Vertrouwen, mijn kater Odin
Gisteren sprak ik met mijn ambulant begeleidster nog over vertrouwen, hoe mijn gevoelsleven, mij realiteit eruit ziet, niet wetende wat een uur later zal gebeuren. Ik vertelde haar waar het vermoedelijk vandaan komt dat mijn vertrouwen er zo bij ligt, letterlijk en figuurlijk. Steeds wanneer ik echt in overtuiging en kracht leefde, steeds uit "tegenslagen" weer bovenuit krabbelde gebeurde er weer iets wat narigheden en verdriet bracht.Omdat ik het volgende niet voor mijzelf wil/kan houden, zou ik graag delen wat in mij nu speelt. Ik maak mij enorm zogen om mijn kater, waar ik een zeer bijzonder verbinding mee heb. Hij is gister ochtend door een hond gejaagd. Uiteindelijk vond ik hem in een boom 5-6m hoog, waar hij later uit was gesprongen en in panik wegwas gerend.
Ik heb mij gelijk verbonden met hem en zag dat iets was gebeurd met zijn rechter achterpoot. Ik zag waar hij ongeveer zou zijn, schuilen.
Sinds gister zoek ik hem om de twee uur ongeveer. Door mijn eigen physiek beperking en de hitte, kan ik niet in de struiken of anders. Mensen die hier voor valantie verblijven zijn betrokken.
Ik verbind mij telkens weer met Odin en doe mijn best hem duidelijk te maken dat de kust veilig is. Mijn zorg is groot en er speelt meer bij mij.
Wat ik mij afvraag is of de hond een reactie vanuit een veld op mij is geweest?
Ik ervaar in mijn leven, steeds veel physiek tegenwerking om het maar zo te interpreteren. Zodra ik steeds dichter bij herinneringen van ooit kom, door aktivatie's of anders beweegt daardoor iets in mij en gebeurt iets.
Toen mijn kater in mijn leven kwam was ik ernstig "ziek", hij bracht mij vertrouwen en kracht. Hij was destijds 10daagjes en hij wilde absolut bij ons leven.
Nu Odin zoek is, is het aan mij mijzelf te vertrouwen, hem te vertrouwen, onze verbinding te vertrouwen, vertrouwen dat het goed is zoals het is en dat is toch best pittig om de zorg om zijn welzijn los te laten.
Bedankt voor het mogen delen 🌱💚🌳
Hoi Sonja,
Wat een prachtige mooie en lieve kater is Odin. Ik hou al meteen van hem <3.
Een leeuwcreatie van deze Aarde, ik ben zo blij dat we ze hier ook mogen zien.
Ik vond het heel mooi om te lezen en je ervaring raakt me, omdat ik zelf ook een rode kater in mijn leven heb mogen ontmoeten. Ik heb geen idee of je zit te wachten op een berichtje, maar wil je graag een verhaaltje vertellen. Heb er verder geen doel bij, je mag het ook gewoon niet lezen (of wel lezen ;)) en nou ja, ik voel het en merk dat het me raakt en dan gaan mijn vingers typen :).
Loki, mijn prachtige gouden kater was op pad, ik had hem twee dagen niet gezien, paniek alom. Toen ben ik op het grasveldje bij mijn huis gaan liggen en heb alle herinneringen die we samen hebben doorgemaakt in plaatjes verzonden via mijn hart, hoofd, zo het veld in. Met name al onze ontmoetingen, begroetingen, als hij 's morgens thuis kwam. Toen ben ik gaan voelen in mezelf, hoe gaat het nu eigenlijk met me? Diep verdriet, onzekerheid, het gemis. Alles voelen. Huilen. De liefde voor hem. De angst om hem kwijt te raken, dat hij er niet meer is. Alles voelen.
Ergens kwam er een bepaald moment dat ik wist dat hij er altijd zal zijn en dat we altijd al samen hebben gereisd en thuis zijn. Ik besloot ook dat ik hem weer zou zien. Wanneer wist ik niet, alle uitkomsten zijn goed. Ik wilde hem ook graag nog hier zien en dat het goed is. Ik kon het enigzins loslaten, nadat ik alle gevoels had doorvoeld. Ik wist en besloot: ik wil graag weten waar hij is.
Die avond liep ik een rondje en riep ik zijn naam. Hij kwam naar me toe. Ik kreeg een beeld terug van alle keren dat we samen hadden gespeeld. Die was ik vergeten :).
Ik weet ook dat het niet altijd zo gaat, of dat het "lukt", want ik heb ook afscheid van hem moeten nemen, jaren daarna, maar het voelde heel fijn om vooral mijn eigen gevoelens helemaal te voelen en mijn verdriet uit te huilen. Achteraf denk ik dat hij daarmee een connectie heeft gemaakt, dat hij mij kon voelen.
