We kunnen ook zelf iets organiseren.
Wie zelf iets organiseert, moet heel precies weten en goed voelen wanneer iets klopt en past.
Anders loopt het net zo af als in juni, dat Martijn iets niet meer kan laten doorgaan omdat andere mensen iets hebben georganiseerd.
Er zijn redenen waarom iets wel of niet gebeurt, en ik zou durven beweren dat de meesten van ons niet het overzicht en het inzicht hebben om dat te kunnen vaststellen en te weten.
Het zou nuttiger zijn om via bewustzijn en waarneming bij te dragen (daar hebben wij invloed op!) aan het mogelijk maken van de door Martijn geplande evenementen.
Anders loopt het net zo af als in juni, dat Martijn iets niet meer kan laten doorgaan omdat andere mensen iets hebben georganiseerd.
Er zijn redenen waarom iets wel of niet gebeurt, en ik zou durven beweren dat de meesten van ons niet het overzicht en het inzicht hebben om dat te kunnen vaststellen en te weten.
Het zou nuttiger zijn om via bewustzijn en waarneming bij te dragen (daar hebben wij invloed op!) aan het mogelijk maken van de door Martijn geplande evenementen.
Wat heb je dit zorgvuldig helder in neutrale bewoording samengevoegd
Dank je wel Caroline voor jouw gevoelsgedachte Nu hier đ«đđ
Dank je wel Caroline voor jouw gevoelsgedachte Nu hier đ«đđ
Lieverds, Ik lees dit en merk dat het een lastige blijft.
Er is geen goed of fout. Als je iets voelt dan zou ik zeggen twijfel hier niet aan!
Er moeten geen restricties gaan plaats vinden omdat er zaken besproken zijn, want dat is het ook niet.
Voor mij is de vraag hoe autonoom voel je?
Het ging toen over aangelijnd zitten aan het bewustzijn van m, dat hierdoor dingen worden georganiseerd die een doorgang van de werkzaamheden van m tegenhouden.
Hij benoemde dit als een positiviteitsveld.
Dit is in het kort uitgelegd, ik heb nog met m gesproken nadat er een appèl werd gedaan op waakzaamheid in het organiseren van bijeenkomsten, toen we samen waren in Havelte. Als ik er nu in voel is de informatie ook al weer vele malen anders omdat er toen een klap op is geven in het veld. Zorgzaam, autonoom, secuur en diep voelen hierover zijn woorden die opkomen.
Warme hartelijke groet,
Karin
Er is geen goed of fout. Als je iets voelt dan zou ik zeggen twijfel hier niet aan!
Er moeten geen restricties gaan plaats vinden omdat er zaken besproken zijn, want dat is het ook niet.
Voor mij is de vraag hoe autonoom voel je?
Het ging toen over aangelijnd zitten aan het bewustzijn van m, dat hierdoor dingen worden georganiseerd die een doorgang van de werkzaamheden van m tegenhouden.
Hij benoemde dit als een positiviteitsveld.
Dit is in het kort uitgelegd, ik heb nog met m gesproken nadat er een appèl werd gedaan op waakzaamheid in het organiseren van bijeenkomsten, toen we samen waren in Havelte. Als ik er nu in voel is de informatie ook al weer vele malen anders omdat er toen een klap op is geven in het veld. Zorgzaam, autonoom, secuur en diep voelen hierover zijn woorden die opkomen.
Warme hartelijke groet,
Karin
Ja, dat bedoel ik ook Karin. đ
Zorgzaam, autonoom, secuur en diep voelen …
Dat is afhankelijk van wat ik wil. Als ik concreet rechtstreeks met Martijn wil samenwerken, steun ik wat hij van plan is. Dan kan ik daar actief aan bijdragen en me bewust zijn van mijn medeverantwoordelijkheid.
Als ik zelf iets wil organiseren, kan ik dat natuurlijk doen; dat is ook geweldig en belangrijk, maar dan niet aansluitend op zijn "veld" en de plek waar hij bezig is. Dat is MIJN gevoel hierover.
De vraag hier in de chat over de door Martijn aangekondigde bijeenkomst en vervolgens de opmerking iets zelf te organiseren, sluiten niet op elkaar aan (we kunnen dat niet zelf organiseren, wat hetzelfde zou zijn als door hem georganiseerd, maar als je de poging onderneemt, wordt het een interventie en daarmee een verstoring). Daarom heb ik dat geschreven.
Zorgzaam, autonoom, secuur en diep voelen …
Dat is afhankelijk van wat ik wil. Als ik concreet rechtstreeks met Martijn wil samenwerken, steun ik wat hij van plan is. Dan kan ik daar actief aan bijdragen en me bewust zijn van mijn medeverantwoordelijkheid.
