Omver vallen of omver gooien
Omver vallen of gooien.
Soms heb ik het gevoel in een verkeerde tijdlijn te zitten die nog niet zolang geleden geopend is.
Er gebeuren dingen waarvan ik diep van binnen voel dat het niet klopt.
Dat het ook anders had kunnen gaan.
Beproevingen.....soms bekruipt me het gevoel dat die helemaal niet van buiten af komen maar van binnenuit, uit de interne binnenkant van een " groep" bewust wordt neergezet.
Om te kijken of het vlak voor je neus herkend wordt zodat het ontmaskerd kan worden, er dan pas sprake is van een samenwerken die nodig is om de grote ontknoping het hoofd te bieden met elkaar. Een missie.
Er schreef iemand zo mooi over het loskomen en de vreugde van weer thuiskomen voelen in wat ze meemaakte.
De frequentie van die ervaring en woorden draaide instant het verdriet om. Veranderde een moment in een tijdlijn.
Het ongeldig verklaren van de dood vond ik dat.
De vreugde die vrijkomt bij het overlijden is onbeschrijfelijk echt. Mijn eigen ervaringen hierin heeft alles 180 graden laten draaien.
Ik vind het misselijkmakend dat een mens door de pijn heen moet van het vooraltijd missen van iemand die schijnbaar "plop" weg is. We zijn toch geen zeepbel???
Wie geeft ze de macht om dit zo te bespelen?
Als wij instaat zijn dat gevoel te leven, uit te spreken, te voelen en herscheppen dan kunnen we als "achterblijvers" met elkaar een tijdlijn veranderen, om te ontvangen, te laten voelen, te openen.
Dat kan het losmaken, in een tijdlijn die we aansluitend maken aan een andere waar we elkaar (weer) ontmoeten.
Zacht, één en samen, knetterhard.
Dat zijn Wij.
We gaan het omver werpen, de één door te gaan, de ander door te blijven en weer een ander door er te zijn.
En als een dierbaar iemand ons ogenschijnlijk verlaat worden we sterker en krachtiger en standvastiger dan ooit tevoren, omdat de kracht die diegene doorgaf echte brandstof is en niet het trauma wat er direct voor wordt gezet om het goud te kapen.
Het omver werpen in gedachten.
Het verlies is ondraaglijk en blijft het ook, omdat het
niet klopt.
Wij maken alles kloppend, in en met Ons Hart.
En als het niet links om kan dan gaat het rechtsom.
Ja.
Ik droomde een gedicht.
En alles schoof op zijn plek.
Er kwam geen woord aan te pas.
Alles was weer, zoals het altijd was.
♥️
Ik droomde een gedicht.
En alles schoof op zijn plek.
Er kwam geen woord aan te pas.
Alles was weer, zoals het altijd was.
♥️
Ik kan alleen op de foto ingaan. Ik voel dat ik niet voldoende achtergrond bezit om je eigen tekst juist te voelen.
"De eersten om je te helpen opstaan, zijn de gene die weten hoe het is om te vallen."
Ja waarschijnlijk. Toch is het aan de gene wie hulp kan gebruiken, of hij of zij om hulp kan vragen en onvoorwaardelijk durft te ontvangen. Wellicht is daar bij de "hulp zoekende" zoveel pijnlijke herinneringen, dat de gene uit wantrouw afwijst.
"De eersten om je te helpen opstaan, zijn de gene die weten hoe het is om te vallen."
Ja waarschijnlijk. Toch is het aan de gene wie hulp kan gebruiken, of hij of zij om hulp kan vragen en onvoorwaardelijk durft te ontvangen. Wellicht is daar bij de "hulp zoekende" zoveel pijnlijke herinneringen, dat de gene uit wantrouw afwijst.