Ervaringsverhaal en BewustZijnsGroei
Vandaag zonder titelThuis heb ik een briefje met thema’s waarover ik wil schrijven. Zoals het „toeval“ het wil, staat op dit briefje ook dat ik wil schrijven over 'bij elkaar blijven of uit elkaar gaan' na een tegenslag. Omdat dit tot nu toe een uitdagend thema voor mij was, kon ik het nog niet afmaken of publiceren. Bovendien is het niet bepaald makkelijk om over iets te schrijven zonder dat iemand er iets in interpreteert wat er niet is. Dit geldt vooral voor datgene waar wij mensen zo goed in zijn: 'oordelen'.
Ik wil met deze tekst niet oordelen, maar laten zien welke perspectieven en levensrichtingen er zijn, ook met betrekking tot het wel of niet bij elkaar blijven. Een tegenslag verandert vaak de rollenverdeling. Het is legitiem om te bespreken wat dit doet met de gelijkwaardigheid in een relatie.
Op 23 mei 2025 werd in een Duits Telegram-kanaal voor bewustzijnsgroei een soortgelijk thema aangesproken. Daarbij werd de volgende tekst met deze afbeelding gedeeld. Dank aan de beheerder van het kanaal voor deze dagelijkse impuls:
Op 23 mei 2025 werd in een Duits Telegram-kanaal voor bewustzijnsgroei een soortgelijk thema aangesproken. Daarbij werd de volgende tekst met deze afbeelding gedeeld. Dank aan de beheerder van het kanaal voor deze dagelijkse impuls:
„Deze afbeelding toont een paar: Turia Pitt und haar echtgenoot Michael Hoskin. Turia Pitt is een Australische motivatiespreekster, auteur en atlete die in 2011 tijdens een ultramarathon in West-Australië door een bosbrand ernstige brandwonden opliep aan 65% van haar lichaam. Ondanks de verwoestende verwondingen en talloze operaties overleefde Turia tegen alle verwachtingen in en werd zij een inspiratiebron voor veel mensen over de hele wereld.
Michael Hoskin, die ten tijde van het ongeval haar vriend was, besloot tijdens haar gehele herstel aan haar zijde te blijven en toonde daarmee een ongelooflijke liefde en toewijding. Zijn citaat: 'Ik ben getrouwd met haar ziel, niet met haar lichaam', weerspiegelt zijn diepe emotionele band en zijn onwankelbare steun voor Turia, ongeacht haar uiterlijke verschijning.“ (Bron: internet)
„In voor- en tegenspoed.“
„JA.“
Of je nu voor het altaar, op het gemeentehuis of op een andere manier een belofte hebt afgelegd, is in eerste instantie van secundair belang. Op het moment van dit persoonlijke commitment aan een ander mens – met het toenmalige bewustzijn en de toenmalige manier van in het leven staan – was je zeker tot alles bereid. Maar was je op dat moment al in staat om de veranderingen die het leven kan brengen te voorzien? En kende je je eigen mogelijkheden om daarmee om te gaan?
Wat ik nu wil aankaarten is een gevoelig onderwerp, en ik merk dat het me op een bijzondere manier raakt. Eerst wil ik je laten weten – ook al is het een herhaling uit een eerder verhaal – dat mijn perspectief is gevormd door al deze verschillende invalshoeken:
•vanuit het zicht van een dochter wiens vader al op vijftigjarige leeftijd vanwege een ziekte met vervroegd pensioen ging;
•als echtgenote die door levensveranderingen steeds weer de uitnodiging kreeg om de eigen situatie te beschouwen;
•als familielid, vriendin en kennis die de tweestrijd in relaties van dichtbij heeft meegemaakt en gevoeld;
•als zorgverlener die in de thuiszorg dagelijks cliënten en naasten heeft begeleid in hun gedachten, zorgen, hun rouw en hun verscheurdheid;
•als zelf-betrokkene die door verschillende ingrijpende ervaringen met het eigen lichaam zichzelf steeds opnieuw moest tegenkomen, zichzelf mocht ontdekken en zich in deze levensfase mocht ontwikkelen, ja, zichzelf misschien zelfs steeds opnieuw mocht uitvinden of creëren.
Bovendien bezit ik een groot inlevingsvermogen, waardoor ik zal proberen dit thema met het nodige Fingerspitzengefühl vanuit mijn huidige visie te belichten. Daarbij komt de waardevolle uitwisseling met vrienden, het zelf reflecteren en mijn eigen bewustzijnsontwikkeling die nooit eindigt.
Blijven of uit elkaar gaan.
In de context van 'bij elkaar blijven of uit elkaar gaan' is de eigen interpretatie van de betekenis van liefde naar mijn mening erg belangrijk. Over het woord liefde – zoals ik die voel – schreef ik al in mijn eerdere tekst „Het Geschenk“. Het woord liefde heeft voor mij een bijzondere betekenis. Liefde kun je in mijn ogen voor alles en iedereen voelen. Het heeft niet noodzakelijkerwijs alleen te maken met klassieke liefdesrelaties of familiebanden. Liefde is voor mij onvoorwaardelijk en grenzeloos. Liefde kan niet worden overtroffen of onderboden.
Er volgt een kort fragment uit het verhaal „Het Cadeau“, waarin ik onder andere de term 'LevensFaseGenoot' (LebensAbschnittsGefährte) definieer als een wegbegeleider. De vriendin uit dit verhaal die mij dit cadeau had gegeven, is mijn LevensFasegenoot– zo noemde zij het ook in haar afscheidstekst:
„Die toekomst is onbeschreven en alles is mogelijk; voor iedereen. Geen wrok, geen rouw, geen onbegrip – alleen liefde en dankbaarheid voor deze gezamenlijke tijd in het leven.“
Haar woorden, die mijn hart nog steeds raken en openen. Bovendien heb ik aan het thema 'LevensFaseGenoot' /wegbegeleiders al een compleet verhaal gewijd.
