Hallo Elaine

Naar wat ik zo lees herken ik de insteek van je topic. 
Dit weekend had ik tegen iemand uit het forum verteld, dat ik afgelopen zaterdag bezoek had van een kennis, die van sommigen gecatagoriseerd zou worden in de spiri scène. Maar zij was en is er wanneer anderen het niet doen.

Ik kan wel zeggen wanneer het echt zo slecht met mij ging, naar 2020 waren juist de mensen uit deze stromingen er voor mij. En ik hou van hun, één voor één. 

Ook al ben ik mij van best veel bewust (ook de werkwijze) en anders, ben ik een mens met een rugzak gevuld in dit leven en ook juist de mensen die uit deze stroming komen, hebben mij op afstand  geholpen met het legen van de rugzak en om steeds meer in mijn kracht te staan. Ik eer hun ook voor hun zorgzaamheid 

Met de reguliere hulpverleners heb ik als eindresultaat minder goede ervaring, wat zeker niet betekent dat ze allemaal zo zijn. 
Desalniettemin heeft ook deze ervaringen mij geschoold. 

Wanneer ik nog eens je tekst lees, is mij iets duidelijk. Ik lees veel verdeeldheid onder de mensen, door beoordeling die gevoed is. 
In mijn beleving is de remedie, open blijven van mens tot mens en hart tot hart. Zich herinneren dat de rimpeling van de hartkracht, het vertrouwen en daarin de oerkracht sterker is. Dus wat maakt een krijger van het hart uit? 

Wat betreft het geld, zo is het gene wat je schets, voor mij ook een programma van verdeeldheid. 

Stelling: Is misschien alles waar ik enorm weerstand op ervaar kunstmatig en een geinjecteerd programma? Zo ja, lijkt het mij interessant om het volgende te beantwoorden voor mijzelf:
Wat heb ik nodig om met deze programma's om te gaan, niet in verdeeldheid mee te bewegen en toch te blijven verbinden?

@ Sonja 

Dank je wel voor het openhartig delen van jouw ervaringen 
Hoe mooi is dat 

Ik ga nog even invoelen op jouw schrijven 🌹 

Ik begrijp even niet wat je hier precies mee bedoeld...

Weerstand van ​wie?
Naar wat ?


"Stelling: Is misschien alles waar ik enorm weerstand op ervaar kunstmatig en een geinjecteerd programma? Zo ja, lijkt het mij interessant om het volgende te beantwoorden voor mijzelf:
Wat heb ik nodig om met deze programma's om te gaan, niet in verdeeldheid mee te bewegen en toch te blijven verbinden?"

Je raakt hier een essentieel punt aan waar veel mensen die zich bezighouden met bewustwording tegenaan lopen: de spanning tussen de absolute kracht van het innerlijke wezen en de rauwe, vaak eenzame realiteit van het menselijke bestaan in de matrix. In de visie van Martijn van Staveren wordt jouw observatie op verschillende niveaus bevestigd en uitgediept.
Hieronder volgt een reflectie gebaseerd op zijn bronnen:
1. De noodzaak van menselijke nabijheid en het 'luisterend oor'
Martijn van Staveren erkent dat de huidige wereld een "uitputtingsslag in de energie" is en dat de mens lijdt aan een diep tekort aan werkelijke verbondenheid.

• De kracht van aandacht: Hij stelt dat 90% van de gezondheid direct hersteld zou worden als mensen werkelijk aandacht voor elkaar hadden en de eenzaamheid werd opgeheven.
• Waarde van reguliere hulp: Hoewel hij kritisch is op de "draaiboeken" van de psychiatrie, erkent hij dat de kern van hun effectiviteit vaak simpelweg ligt in het "luisterende oor". Iemand die op een sofa ligt bij een psycholoog voelt zich vaak lichter, simpelweg omdat er iemand is die echt luistert naar de ervaringen.
• Fysieke aanwezigheid: Hij benadrukt dat wezens die niet fysiek aanwezig zijn je wel emotioneel kunnen ondersteunen, maar dat voor bepaalde processen juist iemand nodig is die fysiek naast je staat.

2. De valkuil van "je moet het zelf doen"
In spirituele kringen wordt vaak geroepen dat je alles zelf moet kunnen oplossen. In de bronnen wordt hier kritisch naar gekeken:

• Geen prestatiedrang: Martijn waarschuwt voor de "prestatiedrang" binnen bewustwording, wat hij een matrixgevoel noemt. Het idee dat je "moet" helen of "moet" slagen in je proces kan juist verlammend werken.
• Force Family: Hij benadrukt dat wij een "Force Family" zijn en elkaar nodig hebben om door de ontmoedigingen heen te komen. Als iemand ontmoedigd is, is het juist de taak van de omgeving om diegene te bereiken en te ondersteunen.
• Trauma is zwaar: Het wordt vaak onderschat hoe diep trauma in de cellen van het lichaam zit. Martijn stelt dat je bij zware aanvallen op je systeem soms simpelweg moet repareren en rusten in plaats van "door te willen pakken".

