Het net niet lukken of zo
Nou
Ga ik even kijken op de site
Staat er een dag gemeld.
Voor fijn samenkomen. Gezellig samen
Met wellicht muziek ook en zang (waar ik zo van houdt)
Ik kijk er naar.
Nog eens
En nog eens
Kaartje kopen heeft geen zin want ik zit Veels te ver weg van Zwaanshoek.
Zonder vervoer en nu zeker kort dag plus dat ik wel even more then enough gedoe heb ervaren de laatste tijd
Evenzo met Frankrijk was er voor mij geen mogelijkheid. Dit was financieel vooral.
Nu kun je zeggen:.zet er dan een gouden kaart voor in
Change your hologram
See possibilities
Je kunt er ook allemaal filosofische vragen over stellen.
Of dat het mijn weerstand is
En je kunt ook zeggen dat ik nu toch maar even over m'n gedoetjes heen moet komen
Of dat ik m'n huidige situatie beter moet waarnemen.
En zo zullen er vast nog wel dingen zijn die gezegd zouden kunnen worden naar me.
Met alle goede bedoelingen van dien.
Ach ja
Dat kan wel zo zijn
En hebben jullie allemaal gelijk en ben ik een moeilijk mens
Maar vanuit m'n logeer adres in de badkamer is het toch niet echt super duper leuk om steeds naast het net te vissen zeg maar.
Kerken zijn er overal .
In elke stad , elk dorp
Misschien dan toch weer katholiek worden?
Dat is natuurlijk een grap , want ik been there done it didnt like it.
Ik vond het wel fijn om in de kleinere kerkjes te zitten en te " praten tegen Jezus en Maria"
Maar de priester en bisschoppen maken de dienst uit
En je blijft een zondaar, wat je ook doet
Ik heb mezelf via officieel schrijven laten ontdopen.
Evenzo met spirituele centra's die ook als paddenstoelen uit de grond rijzen.
Allemaal leuk maar dan moet je het 17 chakra gedoe en opgestegen meesters erbij nemen
En de Elohim, engelen , rituelen
Also, been there, done it, didnt like it
Ik heb m'n zogezegde chakra's in waarneming open geknald en samen gebracht in mijn hart
Buddhist kan ik ook weer worden.
Op zich wel fijn.
Zennnnn...
Neutraal waarnemen.
Maar ook daarbij miste ik iets.
Menselijkheid?
Het hinduisme dan?
Naar de tempel in omgeving Durbuy gaan weer?
Een sari aan doen en netjes aan de vrouwen kant zitten in de ruimte van aanbidding? En luisteren naar de guru's
Dienstbaar zijn voor de tempel.
Of de cult van Da Deze John dan?
Weeral de vrouwen die de man dienden te gehoorzamen.
En vooral de Guru!
His word was holy..wat hij ook zei.
Het dienen en aanbidden van hem stond op nummer 1 .
Je eigen leven kwam ergens achteraan.
M'n genetische moeder didnt like him at all
So , done that too , didnt like it
Of Jehova getuige worden weer?
En langs deuren gaan om mensen te overtuigen van " de waarheid"?
Als vrouw mocht je niet rechtstreeks van het podium naar de mensen in de zaal spreken.
De " antwoorden" die je in de zaal gaf stonden netjes in de boeken en blaadjes.
Geen ruimte voor eigen inbreng.
Vond het uitwisselen met mensen aan de deur wel echt leuk.
En de hulp die we ontvingen.
Maar toen ik ging scheiden van m'n man en een relatie kreeg werd ik uitgesloten.
Ik was een hond die terugkeerde naar zijn eigen uitbraaksel
Maar je snapt me
Been there, done it didnt like it
The rules and regulations waren Gigantisch Too much?
Plus de rest.
Oh en bij al deze " groepen " had je de zogezegde " hard core" .
Degenen die Zogezegd het fundament stevig hielden .
De frontliners.
De rest hing er rond en deed z'n best om ook bij die " hard core " te (mogen!)komen.
Ik word me sinds het weg gaan van deze aarde van Tasja (dochter en Vriendin )meer gewaar dat we elkaars beste vriendinnen waren .
Alsook de enigste vriendinnen.
Ironisch he
We spraken over zoveel, onze emoties , gedachten , bevindingen.
En hielden elkaar gezelschap.
Ik ging wel naar groepen en oa blegny.
Zij is een paar keer uitgenodigd/welkom geweest.
Nadien niet meer.
Why?
Don't know.....
Droeg ze " niet genoeg bij in de groep"?
Als Zichzelf?
En hoezo dan niet ?......?
Dat deed haar pijn en deed haar ook nog meer zich terugtrekken in zichzelf.
Wat moet een mens in vredesnaam doen om in " aanmerking" te komen voor Samen ?
Uhm .,..
Ik doe, op Mijn manier, keihard en in emotie m'n best .
Dit schrijven is geen vraag om antwoorden of adviezen.
Het is eigenlijk gewoon een uiting van Poeh ..
Weird dat het " voor de één schijnbaar makkelijk gaat en voor de ander dus niet"....
Isolatie
Ga ik even kijken op de site
Staat er een dag gemeld.
Voor fijn samenkomen. Gezellig samen
Met wellicht muziek ook en zang (waar ik zo van houdt)
Ik kijk er naar.