Plicht of liefde
In de tijd dat ik nog als zorgverlener werkte, vroeg ik me vaak af waarom bepaalde echtparen of stellen nog bij elkaar waren, omdat hun samenzijn van buitenaf gezien – dus voor buitenstaanders – vaak als een belasting oogde. Sommige mensen mocht ik hiernaar vragen, en ik herinner me de antwoorden nog goed. Deze varieerden van plichtsbesef en beloften tot aan liefde. Het mooie aan deze gesprekken die ik mocht en mag voeren, is: wanneer je met oudere mensen eerlijk over dit onderwerp praat, kun je meestal rekenen op oprechte, zelf reflecterende antwoorden. Vaak zijn er nauwelijks taboes en mag je profiteren van hun innerlijke wijsheid en hun wijsheid. Daarbij kwam voor mij de dankbaarheid van de mensen dat ze eindelijk mochten uitspreken wat anders niet gehoord wilde worden, of wat negatief beoordeeld werd.
De gekozen dood van twee vriendinnen
In 2017, twee maanden na onze verhuizing naar het dorp, overleden twee vriendinnen die beiden lichamelijk zo ernstig beperkt waren – door zichtbare en onzichtbare gezondheidsgevolgen en dagelijkse pijn – dat hun leven voor hen niet meer leefbaar was. Beiden hadden voor euthanasie gekozen om zich uit het leven terug te trekken. Ik kan zeggen dat ik deze tijd als zeer zwaar, confronterend en enorm verdrietig heb ervaren. Beide vriendinnen werden op hun weg tot de laatste ademtocht begeleid.
Bij het ene paar was het doel van het partnerschap eigenlijk al enige tijd voor het overlijden vervuld en waren ze niet meer bij elkaar. Niettemin werd zij door hem tot het einde begeleid. De liefde voor elkaar heeft hen beiden gedragen.
De andere vriendin, die ik pas na haar hersenletsel had leren kennen, koos voor een sterfproces dat voor haar echtgenoot en haar kinderen zeker heel zwaar was om te begeleiden. Dat kan ik enigszins beoordelen, omdat ik dit proces van sterven ken uit mijn werk in de zorg en weet wat er zich daarbij in lichaam en geest afspeelt. Haar echtgenoot begeleidde haar laatste weg samen met de volwassen kinderen. Beide mannen toonden in deze processen de mentale en emotionele kracht om ook in de laatste levensfase nog aanwezig te zijn.
Juist in de zorg- en sociale beroepen, waarin je met de tegenslagen van anderen in aanraking komt, zie je crises ontstaan, waardoor je ook het overwinnen daarvan mag begeleiden en meemaken. In mijn opleiding werd me al vroeg geleerd dat elke crisis – klein of groot – een kans is, ongeacht het resultaat. Een crisis in een menselijke verbinding geeft de mogelijkheid om samen op mentaal-emotioneel niveau te groeien, uit nieuwe mogelijkheden te putten en samen iets nieuws te creëren. Naar mijn mening verandert zo'n verbinding dan in een partnerschap. Of men mag inzien dat de crisis een gelegenheid is om te ervaren dat wegen mogen scheiden. Het zou natuurlijk mooi zijn als je als levenspartners in liefde en dankbaarheid voor de gezamenlijke tijd uit elkaar gaat – zonder wrok, zonder latere kwetsuren en zonder onbegrip. Vaak genoeg is dit niet het geval, en dan mag je de keuze van de ander ook aannemen – zonder oordeel.
Op een beurs
Lange tijd geleden was ik met mijn dochter voor de Nederlandse stichting „Hersenletsel-uitleg“ en het ‘Project Overprikkeling’ werkzaam op een beurs voor de verpleging. Die dag liet me zien hoe groot de onwetendheid en tegelijkertijd de openheid van artsen, psychologen, verpleegkundigen, naasten en zelfs gelijkgestemden was. Daar legde ik waarschijnlijk al de basis voor het verhaal „Huidhonger“.
De mensen die met mij in contact kwamen, mocht ik vertellen hoe mijn toenmalige bestaan eruitzag. We spraken erover hoe een huwelijk het volhoudt als zowel uiterlijke als innerlijke fysieke aanrakingen pijn doen; dat je nog maar zelden als gezin of als echtpaar wordt gezien en dat alle ondernemingen – groot of klein – een minutieuze planning vereisen. Mij werd gevraagd of je je als betrokkene of partner in dit bijna geïsoleerde leven niet hulpeloos voelt. Aan de verpleegkundigen kon ik natuurlijk alleen antwoorden geven vanuit mijn persoonlijke visie, die vaak confronterend genoeg was omdat ik heel duidelijk was. Zij konden vaak de nieuwe levensfase waarin mensen zoals ik zich in het dagelijks leven bevinden, niet herkennen. Simpelweg omdat er niet over gesproken werd. Waarom? Ik zeg alleen maar: taboe, schaamte en schuld! Ik moet erbij zeggen dat er inmiddels revalidatie-instituten zijn die expliciet bijzondere gebieden in de fysieke interactie en veranderde intermenselijk (dit woord moest ik echt zoeken) aanspreken.
Ik vertelde over hoe groot de belasting door mijn onzichtbare restverschijnselen voor de kinderen was – ik was immers niet de mama zoals andere moeders zijn. Ik vertelde hoe snel ik fysiek, emotioneel en mentaal overbelast reageerde en me regelmatig ongepast gedroeg. Daardoor ontstond een omgeving waarin je nooit wist wat er als volgende zou gebeuren. In mijn herinnering was ik zeker vaak emotioneel onvoorspelbaar – ook voor mezelf. Hoewel ik op mijn dagstructuur lette, zoals me in de revalidatie was geleerd, ontstonden er helaas vaker onaangename momenten.
Het moment van ZelfReflectie
Uiteindelijk volgde de ene spanning op de andere, verbale uitbarstingen namen toe en ik vroeg me steeds vaker af in hoeverre we nog het geluk en de liefde leefden.
Herhaalde gesprekspogingen met professionals of onder elkaar waren effectief voor het moment, maar niet met het oog op het bewustzijn en de toenadering op dit niveau van en voor ons. We waren mogelijk in de individuele overlevingsstand, in de verwachtingen van onszelf en van anderen en het voldoen aan wat maatschappelijk hoort.
