Hee Judith,
Een aantal jaren geleden luisterde ik naar een opname waarin ik hoorde dat iemand naar jou uitriep:
'Judith, wat zeg je nu eigenlijk?'
Het was een vraag die met flink wat emotie gepaard ging. Het raakte mij en ik hoor haar stem nog steeds wel eens in mijn hoofd als ik jouw teksten lees. Zij was/is zo iemand die precies kon zeggen wat ze voelde (zonder erover na te denken hoe dat over zou komen).
Ik kon die emotie destijds voelen. Het was enorm openend. Of had dat kunnen zijn, maar echt duidelijkheid van jou kwam er toen niet.
Ik lees bovenstaande tekst en nodig je uit met de vraag: 'Judith, wat zeg je nu eigenlijk?'
Ik ben helemaal niet bang voor je gemaakt. Ik knuffel met wie ik dat voel (als diegene dat ook met mij wil.)
Wat is je probleem precies?
Waarom is dat een probleem?
Wat is de oorzaak van dat probleem (volgens jou)?
Wat is er (volgens jou) aan dat probleem te doen?
Of wil je me alleen maar een mooie dag wensen?
In dat geval: ook een hele mooie dag voor jou. π
Human T
P.s. Wees niet bang: iedereen wordt weggezet.