Nog eens
En nog eens
Kaartje kopen heeft geen zin want ik zit Veels te ver weg van Zwaanshoek.
Zonder vervoer en nu zeker kort dag plus dat ik wel even more then enough gedoe heb ervaren de laatste tijd
Evenzo met Frankrijk was er voor mij geen mogelijkheid. Dit was financieel vooral.
Nu kun je zeggen:.zet er dan een gouden kaart voor in
Change your hologram
See possibilities
Je kunt er ook allemaal filosofische vragen over stellen.
Of dat het mijn weerstand is
En je kunt ook zeggen dat ik nu toch maar even over m'n gedoetjes heen moet komen
Of dat ik m'n huidige situatie beter moet waarnemen.
En zo zullen er vast nog wel dingen zijn die gezegd zouden kunnen worden naar me.
Met alle goede bedoelingen van dien.
Ach ja
Dat kan wel zo zijn
En hebben jullie allemaal gelijk en ben ik een moeilijk mens
Maar vanuit m'n logeer adres in de badkamer is het toch niet echt super duper leuk om steeds naast het net te vissen zeg maar.
Kerken zijn er overal .
In elke stad , elk dorp
Misschien dan toch weer katholiek worden?
Dat is natuurlijk een grap , want ik been there done it didnt like it.
Ik vond het wel fijn om in de kleinere kerkjes te zitten en te " praten tegen Jezus en Maria"
Maar de priester en bisschoppen maken de dienst uit
En je blijft een zondaar, wat je ook doet
Ik heb mezelf via officieel schrijven laten ontdopen.
Evenzo met spirituele centra's die ook als paddenstoelen uit de grond rijzen.
Allemaal leuk maar dan moet je het 17 chakra gedoe en opgestegen meesters erbij nemen
En de Elohim, engelen , rituelen
Also, been there, done it, didnt like it
Ik heb m'n zogezegde chakra's in waarneming open geknald en samen gebracht in mijn hart
Buddhist kan ik ook weer worden.
Op zich wel fijn.
Zennnnn...
Neutraal waarnemen.
Maar ook daarbij miste ik iets.
Menselijkheid?
Het hinduisme dan?
Naar de tempel in omgeving Durbuy gaan weer?
Een sari aan doen en netjes aan de vrouwen kant zitten in de ruimte van aanbidding? En luisteren naar de guru's
Dienstbaar zijn voor de tempel.
Of de cult van Da Deze John dan?
Weeral de vrouwen die de man dienden te gehoorzamen.
En vooral de Guru!
His word was holy..wat hij ook zei.
Het dienen en aanbidden van hem stond op nummer 1 .
Je eigen leven kwam ergens achteraan.
M'n genetische moeder didnt like him at all
So , done that too , didnt like it
Of Jehova getuige worden weer?
En langs deuren gaan om mensen te overtuigen van " de waarheid"?
Als vrouw mocht je niet rechtstreeks van het podium naar de mensen in de zaal spreken.
De " antwoorden" die je in de zaal gaf stonden netjes in de boeken en blaadjes.
Geen ruimte voor eigen inbreng.
Vond het uitwisselen met mensen aan de deur wel echt leuk.
En de hulp die we ontvingen.
Maar toen ik ging scheiden van m'n man en een relatie kreeg werd ik uitgesloten.
Ik was een hond die terugkeerde naar zijn eigen uitbraaksel
Maar je snapt me
Been there, done it didnt like it
The rules and regulations waren Gigantisch Too much?
Plus de rest.
Oh en bij al deze " groepen " had je de zogezegde " hard core" .
Degenen die Zogezegd het fundament stevig hielden .
De frontliners.
De rest hing er rond en deed z'n best om ook bij die " hard core " te (mogen!)komen.
Ik word me sinds het weg gaan van deze aarde van Tasja (dochter en Vriendin )meer gewaar dat we elkaars beste vriendinnen waren .
Alsook de enigste vriendinnen.
Ironisch he
We spraken over zoveel, onze emoties , gedachten , bevindingen.
En hielden elkaar gezelschap.
Ik ging wel naar groepen en oa blegny.
Zij is een paar keer uitgenodigd/welkom geweest.
Nadien niet meer.
Why?
Don't know.....
Droeg ze " niet genoeg bij in de groep"?
Als Zichzelf?
En hoezo dan niet ?......?
Dat deed haar pijn en deed haar ook nog meer zich terugtrekken in zichzelf.
Wat moet een mens in vredesnaam doen om in " aanmerking" te komen voor Samen ?
Uhm .,..
Ik doe, op Mijn manier, keihard en in emotie m'n best .
Dit schrijven is geen vraag om antwoorden of adviezen.
Het is eigenlijk gewoon een uiting van Poeh ..
Weird dat het " voor de één schijnbaar makkelijk gaat en voor de ander dus niet"....
Isolatie
Ik snap wat je zegt! Het is zo belangrijk om bij elkaar te komen, maar het voelt ook een beetje maf als het vervolgens voelt alsof je kaartjes moet bemachtigen alsof het Lady Gaga tickets zijn.
Zou het werken om een bijeenkomst te organiseren? En dan wellicht niet eens met mensen van hier maar met mensen uit de buurt een kopje thee in de tuin?