Op een gegeven moment kwam het moment waarop een duidelijke beslissing door mij als het ware werd afgedwongen – kies ik voor mijn/ons gelukkig zijn, of ga ik door zoals voorheen? Dit afdwingen is het logische proces van een beslissing wanneer deze altijd in de lucht blijft hangen. Op het moment van de besluitvorming zag en voelde ik de liefde voor mijzelf, mijn echtgenoot, voor onze dochters en ik voelde weer ons aller ongelukkig zijn. Tegen alle maatschappelijke normen, familiare structuren, programma’s en overtuigingen in, besloot ik als vrouw met een beperking te willen scheiding. Maar ik besloot ook dat de kinderen niet tussen de ouders hoefden te kiezen, maar voor hun eigen wens. In mijn moedertaal Duits wäre es nicht entscheiden sondern wählen. Het onderscheid tussen entscheiden (beslissen/een knoop doorhakken) en wählen (kiezen uit opties) is genuanceerderer.
Eerlijk zijn
Het kon niet anders dan eerlijk zijn tegenover mijzelf en mijn echtgenoot. Wanneer je je eigen ongelukkig zijn ervaart, ben je zelf verantwoordelijk om dit te veranderen. Want aan het einde van de dag moest ik mijzelf in de ogen kunnen kijken, evenals de kinderen en mijn echtgenoot. Desalniettemin speelden er na de scheiding allerlei overtuigingen en programma's in mij af, zoals: ik heb het doel van de eerste revalidatie niet bereikt en de huwelijksbelofte niet kunnen houden. Ik heb gefaald. Op een gegeven moment herkende ik de beloften aan anderen – maar waar was de belangrijkste belofte, het commitment aan mijzelf?
Nu
Met het bewustzijn van nu zie ik het bij elkaar blijven anders. Juist omdat het echt pijn doet, is het moeilijk om hee paradox te overwinnen: je kunt iemand namelijk nog steeds liefhebben en toch inzien dat het gezamenlijke leven onder de nieuwe omstandigheden beiden – of een van beiden – uitput, ja, de levensenergie rooft. Als er een partner is die, om welke reden dan ook, de eigen tegenslag of die van de ander met de gezamenlijke levensverandering niet kan dragen of meedragen, zou men dit eerlijk en zonder kwetsende woorden mogen uitspreken. Dit is evengoed een daad van liefde. Je laat de ander los, laat hem zijn eigen weg gaan. Het is nooit een verlies, nooit falen, nooit een gebroken belofte.
Negentien jaar geleden wisten wij niet welke tegenslagen en welk lot ons samen te wachten stonden. In geen enkele verbinding weet je wat de toekomst brengt, of en hoe men deze tot zijn eigen meesterschap laat ontvouwen.
Communicatie
Alles valt of staat met de eerlijke en consistente communicatie onder elkaar (dacht ik). Tot vier jaar geleden dacht ik dat de communicatie met een ander mens het allerbelangrijkste is. Het is echter in de eerste plaats de eerlijke communicatie met jezelf die zo essentieel belangrijk is. Om die reden oefen ik mij in ZelfReflectie. Dit verruimt mijn zelfbewustzijn, versterkt mijn zelfbeeld en zelfliefde, en zorgt ervoor dat ik steeds meer in mijn eigen verantwoordelijkheid (er)waak/groei.
Afsluitend
Misschien zou men elkaar kunnen zien als een soort wederzijdse slijpsteen, omdat de wrijvingen onderling mogelijk pijnlijk confronterend waren, maar ook dienden voor de steeds groeiende helderheid voor de besluitvorming, om ofwel samen ofwel apart de nieuwe levensfase in te gaan en deze te vullen met de eigen essentie.
Ik sluit altijd graag af met het volgende verzoek: Leg je handen op je hart – eerst de linker verbindend en daarop de rechter beschermend – en sluit je ogen:
„Ik wens je van harte dat je weg naar huis kent – en zo niet, dat je deze in je leven wenst.”
„Ik wens je van harte dat je weg naar huis kent – en zo niet, dat je deze in je leven wenst.”
Het antwoord met de herkenning in de stilte komt naar je toe. Misschien volgt daarop een heilig moment met tranen, met goedheid en overgave, een omhelzing en heling in het ‘Zijn’. Een stap naar de toekomst is dan misschien gezet.“
Alle liefs voor jou Sonja
Eerste ontwerp: 23 mei 2025 Herziening in het licht van de bevrijdingsdag: 5 mei 2026
Eerste ontwerp: 23 mei 2025 Herziening in het licht van de bevrijdingsdag: 5 mei 2026
💚Sonja, pelgrimstocht van mijn ziel💚
Misschien herken jij iets in mijn reis. Mag het jou impulsen, moed en vertrouwen geven. 'Jij' hoeft alleen maar te ontvangen.
Ik wilde een keer kijken of een "kort" verhaal hier past en passend is.
Voor mij is dit , jouw verhaal kort en krachtig
Ik ervaar en voel daarin veel herkenning
Dank je wel daarvoor
Ik heb op mijn manier daar steeds weer over gesproken vanuit mijn ervaringen waar ik ook ben , zowel online als daarbuiten ,zeker na het overgaan van mijn pa in 2000
Op mijn werk in de ouderen/ dementiezorg , in mijn gezin/ familie waar (verslaving) ongezonde afhankelijkheid van iets of iemand ,( huiselijk) geweld , detentie en suicide een terugkomend onderwerp is in allerei variaties en vormen
Plus mijn relaties lang of kort met mannen en ook verschillende werkplekken die daar doorheen bewegen
Ik ken geen enkel taboe
Spreek vrijuit over elk onderwerp en wat jij nu schrijft is voor mij enorm nodig om te worden geopend
Dat doe jij en ik en vul ik Nu aan
De rimpeling is AANwezig
Ik op mijn manier , jij op jouw manier en een iedereen op hun manier
Het autononoom uniek SAMEN blijven staan in alle openheid 💛
Ik ervaar en voel daarin veel herkenning
Dank je wel daarvoor
Ik heb op mijn manier daar steeds weer over gesproken vanuit mijn ervaringen waar ik ook ben , zowel online als daarbuiten ,zeker na het overgaan van mijn pa in 2000
Op mijn werk in de ouderen/ dementiezorg , in mijn gezin/ familie waar (verslaving) ongezonde afhankelijkheid van iets of iemand ,( huiselijk) geweld , detentie en suicide een terugkomend onderwerp is in allerei variaties en vormen
Plus mijn relaties lang of kort met mannen en ook verschillende werkplekken die daar doorheen bewegen
Ik ken geen enkel taboe
Spreek vrijuit over elk onderwerp en wat jij nu schrijft is voor mij enorm nodig om te worden geopend
Dat doe jij en ik en vul ik Nu aan
De rimpeling is AANwezig
Ik op mijn manier , jij op jouw manier en een iedereen op hun manier
Het autononoom uniek SAMEN blijven staan in alle openheid 💛
Oh dit is een fijn antwoord. Daar hebben we iets gemeen. Ik ben opgeleid geriatrische verpleegkundige, wel inmiddels afgekeurd.
