Hoe kan ik de code van negeren in mezelf en door andere mensen, situaties kraken.
Lieve Mensen,
Mijn onderzoek in openheid, Dit bericht stond eerst bij mijn stuk om een samenkomst te organiseren. (Ik heb deze in een andere categorie geplaatst,) omdat dit echt een vraag betreft die ik wil voorleggen.
Ik voel nu dit te schrijven, met een vraag, Hoe kan ik de code van negeren in mezelf en door andere mensen, situaties kraken. Hoe komt het dat er bij andere hier op het forum meerdere mensen zich hebben aangemeld om samen te komen en als ik wat organiseer er niemand reageerd. Wat er ook aangegeven wordt is dat ze het te druk hebben, geen tijd, als ik iemand persoonlijk vraag.
Ik kan het wel herleiden naar mijn geboorte en de omstandigheden, alleen wat is er in het hier en nu wat er toen in dat nu moment wellicht is gaan vast zetten als van : Er is niemand voor mij. Dit zit heel diep in mij, en daar zijn diverse andere nu momenten in verweven. Terwijl er ook nu momenten zijn in mijn leven dat de waarheid helemaal niet is dat er niemand is voor mij. Ik weet ook niet als de mensen er wel zouden zijn of dit mij echt zou helpen.
Alleen ik voel en kom dan in zo'n diep verdriet in mijn hart. ik adem er dan diep in om de schepping de andere kant te laten bewegen, en hier zeg ik ook nu, ik ben hier, hier ben ik. Dan word het dragelijker. Ik kan me niet voorstellen dat het tevens nog weer een trauma is aangezien ik me daar eindeloos in heb bewogen en flink in het moeras kan belanden.
Ik heb vanaf 2008 met Jacco shamanic trancedance gegeven t/m 2023. We kwamen ermee in contact en super enthousiast over wat deze eenvoudige en krachtige dans met je doet als mens en onze verbondenheid.Dit waren voornamelijk dansen met blinddoek om. Ik wordt en voel me ook zo blij met de muziek die aangedragen wordt tijdens bijeenkomsten die Martijn nu initiërt. Omdat dit mij sterker maakt in het voelen in mijn hart en mijn emoties. In 2023 heb ik de boodschap ontvangen in contact met de walvissen en dolfijnen dat ik me in de geboortezorg me te begeven had. Ik ben toen gegaan voor kraamverzorgende. ik moest toen een opleiding daarvoor doen, mij ging het om mijn aanwezigheid en in de stevigheid van nu te zijn, een anker om hier aanwezig te blijven. Bewaker van de energie. Ik ontdekte dat het beste ging toen ik bij de bevallingen aanwezig was. Mijn kracht te voelen en te zien hoe deze kindjes en de barende vrouwen zelf in hun kracht kwamen.
Inmiddels kwam de kraamzorg nadat ik mijn diploma heb gehaald ten einde toen ik de ene naar de andere moeilijke situatie en protocollen tegen kwam wat mij heeft doen besluiten om te stoppen bij de organisatie en zelf verder als zzper te gaan werken, nou en toen kwamen er allemaal andere momenten die zich ontvouwde in mijn leven. Moeilijke , prachtige, rauwe en open en hele eerlijke momenten.
Wat is mijn plek, wat is mijn taak hier. ik heb het gevoel doordat ik het nu niet weet en alles naar een nulpunt is gekomen vanuit hier in een hele nieuwe com unity in mezelf terrecht ben gekomen.
