Hoi Elaina,

Jammer dat de foto van het tuintje plaatsen je niet lukt.
kun je het tuintje anders  omschrijven hoe het er uit ziet?

Ja dat kan ik wel doen maar dan kopieer/plak ik m'n verhaal over gisteren..het tuintje is namelijk exact waar het (avatar) lichaam van Tasja (dochter en vriendin)in de aarde ligt. ​

Dank je wel hoor voor het uitleggen hierover

Loes 🌹🌻🌹

De zonnebloem wilt niet. De gladiool wilt wel 
Ik begrijp nog steeds niet hoe anderen dit " doen " 

​Het schijnbaar " zomaar" zeggen/voelen/rust in hebben dat een geliefd iemand Hier weg is.  
En de overtuiging dat die Thuis is nu 
En " hup hup " doorgaan..
Alleen maar blij dat diegenen "Thuis" zou zijn ....
Even slikken en weer doorgaan..volle kracht vooruit..
Of ben ik ​niet " bewust" genoeg ?
Hier onder een ervaring van paar dagen geleden 
******************************************
Vandaag bij de begraafplaats geweest...
De " tuin " doet z'n best in de droogte.
Water gegeven ...
De zonnebloemen zijn sterk en heffen hun zonnige hoofd op
Ik ook soms. .maar het lukt echt niet altijd hoor Tasj...

Mis je. ..

En vind het zo oneerlijk...
Allemaal...

De calendula bloeit ook goed door
Net als de andere bloemen
Ach ik ben niet zo goed met planten en bloemen zoals jij
Ik " rommel" maar wat aan..
Zaai ze te dicht op elkaar...
Zet de kleine plantjes in het midden waardoor ze overwoekerd worden door de wilde bloemen mengeling
De gladiolen zijn uitgekomen.
Niet verwacht...

En het is Niet genoeg.
Nooit genoeg..
Niet. ..

Dat kleine " tuintje"...

Ik had liever regelmatig een leuke kaart van jou gehad
Met woorden zoals : kijk eens waar ik nu ben ..
Zo mooi dat (bijvoorbeeld) Canada is , of Japan , of Zweden , of Ierland....
En jouw avonturen te lezen , mooie foto's te zien ..
En misschien eens samen op reis te gaan. Hier. Op deze aarde
In een gezond gelukkig lijf .

Ik las dat vandaag van een lieve vrouw die nu met haar twee grote dochters op reis is .
De lach op hun gezicht
De avonturen...
Prachtig

En het deed mij ook pijn ....
Is dst stom ?

Ik kom nauwelijks de deur uit . Laat staan dat ik in het hier en nu op reis ga...
En met wie zou ik dat trouwens doen ?
Cause we would ...

And it Hurts like hell ...

En met elke lach die er bij mij soms uit komt , komt er vaak daarna een klap van verdriet en gemis en tranen. .
En leegte. . Zo'n grote leegte. ...

Waarin ik mezelf niet eens meer vind ...

Nou. ..
Pfffff....

Dit is een stukje tuin hier onder..
De 🌻....

Love you so much Tasj......

En nu wilt de zonnebloem wel