Eigenlijk gaa het deels om mij. Mijn relatie naar een hersenletsel, waar ik naar 10jaar Schluss heb gezegt.
Zou jij het fijn vinden, wanneer ik verder iets deel? LevensFaseGenoot zou ook iets voor je kunnen zijn. Of zelfs het verhaal huidhonger i.v.m. je werk. Ik weet van vrienden en anderen in de zorg dat dit hun perspectief en inleving nogal verandert heeft.
Nogmaal Dankjewel 🤍
Eigenlijk gaa het deels om mij. Mijn relatie naar een hersenletsel, waar ik naar 10jaar Schluss heb gezegt.
Zou jij het fijn vinden, wanneer ik verder iets deel? LevensFaseGenoot zou ook iets voor je kunnen zijn. Of zelfs het verhaal huidhonger i.v.m. je werk. Ik weet van vrienden en anderen in de zorg dat dit hun perspectief en inleving nogal verandert heeft.
Nogmaal Dankjewel 🤍
Hoi Sonja, dank voor je vraag en je poging hier iets te brengen.
Ik merk in mezelf dat verhalen, ergens over praten, nooit iets in mij openen maar mij sluiten, uitzetten.
Ze zetten wel mijn mind aan en daardoor lijkt het misschien alsof ik aanga maar dat is iets anders. dat is de ai in mij die dat dan doet. Dat ben ik niet. Dat gebeurt als ik mijn eerste gevoel van zwaarte, negeer en moeite ga doen.
Ik ben super geinteresseerd in wat er IN jou leeft. Niet gisteren, vorig jaar maar Nu.
Dat Opent mij. Dat inspireert mij.
En als ik zo vrij mag zijn, jou ook. Omdat die informatie de frequentie van waarheid draagt.
Misschien heb je hier iets aan en zo niet, laat het dan maar weer lekker van je afglijden. :-)
Warme groet,
Judith
Ik merk in mezelf dat verhalen, ergens over praten, nooit iets in mij openen maar mij sluiten, uitzetten.
Ze zetten wel mijn mind aan en daardoor lijkt het misschien alsof ik aanga maar dat is iets anders. dat is de ai in mij die dat dan doet. Dat ben ik niet. Dat gebeurt als ik mijn eerste gevoel van zwaarte, negeer en moeite ga doen.
Ik ben super geinteresseerd in wat er IN jou leeft. Niet gisteren, vorig jaar maar Nu.
Dat Opent mij. Dat inspireert mij.
En als ik zo vrij mag zijn, jou ook. Omdat die informatie de frequentie van waarheid draagt.
Misschien heb je hier iets aan en zo niet, laat het dan maar weer lekker van je afglijden. :-)
Warme groet,
Judith
Lieve Sonja
Dank voor je prachtige bijdrage hier...
Voor mij..heel veel herkenning en met mij velen denk ik...
Ik kijk uit naar je volgende bijdrage
Liefs Apolonia
Dank voor je prachtige bijdrage hier...
Voor mij..heel veel herkenning en met mij velen denk ik...
Ik kijk uit naar je volgende bijdrage
Liefs Apolonia
Ik voel dat wij beide hetzelde delen in wat op dat/dit moment zo wilt verteld worden
De onderwerpen waar jij je eigen woorden aan hebt gegeven , ik voel ze in eigen weten
Toestemming daarvoor is daarin voor mij niet aanwezig
Voel je Vrij
Ik noem het al enige jaren sinds de covid/corona periode 'Corona vertel' en dat gaat over ons allemaal , juist niet over mij
Wel vertel ik en de ander vanuit bewustzijn in dat moment wat er gezegd wilt worden
We zijn in elk moment opnieuw bewust , het kent geen gradaties
Zo ervaar ik het he ;)
Ik hou van transparantie , ik ben het
En laat mij niet weerhouden om dat uit te spreken
Ik nodig iedereen uit om dat te doen in het ware samen
Open , eerlijk en bereid elke keer weer
Dat doe ik met mijn geliefde partner nu en daarvoor ook al is/was dat iemand totaal anders en mijn beide zonen plus schone dochter die er sinds 4 jaar bij is gekomen en Marokaanse is , althans in dat land is ze geboren en zegt verder niets over haar oorsprong
Op mijn werk als ik daar ben en ik ben flex werker dus ik bepaal wanneer ik daar ben :)
Nou nu kort en krachtig
Ik lees wat ik wil lezen en laat het direct weer los
Dankbaar dat elk mens hier is ! 👑💫💋
De onderwerpen waar jij je eigen woorden aan hebt gegeven , ik voel ze in eigen weten
Toestemming daarvoor is daarin voor mij niet aanwezig
Voel je Vrij
Ik noem het al enige jaren sinds de covid/corona periode 'Corona vertel' en dat gaat over ons allemaal , juist niet over mij
Wel vertel ik en de ander vanuit bewustzijn in dat moment wat er gezegd wilt worden
We zijn in elk moment opnieuw bewust , het kent geen gradaties
Zo ervaar ik het he ;)
Ik hou van transparantie , ik ben het
En laat mij niet weerhouden om dat uit te spreken
Ik nodig iedereen uit om dat te doen in het ware samen
Open , eerlijk en bereid elke keer weer
Dat doe ik met mijn geliefde partner nu en daarvoor ook al is/was dat iemand totaal anders en mijn beide zonen plus schone dochter die er sinds 4 jaar bij is gekomen en Marokaanse is , althans in dat land is ze geboren en zegt verder niets over haar oorsprong
Op mijn werk als ik daar ben en ik ben flex werker dus ik bepaal wanneer ik daar ben :)
Nou nu kort en krachtig
Ik lees wat ik wil lezen en laat het direct weer los
Dankbaar dat elk mens hier is ! 👑💫💋
Goedemiddag Judith, bedankt voor je antwoord. Wat in mij omgaat is verschillend per dag, per uur, hoeveelheid en intensie. Waar ik naar streef is blijvend, behalve de invulling om daar te komen is niet het zelfde. In het hier en nu zijn mijn uitdagingen aards; het vinden van mijn eigen woonruimte, het openen van een Duits Nederlandse website, steeds sterker en vitaler worden in mijn lichaam.
