Een andere insteek kwam tijdens mijn huishouding, waardoor ik nu de vrijheid neem😅 even te stoppen en deze gedachte ook te plaatsen. Een vraag ter aanvulling; in hoe ver kan een mens überhaupt vrij zijn in deze arteficial matrix? Kan een men in een laag trillende goddelijke matrix vrij zijn? Voor mij zijn Matrizen niet slecht, eerder ruimtes waar de ziel zich ervaart/belichaamt in een gecreëerd systeem. Dan zou het vrij zijn niet in de materie plaats vinden, alleen in het niet stoffelijke, zoals zich vrij voelen/Zijn in het hier en nu, lachen, dansen, singen, wandelen, lezen, vreugde, blijdschap, dankbaarheid, voldoening, doen waar de mens een innerlijke expansie voelt. Er van uit gaande dat deze realiteit een gecreëerd systeem is, dit gegeven aanvaarden als toeschouwer in plaats van accepteren, het beste voor jezelf uit deze realiteit halen is voor mij ook een vorm van bewust vrij zijn - vrij Bewust Zijn.
Een andere gedachte is, wij volwassenen willen alle bedenken, doordenk, uitpluizen, oplossen in plaats van in et hier en nu bewust vrij zijn zoals kindjes die spelen. Zij zijn voor mij de vertegenwoordigers van luchtig, gelukkig, systeemvrij spelend alles zijn.
Wanneer ik aan de kinderen en ons volwassenen denk, denk ik aan de film Momo van Michael Ende.
https://youtu.be/nSUYs4Puu2s?is=9if6XP9kVIU3Ux7T
Gehandicapten met Down Syndrom. Wanneer ik mij in hun wereld liet mee nemen was daar ook het zelfde gevoel.
Men kan zich afvragen hoezo de geboortenontrole, het narratieve kinderen hebben is duur, abortus van ongeboren down syndromen kinderen zo zeer gecomuniceerd word? Omdat zij dit vrij zijn en onvoorwaardelijke liefde in zich dragen?
🤍