De ardeche en wij.. rust in samen
https://www.youtube.com/watch?v=liKuoRsWvBo&list=RDDfaSoNPgG8A&index=17
ach storm in een glas water
jij die dreigt om de mens met zeeen te overspoelen
zo dat de mens wel moet vechten tegen jou..dat denk jij.. en dat prop je in een wij
waadoor samen even verdeeld lijkt...toch enkel in dat glas water
je bent een storm op een forum die is als een venster waardoor zoveel frequenties schijnen.
en over dat venster
die voel ik al dagen
schreef ik iets
in door mij gedragen woorden naar hier
en alle beeld van jou lief mens, in mij..die oud is en blijft plakken
die trek ik zachtjes los
jij bent, ik ben, wij zijn nieuw en fris en vrij
en vandaag is zo een mooi moment om te gaan staan en het waar te zien
zie je de sprankel nog in je eigen ogen..in alle ogen?
daar zitten ze dan, hartwerkers
zoveel mooie mensen uit alle windstreken
op de aardse foto van verre in beeld
een beeld als een venster die frequenties openzet
als je heel goed kijkt en je heel betrokken voelt
dan kun je de waarneming voelen schuiven
naar een beeld dat er in mee beweegt
erdoorheen, ertussen, ermee .. samen
waarop mensen te voelen zijn, te ervaren of te zien
die zo eenvoudig spreken met elkaar tussen die bomen
hun waardigheid toont groots in de omgang met elkaar
hun tred is van een serieuze lichtheid en er ligt geen ongemak in hun stem
ik voel hun waarneming zo standvastig
hun vertrouwen heeft het beeld trefzeker opgebouwd
waar ik een glimp van mag voelen
mijn lichaam voelt als bedekt met een glibberig laagje
mijn hart wil opener dan open in helder
mijn hoofd wil rennen en in verwarring
ik ben niet in de ardeche
ik ben hier en voel een trekkracht van samen
ik doe een stap naar achteren voor meer zicht
en stap pardoes dit forum op
Een beeld als een venster die frequenties openzet
toch?
maar wat is die vreemde trekkracht dan?
overal op mijn lijf zie ik glibberige neurologische sporen
die constant aangetikt worden
bij mij en bij anderen die ik wel zou willen beschermen maar niet kan
ieder draagt al zo lang de eigen volle besluitkracht in zichzelf
er wordt gevochten om zoveel mogelijk reactievelden op gang te krijgen
en de aandacht verdeeld te houden
zodat wat er inter nationaal gebeurt niet gezien kan worden
ter echte BeeldbeKrachtiging
het duikelen in on rust
is geen kwestie van schuld
wel een kwestie van samen of niet samen
dit forum is een beeld als een venster die frequenties openzet
toch?
wij zijn het die dit forum scheppen. toch?
laten wij hem dan sluiten..deze mogelijkheid..deze essentie in samenzijn en eerlijk delen ?
als ik iets voel bij het zien van het zien van de beelden uit de ardeche
is het een beeld van direct hartscontact die hooggehouden wordt
zonder activaties via neurologie
activaties die de communicators, debaters, politics
helers, zieners, bewakers
krijgers, dansers, magiers in ons afleiden
om zelf het sein ‘’open’’ te geven en het hart omhoog te houden
op geheel eigen unieke wijze.. in opperste concentratie en kracht
hoe lang is dit eigenlijk al zo aan de gang?
Ik heb geen idee, ik wordt misschien wel net wakker
we draaien naar de kern toe
dus ik stop met onrust posten en draai me om naar mezelf
duik zo diep als ik durf naar binnen
om het hart hoog te houden in rust .. mijn hart
ik ben hier en dit is mijn hart
het brandend vuur dat nooit zal wijken
want ik blijf net zo lang reiken en kijken
naar zelf expressie en openbaring
en in dat wat wil verhinderen te vlinderen
tot alle ware beelden samenvallen
en de rest valt vanzelf ..weg
ik vertrouw
in mij
en jou
in ons
moniek
gouden plekken dienen beschermd te worden
en mensen die die plekken vinden en er hun ziel inleggen ook
want arjan heeft deze plek gevonden vanuit pure afstemming
martijn en alle mensen zaten en zitten daar in pure afstemming
wie zit er hier mee in pure afstemming zonder zorgen op deze gouden mooie morgen?
en ..
in het kloppend hart van deze plek, dit forum klopt het leven en kloppen wij..aan bij elkaar
tot in de diepst gevoelige snaar . *leef en kom tot leven*
ach storm in een glas water
jij die dreigt om de mens met zeeen te overspoelen
zo dat de mens wel moet vechten tegen jou..dat denk jij.. en dat prop je in een wij
waadoor samen even verdeeld lijkt...toch enkel in dat glas water
je bent een storm op een forum die is als een venster waardoor zoveel frequenties schijnen.
