee kunt maken vibreert dit diep in jezelf door.

Een aantal weken terug kwamen we samen met een mooie groep mensen en daar was ook de herinnering aan de vloot.

Ik heb de vloot steeds gezien en gevoeld de afgelopen weken. Ook de reizen naar verre stelsels, locaties. Oplichtend in het hart de briefing. Deze werd zichtbaar als een vel van licht in het hart. Ieder Wezen in die gigantische vloot heeft een afstemming met net weer een andere nadruk, een andere kwaliteit, een andere expertise, prachtig om dit te zien, maar samen zijn we een enorme kracht van liefde, bevrijding, eenheid. Het is waanzinnig mooi om te voelen.

Wat ook duidelijk naar voren kwam: You are the best woman / the best man on the job!
Ieder kwam hier met precies die kwaliteiten die nodig zijn. Fully equipped and fully armed. With love! En kwaliteiten die je wellicht ook hier bent gaan ontwikkelen of leven. Je bent onmisbaar. Jij doet er echt toe. 😊

Binnen deze vloot werden ook energetisch bepaalde teamgenoten zichtbaar en voelbaar die dezelfde briefing delen. Sommige groepen zijn kleiner, andere wat groter. Wanneer je deze wezens van binnen je eigen team herinnert, ontmoet, weer mee terug samen werkt is dat een enorme krachtstoename in het veld.

De Force vermeerdert exponentieel.

Ik snap daarom heel goed je verlangen samen te komen met hen die passen bij jou.
Is het niet daarom dat we zo graag ook samen willen komen?
Wanneer je deze teammembers weer ontmoet en mee samen gaat werken worden ook meer complexe coderingen in je eigen briefing, in je hart, zichtbaar en voelbaar.

Dit is allemaal terug te halen, de volle herinnering maar ook alle gevoelens die daarbij horen en je nu al zo mooi beschrijft en doorleeft.
Een van mijn functies is om mee te kijken, mee te voelen daar waar je jezelf vergeten bent kan ik je zien. Ook dat wat daartussen is geschoven.
Je kunt altijd uitreiken, als dat zo voelt, om een keer dieper in te voelen
Ik geef ook readingen op donatie basis. Op donatie basis omdat ik graag wil dat dit beschikbaar is voor iedereen die dit voelt en dat eventueel tekort aan geld daar nooit tussen hoeft te zitten. Ik vraag wel iets (en dat mag natuurlijk ook veel zijn) omdat dit vaak chirurgisch diep werk is om diep te kunnen gaan. Niet als kennis maar dat het echt aankomt in jou en je gevoelslagen.

Juist ook om de hiaten in de kronieken weer open te maken zodat het door kan rimpelen en beschikbaar is voor ons allemaal.
De coderingen van bevrijding, van herstel, van eenheid dragen we allen en Zijn we samen. Ik deel dit hier in het forum omdat ik het mooi vind dat deze energie zo ook meer aanwezig is. Maar je mag me gerust een prive berichtje sturen: info@divine-earth.one

With love!

Hoi Monique,

Dank voor het openlijk delen! Ik zie en voel je!
Ik heb je een email gestuurd.
Ik wandel graag naast je!

Hartegroet Ellen

Moniek

ik dank ieder rijk die leest, niet leest, schrijft, niet schrijft, is, voelt, staat

direct na het plaatsen hier van deze oproep belde ik een vriendin van hier en thuis
en kon ik een immens verdriet voelen en uithuilen. voor ieder wel herkenbaar.

de valkuilen in het hier iets openen zijn immens
het willen weten, het zonder dat niet compleet te kunnen voelen, een opvulling nodig hebben, een troostende grotemensen hand.. of dat iemand mij vertelt wat ik zo graag wil weten
talloze bochten worden er gemaakt op een herinnering die niet heel toont

ik weet dat ik een vraag van Kracht heb gesteld
en dat op het juiste moment niet het antwoord volgt, maar het Vrije woord

het woord van vertrouwen
die me zo lang geleden afgenomen werd..zo leek het
en die ik zo diep kan voelen in mijzelf
het grote vertrouwen in de Kracht en in de natuur en in de mens

ik moest de oproep hier neerzetten
en heb hem ook al meerdere keren weg willen halen
want wat er omhoog komt in mij zijn waarnemingsvelden die uitsluiten
die straffen, die omlaag kijken, die ordenen, die archetyperen, die negeren en die bezeren
en ik plak dat natuurlijk maar al te graag op de ander
dat ieder zijn waarneming nog niet op orde heeft
ergens zijn we er nog niet want natuurlijk gebeurt dit nog via waarneming
maar..

ik moet gewoon blijven staan
al leest niemand dit , al ziet niemand mij
dan nog

ik ben er
ik heb mijzelf weer te zien
in de zon
en als de zon

en ik heb alle recht om mijzelf te laten zien
alle recht
ook al is het een wanhoop, een klank die nog niet rustig trilt,
een vraag die ik nooit durfde stellen toch eruit gooien, het zwarte gat dat volgt trotseren
ik heb het nooit gemogen
en ik doe het..met trillend hart..wel

vannacht begon er ergens temidden van dat zwarte..een licht te schijnen
licht als in kracht
licht als in taal
licht als in thuis

in de topsport, waar ik ooit werkte, spreken ze van het zwarte gat na een immense langdurige prestatie
en hoe daar weer uit te komen, daar is veel over gezegd
en voor mij nooit Goed over gesproken, op martijn na, in hoe daarin te gaan staan
Goed als in neutraal..volkomen, totaal, amicaal, intercolegiaal neutraal
je kunt er alleen maar over spreken als je het zelf ook doet..in een constante
ik maak hier niks geel trouwens

wat een klus
mijn god, wat een klus

en als ik alles opzij schuif, net als een gordijn, dan gaat me er toch een zon schrijnen
ik lijk wel verliefd op het leven te worden
met zwarte gaten en al :)

warms,

moniek

https://maps.app.goo.gl/skfuodQ2d8iKAz7a7

Wandel gebied het Zwarte gat, Ik ben er met een vriend in november wezen wandelen.
Verliefd op het leven.
Prachtig rondom het water.
Wie weet.......
Veel liefs Ellen