Op een ander energetisch niveau mijn vaardigheden in service for all blijven ont-wikkelen en aanbieden en onvoorwaardelijk ontvangen.
Op een ander energetisch niveau mijn vaardigheden in service for all blijven ont-wikkelen en aanbieden en onvoorwaardelijk ontvangen.
Bedankt Apolonia 🤍
Dankjewel......... "Corona" voor je antwoord. Ik neem aan jouw naam klinkt anders.
Ja Sonja mijn roepnaam is mij hier gegeven op een zonnige dag tijdens het middag uur moment in mei 1962 :)
Volledig heet ik hier Corona Yolanda van Elsland
Ben er altijd te-vrede mee geweest , voelde gewoon voor mij
Er zijn vele betekenissen aan gegeven in de loop der jaren ;)
Tegen mijn ouders is ooit gezegd tijdens mijn geboorte door de verloskundige dat het
Krans om de zon betekend en dat heb ik aangenomen en verder ook weer losgelaten
Volledig heet ik hier Corona Yolanda van Elsland
Ben er altijd te-vrede mee geweest , voelde gewoon voor mij
Er zijn vele betekenissen aan gegeven in de loop der jaren ;)
Tegen mijn ouders is ooit gezegd tijdens mijn geboorte door de verloskundige dat het
Krans om de zon betekend en dat heb ik aangenomen en verder ook weer losgelaten
Okay Corona Yolanda. Ik probeer het te onthouden. 🙏
Hallo Sonja,
Ik ervaar loutering doorheen je gehele proces wat je in je post beschrijft. Ook dat ik aandacht diende te schenken aan wat je vertelt in deze post, wat en hoe jij het leven met al zijn uitdagingen aangaat. Mijn aandacht werd ook getrokken naar de namen Turia Pitt en Michael Hoskin.
Ik heb de documentaire gezien: Turia Pitt's incredible survival story after horror bushfire | 60 Minutes Australia op Youtube. Ik ben op twee jarige leeftijd al spelende achterover in een emmer kokend water gevallen, dit is mij veel later in mijn leven vertelt.
Mijn ego-bewustzijn in dit leven was geheel ontwikkeld op deze angst, voor mij was het een rollercoaster om hieruit te geraken. Alsof ik levend was begraven vanaf mijn twee jarige leeftijd, zonder enige toegang te hebben tot mijn Natuur waaruit ik gemaakt was en ben.
Een zeer, zeer lange donkere tunnel in dit leven, zonder enige Zonnestraal in mezelf waarnemende, herkennende, Ik was lange tijd afhankelijk van de Zonnestralen van buiten af komende, van mensen die mijn goedheid zagen, ervaarde, om mezelf deze koestering, deze verwarming extern te laten geven, te mogen ontvangen.
Dit is nu anders, nu laat ik mij verwarmen door de Zonnestralen komende vanuit de natuur, die ik als natuur ervaar. Dat is ook de oorzaak van de explosiviteit die ik tentoon heb gespreid met het aangeven van de informatie over Falun Dafa op dit forum, gezien deze beoefening mij letterlijk uit deze teerput heeft laten geraken. Ik ben verdraagzaam naar mezelf, gezien mijn proces, waaruit dit voortkwam.
Ik heb derhalve herkenning een soort verwantschap bij mensen, die op hun manier éénsgelijks proces doorlopen hebben en doorlopen in het leven van alledag. Ik kwam er nu aan toe om dit op te schrijven. Dank je wel voor deze post en jouw openheid in je eigen persoonlijk proces.
🙏
Goedemorgen F. Ik heb door het af en toe bekijken van berichten opgemerkt hoe sommigen deelnemers in werkelijkheid heten. Als ik het goed heb, is je naam Frans.
Goedemorgen Frans. Dankjewel voor je antwoord en openheid. Het kan fataal zijn wanneer kleintjes ingrijpende gebeurtenissen hebben beleefd en daar nooit over is gesproken. Ik probeer daarom ook met mijn kinderen open te benoemen, waar hun "rugzak", hun individueel gedrag of struggels vandaan kunnen komen.
Je schreef dat het verhaal als een loutering had ervaren. Ik moest eerst kijken wat het woord betekend en hoezo het zo zwaar beladen voelt 🙈Het woord is niet in mijn woordenschat😀. Klopt het is een zeer lang en bijzonder intensief proces van reiniging voor mij geweest en nog steeds in golfjes.
Ik herken wat je schrijft over het delen van iets, wat voor jezelf werk (Falun D.). Omdat iets (wat het ook is) zo goed bij een individu past en het ook nog werkt, men wellicht een onbewuste missie heeft anderen te helpen, te genezen, te laten ontwaken, etc. kan deze passie en missie ook wel doorslaan. Dat is dan het eigen dilema waar men in komt en door een koude douch van een ander zelf even wakker wordt geschud.
Fijn dat jij de mogelijkheid hebt om dit te reflecteren met jezelf.
Ohja het woord loutering is voor mij zo zwaar en beladen, omdat ik het woord in katholieke kerkdiensten in Duitsland steeds hoorde. Onze ouwe pastor hielt van dit woord met zijn vinger manend naar boven wijzend. Lekker dramaturgie 😉. Bij ons heet het Läuterung.
