er gloort een heel nieuw samen
en dat nieuw..dan mag eraf
aan de horizon
en elk idee van vaste horizon
ja, die mag er ook wel af
het samen van wieg totaan t graf
welk graf?
en ook het wiege laf die mag eraf


het is een samen ergens wel geweten
te voelen in de trouwe ogen van een hond
in de vrije huppel van het kind
die je hand pakt
en je zomaar even meeneemt naar huis
in het zoemen van de bijen
die je hart open kussen
het is te zien in de sterren
als je je hoofd opheft van jezelf
en ver van al wat jou en mij ooit uit wrong


de oude doorgang werd in mijn beleving
aan ge zien als een loop
het kreeg een aanzien in beeld die niet openbeeldde
het leek teveel op een kopie
met een hoop gevecht, gedraai en  gepuzzel
die strijder - in mij- moet misschien wel terug naar echt
en toch nog eens vallen in de val
om vele ronde tranen te huilen
tot er geen onsje meer
op enige weegschaal ligt
om de waarneming te openen
naar Waar

de krijger van waar
in volle eigenwaarde


ik weet lang niet alles
ja, dat voelt lang geleden
dat ik daar was
maar ik weet wel
dat als een punt gezet wordt
achter een EssentiecycluS
van buiten deze knevel en benevel aard
dat dit een zeer kritiek punt aanduidt
en dat we in besluit
daar allen naast kunnen staan
om uit te haken en los te maken
zonder opnieuw in te voegen


..echt samen is staan
gewoon naast elkaar staan
als de mens
met het leeuwenhart
geen strijd
gewoon echt niet nergens nooit meer strijd

en niet 1 mens alleen laten staan
met zo een intens besluit in zijn liefdevolle armen
wat een onthutsend beeld is dat
heb je er wel eens heel heel diep op ingevoeld
op dat Beeld?
ik doe het nu
en ik kan alleen maar huilen
want dit is niet we ik ben
ik laat mijn vriend en mijn vrienden niet alleen staan
met beslissingen van formaat
die in de naam van samen genomen zijn
in de kracht van mijn ware naam
in de kracht van jouw ware naam


als ik me voorstel dat ik dat zou moeten doen
alle en alle beeldkracht die ik me kan verbeelden AAN
dan is dat een beslissing die ik alleen
zou kunnen maken vanuit een energie
die wij hier Wij noemen, ons of samen
zelfs al zou niemand dat kunnen voelen of begrijpen
dan nog zou ik het doen
omdat ik het kan in dat moment
omdat ik vertrouw op de kernkracht van de mens
en dat 1 mens met Vertrouwen genoeg is
om een heel veld te ontstoren

en ik weet wel wie die mens is
ik weet dat wel
het zijn er een paar
dat was niet ik in ieder geval
ik worstelde nog veel te veel met wantrouwen
en ik weet wel dat juist daarachter
een gigantisch vertrouwen in de mens ligt
zo groot als een vrij heelal

en nu zal ik alle schaamte en alle schuld
alle pijn in onvermogen
alle kinderlijkheid van vingers in mijn oren
en stralen om te lokken
alle ik durf niet naar jou
om hebben te buigen voor de vriend in mij
voor alle vrienden
in en buiten mij
die net als ik
zoveel heeft en hebben doorstaan hier

en wat die wij dan hier is
in aarde, lucht, zand en water geschreven
en gedragen door de wind
daar ga ik achter komen met jou samen
daar kan ik alleen achter komen met jou samen

zo hebben we dat altijd gedaan
in eigen vorming van een wereld
dat is wat ik wel weet

ik heb gevochten om dit naar voren te brengen gisteren
en nog veel meer
ik heb veel gevoeld, gehuild en gezien
ik heb alle beelden naar het goudglanzende midden gezonden
in een interne strijd tussen wel of niet gaan staan
om mij niet langer te verbergen achter woorden
maar ervoor te gaan staan