Zou het werken om een bijeenkomst te organiseren? En dan wellicht niet eens met mensen van hier maar met mensen uit de buurt een kopje thee in de tuin?
Hey Annemiek
Zit even in tranen
Het lijkt zo of ik dit even " makkelijk" geschreven heb maar er was ,wat ik in mezelf voelde , wel even die stap durven nemen nodig om dit te doen.
Op zich wil ik best wel met mensen uit de buurt in hun tuin(heb zelf geen huis noch tuin namelijk)een kopje thee drinken hoor.
Ik had eergisteren iemand aan de telefoon die Martijn kent en in de buurt woont
Met haar kan ik hopelijk wat afspreken binnenkort.
Voor de rest heb ik nagenoeg geen werkelijk contact met mensen die in mijn huidige omgeving wonen .
Of ik moet het aan de cassière in de supermarkt vragen, maar die zou wat raar kijken vermoedt ik. Aangezien we niet echt communiceren:)buiten hallo en mooi weer en fijne dag.
Door de isolatie kan iets ontstaan waardoor het effectief contact maken met medemensen nogal een moeilijkheid wordt. In mijn " geval" dan toch
Ik vervreem van mensen .
Is niet " zielig" maar wel best lastig
Zit even in tranen
Het lijkt zo of ik dit even " makkelijk" geschreven heb maar er was ,wat ik in mezelf voelde , wel even die stap durven nemen nodig om dit te doen.
Op zich wil ik best wel met mensen uit de buurt in hun tuin(heb zelf geen huis noch tuin namelijk)een kopje thee drinken hoor.
Ik had eergisteren iemand aan de telefoon die Martijn kent en in de buurt woont
Met haar kan ik hopelijk wat afspreken binnenkort.
Voor de rest heb ik nagenoeg geen werkelijk contact met mensen die in mijn huidige omgeving wonen .
Of ik moet het aan de cassière in de supermarkt vragen, maar die zou wat raar kijken vermoedt ik. Aangezien we niet echt communiceren:)buiten hallo en mooi weer en fijne dag.
Door de isolatie kan iets ontstaan waardoor het effectief contact maken met medemensen nogal een moeilijkheid wordt. In mijn " geval" dan toch
Ik vervreem van mensen .
Is niet " zielig" maar wel best lastig
Wat voel ik goed wat je schrijft.
Mag ik een verhaal met je delen vanuit mezelf wat misschien rust en vrede kan brengen in emotie en chaos?
Lang geleden heb ik bij een spirituele groep gezeten.
Een echtpaar leidde die groep en er was een kerngroep om hen heen waar ik ook bij hoorde. De beginners zeg maar.
De groep werd steeds groter maar de kerngroep bleef toch soort van kerngroep.
Er ontstonden taakgroepen met prachtige namen en de vriendschap onderling was groot en hecht en echt.
Gidsen, meesters, discipelen alles er op en er aan en er werd gewerkt naar de wederkomst van de Christus.
Op beurzen heb ik gestaan met de volle overtuiging dat dit het was, een spiritueel voor de boekjes zeg maar.
Er waren ook graden, 1, 2 en 3 en je werd uitgenodigd als je "ver genoeg" was. Wat dat met mensen doet hoef ik niet uit te leggen, verdriet en trauma in het leven zijn genoeg om alles te laten escaleren.
Uiteraard werd ik uit één van de taakgroepen gezet toen ik kritische vragen ging stellen, ik moest eerst mezelf verbeteren en bleef alleen achter, na een paar maanden mocht ik er weer bij komen en dacht ik serieus dat ik uitverkoren was, kan er nu om lachen maar destijds was ik oprecht verdrietig en angstig om uit de groep gezet te worden.
Een select groepje kreeg meer aandacht en werd hoger in graad gezet. Daar hoorde ik niet bij. Ik heb toen wel geleerd in een lang en zwaar proces dat deel uit maken van een groep op uitnodiging niks te maken heeft met daar waar het om gaat.
Het echtpaar ging scheiden, de eerste bom en daarna veranderde en verdween de " leider ". Hij was erachter gekomen dat ook hij voor de gek was gehouden, we kregen mails dat de meesters en de gidsen niet bestonden en dat de Christus zelf een leugen was en vond zichzelf niet meer betrouwbaar om dan nog wat te vertellen.
Uiteraard hebben we geprobeerd om het 1 en ander uit te praten maar je werd gewoon genegeerd en gespamd met een veranderde visie.
Het contact werd verbroken.
Na die periode wist ik 1 ding zeker, de Christus bestond wel, dat kon en bleef ik voelen in het hart.
Weer oprijzen uit de as was een barre tocht waarin vooral angst dat je het niet goed deed de boventoon voerde.
Maar uiteindelijk won het diepe gevoel het van een periode die ooit mijn hele leven was.
Na vele jaren zag ik de crowd powers en voelde direct dat dit iets bijzonders was. En dan met name degene die Martijn was.
Ik durfde de vreugde bijna niet toe te laten en het heeft één bijeenkomst gekost om dat vuur in het hart weer te voelen.
Ik had verwacht dat er allemaal mensen zoals Martijn bij de bijeenkomsten zouden zitten en was zeer zeer verbaasd dat ik eerder een plak en kleef groep voelde, zonder dezelfde mensen tekort te doen die met open armen klaar stonden. Want ik heb me nog nooit zo thuis gevoeld als bij hen. En nogsteeds.
