Beste Rens,

Gisteren schreef je me onderstaande op deze plek. Ik reageer hier.

Je schreef me:
"Heel graag zou ik met je lachen en kunnen openen in een liefdevolle ervaring. Helaas merk ik dat daar delen tussen staan die niet zijn aangegaan, alles te maken met het ontkennen van eerlijkheid, verantwoordelijkheid.

Wil je werkelijk betrokkenheid? Naast elkaar kunnen staan in het weten dat je wordt gedragen als het even te zwaar wordt? Vertrouwen wanneer je wonden open legt om schoon te bloeden, dat er geen zout in wordt gestrooid?
Dat er een solide berg van bewustzijn staat wanneer we als mensen bij elkaar komen, ieder stevig geankerd in het eigen zelf en open?

Ik wel. En ik weet dat wat ik zou willen ontvangen, eerst zelf moet vertegenwoordigen. Vanuit die plek in mijzelf kan ik het ook herkennen bij iemand anders.

Een stevig fundament is het begin, dan pas kan er gebouwd worden met een lach en traan"

Dit is mijn reactie:


Dag Rens,

Vriendschap heeft voor mij een heel andere betekenis dan die jij suggereert. Vriendschap, zoals ik dat Leef, is gelijk als thuis: zonder verwachting, een stukje samen, in autonomie bewegen. Goed gedijen met elkaar. Zonder claim op welk niveau dan ook. Een diep weten, vertrouwen dat de ander het goed met mij voorheeft en een werkelijke interesse in elkaar. Ik heb ontdekt dat dat maar met een paar mensen mogelijk is en dat is voor mij ruim voldoende.

Vriendschap is dus niet iets wat ik verlang of waar ik naar op zoek ben. Ik ben als informatiebrenger eerlijk gezegd helemaal nergens naar op zoek. Wanneer iemand zijn essentie Leeft, heeft hij niets nodig van buiten zichzelf. Diegene Leeft op lijn met wie hij werkelijk is, voorbij de persoonlijkheid. Er is geen gat te vullen, geen behoefte oid. Er is hooguit een vraag die mij drijft. 
Die vraag was jarenlang: waar is de uitgang van deze wereld, waar is de ingang van het Levensveld? 

Nu ik die vraag kan beantwoorden is er recent een andere vraag die mij drijft namelijk: hoe kan ik opheldering brengen zodat we Samen in Gelijkwaardigheid kunnen gaan bewegen? 

Ik sta en ben hier. Steeds weer met open hart en in vriendschap. Ter ondersteuning deel ik informatie zodat we samen bewegen naar het openen van wat er in dat frame geopend kan worden. 

Want alles gebeurt op een gevraagde volgorde. Zoals dat gaat in de rivier van het Leven. We kunnen nou eenmaal niet beginnen met de grootste kei in het water te gooien. Kleine steentjes maken gezamelijk een ombuiging, dan kunnen meer mensen mee naar Thuis. 

Ik benoem dat wie ik ben of hoe of waarom ik beweeg, dat kan niemand anders weten dan ik zelf. En ieder ander mag van alles verzinnen maar dat ben ik dan nog steeds niet ;-)

Maar. Je uitspraken over mij maken mij wel verdrietig. Niet om dat wat je zegt want dat kan ik wel van me afschudden maar omdat jij je door dat soort uitspraken over iemand anders te doen, mij in dit geval, jij jezelf boven mij zet. Die ongelijkwaardigheid, bemoeienis, is een uiting van de tegenkrachten, om tussen ons in te komen en om ware Vrede te voorkomen. 

Mijn liefde kent geen voorwaarden Rens. Mijn liefde is zoet en mijn hart open. 
Want ware liefde, stroomt vrij en blijft overeind. Omdat dat is waar ik voor sta.  

Warme gouden groet,
Judith