en over dat venster
die voel ik al dagen
schreef ik iets
in door mij gedragen woorden naar hier
en alle beeld van jou lief mens, in mij..die oud is en blijft plakken
die trek ik zachtjes los
jij bent, ik ben, wij zijn nieuw en fris en vrij
en vandaag is zo een mooi moment om te gaan staan en het waar te zien
zie je de sprankel nog in je eigen ogen..in alle ogen?
daar zitten ze dan, hartwerkers
zoveel mooie mensen uit alle windstreken
op de aardse foto van verre in beeld
een beeld als een venster die frequenties openzet
als je heel goed kijkt en je heel betrokken voelt
dan kun je de waarneming voelen schuiven
naar een beeld dat er in mee beweegt
erdoorheen, ertussen, ermee .. samen
waarop mensen te voelen zijn, te ervaren of te zien
die zo eenvoudig spreken met elkaar tussen die bomen
hun waardigheid toont groots in de omgang met elkaar
hun tred is van een serieuze lichtheid en er ligt geen ongemak in hun stem
ik voel hun waarneming zo standvastig
hun vertrouwen heeft het beeld trefzeker opgebouwd
waar ik een glimp van mag voelen
mijn lichaam voelt als bedekt met een glibberig laagje
mijn hart wil opener dan open in helder
mijn hoofd wil rennen en in verwarring
ik ben niet in de ardeche
ik ben hier en voel een trekkracht van samen
ik doe een stap naar achteren voor meer zicht
en stap pardoes dit forum op
Een beeld als een venster die frequenties openzet
toch?
maar wat is die vreemde trekkracht dan?
overal op mijn lijf zie ik glibberige neurologische sporen
die constant aangetikt worden
bij mij en bij anderen die ik wel zou willen beschermen maar niet kan
ieder draagt al zo lang de eigen volle besluitkracht in zichzelf
er wordt gevochten om zoveel mogelijk reactievelden op gang te krijgen
en de aandacht verdeeld te houden
zodat wat er inter nationaal gebeurt niet gezien kan worden
ter echte BeeldbeKrachtiging
het duikelen in on rust
is geen kwestie van schuld
wel een kwestie van samen of niet samen
dit forum is een beeld als een venster die frequenties openzet
toch?
wij zijn het die dit forum scheppen. toch?
laten wij hem dan sluiten..deze mogelijkheid..deze essentie in samenzijn en eerlijk delen ?
als ik iets voel bij het zien van het zien van de beelden uit de ardeche
is het een beeld van direct hartscontact die hooggehouden wordt
zonder activaties via neurologie
activaties die de communicators, debaters, politics
helers, zieners, bewakers
krijgers, dansers, magiers in ons afleiden
om zelf het sein ‘’open’’ te geven en het hart omhoog te houden
op geheel eigen unieke wijze.. in opperste concentratie en kracht
hoe lang is dit eigenlijk al zo aan de gang?
Ik heb geen idee, ik wordt misschien wel net wakker
we draaien naar de kern toe
dus ik stop met onrust posten en draai me om naar mezelf
duik zo diep als ik durf naar binnen
om het hart hoog te houden in rust .. mijn hart
ik ben hier en dit is mijn hart
het brandend vuur dat nooit zal wijken
want ik blijf net zo lang reiken en kijken
naar zelf expressie en openbaring
en in dat wat wil verhinderen te vlinderen
tot alle ware beelden samenvallen
en de rest valt vanzelf ..weg
ik vertrouw
in mij
en jou
in ons
moniek
gouden plekken dienen beschermd te worden
en mensen die die plekken vinden en er hun ziel inleggen ook
want arjan heeft deze plek gevonden vanuit pure afstemming
martijn en alle mensen zaten en zitten daar in pure afstemming
wie zit er hier mee in pure afstemming zonder zorgen op deze gouden mooie morgen?
en ..
in het kloppend hart van deze plek, dit forum klopt het leven en kloppen wij..aan bij elkaar
tot in de diepst gevoelige snaar . *leef en kom tot leven*
wij schrijven leven samen..dit is niet alleen mijn bericht noch gedicht
en de ardeche is niet klaar..omdat de mensen er weg zijn
en de ardeche is niet klaar..omdat de mensen er weg zijn
Ik ben bij jou ..lieve Moniek
Tranen. .. ja tranen
Je raakt Thuis aan in mij 🌸
Gisteren las ik wat een klein/groots mens mij zou zeggen
Je zit in je bange wereld.
Stap in je blije wereld ...🌞
En met dit deze ochtend keer op keer te lezen..
Kwam dit schrijven...