Het was een herkenning van een eerdere ervaring.
Afgelopen jaren goed geobserveerd en gelet op boodschappen die er door kwamen en deze gedeeld voor iedereen.
Gemerkt hoe ik een discussie met iemand moest voeren om ook de informatie te krijgen die voor iedereen was en niet voor een select groepje en gesnapt hoe zorgvuldig mensen zijn met kostbare informatie. Dat willen beschermen tegen aanvallen. Zo begrijpelijk.
Uitgesproken hoe de kaartjes voor bijeenkomsten een rode stip waren geworden door de tamtam groep. Dat persoonlijke verhalen een no go waren een vertragen van.
Voelen dat ook hier een kerngroepje zit en begrijpen hoe dat werkt.
En dan komen de frustraties, niet naar Frankrijk kunnen, geen info krijgen die wel gedeeld zou kunnen worden, datgene buiten beschouwing latend wat niet gedeeld kan!
En je hebt gelijk, zo hoort het niet, waarom de 1 Wel en de ander niet?
En dat je dan je eigen hologram moet opschonen, keuzes maken en alles dan wel naar je toe komt klinkt prachtig maar vlak onze broeders van Orion niet uit.
Als er geen samen is is iedereen op zichzelf aangewezen en juist vanaf dat punt opbouwen kan zorgen voor een groep die frequenties kan neerzetten.
Dat moet gevoeld worden en ik denk dat daarom de weken in Frankrijk zo belangrijk zijn. Want als het van binnen uit gevoeld wordt kan het zich verspreiden en uitvloeien.
Want aan Martijn en zijn delen heeft het niet gelegen afgelopen jaren, hoevaak er niet benoemd is wat er speelde en er is amper wat mee gedaan, dat blijkt wel uit de ontstane situatie.
Het zou fijn zijn om online bijeenkomsten te organiseren, waar er niet onderbroken kan worden door niemand, waar iedereen bij aanwezig kan zijn zonder te hoeven reizen of het iets te gezellig te maken.
To the point.
Bijeenkomsten met alleen een bekrachtiging en weer naar huis en buiten op de parkeerplaats maar praten.
De vredesdagen zijn misschien heilzaam, misschien niet.
Het zou mij niks verbazen als er vanuit de missie simpelweg testen worden neergelegd om te kijken hoe stabiel een groep is en vanuit daar weer verdere keuzes gemaakt worden.
Ik vind je geschreven stuk eerlijk en vanuit het hart en denk dat juist zulke mensen nodig zijn om aan te tonen dat luisteren naar je eigen gevoel en dat uitspreken nou precies is wat er gezocht wordt.
Dat hangt niet van een bijeenkomst af.
De opmerking die ooit eens werd gedeeld van " boven" " of het niet wat sneller kon hier op aarde" snap ik 100% maar jouw woorden en gevoel snap ik nog beter nu we hier moeten leven.
Hoop dat je de strekking begrijpt, juist jouw geschreven woorden zijn volgens mij open en eerlijk en precies DAT wat nodig is om te staan als een Warrior in de chaos.
Thuis voelen is geen pais en vree, het is hard en chaos en beroerd worden van alles.
Gister las ik de tekst : " Op alles voorbereid".
Denk dat dat voor iedereen geldt.
Als alles opgeheven durft te worden.
Tokura Natara, Wij zijn Hier ⚓️
Mag ik een verhaal met je delen vanuit mezelf wat misschien rust en vrede kan brengen in emotie en chaos?
Lang geleden heb ik bij een spirituele groep gezeten.
Een echtpaar leidde die groep en er was een kerngroep om hen heen waar ik ook bij hoorde. De beginners zeg maar.
De groep werd steeds groter maar de kerngroep bleef toch soort van kerngroep.
Er ontstonden taakgroepen met prachtige namen en de vriendschap onderling was groot en hecht en echt.
Gidsen, meesters, discipelen alles er op en er aan en er werd gewerkt naar de wederkomst van de Christus.
Op beurzen heb ik gestaan met de volle overtuiging dat dit het was, een spiritueel voor de boekjes zeg maar.
Er waren ook graden, 1, 2 en 3 en je werd uitgenodigd als je "ver genoeg" was. Wat dat met mensen doet hoef ik niet uit te leggen, verdriet en trauma in het leven zijn genoeg om alles te laten escaleren.
Uiteraard werd ik uit één van de taakgroepen gezet toen ik kritische vragen ging stellen, ik moest eerst mezelf verbeteren en bleef alleen achter, na een paar maanden mocht ik er weer bij komen en dacht ik serieus dat ik uitverkoren was, kan er nu om lachen maar destijds was ik oprecht verdrietig en angstig om uit de groep gezet te worden.
Een select groepje kreeg meer aandacht en werd hoger in graad gezet. Daar hoorde ik niet bij. Ik heb toen wel geleerd in een lang en zwaar proces dat deel uit maken van een groep op uitnodiging niks te maken heeft met daar waar het om gaat.
