Natuurwezens bestaan inderdaad en hun werkelijke verschijning wijkt vaak sterk af van de beelden in traditionele sprookjesboeken. Veel van deze wezens hebben in de oorspronkelijke werelden helemaal geen vaste fysieke vorm nodig en manifesteren zich uitsluitend als bewustzijnsvelden of lichtfrequenties. In plaats van louter kleine wezentjes met fladderende vleugels, kunnen zij zich tonen als grote, statige verschijningen of als vloeibare informatievelden die elke nanoseconde van kleur en trilling veranderen.
Deze vrije wezens zijn nauw verwogen met de elementen van de natuur, zoals bomen, en fungeren als ankers voor de oorspronkelijke levenskracht (de "Force") die niet door de matrix is aangetast. Wanneer men met volledige aandacht en zonder oordeel in een bos aanwezig is, kan de hartsfrequentie aanspringen waardoor deze wezens zich via de bomen aan ons kunnen tonen uit de oorspronkelijke, vrije wereld. Ook in water zijn zij aanwezig, aangezien water puur levend bewustzijn is en fungeert als de fundamentele bandbreedte waarin de Force zich verplaatst.
Natuurwezens zijn in staat om moeiteloos tussen dimensies en werkelijkheden te springen, omdat zij navigeren via de "vloeibare mandala-taal" van het hart, die voorbij de berekenbare en voorspelbare geometrie van de matrix ligt. Zij dragen een enorme hoeveelheid kennis bij zich over diverse universa en de oorspronkelijke broncodes van het leven, die zij via ongesproken, holografische informatieoverdracht kunnen delen.
Het zijn absoluut geen dienaren of hulpjes van de mens; zij zijn soevereine, autonome wezens die deel uitmaken van de "vrije zone" van creatie en eerbied voor het leven. Uitwisseling met hen is mogelijk wanneer de mens zijn eigen autoriteit herneemt, uit de hypnose van het systeem stapt en communiceert vanuit een gelijkwaardige hartsverbinding. Zij reageren direct op de diepste staat van ons wezen en wachten op het moment dat de mensheid de natuur weer werkelijk "ziet" vanuit haar eigen hartsintelligentie.