Wat ik in openzijn deel
Ik zag dat ik ik in bang zit sinds er geen magisch bron natuurrijk wonder Zomaar gebeurde toen Tasja weg ging en ze niet Gewoon gezond en blij bleef.
En ik het niet kon omkeren.
En anderen ook niet.
En het gruwelijk stil werd .
En ik opeens in een wereld van einde kwam waar er geen gewone echte oneindige blij meer was.
En iedereen in mijn ogen dat normaal vond.
En wist niet meer waar mijn Roze sprankel was die kon Toveren en dat voelt bang
En als er dan in mij en rond mij steeds woorden van einde zijn
Waar is de Echte Magie dan ?
Voelt als een " kind " dat opeens in een wereld terecht komt van waar dat schrijven van die vrouw over gaat .
De Boze wereld waar Boze mensen zijn
En ik wordt geacht er maar mee om te gaan terwijl ik er niks van snap
En waar mijn eenhoorn 🦄 niet meer leeft maar een doods stuk materie is
En wat ik ook zeg of probeer te doen, Gewoon...
Zoals ik Ben ..
Knalt op muren van gewapend beton
Waar dansen alleen maar mag op HUN rare muziek.
Maar dat is geen muziek.
Het zijn metalen krassen de geluiden en knallen en hoekige vormen waar geen LEVEN doorstroomt.
Waar alles begint en Zeker eindigt .
En Tasja begreep "mijn" wereld en het deed haar lachen en blij zijn .
En we lachten samen.
Rollend over de grond.
Grinnikend en met kleine dansjes op ons eigen vrije muziek
Want Die wereld. , die van ons ALLEMAAL is , is Veilig en Vrij
Hierbij het schrijven van de vrouw over de Boze wereld :
Dit is het land
Oh ja
Het Goud voor en in en bij elkaar bewaken en borgen en voor zorgen zonder zorg .
De sprankels weer herinneren
Die ik zo ken van Thuis
Waar er gewoon Thuis Zijn is
💫🌟💛🌞💛🌟💫
Tranen. .. ja tranen
Je raakt Thuis aan in mij 🌸
Gisteren las ik wat een klein/groots mens mij zou zeggen
Je zit in je bange wereld.
Stap in je blije wereld ...🌞
En met dit deze ochtend keer op keer te lezen..
Kwam dit schrijven...
Wat ik in openzijn deel
Ik zag dat ik ik in bang zit sinds er geen magisch bron natuurrijk wonder Zomaar gebeurde toen Tasja weg ging en ze niet Gewoon gezond en blij bleef.
En ik het niet kon omkeren.
En anderen ook niet.
En het gruwelijk stil werd .
En ik opeens in een wereld van einde kwam waar er geen gewone echte oneindige blij meer was.
En iedereen in mijn ogen dat normaal vond.
En wist niet meer waar mijn Roze sprankel was die kon Toveren en dat voelt bang
En als er dan in mij en rond mij steeds woorden van einde zijn
Waar is de Echte Magie dan ?
Voelt als een " kind " dat opeens in een wereld terecht komt van waar dat schrijven van die vrouw over gaat .
De Boze wereld waar Boze mensen zijn
En ik wordt geacht er maar mee om te gaan terwijl ik er niks van snap
En waar mijn eenhoorn 🦄 niet meer leeft maar een doods stuk materie is
En wat ik ook zeg of probeer te doen, Gewoon...
Zoals ik Ben ..
Knalt op muren van gewapend beton
Waar dansen alleen maar mag op HUN rare muziek.
Maar dat is geen muziek.
Het zijn metalen krassen de geluiden en knallen en hoekige vormen waar geen LEVEN doorstroomt.
Waar alles begint en Zeker eindigt .
En Tasja begreep "mijn" wereld en het deed haar lachen en blij zijn .
En we lachten samen.
Rollend over de grond.
Grinnikend en met kleine dansjes op ons eigen vrije muziek
Want Die wereld. , die van ons ALLEMAAL is , is Veilig en Vrij
Hierbij het schrijven van de vrouw over de Boze wereld :
Dit is het land
Dit is het land, waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in: het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen,
en altijd is er weer wat anders loos.
En in dit land zijn alle avonturen
hetzelfde, van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn and're muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw.
En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.
Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.
Dit is het land waar grote mensen wonen...
Wees maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.
PS
En als we er dan toch zomaar ingedonderd worden. ..
Als he..
Dan kunnen we elkaar er Samen Uit dansen en knuffelen
(En soms is het dan nodig dat we elkaars hand nemen , zodat we weer zorgeloos kunnen stappen en dansen )
Offffff de Boze wereld omtoveren zodat deze ook lacht en danst ..
In veiligheid en vrijheid..
SAMEN En als we er dan toch zomaar ingedonderd worden. ..
Als he..