Het echtpaar ging scheiden, de eerste bom en daarna veranderde en verdween de " leider ". Hij was erachter gekomen dat ook hij voor de gek was gehouden, we kregen mails dat de meesters en de gidsen niet bestonden en dat de Christus zelf een leugen was en vond zichzelf niet meer betrouwbaar om dan nog wat te vertellen.
Uiteraard hebben we geprobeerd om het 1 en ander uit te praten maar je werd gewoon genegeerd en gespamd met een veranderde visie.
Het contact werd verbroken.
Na die periode wist ik 1 ding zeker, de Christus bestond wel, dat kon en bleef ik voelen in het hart.
Weer oprijzen uit de as was een barre tocht waarin vooral angst dat je het niet goed deed de boventoon voerde.
Maar uiteindelijk won het diepe gevoel het van een periode die ooit mijn hele leven was.
Na vele jaren zag ik de crowd powers en voelde direct dat dit iets bijzonders was. En dan met name degene die Martijn was.
Ik durfde de vreugde bijna niet toe te laten en het heeft één bijeenkomst gekost om dat vuur in het hart weer te voelen.
Ik had verwacht dat er allemaal mensen zoals Martijn bij de bijeenkomsten zouden zitten en was zeer zeer verbaasd dat ik eerder een plak en kleef groep voelde, zonder dezelfde mensen tekort te doen die met open armen klaar stonden. Want ik heb me nog nooit zo thuis gevoeld als bij hen. En nogsteeds.
Het was een herkenning van een eerdere ervaring.
Afgelopen jaren goed geobserveerd en gelet op boodschappen die er door kwamen en deze gedeeld voor iedereen.
Gemerkt hoe ik een discussie met iemand moest voeren om ook de informatie te krijgen die voor iedereen was en niet voor een select groepje en gesnapt hoe zorgvuldig mensen zijn met kostbare informatie. Dat willen beschermen tegen aanvallen. Zo begrijpelijk.
Uitgesproken hoe de kaartjes voor bijeenkomsten een rode stip waren geworden door de tamtam groep. Dat persoonlijke verhalen een no go waren een vertragen van.
Voelen dat ook hier een kerngroepje zit en begrijpen hoe dat werkt.
En dan komen de frustraties, niet naar Frankrijk kunnen, geen info krijgen die wel gedeeld zou kunnen worden, datgene buiten beschouwing latend wat niet gedeeld kan!
En je hebt gelijk, zo hoort het niet, waarom de 1 Wel en de ander niet?
En dat je dan je eigen hologram moet opschonen, keuzes maken en alles dan wel naar je toe komt klinkt prachtig maar vlak onze broeders van Orion niet uit.
Als er geen samen is is iedereen op zichzelf aangewezen en juist vanaf dat punt opbouwen kan zorgen voor een groep die frequenties kan neerzetten.
Dat moet gevoeld worden en ik denk dat daarom de weken in Frankrijk zo belangrijk zijn. Want als het van binnen uit gevoeld wordt kan het zich verspreiden en uitvloeien.
Want aan Martijn en zijn delen heeft het niet gelegen afgelopen jaren, hoevaak er niet benoemd is wat er speelde en er is amper wat mee gedaan, dat blijkt wel uit de ontstane situatie.
Het zou fijn zijn om online bijeenkomsten te organiseren, waar er niet onderbroken kan worden door niemand, waar iedereen bij aanwezig kan zijn zonder te hoeven reizen of het iets te gezellig te maken.
To the point.
Bijeenkomsten met alleen een bekrachtiging en weer naar huis en buiten op de parkeerplaats maar praten.
De vredesdagen zijn misschien heilzaam, misschien niet.
Het zou mij niks verbazen als er vanuit de missie simpelweg testen worden neergelegd om te kijken hoe stabiel een groep is en vanuit daar weer verdere keuzes gemaakt worden.
Ik vind je geschreven stuk eerlijk en vanuit het hart en denk dat juist zulke mensen nodig zijn om aan te tonen dat luisteren naar je eigen gevoel en dat uitspreken nou precies is wat er gezocht wordt.
Dat hangt niet van een bijeenkomst af.
De opmerking die ooit eens werd gedeeld van " boven" " of het niet wat sneller kon hier op aarde" snap ik 100% maar jouw woorden en gevoel snap ik nog beter nu we hier moeten leven.
Hoop dat je de strekking begrijpt, juist jouw geschreven woorden zijn volgens mij open en eerlijk en precies DAT wat nodig is om te staan als een Warrior in de chaos.
Thuis voelen is geen pais en vree, het is hard en chaos en beroerd worden van alles.
Gister las ik de tekst : " Op alles voorbereid".
Denk dat dat voor iedereen geldt.
Als alles opgeheven durft te worden.
Tokura Natara, Wij zijn Hier ⚓️
Ik snap het. En wat het natuurlijk waanzinnig moeilijk maakt is dat je je grote maatje moet missen in dit ontzettende moeilijke stuk.
Ik woon in Engeland, maar als je een keertje wil bellen hoor ik het graag <3
Ik woon in Engeland, maar als je een keertje wil bellen hoor ik het graag <3
Dank je wel Jenny voor het delen van jouw ervaringen
Waardeer ik oprecht
Ik begrijp wat je zegt
Als er geen " samen" is en ieder vanin eigen authentieke autonome individuele kracht zich inzet wordt het fundament stevig(er) neergezet.