En dan kom ik nu op de momenten dat ik in de natuur met een dansmix de puurheid van er gewoon zijn, dit raakt me diep zo eenvoudig met mezelf te zijn. Mij een voorstelling geeft van ja wat als er nu bv een aantal mensen om mee heen zitten. Puur liefdevol en het levenskracht zijn, is dit dan de sleutel tot het kraken van de code om niet genegeerd te worden. Of /en kan ook is het, het niet buiten mezelf vinden maar in mezelf. Joehoe heb ik mezelf naar voren te brengen, van joehoe hier ben ik, moet ik harder schreeuwen, zwaaien, roepen, HIER IK BEN ER, god in mij, ik besta. Of is het kraken van deze code dus om mezelf in te brengen ook al ben ik alleen en de ruimte en vertrouwen te geven aan het veld dat wat er nu is helemaal te laten zijn. Dat is dan in openheid, waar en wat wordt er van mij gevraagd, waar kom ik in beweging en waar leun ik achterover als dat mag. Want als ik achterover ga leunen wat komt er dan van vrede terrecht. Of is dit dan de echte vrede in mezelf om er vrede mee te hebben dat dit nu is wat er in mijn leven is. Is dit de sleutel tot het kraken van in dit geval de code van negeren. Moet ik het zelf misschien negeren?
Mijn onderzoek in openheid, Dit bericht stond eerst bij mijn stuk om een samenkomst te organiseren. (Ik heb deze in een andere categorie geplaatst,) omdat dit echt een vraag betreft die ik wil voorleggen.
Ik voel nu dit te schrijven, met een vraag, Hoe kan ik de code van negeren in mezelf en door andere mensen, situaties kraken. Hoe komt het dat er bij andere hier op het forum meerdere mensen zich hebben aangemeld om samen te komen en als ik wat organiseer er niemand reageerd. Wat er ook aangegeven wordt is dat ze het te druk hebben, geen tijd, als ik iemand persoonlijk vraag.
Ik kan het wel herleiden naar mijn geboorte en de omstandigheden, alleen wat is er in het hier en nu wat er toen in dat nu moment wellicht is gaan vast zetten als van : Er is niemand voor mij. Dit zit heel diep in mij, en daar zijn diverse andere nu momenten in verweven. Terwijl er ook nu momenten zijn in mijn leven dat de waarheid helemaal niet is dat er niemand is voor mij. Ik weet ook niet als de mensen er wel zouden zijn of dit mij echt zou helpen.
Alleen ik voel en kom dan in zo'n diep verdriet in mijn hart. ik adem er dan diep in om de schepping de andere kant te laten bewegen, en hier zeg ik ook nu, ik ben hier, hier ben ik. Dan word het dragelijker. Ik kan me niet voorstellen dat het tevens nog weer een trauma is aangezien ik me daar eindeloos in heb bewogen en flink in het moeras kan belanden.
Ik heb vanaf 2008 met Jacco shamanic trancedance gegeven t/m 2023. We kwamen ermee in contact en super enthousiast over wat deze eenvoudige en krachtige dans met je doet als mens en onze verbondenheid.Dit waren voornamelijk dansen met blinddoek om. Ik wordt en voel me ook zo blij met de muziek die aangedragen wordt tijdens bijeenkomsten die Martijn nu initiërt. Omdat dit mij sterker maakt in het voelen in mijn hart en mijn emoties. In 2023 heb ik de boodschap ontvangen in contact met de walvissen en dolfijnen dat ik me in de geboortezorg me te begeven had. Ik ben toen gegaan voor kraamverzorgende. ik moest toen een opleiding daarvoor doen, mij ging het om mijn aanwezigheid en in de stevigheid van nu te zijn, een anker om hier aanwezig te blijven. Bewaker van de energie. Ik ontdekte dat het beste ging toen ik bij de bevallingen aanwezig was. Mijn kracht te voelen en te zien hoe deze kindjes en de barende vrouwen zelf in hun kracht kwamen.
Inmiddels kwam de kraamzorg nadat ik mijn diploma heb gehaald ten einde toen ik de ene naar de andere moeilijke situatie en protocollen tegen kwam wat mij heeft doen besluiten om te stoppen bij de organisatie en zelf verder als zzper te gaan werken, nou en toen kwamen er allemaal andere momenten die zich ontvouwde in mijn leven. Moeilijke , prachtige, rauwe en open en hele eerlijke momenten.
Wat is mijn plek, wat is mijn taak hier. ik heb het gevoel doordat ik het nu niet weet en alles naar een nulpunt is gekomen vanuit hier in een hele nieuwe com unity in mezelf terrecht ben gekomen.