Ik hoop dat je Odin snel weer ziet en dat je weer met hem kunt knuffelen en nog veel meer selfies kunt maken! En wat fijn dat jij je gevoel uit! Ik merk dat ik daardoor ook in mijzelf weer iets voel en dat vind ik in deze tijd soms zo ontzettend moeilijk, dat voelen. Dus, dank je wel daarvoor Sonja, voor het openen. Miauw!!! <3
Liefs, Claudia
Wat een prachtige mooie en lieve kater is Odin. Ik hou al meteen van hem <3.
Een leeuwcreatie van deze Aarde, ik ben zo blij dat we ze hier ook mogen zien.
Ik vond het heel mooi om te lezen en je ervaring raakt me, omdat ik zelf ook een rode kater in mijn leven heb mogen ontmoeten. Ik heb geen idee of je zit te wachten op een berichtje, maar wil je graag een verhaaltje vertellen. Heb er verder geen doel bij, je mag het ook gewoon niet lezen (of wel lezen ;)) en nou ja, ik voel het en merk dat het me raakt en dan gaan mijn vingers typen :).
Loki, mijn prachtige gouden kater was op pad, ik had hem twee dagen niet gezien, paniek alom. Toen ben ik op het grasveldje bij mijn huis gaan liggen en heb alle herinneringen die we samen hebben doorgemaakt in plaatjes verzonden via mijn hart, hoofd, zo het veld in. Met name al onze ontmoetingen, begroetingen, als hij 's morgens thuis kwam. Toen ben ik gaan voelen in mezelf, hoe gaat het nu eigenlijk met me? Diep verdriet, onzekerheid, het gemis. Alles voelen. Huilen. De liefde voor hem. De angst om hem kwijt te raken, dat hij er niet meer is. Alles voelen.
Ergens kwam er een bepaald moment dat ik wist dat hij er altijd zal zijn en dat we altijd al samen hebben gereisd en thuis zijn. Ik besloot ook dat ik hem weer zou zien. Wanneer wist ik niet, alle uitkomsten zijn goed. Ik wilde hem ook graag nog hier zien en dat het goed is. Ik kon het enigzins loslaten, nadat ik alle gevoels had doorvoeld. Ik wist en besloot: ik wil graag weten waar hij is.
Die avond liep ik een rondje en riep ik zijn naam. Hij kwam naar me toe. Ik kreeg een beeld terug van alle keren dat we samen hadden gespeeld. Die was ik vergeten :).
Ik weet ook dat het niet altijd zo gaat, of dat het "lukt", want ik heb ook afscheid van hem moeten nemen, jaren daarna, maar het voelde heel fijn om vooral mijn eigen gevoelens helemaal te voelen en mijn verdriet uit te huilen. Achteraf denk ik dat hij daarmee een connectie heeft gemaakt, dat hij mij kon voelen.
Ik hoop dat je Odin snel weer ziet en dat je weer met hem kunt knuffelen en nog veel meer selfies kunt maken! En wat fijn dat jij je gevoel uit! Ik merk dat ik daardoor ook in mijzelf weer iets voel en dat vind ik in deze tijd soms zo ontzettend moeilijk, dat voelen. Dus, dank je wel daarvoor Sonja, voor het openen. Miauw!!! <3
Liefs, Claudia
Dankjewel Claudia voor je bericht en het bijzonder mooi verhaal.Dat deed me goed. Ja ik zie hem terug, dat weet ik. Het is ook in mijn waarneming niet de eerste keer dat ik met Odin leef. Odin (en uiteraard anderen) hebben mij bewaard om jaren geleden uit dit lichaam te stappen. Ik had in elke fase van mijn leven een dier aan mijn zijde, daarom ben ik naar alles nooit helemaal op slot gegaan met voelen. Daar was het onvoorwaardelijk samen zijn zoals wij dat kennen mogelijk.
Liefs Sonja 🌱💚🌳
voor iedereen die met mij heeft meegeleeft, die het opbeurend bericht van Claudia ook kon voelen. Mijn kater is terug. Het gaat goed met hem. Maar wat heeft Odin mij laten voelen en hoe passend ook met het thema in de video van Martijn en wat ik sindsgsteren beluister van een bijinkomst van Martijn met jullie
"Dialoog over verschillende (inter)dimensionale beschavingen | Amstelveen 11-02-26"
Het draait om vertrouwen. Mijn vertrouwen wat zijn fundament mist. Door misschien alles wat in dit leven is gebeurd en wat ik aan vreselijke dingen "herinner" uit andere werelden of zijn het programma's. Ik weet het niet.
Maar ik heb ook prachtige herinneringen aan hoe ik ergens anders in een wereld was, leef/leefde.
In de momenten in dit leven, waar het zo kritisch was, waar het om dood of leven ging van mij van anderen, was ik in mijn keuze steeds vastberaden in mijn hart.
Maar waar het om keuzes ging waar ik teveel tijd tot denken had, was ruimte voor twijfel.
En de twijfelaar, dat ben niet ik. Ik ben absoluut het tegendeel en dank mijn kleine kater, de video's en uitwisseling kom ik steeds dichter bij de antwoord in mij.
Bedankt 🌱💚🌳