Als ik zelf iets wil organiseren, kan ik dat natuurlijk doen; dat is ook geweldig en belangrijk, maar dan niet aansluitend op zijn "veld" en de plek waar hij bezig is. Dat is MIJN gevoel hierover.
De vraag hier in de chat over de door Martijn aangekondigde bijeenkomst en vervolgens de opmerking iets zelf te organiseren, sluiten niet op elkaar aan (we kunnen dat niet zelf organiseren, wat hetzelfde zou zijn als door hem georganiseerd, maar als je de poging onderneemt, wordt het een interventie en daarmee een verstoring). Daarom heb ik dat geschreven.
Hoi Caroline,
Je zegt het echt in heel mooie bewoordingen, maar toch klopt dit voor mij niet.
Volgens mij is het zo:
Wie de schoen passe, trekken hem aan. En niet: Martijn benoemt 'een schoen' en nu gaan we even heel oplettend zijn wie die schoen past of dreigt aan te trekken. Buiten onszelf.
Mensen die dit betreft, kunnen gewoon eerlijk zijn naar zichzelf. Of niet.
We kunnen dingen niet voorkomen en we weten het ook niet van een ander. Alleen van onszelf.
Karin heeft het over een appèl dat Martijn doet. Ik kan me heel slecht voorstellen dat hij daarmee bedoelt dat we anderen moeten corrigeren of controleren om iets te voorkomen bij Martijn of bij wat Martijn doet. En dus een initiatief dat op zich helemaal prima kan zijn, in de kiem gaan smoren.
(Wij kunnen René Gieltjes vragen of hij de betreffende uitspraken boven water kan halen. Ik weet vrijwel zeker dat Martijn een appèl heeft gedaan op iedereen individueel voor iedereen-zelf en niet heeft verboden samenkomsten te organiseren. Wat Karin zegt, snijdt voor mij wel hout.)
Maar corrigeer me maar, als ik ernaast zit.
Autonoom betekent voor mij: zelfstandig, zelfbepalend, onafhankelijk. Het gaat over jouzelf. Je hoeft niets of niemand te redden.
Laat groepen "die geen groepen zijn", ook werkelijk groepen die geen groepen zijn, zijn. Want dit wordt dan ook weer zo makkelijk nagepraat, maar laat het vooral zien. Dat heb ik graag. Misschien heb ik er wel invloed op. đ
Hartelijke groet,
Tamar
Je zegt het echt in heel mooie bewoordingen, maar toch klopt dit voor mij niet.
Volgens mij is het zo:
Wie de schoen passe, trekken hem aan. En niet: Martijn benoemt 'een schoen' en nu gaan we even heel oplettend zijn wie die schoen past of dreigt aan te trekken. Buiten onszelf.
Mensen die dit betreft, kunnen gewoon eerlijk zijn naar zichzelf. Of niet.
We kunnen dingen niet voorkomen en we weten het ook niet van een ander. Alleen van onszelf.
Karin heeft het over een appèl dat Martijn doet. Ik kan me heel slecht voorstellen dat hij daarmee bedoelt dat we anderen moeten corrigeren of controleren om iets te voorkomen bij Martijn of bij wat Martijn doet. En dus een initiatief dat op zich helemaal prima kan zijn, in de kiem gaan smoren.
(Wij kunnen René Gieltjes vragen of hij de betreffende uitspraken boven water kan halen. Ik weet vrijwel zeker dat Martijn een appèl heeft gedaan op iedereen individueel voor iedereen-zelf en niet heeft verboden samenkomsten te organiseren. Wat Karin zegt, snijdt voor mij wel hout.)
Maar corrigeer me maar, als ik ernaast zit.
Autonoom betekent voor mij: zelfstandig, zelfbepalend, onafhankelijk. Het gaat over jouzelf. Je hoeft niets of niemand te redden.
Laat groepen "die geen groepen zijn", ook werkelijk groepen die geen groepen zijn, zijn. Want dit wordt dan ook weer zo makkelijk nagepraat, maar laat het vooral zien. Dat heb ik graag. Misschien heb ik er wel invloed op. đ
Hartelijke groet,
Tamar
Als de pot âde ketel toch eens zou verwijten dat ie wit zag... đ
Dan brak de hemel open...
Wie zich heil ter wereld bracht...
Antwoord op ons hopen.
Antwoord op ons hopen.
Ik wilde alleen het weten om andere vakantie te plannen en jullie meteen discussies ...