​​​​Nou...
Dat is de titel dus van dit schrijven.
Omdat ik zo even geen ander woord wist 

(Ik vraag hier geen hulp of advies of invulling !!) 
Laat dit duidelijk zijn 
En voor degenen die " mee lezen" vanin een " andere beweging of intentie" ... Back off !
Daar ga ik dus ook niet op in 
Dit is open delen wat er zich ook kan bewegen..

Ik zit nu al een half jaar zonder eigen huisje en logeer in de badkamer bij de vader van m'n zoon en m'n zoon. 

Nu is het zo dat mijn lijf vanwege verschillende situaties en ervaringen met terugkerende Paniek aanvallen en bevriezing  te kampen heeft  ( ingevoegd of niet laat ik nu even Los )

In het begin van dat m'n dochter en grote vriendin Hier van deze aarde weg was liep ik op de na shock van alles regelen qua praktische dingen etc 
Ik deed alles snel , doel gericht en zonder bijverschijnselen..
Plus het weg gaan uit ons gezamenlijk gehuurde appartement ook.
Onze spullen staan nu in de kelder op een hoop 
Onoverzichtelijk.

Anyways 
Ik ben een maand in Nederland geweest en kwam toen , mede door m'n genetische zus, elke dag buiten.
Zonder het Moeten regelen van papieren etc 

Toen ik eenmaal terug in België was bleef deze toch wel vrije bewegings energie nog in mij. .
Maar dat vervaagde .
De grote shock was wat aan het weg vloeien..
Het verdriet absoluut Niet. 
Doch ,  ik wist opeens niet meer hoe te Leven ..
In  vrijheid hup naar buiten te gaan.
En des te minder je iets doet , des te moeilijker wordt het .

Ik zocht naar een reden (Zonder m'n dochter /vriendin ) en vond die niet.
En de drukte op straat overviel me als ik wel ging .
Waardoor ik steeds vaker binnen bleef 
En m'n ruimte steeds kleiner werd 
En de straatvrees toenam en paniek.
Enfin 
Zo gaat dat hee. ...

Zo heb ik het begin van de lente eigenlijk wat gemist 
Af en toe wat bloesems gezien als er boodschappen met de auto van vader van zoon gedaan werden. 

En ik heb me  verdomd rot gevoeld.
Met mensen  (ook " brongenoten")in de omgeving contact zoeken gaat stug en raar ...

Nu is het zo dat de vader van m'n zoon een paar dagen weg is voor muziek op te nemen in een studio en m'n zoon werkt in een hotel/Restaurant.

Toen kreeg ik een berichtje van m'n zoon dat  zijn aansteker kapot was en of ik er even één wilde brengen .

Paniek !
Hart bonkend. 
Duizelig .
Wazig kijken.
Hyperventilatie 
Toch op de fiets gekropen en met een bloedgang naar het hotel gefietst. 
Zweette me rot !
Zoon blij.  Ik even op adem komen 
En dan weer terug 
Toen Zag ik opeens de bloemen en rook ze 
Ik Zag de bomen en genoot ervan.
De blauwe lucht. Vogels . .
Leven ..

Eenmaal terug bonkend hart weer.
Dat was spannend zeg...
Nou
Wat voor een ander misschien een appel/eitje is , is voor weer een ander een sprong in. ...

Nogmaals, herhaling voor nadruk
Elke vorm van niet welwillende energie of ​kromme woorden of ​ advies (wat ik Niet vraag ) negeer ik compleet !!

​May this be known