Fijne dag Frans
Goedemorgen Frans. Dankjewel voor je antwoord en openheid. Het kan fataal zijn wanneer kleintjes ingrijpende gebeurtenissen hebben beleefd en daar nooit over is gesproken. Ik probeer daarom ook met mijn kinderen open te benoemen, waar hun "rugzak", hun individueel gedrag of struggels vandaan kunnen komen.
Je schreef dat het verhaal als een loutering had ervaren. Ik moest eerst kijken wat het woord betekend en hoezo het zo zwaar beladen voelt 🙈Het woord is niet in mijn woordenschat😀. Klopt het is een zeer lang en bijzonder intensief proces van reiniging voor mij geweest en nog steeds in golfjes.
Ik herken wat je schrijft over het delen van iets, wat voor jezelf werk (Falun D.). Omdat iets (wat het ook is) zo goed bij een individu past en het ook nog werkt, men wellicht een onbewuste missie heeft anderen te helpen, te genezen, te laten ontwaken, etc. kan deze passie en missie ook wel doorslaan. Dat is dan het eigen dilema waar men in komt en door een koude douch van een ander zelf even wakker wordt geschud.
Fijn dat jij de mogelijkheid hebt om dit te reflecteren met jezelf.
Ohja het woord loutering is voor mij zo zwaar en beladen, omdat ik het woord in katholieke kerkdiensten in Duitsland steeds hoorde. Onze ouwe pastor hielt van dit woord met zijn vinger manend naar boven wijzend. Lekker dramaturgie 😉. Bij ons heet het Läuterung.
Fijne dag Frans
Hallo Sonja,
Correctie, ik had de uitspraak verkeerd herinnerd van de leraar die duitse les gaf, de uitspraak was als volgt: 'hoe minder zielen hoe meer vreugd'.
Het woord loutering kwam in mijn gedachten en toen heb ik het ook opgezocht voor de betekenis welke eraan gegeven is. Loutering is voor mij verbonden aan Geestelijke ontwikkeling en aan lijden. Voor mij gaan deze hand in hand om mezelf te ontdoen van datgene wat niet in de natuur thuishoort, die ik als natuur ervaar. Voor mij heeft het een opwaarste, opliftende betekenis.
Het is in mijn ogen een geschenk, dat we een ieder onze eigen ervaring mogen hebben in wat we ontmoeten in ons dagelijkse leven en wat het teweeg of niet teweeg brengt bij een ieder van ons, gezien het in mijn begrip allemaal onder de noemer van Geestelijke groei, het herinneren van, te plaatsen is. Bij mij is karma onoplosmakelijk verbonden met dit Geestelijke groei proces.
Voor mij is ieder Geestelijke groei proces uniek van zichzelf, en op zichzelf staande. Het (willen) begrijpen van een ander, is vanuit deze zienswijze, mezelf afscheiden van mijn natuur, die ik als natuur ervaar. Mezelf verliezen in het willen begrijpen of begrepen willen worden. Hiermee refereer ik naar de informatie explosie van Falun Dafa van mij op dit forum vanuit mijn achtergrond.
Een leraar van Duitse les zei ooit zoiets van: 'hoe minder zielen hoe meer vreugd'. Voor mij is het grootst mogelijke geschenk in een wereld te leven van zoveel diversiteit, verscheidenheid in bewustzijns ervaringen en niveau's.
Waarom kon Paramahansa Yogananda zijn lichaam op eigen wil verlaten in dit leven en bleef zijn stoffelijk lichaam nog enige tijd in tact zonder enige vorm van ontbinding? Hij had het Geestelijke niveau (bereikt) om dit te kunnen bewerkstelligen. Vandaar dat ik in dit bericht Geestelijke niveau's benoem.
Heartfelt groet,
Frans
Hallo Sonja,
Verzoek aan jou:
Ik zou het kunnen waarderen als je de afkorting van Falun Dafa in je bericht volledig schrijft als Falun Dafa. Ik weet niet de reden waarom dat je een afkorting met betrekking tot Falun Dafa gebruikt, derhalve vraag ik je het even om dit te corrigeren in een apart comment op je eerder bericht (als je mij hierin tegemoet wilt komen), waarin dat je het zo hebt vermeld. Dank je wel.
Goedemiddag Frans. Een onopplosmakelijk onderdeel van bewustzijns (geestelijke) groei is iets te laten staan zonder daar een persoonlijke invulling aan te geven die er mogelijk niet is en te reflecteren wat de eigen vastberaden redenen voor het eigen vraagstuk kunnen zijn. Dit voorkomt irritatie voor beide.
Uit deze reden nodig ik je uit mijn schrijfwijze te aanvaarden zoals die is, omdat ik het niet aanpas.
Uit deze reden nodig ik je uit mijn schrijfwijze te aanvaarden zoals die is, omdat ik het niet aanpas.
Je Duitsleraar citeerde een zin "hoe meer zielen, hoe meer vreugde" uit zijn onbewuste Dit gaat om zielen vangen, een zin die vaak in preken van pas kwam.
Wij zijn niet op een lijn (wat ook zeker niet hoeft. Ieder is op zijn pad) in verband met je Karma gedachte en een lijdensweg door loutering. Ik geloof niet echt meer aan karma en alle verhaaltjes erom heen.
Het was in mijn perspectief nooit de bedoeling dat wij mensen lijden en Karma ervaren en dat wij een loutering ondergaan. Dit is het martelaarsprogramma wat ons is ingeplant in ons Genoom wellicht. Gevoed werd door alle religies van vroeger en spiri.religies.
Een al die dingen van vooroudelijk trauma, innerlijk kind, etc, zijn concepten, ontworpen voor hen die daaraan willen vasthouden. Dit is voor mij de karmaspiraal die is geïnstalleerd om de ziel/zielendelen in deze arteficial matrix vast te houden, elkaar doen geloven dat we hieruit komen als we maar hard ons best doen.
Of het concept dat wij van onszelf verwijdert zijn. Het wordt ons sinds eeuwen wijs gemaakt dat wij van ons zelf, van anderen en de bron verwijdert zijn. Zijn we niet.
De concepten aanvaard ik inmiddels als een tool om mijn eigen levensvisie te vormen.