Destijds heb ik Martijn ook horen zeggen dat het gedaan moet zijn met " groepjes" .
Ik begrijp hieruit dat hij doelde op het zogezegd " samen " waarbij er een exclusiviteit ontstaat die vanuit Bron nimmer zo ervaren ofwel geleefd wordt.
Ik sta Niet achter exclusiviteit
All inclusive
Ook begrijp ik dat bepaalde machten wiens naam ik hier niet hoef te noemen een grote Rol spelen in een verdeling die ongunstig is voor het grotere geheel.
Wat ik voel is dat het samen op Menselijk vlak warmer en steviger mag worden.
Juist in het erkennen van ieders kwaliteit en het zien van de Waarde die ieder op eigen unieke kracht inbrengt ten gunste van Ware Vrede
Dus , ieder vanin eigen kracht als individu én Samen als de familie die we zeggen te zijn
Having eachothers back
At all times and beyond time
Not pulling back if a familly member goes through a rough period
Not only giving them " advice" .. but simply offering companionship and kindness.
Waardeer ik oprecht
Ik begrijp wat je zegt
Als er geen " samen" is en ieder vanin eigen authentieke autonome individuele kracht zich inzet wordt het fundament stevig(er) neergezet.
Destijds heb ik Martijn ook horen zeggen dat het gedaan moet zijn met " groepjes" .
Ik begrijp hieruit dat hij doelde op het zogezegd " samen " waarbij er een exclusiviteit ontstaat die vanuit Bron nimmer zo ervaren ofwel geleefd wordt.
Ik sta Niet achter exclusiviteit
All inclusive
Ook begrijp ik dat bepaalde machten wiens naam ik hier niet hoef te noemen een grote Rol spelen in een verdeling die ongunstig is voor het grotere geheel.
Wat ik voel is dat het samen op Menselijk vlak warmer en steviger mag worden.
Juist in het erkennen van ieders kwaliteit en het zien van de Waarde die ieder op eigen unieke kracht inbrengt ten gunste van Ware Vrede
Dus , ieder vanin eigen kracht als individu én Samen als de familie die we zeggen te zijn
Having eachothers back
At all times and beyond time
Not pulling back if a familly member goes through a rough period
Not only giving them " advice" .. but simply offering companionship and kindness.
Dank je Annemiek
Ja het zou fijn zijn eens te bellen.
Hoe wisselen we telefoon nummers uit ?
Ja het zou fijn zijn eens te bellen.
Hoe wisselen we telefoon nummers uit ?
Hallo Elaina,
Zit even te twijfelen, zal ik wel of niet reageren .Durf ik dit wel ?? Las nog even je eerste zinnen waarbij de woorden : "Fijn samenkomen en gezellig samen" voorbij kwamen. En toen gebeurde er iets met me, iets wat ik al veel langer heb gevoeld maar me er nu pas heel bewust van werd. Ik voelde namelijk heel veel weerstand bij het lezen van die woorden. Voor mij gaat" fijn , gezellig samenkomen" namelijk gepaard met...... angst. Dit heeft te maken met mijn verleden. kom uit een groot gezin waar ik vooral strijd heb moeten voeren en vaak bang was om aangevallen te worden met woorden maar niet alleen met woorden !! Stond er eigenlijk altijd alleen voor .Voelde me onder de mensen nooit op mijn gemak, ervoer veel spanning en angst maar ook veel schaamte. Weet op dit moment niet goed waar ik heen wil met mijn verhaal, het lijkt of ik nu zelf blokkeer om me verder te uiten.
Misschien heb je er niks aan dat ik dit nu vertel maar je hebt me wel aangezet om me hier goed bewust van te worden. Dank je wel hiervoor en alle goeds voor jou.
Zit even te twijfelen, zal ik wel of niet reageren .Durf ik dit wel ?? Las nog even je eerste zinnen waarbij de woorden : "Fijn samenkomen en gezellig samen" voorbij kwamen. En toen gebeurde er iets met me, iets wat ik al veel langer heb gevoeld maar me er nu pas heel bewust van werd. Ik voelde namelijk heel veel weerstand bij het lezen van die woorden. Voor mij gaat" fijn , gezellig samenkomen" namelijk gepaard met...... angst. Dit heeft te maken met mijn verleden. kom uit een groot gezin waar ik vooral strijd heb moeten voeren en vaak bang was om aangevallen te worden met woorden maar niet alleen met woorden !! Stond er eigenlijk altijd alleen voor .Voelde me onder de mensen nooit op mijn gemak, ervoer veel spanning en angst maar ook veel schaamte. Weet op dit moment niet goed waar ik heen wil met mijn verhaal, het lijkt of ik nu zelf blokkeer om me verder te uiten.
Misschien heb je er niks aan dat ik dit nu vertel maar je hebt me wel aangezet om me hier goed bewust van te worden. Dank je wel hiervoor en alle goeds voor jou.
Hallo allemaal
Ik zit in alle rust deze verhalen te lezen en voel ieder woord.
In mijn leven..( ik ben NU hier in dit leven nu 71 jaren ) heb ik honderden..zoniet duizenden mensen ontmoet
Ik heb religies uitgemolken...stromingen meegevaren....zelf een spiritueel centrum gehad waar elke week honderden mensen kwamen....cursussen gedaan...cursussen gegeven....