Dan kunnen we elkaar er Samen Uit dansen en knuffelen
(En soms is het dan nodig dat we elkaars hand nemen , zodat we weer zorgeloos kunnen stappen en dansen )
Offffff de Boze wereld omtoveren zodat deze ook lacht en danst ..
In veiligheid en vrijheid..
Oh ja
Het Goud voor en in en bij elkaar bewaken en borgen en voor zorgen zonder zorg .
De sprankels weer herinneren
Die ik zo ken van Thuis
Waar er gewoon Thuis Zijn is
💫🌟💛🌞💛🌟💫
krachtige Elaina..
wie jij inbrengt is Tasja ..haar gouden kracht die nu voor mij hierbij is..bij dit schrijven
en Jij die jullie samen inbrengt
dat is niet zomaar iets
dat is goud wat jij beschrijft
geen verzinsel..geen mierzoet liefdesliedje of een sprookje
dat is echt en staat als een huis
een heel groot open huis waar wij allen inpassen en in mogen om te zien van zo een samen hier geleefd
dat is ware BeeldKracht die een krijger van formaat hier en nu toont !
grote magiers ..jullie..samen ..niet samen en toch zo samen
reactievelden zijn bange velden..al lijken ze nog zo stoer en boos en reuzachtig in ons
het zijn velden die in kleine bange kinderen zijn gekomen
en die wij de wereld zijn gaan indragen
boos en bang om onrecht, onrechtvaardigheid, onwaarheid, onbegrip, onvermogen
de frequentie KIND ziend als iets doms, naiefs, iets dat nog niets weet en moet leren, iets wat maar een beetje rondhuppelt in een roze wolk... is uiterst afstompend
je moet niet leven in een bang wereld mama..maar in een blije wereld
de frequentie van onze zoon die mij dat zei en ik jou..
hij is zeven..ja.. ik noem het hier nu wel even :)
dom..onvolwassen? bijzonder of gewoon?
wie zal het zeggen ...
dank jou rijk
en ook Apolonia..jij die met jouw Beeld zoveel zegt ..waar woorden stoppen
wie jij inbrengt is Tasja ..haar gouden kracht die nu voor mij hierbij is..bij dit schrijven
en Jij die jullie samen inbrengt
dat is niet zomaar iets
dat is goud wat jij beschrijft
geen verzinsel..geen mierzoet liefdesliedje of een sprookje
dat is echt en staat als een huis
een heel groot open huis waar wij allen inpassen en in mogen om te zien van zo een samen hier geleefd
dat is ware BeeldKracht die een krijger van formaat hier en nu toont !
grote magiers ..jullie..samen ..niet samen en toch zo samen
reactievelden zijn bange velden..al lijken ze nog zo stoer en boos en reuzachtig in ons
het zijn velden die in kleine bange kinderen zijn gekomen
en die wij de wereld zijn gaan indragen
boos en bang om onrecht, onrechtvaardigheid, onwaarheid, onbegrip, onvermogen
de frequentie KIND ziend als iets doms, naiefs, iets dat nog niets weet en moet leren, iets wat maar een beetje rondhuppelt in een roze wolk... is uiterst afstompend
je moet niet leven in een bang wereld mama..maar in een blije wereld
de frequentie van onze zoon die mij dat zei en ik jou..
hij is zeven..ja.. ik noem het hier nu wel even :)
dom..onvolwassen? bijzonder of gewoon?
wie zal het zeggen ...
dank jou rijk
en ook Apolonia..jij die met jouw Beeld zoveel zegt ..waar woorden stoppen
Dit lied voelde ik te zingen..
Voor jou , voor tasja, voor mij
Voor iedereen...🌸
De eenvoud van wat hier kind word genoemd..🌷
Die spelend de wereld mee doet dansen
Waar geen typische woorden nodig zijn
Waar jij en ik gewoon samen spelen
Waar het een vreugde vol bewegen is en geen zwaar werk
Samen staan we sterk 💫
Ik wist het ergens al
Maar met jouw schrijven lieve Moniek
Opende dit voor mij de mogelijkheid
Om in AL m'n innerrijk Zijn
Dit te Kunnen uiten
Wat wij , tasja en ik , in " onze " wereld
Al oneindig hebben gedaan
De kus op de wang Het toedeloe en love you
Love you too
En in stilte ook soms
Afvragende
WAAR dat Samen met ons allen Samen nu écht is of zou kunnen zijn
Dat is onze kracht
In de schijnbaar klein kind gebaren
Die groots zijn , los van jaren
Het Goud dat nooit benauwd 🌞
En Heel het Leven dat wilt geven
En ontvangen
En niet alleen maar Even
Stef bos
Ik gezongen
Samen staan we sterk
https://www.smule.com/c/3157790403_5218718522
🧡