Wij zijn niet op een lijn (wat ook zeker niet hoeft. Ieder is op zijn pad) in verband met je Karma gedachte en een lijdensweg door loutering. Ik geloof niet echt meer aan karma en alle verhaaltjes erom heen.
Het was in mijn perspectief nooit de bedoeling dat wij mensen lijden en Karma ervaren en dat wij een loutering ondergaan. Dit is het martelaarsprogramma wat ons is ingeplant in ons Genoom wellicht. Gevoed werd door alle religies van vroeger en spiri.religies.
Een al die dingen van vooroudelijk trauma, innerlijk kind, etc, zijn concepten, ontworpen voor hen die daaraan willen vasthouden. Dit is voor mij de karmaspiraal die is geïnstalleerd om de ziel/zielendelen in deze arteficial matrix vast te houden, elkaar doen geloven dat we hieruit komen als we maar hard ons best doen.
Of het concept dat wij van onszelf verwijdert zijn. Het wordt ons sinds eeuwen wijs gemaakt dat wij van ons zelf, van anderen en de bron verwijdert zijn. Zijn we niet.
De concepten aanvaard ik inmiddels als een tool om mijn eigen levensvisie te vormen.
Sonja verwoord:
Goedemiddag Frans. Een onopplosmakelijk onderdeel van bewustzijns (geestelijke) groei is iets te laten staan zonder daar een persoonlijke invulling aan te geven die er mogelijk niet is en te reflecteren wat de eigen vastberaden redenen voor het eigen vraagstuk kunnen zijn. Dit voorkomt irritatie voor beide.
Uit deze reden nodig ik je uit mijn schrijfwijze te aanvaarden zoals die is, omdat ik het niet aanpas.
Hallo Sonja,
Ik heb je een verzoek gedaan om Falun Dafa volledig en correct te schrijven. Een verzoek betekent dat je dit om een voor jou bekende of (nog) onbekende reden(en) mag afwijzen vanuit jouw gedachtengoed van dit moment. Dit is de keuze die jij gemaakt hebt, wetend of onwetend met wat er (nu) in je leeft.
The origine van mijn verzoek was vanuit respect voor Oorspronkelijkheid. Falun Dafa heeft deze naam in deze maatschappij gekregen van Meester Li Hongzhi, de Grondlegger van Falun Dafa.
Dit geldt bijvoorbeeld ook voor een ambachtelijk beroep en de authentieke termen, die hierin van oudsher in respect naar de leermeester gebruikt worden. Dit heeft met moraliteit te maken. Hoeveel respect is er nog voor de huidige leraren voor de leerlingen, en andersom, ongeacht de aanwezige kennis van de leraar of leerling aanwezig?.
Of iemands naam vervormen door deze persoon niet met zijn originele naam aan te spreken, of te verkleinen, of zelfs een bijnaam voor in de plaats te zetten. Dit is het pestgedrag in de huidige maatschappij, waardoor sommige zich, door aanhoudend pestgedrag van een medemens of medemensen zichzelf zelfs van het leven beroven.
Mag ik daarmee stellen, dat je, als iets niet in jouw zienswijze(n) past, je doet zoals je nu doet? Als jij je zo wilt gedragen, wie ben ik dan om je op andere gedachten te brengen?. Ik kan je vriendelijk mijn zienswijze delen, en that's it. Is dit niet juist waar bewustwording om gaat: zelfreflectie, introspectie?. Is het niet jouw hart wat jij uitdraagt vanuit jouw gedachtengoed via je comments? Plaveid het niet jouw toekomst en het daaraan verbonden leven?
Wat betreft de Duitse leraar en zijn uitspraak, had voor mij een geheel andere betekenis, dan die jij eraan gegeven hebt. Namelijk hoe minder leerlingen, hoe meer aandacht voor degene, die wel de Duitse taal machtig wilden worden en in deze les gemotiveerd aanwezig wilde zijn. Ik was ook zo'n leerling, die graag de Duitse taal destijds machtig wilde worden.
Het andere bericht wat je later geschreven heb, laat ik voor wat het is, namelijk jouw zienswijze. Het kwam in mijn ogen voort uit mijn verzoek, dat je Falun Dafa niet volledig wilt schrijven, omdat jouw zienswijze(n) totaal anders is, als ik het zo mag verwoorden. Dit kan ik accepteren.
Ongeacht je zienswijze(n),
Heartfelt groet naar jou,
Frans
Frans
Alle respect voor iedereen hoor maar jouw verheerlijking van het geloof dat JiJ aanhangt is echt triest ( het overtreft alles wat ik over geloven en religies heb meegemaakt)
Realiseer je nou is dat niemand hier zit te wachten op jouw on-zin en dat je niemand over kan halen jou of jouw geloof te volgen
..ik hoop met heel mijn Hart dat je ooit wakker zal worden en je gaat realiseren wie JIJ echt bent.
In diep respect voor Jou als persoon om wie JIJ BENT
Apolonia
Alle respect voor iedereen hoor maar jouw verheerlijking van het geloof dat JiJ aanhangt is echt triest ( het overtreft alles wat ik over geloven en religies heb meegemaakt)
Realiseer je nou is dat niemand hier zit te wachten op jouw on-zin en dat je niemand over kan halen jou of jouw geloof te volgen
..ik hoop met heel mijn Hart dat je ooit wakker zal worden en je gaat realiseren wie JIJ echt bent.
In diep respect voor Jou als persoon om wie JIJ BENT
Apolonia
Hallo Apolonia,
Wat jij zegt komt allemaal voort uit jouw gedachtengoed en wat daarin leeft. Het respect wat jij vindt dat jij voor mij hebt, is niet wat ik als respectvol ervaar in contact. Het mag er desondanks zijn van mij, want ik weet, dat dit niet van origine van jou is, zo ervaar ik het en beleef ik het.
Wat betreft dat ik jou of anderen tracht te overtuigen, dit is een gedachtengang, een concept, waaraan jij je stevig aan vasthoudt in je persoonlijkheid, dit is niet wat ik tracht uit te dragen, noch de intentie om dit te doen. Jij ziet het anders en dat mag natuurlijk. Ook voor jou heb ik een plekje in mijn hart.
Dank je wel dat je de moeite neemt, om te uiten wat erin jou leeft.
