Rehabilitatie centra
De ruimte waar ik werk is prachtig, puur natuur en de vloer is de aarde. Hoog in de bergen waar de naaldbomen op verschillende hoogtes staan. De rust. De natuur, ze leeft daar.

De ruimte heeft geen deur maar een soort kleed wat opzij geschoven kan.
De muren zijn van aarde, nog een beetje ruw en één geheel.
De ruimte is ovaal, de muren lopen daar in mee.

Aan de muren zitten houten donkerbruine planken, onbewerkt en op de planken staat van alles wat met natuur te maken heeft. Aardewerken potten en kruiken in terracotta en aardekleuren. Met kruiden, grond en prachtige stenen.

In het midden staat een soort bed, opgebouwd uit onbewerkte grote stenen met bovenop hout en een zacht kleed met een kussen. Alles is vanuit de natuur gemaakt. Het bed is zo zo zacht als je er op gaat liggen, je zakt letterlijk weg in de armen van de natuur. 

De Wezens en Mensen komen binnen door een deur tegenovergesteld aan het kleed, deze deur kan wel dicht. Ze komen binnen op het moment dat ze er klaar voor zijn. Dat bepaal jezelf.

Er word plaatsgenomen op het bed en er wordt geen woord gesproken maar o je bent zo welkom!

Dan start het proces. Het Leven wordt daar opnieuw hervonden. De kern van de kosmos.

Na afloop ga ik naar buiten, langs het kleed op de hoge helling staan van de met gras begroeide bergen, tussen de boomtoppen, zo hoog in de bergen.
En dan komt de Force. Vanuit het niets verbind het alles opnieuw met een Kracht die geeft. En dan voel en weet je dat je Leven bent.
Wat één zijn is.

In pijn, verdriet en diepe vreugde is Dát gevoel herkenbaar hier op aarde, meegenomen uit mijn land van ooit.

Wie volgt met zijn/haar land van Ooit? 








Hallo Lenny, 

Ik voel herkenning in je verhaal herkenning van echtheid en thuis, dank je daarvoor, groet Martien

Ook ik wil graag een verhaal delen.

Ontmoetingsplek-dagdroom

Ik zie de plek voor me waar ik vanuit mijn gevoel naartoe geraakt ben. In mijn tocht door de vrije landen met natuur en natuurmensen , kwam ik op een plek die ik herkende vanuit een gevoel van samen ongebonden in verbinding. Ik zag een dorpachtige plek waar ieder vanuit zijn eigen gevoel bouwde met of zonder hulp van medebewoners. Waar je kon kiezen om om alles wat je nodig had te gebruiken in het centrale gebouw, Zoals keuken, was en douchegelegenheid, ook was er de keus om samen met dorpsgenoten, in de gezamelijke groentetuin en boomgaard mee te werken voor gezamelijke voedselvoorziening. Maar je kon er ook voor kiezen om je eigen groente en fruittuin bij je huis te realiseren, met als dat zo voelde een eigen keuken en wasgelegenheid , en alles daar tussenin als mogelijkheid. Ook een gezamelijke werkplaats waar je samen of alleen kon werken, maar een eigen schuurtje waar je lekker kon klussen was natuurlijk ook mogenlijk.
Wat ik voelde was puur vrije ongedwongenheid in beweging, zonder schuld of moeten gevoel, waar het anders doen heel gewoon en inspirerend was. Dat dorp was er een van vele, los en verbonden, ik heb dat dorp altijd in mijn gevoeld. Dat dorp staat in mijn kast, maar heeft zijn eigen weg gevonden in de wereld ​.


Wavarh
Via mijn herinneringen aan Thuis wil hier ook graag een steentje bijdragen.

Het gaat hier om een  "DROOM" die ik al jaren geleden had, gewoon overdag, midden in een meditatie-sessie tijdens een bijeenkomst, samen met o.a. Martijn en Asma en vele anderen, in 'het Boshuis'. De bedoeling was toen, dat er een soort verzameling van alle verhalen zou worden uitgebracht na die bijeenkomst, maar ik heb er later niets meer van gehoord.

Door de indruk die deze hele heldere DROOM op dat moment op mij maakte is het me altijd bijgebleven en het gaat als volgt:

Ik zag een enorm houten gebouw, gemaakt van dikke geel-houten balken, met aan de voorkant een enorme veranda van links naar rechts, vol met gezellig leunstoelen erop. Het leek op een soort ranch in de stijl van het 'wilde westen', die gelegen was in een enorme wijdse, heuvelachtige vlakte, dat baadde in het stralende zonlicht.

Er werd een geweldig feest voorbereid, en 'iedereen' zou komen. En 'iedereen' kwam ook, alle bekenden, met hun kinderen, en ook de ouderen, en ook alle 'vreemden'. Ikzelf was klaarblijkelijk de gastvrouw van dit gebouw en de vele gasten, die voor de festiviteiten aankwamen, omhelsden mij en ook elkaar. Ik voelde me er geweldig bij en had niet het minste last van spanning of nervositeit over zóveel gasten. Het voelde allemaal héél vanzelfsprekend en alles voelde bijzonder vrolijk en feestelijk en blij....

De tafels, die overal stonden - zowel binnen als buiten - stonden vol met heerlijkheden, zoals appeltaarten, fruit en allerlei lekkernijen, die ook door de andere gasten waren meegebracht. Ikzelf legde de laatste hand aan het dekken van de tafels die buiten stonden, en iedereen die daar aankwam, was op zijn 'paasbest' gekleed, in allemaal vrolijke kleuren. Er speelden hier en daar muzikanten, waarbij veel gasten en vooral ook de kinderen begonnen te dansen en te zingen op de muziek, die door hen werd gespeeld.

De over-view van dit hele tafereel verruimde zich en de feestelijke stemming was overal te zien, waar je ook maar keek. Het landschap werd groter en grootser en de beelden gingen de hele omgeving af, alsof ze werden gemaakt door middel van een drone hoog in de lucht.

De beelden gleden verder en verder de wereld over en overal zag je die blije, feestvierende mensen, die elkaar omhelsden en die dansten en zongen. En overal zag je overvol gevulde tafels met lekkere hapjes, eten en drinken. En deze beelden waren over de hele wereld te aanschouwen. Er heerste overal vrede en overal zag je blijde gezichten, blij door de ontmoeting en blij tijdens het elkaar omhelzen. En al het water in de rivieren was schoon water, er was echt geen enkele vervuiling te zien; geen industrieën, geen elektriciteitspalen. En overal zag je mooie, volle bossen, schone watervallen, wuivende velden met bloemen, en granen; mooie besneeuwde bergwanden. Er kwam geen eind aan de mooie natuurbeelden.

Na afloop van deze DROOM-- alles bij elkaar duurde dit proces (voor mijn gevoel althans) niet zó heel erg lang en ging ik er in eerste instantie vanuit, dat deze beelden uitsluitend voortkwamen uit mijn eigen wensbeeld. Maar veel later drong het pas tot me door, dat dit beelden waren over hoe het ooit was, en hoe het ook weer zijn zal, want ik zie deze beelden - speciaal die van de ranch - nog zó helder en duidelijk voor me, alsof die plek ook daadwerkelijk 'ergens' te vinden is.

EN DAT IS ZE....!!


.