Elise en ik zitten op terras heerlijk in de schaduw. Zacht windje. Puur genieten.
Plots wordt mijn aandacht naar links getrokken en zie ik 2 kolven op de grond aan de andere kant van het terrashekje staan. Wespenvangers ...... en ze werken. In de rechter vliegen er zeker 8 rond en in de linker 2. Veel dode lijfjes liggen op de grond. Gestorven door uitputting want ze proberen weg te komen via de doorzichtige bovenkant.
Middenin is een soort trechtervorm als ingang, met er in een blad van een plant waar de rechter kolf op staat. Ik probeer zachtjes de deksel op te lichten maar hij zit vastgedraaid. Mijn blik gaat naar de uitgang... de trechtervorm in het midden. De uitgang! Middels mijn voorstellingsvermogen ervaar ik daar de door henzelf herwonnen vrijheid.
Mijn blik keert weer terug naar ons tafeltje met lekkere dingen. Ons genieten gaat voort.
Ineens zie ik wat wespen aan de rand van het terras vliegen. Elise zei hen in stilte al gemeld te hebben "niet hier".
Mijn blik gaat terug naar de 2 wepensvangers ...... die blijken nu LEEG!
Ze hebben de weg naar buiten gevonden en de boodschap "niet op het terras komen" letterlijk begrepen.
Even ben ik flebbergestet maar realiseer mij direct "dit is wat wij doen, wie wij zijn".

De giga verantwoordelijkheid voor eigen gedachten en handelen komt hier helder in naar voren!