En dan kom ik nu op de momenten dat ik in de natuur met een dansmix de puurheid van er gewoon zijn, dit raakt me diep zo eenvoudig met mezelf te zijn. Mij een voorstelling geeft van ja wat als er nu bv een aantal mensen om mee heen zitten. Puur liefdevol en het levenskracht zijn, is dit dan de sleutel tot het kraken van de code om niet genegeerd te worden. Of /en kan ook is het, het niet buiten mezelf vinden maar in mezelf. Joehoe heb ik mezelf naar voren te brengen, van joehoe hier ben ik, moet ik harder schreeuwen, zwaaien, roepen, HIER IK BEN ER, god in mij, ik besta. Of is het kraken van deze code dus om mezelf in te brengen ook al ben ik alleen en de ruimte en vertrouwen te geven aan het veld dat wat er nu is helemaal te laten zijn. Dat is dan in openheid, waar en wat wordt er van mij gevraagd, waar kom ik in beweging en waar leun ik achterover als dat mag. Want als ik achterover ga leunen wat komt er dan van vrede terrecht. Of is dit dan de echte vrede in mezelf om er vrede mee te hebben dat dit nu is wat er in mijn leven is. Is dit de sleutel tot het kraken van in dit geval de code van negeren. Moet ik het zelf misschien negeren?
Lieve lieve Ellen
Ik voel je zoooo goed.
Wat ik heb geleerd is dat het allemaal uit mezelf moet komen....
Waarom mensen je negeren en niet reageren op jouw oproep?
Stel jezelf de vraag;
Als de mensen hier op dit forum niet reageren op mij...is dat dan belangrijk?
Ik zeg volmondig....NEE
Niet belangrijk...ik hoef geen goedkeuring van mensen...Ik weet wie IK BEN
Mijn taak op deze Aarde...dat is waar het om draait....het draait om MIJ
Je weet wat jouw dansen met JOU doet...
Je nodig mensen uit dit met ze te delen en met JOU samen te doen...prachtig!,
Gaan ze liever met hun eigen vaste groepje op pad...ook goed ....zelf denk ik dan....das een gemiste kans voor iedereen.
Laat het maar los lief mens....niet belangrijk...geloof mij...steek je energie maar in jezelf.
JIJ BENT het centrum van jouw Universum....
een warme omhelzing van MIJN universum naar het JOUWE....verbonden in LIEFDE
Apolonia
Ik voel je zoooo goed.
Wat ik heb geleerd is dat het allemaal uit mezelf moet komen....
Waarom mensen je negeren en niet reageren op jouw oproep?
Stel jezelf de vraag;
Als de mensen hier op dit forum niet reageren op mij...is dat dan belangrijk?
Ik zeg volmondig....NEE
Niet belangrijk...ik hoef geen goedkeuring van mensen...Ik weet wie IK BEN
Mijn taak op deze Aarde...dat is waar het om draait....het draait om MIJ
Je weet wat jouw dansen met JOU doet...
Je nodig mensen uit dit met ze te delen en met JOU samen te doen...prachtig!,
Gaan ze liever met hun eigen vaste groepje op pad...ook goed ....zelf denk ik dan....das een gemiste kans voor iedereen.
Laat het maar los lief mens....niet belangrijk...geloof mij...steek je energie maar in jezelf.
JIJ BENT het centrum van jouw Universum....
een warme omhelzing van MIJN universum naar het JOUWE....verbonden in LIEFDE
Apolonia
Lief mooi mens, lieve Ellen,
wat dapper dat je dit open deelt hier. En je bent hierin zeker niet alleen... dat gevoel is hier ook zo herkenbaar in dit aardse leven: dat er niemand écht voor je is. En het pijnlijke negeren... Ik voel dat persoonlijk niet hier op het forum. Wel in het aardse leven hier. Veel afscheid moeten nemen hier, zonder een echt afscheid, maar dat mijn bestaan gewoon werd genegeerd. Dus lieve jij: ik voel je.