3. Geld als slavernijmiddel en spiritueel oordeel
Jouw punt over de koppeling tussen geld en bewustzijn raakt een centraal thema in de bronnen over mindcontrol:

• Schuld en Tekort: Het geldsysteem wordt beschreven als een "schuldveld" dat direct is gekoppeld aan religieuze schuldprogramma's. Men wil je laten geloven dat je tekorten (ook financieel) je eigen schuld zijn of een gebrek aan manifestatiekracht.
• Geen oordeel bij armoede: Martijn weerspreekt de spirituele uitspraak dat je geld alleen blokkeert door je gedachten wanneer je de huur niet meer kunt betalen. Hij noemt dergelijke wijsheden op dat moment zinloos en benadrukt dat je in zulke situaties een "andere bril" nodig hebt om te beseffen dat je ondanks de ellende nog steeds een wezen van waarde bent.
• Geld als monopolyspel: Hij ziet geld als een gewiekst instrument van controle dat de mensheid in een "overlevingsmodus" houdt, waardoor er geen tijd overblijft voor werkelijke innerlijke ontwikkeling.

4. Waarom reguliere ondersteuning begrijpelijk is
Wanneer een mens "het niet meer trekt", is de keuze voor reguliere ondersteuning een logische reactie op een onhoudbare situatie:

• De Shock-situatie: Soms is de belasting zo zwaar dat iemand in een "error-situatie" terechtkomt. In zulke gevallen kunnen medicijnen of reguliere interventies tijdelijk dienstbaar zijn om de "spiegelwaarde" in het lichaam te herstellen, mits daarna naar de diepere oorzaken wordt gekeken.
• Traumasporen: Trauma laat sporen na in het brein die niet altijd met een simpele affirmatie verdwijnen. Martijn adviseert om vooral naar de waarheid te kijken: als je hulp nodig hebt, erken dat dan zonder oordeel over jezelf.

Concluderend: De kritiek in spirituele kringen is vaak gebaseerd op een "spiritueel ego" dat de menselijke kwetsbaarheid ontkent. Martijn van Staveren pleit juist voor een "wederopstanding van het menszijn", waarin we stoppen met elkaar te veroordelen op onze trauma's en beginnen met elkaar werkelijk te ontvangen en ruimte te geven. Het is volgens de bronnen essentieel om te huilen en te ontladen als de druk te groot wordt; dat is geen zwakte, maar het in beweging brengen van vastgelopen scheppingskracht.

@Rene

Dank je wel voor deze opsomming en samenvatting van wat écht mag worden geZien en Erkend.

Menselijke empathie en gevoelde aanwezigheid 
Fysiek bij iemand aanwezig zijn om , ja , wellicht even ​je schouder aan te bieden waar degene dan even op kan " leunen"

Het Weten dat je er in deze gevallen Niet alleen voorstaat ​en het ook wel degelijk ervaren is al zo'n een groot verschil 


Dank je 🌹

Hey @Elaine. 

Weerstand van wie?
Ik bedoel daarmee de weerstand in mijzelf die ik in mijn leven tegenkom aan thema's zoals geld, spiritualiteit, gezondheid, voeding, video's interviews, mensen, informatie in het algemeen, etc. 

Dat voelt alsof het niet bij mij hoort of het is kunstmatig (artificiële). 

@René, iteressant de volgende stelling:
"De valkuil van "je moet het zelf doen"
Ik ervaar dit overal, in alle kringen en stromingen. Maar dan is daar geen onvoorwaardelijkheid, geen vertrouwen, maar meer argwaan en afkappen van een ander, zelfs het beu zijn om iemand anders zijn struggels als maar weer opnieuw te horen of zien. 