want ik ben van een communicatie afdeling
die van Recht Door Zee
die niet alleen mooie taal maar eerlijke taal voorstaat
en wezenrijk communicatie meehelpt open te leggen

het is me wel gelukt en niet
tranen

ik hou van samenwerken met vele frequentievelden
ik heb veel naar hier gedragen
maar er ook in afgeleid en mensen daarin meegenomen
in isolatie in plaats van in de reiking van een vrij veld
want er ontbrak nog iets
en mijn grootste uitdaging lag hem erin
samen te werken met de mensen hier op aarde
met alle mensen

ik dacht nog in   ..  alleen
en het samen die daaruit voortkwam
maar dat is geen samen..niet echt
en die valse bedding lag onder alles wat ik deed
en tegelijkertijd beaef ik dat die bedding loslaten
los laten
niet maakt dat dat alles instort
maar dat dit eindelijk meer gaat zijn dan wat broodkruimels
strooien hier en daar om een beetje te verlichten

ja

als ik mijzelf belichaam
dan belichaam ik vol en ten volle
alles in toen en nu en ooit en ergens
alles
om mijzelf in te brengen
waar ik nodig ben
puur mens erend vanuit the force
ongeacht uitkomst en getal
en sprekend over Al mijn ervaringen
zonder goed of slecht
samen met jou


ik heb veel ervaren
rond het mediamieke zelf
het wantrouwende zelf
het kinderlijke zelf
die toch stiekem alleen voor zichzelf gaat en staat
en ook bezig is met paaien en graaien
vergaren en bezitten
het eigen verhaal net iets belangrijker
dan het verhaal van een ander

en o wat heb ik in de kern
veel ontzettend veel met de ware frequentie KIND
die zo helder kan horen waar een hart kraakt
om er dan onomwonden in te springen
en vrijuit over samen te zingen
alsof er nooit iets anders is gebeurd
en dan dat hart te kussen
in een vlinderend spontaan moment

er is, ik heb, wij hebben werk te doen
want dit gaat niet zomaar of alleen over mij


ik maak een buigng naar ieder die dit leest
te beginnen met martijn
die dit vast ook leest.. op zijn manier
en waarom begin ik met hem?
om te erkennen dat hij niet mijn leider of leraar is maar mijn gelijke
mijn vriend van ooit waar ik zoveel van jou
het is een waardering
in een beweging die ik ken van thuis
geen hoofdletters..geen belangrijkheid

simpel

ik geef de strijd tegen martijn op

*dank je rijk senne voor jouw ware woorden hiern..
je frequentie in deze taal is als een pijl die raakt schiet
middenin mijn hart *


ik dank ieder die ik de afgelopen dagen ontmoet heb
wel of niet gesproken
misschien zit er nog iets tussen ons
wat een woord nodig heeft, een gebaar
een knuffel
misschien weet ik dat wel of niet
of verzamelde ik nog moed

maar weet dat ik vertrouwen terug heb gevonden in mij
in alles wat er de afgelopen twee dagen gebeurde
in alles wat er wel en niet werd gezegd
in alle beelden die ieder in het midden heeft gelegd


vertrouwen om in ditt moment te gaan staan
om dit keer te blijven staan
met jou

want ik heb gezien wat we samen deden
er ontstond ruimte
vrije ruimte
waar nog een keer op zijn stevigst gevloekt
gehuild, gespeten, geschaamd, geschreeuwd,
gewezen, geboosd, gestild en gebeden
Kan Mag en Moet worden
-ik mag nog best wel wat van wat ik zeg ook doen..phoe-
of misschien in een gevoel een paar keren
om dan alle hulp van buiten te mogen laten vallen
en elkaar te helpen opstaan
in de Essentie van onszelf
get here if you can 

het lied door de wind gebracht
https://www.youtube.com/watch?v=Z0WDS-EQoIM

moniek
moniekvanpelt@protonmail.com