Zelf denk ik niet dat we het moeten negeren.... Maar juist aanwezig zijn in het gevoel. Door het juist NU aan te gaan. (als het zich weer aandient) Situatie bewustzijn pas ik hier op toe. En ik weet dat dit een terugkerend thema is in mijn leven, dus doe hier ook wel eens een bekrachtiging op. En dan niet eens omdat het op dat moment ook plaatsvindt hier, maar omdat ik het in mezelf oproep.
Zelf ben ik de "loop" terug gaan halen naar de Val. En het contact met Thuis verliezen. Mezelf zelfs afgevraagd of ik wel een familie Thuis heb, of daar helemaal alleen op een planeet zit haha. Toen ik nog niet zo lang geleden aan het wandelen was en in mezelf me afvroeg "of ze mij ook hier observeren?" kwam er direct -na dat gevoel (van alleen zijn) en de daarop volgende gedachte- een wit bestelbusje langs me gereden waar met koeie letters opstond: "PEOPLE OBSERVE"
En ja ik voel wel dat we elkaar hier echt (meer) bij kunnen ondersteunen. En (juist) niet alleen door op elkaars pijnpunten te drukken of trauma's te heropenen... Maar voel ook dat het alleen kan stoppen, door MIJ.
Warme knuffel voor jou!
wat dapper dat je dit open deelt hier. En je bent hierin zeker niet alleen... dat gevoel is hier ook zo herkenbaar in dit aardse leven: dat er niemand écht voor je is. En het pijnlijke negeren... Ik voel dat persoonlijk niet hier op het forum. Wel in het aardse leven hier. Veel afscheid moeten nemen hier, zonder een echt afscheid, maar dat mijn bestaan gewoon werd genegeerd. Dus lieve jij: ik voel je.
Zelf denk ik niet dat we het moeten negeren.... Maar juist aanwezig zijn in het gevoel. Door het juist NU aan te gaan. (als het zich weer aandient) Situatie bewustzijn pas ik hier op toe. En ik weet dat dit een terugkerend thema is in mijn leven, dus doe hier ook wel eens een bekrachtiging op. En dan niet eens omdat het op dat moment ook plaatsvindt hier, maar omdat ik het in mezelf oproep.
Zelf ben ik de "loop" terug gaan halen naar de Val. En het contact met Thuis verliezen. Mezelf zelfs afgevraagd of ik wel een familie Thuis heb, of daar helemaal alleen op een planeet zit haha. Toen ik nog niet zo lang geleden aan het wandelen was en in mezelf me afvroeg "of ze mij ook hier observeren?" kwam er direct -na dat gevoel (van alleen zijn) en de daarop volgende gedachte- een wit bestelbusje langs me gereden waar met koeie letters opstond: "PEOPLE OBSERVE"
En ja ik voel wel dat we elkaar hier echt (meer) bij kunnen ondersteunen. En (juist) niet alleen door op elkaars pijnpunten te drukken of trauma's te heropenen... Maar voel ook dat het alleen kan stoppen, door MIJ.
Warme knuffel voor jou!
Hoi lieve Ellen,
Je "moet" hier in. Aan tafel schuiven ..... van....
Jezelf erin brengen.
Iemand zou kunnen waarnemen samen met jou, als versterker om dit in beeld te brengen voor een kern ontstoring.
Daar kun je mij voor benaderen mocht dit voelen..
Liefs,
Karin
Je "moet" hier in. Aan tafel schuiven ..... van....
Jezelf erin brengen.
Iemand zou kunnen waarnemen samen met jou, als versterker om dit in beeld te brengen voor een kern ontstoring.
Daar kun je mij voor benaderen mocht dit voelen..
Liefs,
Karin
Super fijn om jullie krachtige zijn en het gevoel achter de woorden aan informatie te kunnen ontvangen. Ik ga, nee ik ben erin en observeer. Mijn klas van de basisschool Ik herinner me zulke fijne momenten. Als Juf Hardebol bv kwam invallen had ze altijd een gitaar mee, wij waren helemaal blij als zij er was. Net als onze andere juffen en meesters, We waren echt een hechte groep.