Hoe dan ook, ik voel we zijn n steeds meer op de juiste weg naar huis in ons hart

@Sonja 

Ook ik begrijp wat jij bedoelt te zeggen 

En dat is natuurlijk ook iets wat aandacht ​mag krijgen 
Het in ​ jezelf zien naar bepaalde weerstanden en reactie daarop 
Absoluut 

Toch , vind ik dan , kun je niet alles op jezelf betrekken in de zin van dat er dan een kunstmatig iets /programma door jou loopt /actief is 
​
Want dit kan ook zo zijn bij een/de ander 

🌹

Klopt Elaine, ik bedoelde het ook inderdaad in het algemeen, daar was ik wel niet duidelijk genoeg 

@Sonja 

Dat is ok hoor 
Ik ben ook niet altijd even duidelijk 🙃
🌺

Ja, aardse leven is voor ons ook giga zwaar,
Doordat 70% NPC zijn die de Matrix dienen en vooral daardoor jouw erin mee trekken.
Wij ieder komen van werelden waar we vaak nog nooit een fysiek lichaam hebben gehad.
Ze leren ons dat we allemaal alles het zelfdezien, voelen, maar dat is helemaal niet zo.

We zijn daar tientallen jaren mee bezig.

En zeker als je hulp gaat zoeken, zak je steeds expres verder weg in totale onzin, waar je zelf alleen uit kunt komen.

Je gave om zulke mooie tekeningen te maken, is heel bijzonder.
Ik zie nog dagelijks je tekening die je maakte tijdens mijn galactische opening op het tennis veld in BELGNY in 2019.

Weet dat alle aardse er niet tot doet.

En als je het zo bekijkt, we leven eeuwig en dan is 80 jaar zo voorbij

Liefs

Rene

Kijk deze foto, staat sindsdien als startfoto van mijn facebook groep
https://www.facebook.com/groups/Stairway.to.Heaven.Matrix.NL/?ref=share_group_link

En iemand had toen ​je tekening vn je gekregen en heeft later voor mij en nog iemand een replica gemaakt en hij hangt in mijn werk kamer, waar ik er elke dag naar kijk.
Aan de muur is hij, een kwartslag gedraaid.

Je ziet een ronde opening, dat zag ik toen ​in Blegny en jij tekende het, terwijl jij op je kamer was gebleven.

Hoi Elaine 

Hoe belangrijk is het wat anderen ("bewuste mensen") vinden van hoe jij jouw pad loopt?

Respect hebben  voor elkaar en voor elkanders keuzes..daar gaat het om.

Ik ben net terug van  een weekje Ierland met een vriendin die ik maar een paar keer per jaar zie...waarom?
We lopen allebei ons eigen pad...zij leeft voor de hekserij ( natuur...Moeder Aarde)...ik ook maar op een andere manier.
Samen genieten we in zo'n week van elkaar en van onze prachtige Aarde...in diep respect voor elkaar en in diepe Liefde voor elkaar.

En voor wat betreft hulp zoeken bij reguliere instanties?

Soms is het even nodig om die hulp te krijgen...dat hoeven geen aanhangers van Martijn te zijn om jou de hulp te geven die jij nodig hebt op dat moment.

Ik verbaas mij soms over de oordelen die je rond de oren vliegen ....

En geld?
Geld is in deze wereld wel degelijk belangrijk hoor....en dat weet je als je het NIET hebt.

En als het zo makkelijk zou zijn om geld te manifesteren dan waren we allemaal rijk 🤣🤣🤣

Maak het je niet te zwaar...dit is jouw leven...jouw keuzes...jouw shit....doe wat jouw Hart je ingeeft.

Een mooie dag toegewenst 

Apolonia

@René

Ja dat weet ik nog van blegny 
Dank je om het te tonen hier nog een keer 

​Tekenen lukt me niet meer de afgelopen maanden 
Er komt qua tekenen en schilderen Niets uit m'n handen 
Ook omdat Tasj en ik allebei dit deden 
En het triggert teveel nu
Zie/Voel het ook niet nu 


Ja hulp buiten jezelf zoeken is vol risico 
Maar soms heb je als Mens gewoon wel mensen rond je nodig 
Fysiek 
Voor een knuffel of gewoon naast elkaar zitten of een kleine wandeling.
Dat heb ik de afgelopen maanden niet ervaren.
En dat maakt het niet makkelijker..

Lieve groetjes terug 🌹

@ Apolonia 

Fijn he 
Dat dit gewoon kan ​
Vriendinnen zijn 
Elks eigen weg en eigen invulling 
En toch Samen kunnen genieten van Aarde en al het moois 
Tasj en ik waren ook niet met alles hetzelfde 
Maar we hadden respect voor elkaar 
En waren open minded.
Zo was het echt fijn.  
Ieder uniek en authentiek en toch samen.