En veel verdriet gehad toen ik alles verloor......tot ik bij Martijn terecht kwam en ik ineens besefte;
Ik ben niet alleen...ik ben nooit alleen geweest en ik zal nooit alleen zijn
IK BEN de hoofdrolspeler van mijn levensspel......en al die mensen die ik heb mogen ontmoeten en heb gekend zijn er nog steeds....
Wat er verandert is is dat IK een ander levensspel speel NU
Ik hoef niet meer bij bijeenkomsten te zijn en ik hoef niet mee naar Frankrijk om er "bij te horen"..... want ik ben er al bij...altijd
Ik kies mijn eigen spel en speel dat met veel genoegen....AL-EEN....en in AL-EEN zit iedereen met wie ik een verbond heb gesloten ( de onzichtbare gouden draad).....
En mijn leven is zo mooi....het geeft zo'n innerlijke rust dat ik niet meer hoef te vechten om een plekje of een stoeltje......
Ik zit op MIJN TROON......en aanschouw al het geworstel in de wereld en IK BEN aan-wezig
APOLONIA
Ik zit in alle rust deze verhalen te lezen en voel ieder woord.
In mijn leven..( ik ben NU hier in dit leven nu 71 jaren ) heb ik honderden..zoniet duizenden mensen ontmoet
Ik heb religies uitgemolken...stromingen meegevaren....zelf een spiritueel centrum gehad waar elke week honderden mensen kwamen....cursussen gedaan...cursussen gegeven....
En veel verdriet gehad toen ik alles verloor......tot ik bij Martijn terecht kwam en ik ineens besefte;
Ik ben niet alleen...ik ben nooit alleen geweest en ik zal nooit alleen zijn
IK BEN de hoofdrolspeler van mijn levensspel......en al die mensen die ik heb mogen ontmoeten en heb gekend zijn er nog steeds....
Wat er verandert is is dat IK een ander levensspel speel NU
Ik hoef niet meer bij bijeenkomsten te zijn en ik hoef niet mee naar Frankrijk om er "bij te horen"..... want ik ben er al bij...altijd
Ik kies mijn eigen spel en speel dat met veel genoegen....AL-EEN....en in AL-EEN zit iedereen met wie ik een verbond heb gesloten ( de onzichtbare gouden draad).....
En mijn leven is zo mooi....het geeft zo'n innerlijke rust dat ik niet meer hoef te vechten om een plekje of een stoeltje......
Ik zit op MIJN TROON......en aanschouw al het geworstel in de wereld en IK BEN aan-wezig
APOLONIA
Hey lieverds
Fijn jullie mee schrijven
Ik heb het Nu moeilijk om die vreugde te ervaren
Laat het dan maar een fout zijn
Of invloed van archon of de aethians of andere niet welwillende entiteiten
Maar het is wat ik Nu ervaar...
Heb het de afgelopen jaren niet makkelijk gehad
En met wat Britta schreef over de dagen met Martijn klinken echt heel mooi en goed
Over onze eigen dingen aan te kijken en te stoppen met aanpassen en compromis te sluiten ten ongunste van ons vrij zijn
Doch ik voel Nu de Kracht niet om dit zomaar even te doen snap je
Voel me Shit
Echt Rot
En misschien hoor ik dan ook wel niet in deze club van mensen die het allemaal kunnen en zien en doen en doorzetten etc
Ik kijk stargate serie
Wat me opvalt is dat de team members nooit iemand zomaar achterlaten in de veronderstelling dat de persoon ofwel het zelf moet doen of gewoon vernietigd wordt
Ik laat het even hierbij
Weet gewoon niet wat te zeggen ..
Ik kan m'n bericht niet verwijderen...dus mja ....
So be it
Fijn jullie mee schrijven
Ik heb het Nu moeilijk om die vreugde te ervaren
Laat het dan maar een fout zijn
Of invloed van archon of de aethians of andere niet welwillende entiteiten
Maar het is wat ik Nu ervaar...
Heb het de afgelopen jaren niet makkelijk gehad
En met wat Britta schreef over de dagen met Martijn klinken echt heel mooi en goed
Over onze eigen dingen aan te kijken en te stoppen met aanpassen en compromis te sluiten ten ongunste van ons vrij zijn
Doch ik voel Nu de Kracht niet om dit zomaar even te doen snap je
Voel me Shit
Echt Rot
En misschien hoor ik dan ook wel niet in deze club van mensen die het allemaal kunnen en zien en doen en doorzetten etc
Ik kijk stargate serie
Wat me opvalt is dat de team members nooit iemand zomaar achterlaten in de veronderstelling dat de persoon ofwel het zelf moet doen of gewoon vernietigd wordt
Ik laat het even hierbij
Weet gewoon niet wat te zeggen ..
Ik kan m'n bericht niet verwijderen...dus mja ....
So be it
Wat waardevol dat je dit allemaal hebt opengegooid @Ilaina. Juist nu, in alle bewegingen die er gaande zijn. Wat ik jou in ieder geval nu aanbied is om via Zoom of Telegram eens lekker face to face te babbelen zonder beoogd doel of resultaat.