Toen ik bij de ieberen plas in september mijn eerste bijeenkomst bezocht gelijk met tentje en blijkbaar ook nog op het veld waar het vuur was en alles erom heen. ik heb zo genoten, als onbekende in een samenstelling, ik was me toen nog niet bewust van dat er zoveel mensen heel vaak rondom Martijn blijken te zijn en dat er een hechte groep mensen om hem heen is. Ik begrijp het wel. Ik ken het alleen niet. Ik heb zelf namelijk het gevoel dat ik met meerdere thuiswerelden verbonden ben. Dit voelt als een samenwerking. Het bij elkaar brengen van........
Ik luister een opname van vorige week 15 maart com unity dag ik zou het kom verenig je met me en jezelf dag noemen en ik hoor en voel zulke mooie dingen. Ik ben geraakt door het spelende paard, zo voelbaar in het moment zo puur, zo blij, zo spelend en het gitaarspel ohh wat mooi!! Maar eigenlijk was alles gewoon mooi, de muziekstukken, omdat ik voelde dat er tijd en aandacht was voor iedereen en wat er in het moment omdat diegene dat voelt naar voren wordt gebracht.
Hoe zou je dat eigenlijk doen als je een nieuwkomer bent en je wilt je verenigen met de ander? ik ben wat gaan afwachten, een kat uit de boomkijker, eens voelen en zien wie heb ik hier allemaal voor me. en ik zou me terugtrekken op sommige momenten omdat er best wel veel indrukken op me af komen van allemaal mooie mensen en ook mensen die ik herken. Jeetje wat gaaf! Maar Ik breng mezelf naarvoren als ik de impuls voel in het moment. Ik sta open om je te ontmoeten, gewoon mezelf en jezelf te zijn hier als mens.
Ik koester deze momenten de echte verbinding die naar voren komt! In mezelf met jouw en samen. Ik ben nieuwsgierig naar wie jij bent hier en thuis.
Toen ik bij de ieberen plas in september mijn eerste bijeenkomst bezocht gelijk met tentje en blijkbaar ook nog op het veld waar het vuur was en alles erom heen. ik heb zo genoten, als onbekende in een samenstelling, ik was me toen nog niet bewust van dat er zoveel mensen heel vaak rondom Martijn blijken te zijn en dat er een hechte groep mensen om hem heen is. Ik begrijp het wel. Ik ken het alleen niet. Ik heb zelf namelijk het gevoel dat ik met meerdere thuiswerelden verbonden ben. Dit voelt als een samenwerking. Het bij elkaar brengen van........
Ik luister een opname van vorige week 15 maart com unity dag ik zou het kom verenig je met me en jezelf dag noemen en ik hoor en voel zulke mooie dingen. Ik ben geraakt door het spelende paard, zo voelbaar in het moment zo puur, zo blij, zo spelend en het gitaarspel ohh wat mooi!! Maar eigenlijk was alles gewoon mooi, de muziekstukken, omdat ik voelde dat er tijd en aandacht was voor iedereen en wat er in het moment omdat diegene dat voelt naar voren wordt gebracht.
Hoe zou je dat eigenlijk doen als je een nieuwkomer bent en je wilt je verenigen met de ander? ik ben wat gaan afwachten, een kat uit de boomkijker, eens voelen en zien wie heb ik hier allemaal voor me. en ik zou me terugtrekken op sommige momenten omdat er best wel veel indrukken op me af komen van allemaal mooie mensen en ook mensen die ik herken. Jeetje wat gaaf! Maar Ik breng mezelf naarvoren als ik de impuls voel in het moment. Ik sta open om je te ontmoeten, gewoon mezelf en jezelf te zijn hier als mens.
Ik koester deze momenten de echte verbinding die naar voren komt! In mezelf met jouw en samen. Ik ben nieuwsgierig naar wie jij bent hier en thuis.