En ja soms echt Nodig die hulp 

Ik weet ook wel dat ik me niet hoef te verantwoorden 
Maar ik zie het echt best veel rond me ook . Hoeveel oordelen ​er nog zijn 
En aannames..
Vandaar Ook m'n schrijven 

En idd 
My life , my shit , my thing

Fijne dag jij ook ,🌹

Lieve lezer, 
Ik ben nu net meerdere topic's van de afgelopen 24 uur aan het lezen hier  , was nl heerlijk aardse dingen aan het beleven, zoals uit eten gaan , bioscoopie pakken en ook in de pauze er uit stappen hihi , avondwandeling maken en tv kijken daarna uitslapen 😃 en wat mij deugd doet is dat ik het woord " verduidelijking " in een uitwisseling lees en voel 

Als teveel in algemeenheden wordt gepraat dan ervaar ik oppervlakkigheid en toch is kennis ook nodig 
De aanvulling van elkaar die oprecht is voel ik en dat verheugd mij zeer , mede als er vanuit de eigen ervaring wordt gedeeld 
Dat heb ik vaker aangeven op zowel fb als telegram groepen al heel wat jaren als ik dit niet ervaarde in dat Nu moment en toch werd dat regelmatig als aanval gezien waardoor ik geblokkeerd werd door verschillende mensen 

De verduidelijking / verheldering kan dan niet plaatsvinden en juist dat is mijn inziens essentieel om met elkaar aan te gaan 
Tuurlijk geef ik ook aan als dat een grens heeft in dat moment , alleen ik blokkeer niet 
Wel neem ik een soms een pauze en die geef ik aan , echter die kan wel eens niet gehoord worden 
Dat kan en respecteer ik , want we hebben allemaal een eigen waarneming 
Wat ik Nu wil aangeven is dat de Openheid , de transparantie voor mij waardevol blijft in welke uitwisseling dan ook 

Dan kan ik verantwoording nemen in mijn aandeel bij evt misverstanden , zodat de evt blinde vlek samen geopend kan worden 
Het doorZien vanuit HartsVerbinding 
Ik kies er wel bijna altijd voor om dat in elkaars aangezicht te doen als de afstand dat toelaat of via bellen met of zonder beeld
Ik bemerk dat schrijven meer miscommunicatie bij mij kan geven en daarom nodig de ander uit om uit te wisselen via bovenstaande manieren en 'nee' is daarin ook een liefdevol antwoord 

Ik ervaar als er wel op de uitnodiging wordt ingegaan daar prachtige eerlijke momenten in met elkaar , waar ook de minder mooie gedragingen in gelijkwaardigheid bespreekbaar kunnen blijven 
Mijn inziens is dat nodig , dat we elkaar met Open Visier tegemoet blijven treden waar en wanneer ook
Dat moment zelf is het juiste en kan niet afgedwongen worden 

Dat is respect , vrijheid en vertrouwen zegt mijn gevoelsweten 
Ik heb jou nodig om dit te ontbloten 
 🫡💛💋💫

Force Family daar ging ik helemaal op aan: er echt, oprecht voor elkaar Zijn.
Lieve Elaina, zelf had ik het hier ook niet ervaren, en dat voelt verdomd eenzaam hier als je alles alleen moet dragen.
Dus ik voel je. Ik begrijp je.
Ondanks dat vond ik in mijn hele diepte punten, toch altijd weer een kracht in mezelf.
Maar ik gun niemand om alles alleen te moeten dragen.
Als je mij vraagt wat ik het aller moeilijkste vond hier om te ervaren, is het verdomde-alleen-zijn-gevoel. En toch weet ik ook dat ik het alleen kan.

In de reguliere hulpverlening kun je ook fijne echte mensen treffen.
Gelukkig heb ik die ervaring ook. Een vrouw waar ik binnenkwam en mijn jas wilde uittrekken en ze zei: "hou die jas maar aan, we gaan naar buiten!" Ik vergeet dat nooit meer, we hebben een uur gewandeld met elkaar en ze had een opening in me, waardoor ik ging delen.
Ben zo'n 3 jaar bij haar geweest en ze was anders dan de andere. Niet iemand met een schrijfboekje voor haar neus, die bezig is met een verslag maken. Of iemand die je verder van Huis bracht. Maar een ander deel van mij kon er bij haar ook zijn. Mijn anders zijn.

Maar ook dat ik "verplicht" van de ARBO weer naar een hulpverlener moest, want ik moest wel zelf ook aan mijn herstel werken (dat je dit ook op een andere manier kan doen en doet, wordt niet altijd begrepen door de Machine). En toen trof ik iemand waarbij de rollen omdraaide, en zij mij (bij het afscheid van elkaar) bedankte voor wie ik ben, ik was anders dan de mensen die ze normaal in haar kamertje te zien kreeg en ik had wat in beweging in haar gezet.