Ik heb een heel fijn - tweede - huwelijk gehad met een man die alweer lang geleden is ontkoppeld. Lang heb ik hem gemist, mijn maatje, mijn vriend, met wie ik oud had willen worden. Ergens diep van binnen mis ik hem/dit/ons nog wel. Hij was en is de enige Mens die ik in mijn leven heb ontmoet die mij kende. En ik hem.
Maar als ik alles afpel wat mis ik echt? Een Mens die naar mij kijkt, mij begrijpt, het veilig voelen, de menselijke en fysieke warmte en vriendelijkheid. In gevoel gedragen worden. Draagkracht. Er gewoon mogen en kunnen zijn zoals ik ben, vrij van randvoorwaarden. Een potje ingrediënten waar ik mijn waslijstje aan mannelijke wezens doorheen heb gehaald. Ik ben ermee gestopt omdat het mij niets bracht, behoudens bezigheidstherapie.
Ik beschouw mezelf niet als een Einzelgänger, dan zet ik meZelf vast in een begrip of in een rol. Op de keper beschouwd zijn wij dat dan allemaal, want waar en hoe het ook gaat, ieder Mens zal alles Zelluf moeten doen.
Voor nu ben ik op het punt aangekomen dat het in deze draaikolk van externe krachten en technologiën tjokvol van afleiding, misleiding, valkuilen en krachtmetingen al een superklus is om Zelluf te blijven staan. Dwars door alles heen. 'Alleen' vanuit mijn eigen kracht, individueel, kan er als je met 1 of meer Mensen bent, organisch 'samen' ontstaan. Vrij van alle facetten van het script. Zo zie ik het nu.
Wat niet wegneemt dat ook mijn hart verlangt naar een maatje waarmee ik door dit be-leven kan reizen. Veel gezelliger en leuker èn makkelijker.
Evenwel is de enorme pure Liefdeskracht in mijn hart voor alles en iedereen overeind en aanwezig gebleven. Daar woon ik. In dat grote krachtige kosmische hart.
En hoe het allemaal 'draait' met bijeenkomsten en Frankrijkweken en zo? Ik ben er lang geleden mee gestopt toen, als ik al eens iets las, het allemaal al volgeboekt was, en nu heb ik voor langere bijeenkomsten geen euroos op de plank liggen. Pas de problème.
Ik initieer vanuit meZelf samenkomsten, soms komt er 1 Mens, soms een paar. Het is goed zo. Diegene(n) die komt(en) voelt(en) wat ik uitzend en wat de intentie is en zo is het goed. Iedereen kan dit doen. Zonder beoogd doel of resultaat. En al die duizenden waarnemers zijn er altijd. You never walk alone.
Liefs van mijnes.
Ik heb een heel fijn - tweede - huwelijk gehad met een man die alweer lang geleden is ontkoppeld. Lang heb ik hem gemist, mijn maatje, mijn vriend, met wie ik oud had willen worden. Ergens diep van binnen mis ik hem/dit/ons nog wel. Hij was en is de enige Mens die ik in mijn leven heb ontmoet die mij kende. En ik hem.
Maar als ik alles afpel wat mis ik echt? Een Mens die naar mij kijkt, mij begrijpt, het veilig voelen, de menselijke en fysieke warmte en vriendelijkheid. In gevoel gedragen worden. Draagkracht. Er gewoon mogen en kunnen zijn zoals ik ben, vrij van randvoorwaarden. Een potje ingrediënten waar ik mijn waslijstje aan mannelijke wezens doorheen heb gehaald. Ik ben ermee gestopt omdat het mij niets bracht, behoudens bezigheidstherapie.
Ik beschouw mezelf niet als een Einzelgänger, dan zet ik meZelf vast in een begrip of in een rol. Op de keper beschouwd zijn wij dat dan allemaal, want waar en hoe het ook gaat, ieder Mens zal alles Zelluf moeten doen.
Voor nu ben ik op het punt aangekomen dat het in deze draaikolk van externe krachten en technologiën tjokvol van afleiding, misleiding, valkuilen en krachtmetingen al een superklus is om Zelluf te blijven staan. Dwars door alles heen. 'Alleen' vanuit mijn eigen kracht, individueel, kan er als je met 1 of meer Mensen bent, organisch 'samen' ontstaan. Vrij van alle facetten van het script. Zo zie ik het nu.
Wat niet wegneemt dat ook mijn hart verlangt naar een maatje waarmee ik door dit be-leven kan reizen. Veel gezelliger en leuker èn makkelijker.
Evenwel is de enorme pure Liefdeskracht in mijn hart voor alles en iedereen overeind en aanwezig gebleven. Daar woon ik. In dat grote krachtige kosmische hart.
En hoe het allemaal 'draait' met bijeenkomsten en Frankrijkweken en zo? Ik ben er lang geleden mee gestopt toen, als ik al eens iets las, het allemaal al volgeboekt was, en nu heb ik voor langere bijeenkomsten geen euroos op de plank liggen. Pas de problème.
Ik initieer vanuit meZelf samenkomsten, soms komt er 1 Mens, soms een paar. Het is goed zo. Diegene(n) die komt(en) voelt(en) wat ik uitzend en wat de intentie is en zo is het goed. Iedereen kan dit doen. Zonder beoogd doel of resultaat. En al die duizenden waarnemers zijn er altijd. You never walk alone.
Liefs van mijnes.