Het is er beide en beide mag benoemd worden. Er zijn mensen die Force Family Zijn, waar het niet bij de informatie van Martijn blijft, maar Echt Mens Zijn. Mensen die je opvangen, SCHOON en met echte aandacht naar je luisteren. Dit is zooo belangrijk. je kunt hier helaas niet alles met iedereen delen. Je voelt het wanneer je dat wel kunt. En zoiets hoef je niet te leren. Ik heb het tenslotte hier niet ervaren, niet aangeleerd hier, maar ondanks dat kan ik het wel zijn voor een ander.

En er zijn ook mensen die je "slaan" met de info van Martijn. Het allemaal vanuit kennis kunnen benoemen, maar niet weten hoe ze er simpel voor je kunnen zijn op momenten dat het nodig is. Zelf ervaarde ik het ook toen ik deze zomer weer Lyme opliep. Nee het draagt in dat moment niets bij als je mij dan gaat vragen hoe het kan dat HET (7 tekenbeten en door 1tje ziek worden) weer toegang tot me heeft gekregen? Als die veroordeling stemmetjes niet in je hoofd gaan ratelen, dan worden ze wel ingezet via anderen. En hoe vaak ik niet hoor: "alle vertrouwen in jou dat je dit aankunt" True, dat kan ik zeker, maar er zijn ook momenten dat ik het heel fijn vindt als je er even voor me bent, als je er even naar vraagt, als je even vraagt of je iets voor de ander zou kunnen betekenen. Of nog erger, gewoon compleet negeren dat ik het gedeeld heb met je. Het gebeurd hier allemaal. Geen oordeel over, ik begrijp het allemaal, ik zie het allemaal, en soms is het wel nodig om het ook even te benoemen.
En misschien nog wel belangrijker: zie om je heen wat je mist hier, maar terug naar jezelf. Ben het Zelf Hier. Het is zo nodig dat we dat inbrengen hier. Echte oprechte Aandacht.

Dankjewel Rene, dat je dit als samenvatting deelde. Ik voelde meteen dat ik dit even met iemand moest delen die dit hard kon gebruiken, omdat dit zo helpend en kloppend is in het moment. En dat je dan even mee-huilt met de ander.
Heel belangrijk, als je dit doet: wees geen spons. (of wring hem weer uit ;))

Lieve Elaina, ik lees niet alles hier, en ik reageer ook niet overal op, maar als ik iets hier van je lees, doe ik dat met veel aandacht voor je. Veel liefs voor jou  en ik hoop dat er Force Family voor je is/opstaat. Zelf kan ik momenteel niet naar je in België, maar ik hoop dat de mensen die zich hebben aangeboden laatst, hier iets uit mag ontstaan. Een oprechte uitwisseling van Mens naar Mens. Ik vind het niet leuk dat je dit ervaart, maar het is wel heel goed dat je dit onder de aandacht brengt.

Ik lees al wat er geschreven word
En ik waardeer het zo immens 
Soms kan ik even niet met woorden dit uiten. ...
En dan wacht ik even.  ..
En dan zing ik , bijvoorbeeld, dit liedje met mezelf ..

​I am with you 🌹

https://www.smule.com/sing-recording/3157790403_5241979506


Ik ben deze ochtend op ​gesprek geweest bij een psychologe..

Ik kon haar eerst niet vinden in de lange gang en een verwijzing naar een gele deur , terwijl alle deuren daar rood zijn 
Gelukkig vond zij mij 🙂

Allebei sandalen aan 
En haar tattoos, mooi 
Zag ook direct haar armbandjes met bergkristal, amethyst, rozenkwarts en onyx 
Zij zag mijn ​kettinkje en ringen met de groene steentjes in ​ waarvan ik de naam even niet meer weet. 
Ik was de afgelopen nacht best nerveus, merkte ik.
Hartkloppingen en onrustig 
Uren wakker.
Doch ​was het wel goed dat ik geweest ben 
Het met een medemens praten die oor heeft voor wat ik op dat moment wil uiten.  
Was voor mij wennen .
Ja best wel 

En ja natuurlijk wilde ze ook mijn " persoonlijke" verhaal/geschiedenis weten. 
Maar het stroomde vanzelf. 
Ik voelde geen haperingen in mij 
Er was gewoon het moment 
Gesproken ook over hoe zingen zo fijn is en alles open zet .
Ook over het weten wanneer ik Zelf een Stop dien uit  te Spreken als ik merk dat de emoties met mij aan de haal gaan en me ergens willen leiden waar Ik niet ben 
Zo fijn om dit uit te wisselen!

De noodzaak (ja echt een nood zaak ) van het mensen fysiek ontmoeten en op deze wijze weer te herinneren dat er een samen is. 

Al met al ..
Een Stap 
♥️