Heartfelt groet voor jou,
Frans
Frans
Ik hou me nergens aan vast.....ik vind jou gewoon dodelijk vermoeiend.....nog erger dat de Jehova's getuigen hahahaha..
Ik vraag mij af of er ergens in jouw geloofsovertuigingen iets te vinden is over opdringerig gedrag en dat dit aangemoedigd wordt misschien?
Succes ermee...ik ben weg
Ik hou me nergens aan vast.....ik vind jou gewoon dodelijk vermoeiend.....nog erger dat de Jehova's getuigen hahahaha..
Ik vraag mij af of er ergens in jouw geloofsovertuigingen iets te vinden is over opdringerig gedrag en dat dit aangemoedigd wordt misschien?
Succes ermee...ik ben weg
Hallo Apolonia,
Dank je wel dat je laat weten wat erin jouw leeft. Is het dan niet een mogelijkheid voor jou, om te kijken in jezelf, waar deze vermoeidheid van jou vandaan komt, die jij ervaart in contact met mij of met andere die een andere zienswijze erop nahouden als jou?
Ik heb in het verleden diverse keren Jehova getuigen aan de deur gehad en heb aan hun uitgelegd dat ik geloof in de beoefening van Falun Dafa. We zijn samen in respect voor ieders geloof in contact geweest. Er was een vriendelijke ontmoeting tussen ons.
Ik ervaar mezelf niet als opdringerig, als ik met betrekking tot de post van Sonja, mijn respect toon voor haar pad wat ze beloopt of belopen heeft, ongeacht haar (achteraf) totaal andere zienswijze(n) op het gebied van karma. Tegelijkertijd moest ik zelf aan de slag, wat het in mij aanraakte met betrekking tot mijn verbrandingsongeval op twee jarige leeftijd en het levensverhaal van Turia Pitt en Michael Hoskin.
Ik heb in jouw comments de termen Yin en Yang, Goddelijk(e) voorbij zien komen, terwijl dit forum niet een forum is waar dit geleefd wordt. Tegenover de mensen waar je mee in contact bent op dit forum, gedraag je jezelf niet zo, als naar mij toe in contact. Dit betekent voor mij, dat jij en ik karmische verwikkelingen hebben. Ik ben hier vanuit mijn hart reeds mee aan de slag gegaan, losstaand van jouw persoonlijkheid.
Weet je nog dat jouw naam verkeerd werd gespeld in een comment hier op dit forum. Dit onderwerp heb ik ook besproken in een comment, hieronder de post van Sonja, wat het bij een mens of mensen kan teweeg brengen.
Ook jij was in mijn ogen op zijn minst not amused en hechtte veel waarde aan het correct spellen van je naam als je aangesproken wordt. Maar degene, deed het onbedoeld, niettemin was je reactie, in mijn ogen behoorlijk reactief (lees met méér emotionele ballast). Ik ervaarde dit zo, hoewel je het nu wellicht zult ontkennen.
Zijn de zogenaamde blinde vlekken, die jij telkens naar mij toe belicht, wellicht blinde vlekken, die jij niet van jezelf kunt waarnemen? Derhalve heb je ze herhaaldelijk geprojecteerd naar mij, hier op dit forum, omdat je deze zelf niet kan erkennen, herkennen en oplossen?
In een eerder stadium van mijn leven was ik als gevolg van het verbrandingsongeval op twee jarige leeftijd totaal weerloos tegen zulke benaderingen van andere mensen, iedereen kon te pas en te onpas zijn emotionele geestelijke ballast bij mij neerleggen en weer vertrekken, zonder tot verantwoording geroepen te worden door mij als persoonlijkheid.
Ik ben weer 'thuis' in mijn fysiek lichaam, derhalve zie ik datgene wat van anderen ls (als het zo mag zijn, want ik heb ook leerprocessen te ondergaan) mijlenver aankomen, hoewel men (nog) steeds zijn best doet om het direct of indirect, bij mijn persoonlijkheid neer te leggen op allerlei manieren. Dit geef ik vriendelijk aan degene terug, mocht dit het geval zijn en/of nodig zijn, dat ik mij hierover dien uit te spreken.
Ik koester je in mijn hart en met héél mijn hart, ongeacht hoe je doet.
Dank je wel dat je deelt wat erin je eigen hart leeft,
Heartfelt groet voor jou van mij,
Frans
Jouw eigen woorden Apolonia onderstaand gelezen ergens op dit forum.
Ik zeg....LEEF EN WEES GELUKKIG
Verander de wereld en begin bij JEZELF...daar ligt de sleutel
Wil je VREDE zien...wordt VREDE
Wil je LIEFDE zien...wordt LIEFDE
Wil je JEZELF zijn...wees JEZELF
Wil je VRIJHEID.....Wees VRIJ
Ik zeg....LEEF EN WEES GELUKKIG
Verander de wereld en begin bij JEZELF...daar ligt de sleutel
Wil je VREDE zien...wordt VREDE
Wil je LIEFDE zien...wordt LIEFDE
Wil je JEZELF zijn...wees JEZELF
Wil je VRIJHEID.....Wees VRIJ
Hallo Sonja,
Even een correctie:
Ik had de uitspraak verkeerd herinnerd van de leraar die Duitse les gaf, de uitspraak was als volgt: 'hoe minder zielen hoe meer vreugd'. (Beter 1 gemotiveerde leerling in de klas, dan 39 niet gemotiveerde leerlingen.)
José.. wil je mij niet associëren met OMABV?
Ik heb daar niets mee ...
Mijn woorden zijn mijn woorden...niet van iemand anders
Dank je wel
Apolonia
Ik heb daar niets mee ...
Mijn woorden zijn mijn woorden...niet van iemand anders
Dank je wel
Apolonia
Okay. Ik ben nu terug, naar een paar uur niet gelezen te hebben, aan het kijken wat onder mijn post allemaal voor reacties/gesprekken zijn geplaatst. Ik heb hier geen woorden voor en vraag mij het een en ander af.
Ik wilde morgen eventueel een volgend ervaringsverhaal plaatsen, maar dat zal ik niet doen. Mijn ervaingsverhalen zijn mij te kostbaar.
Ik wilde morgen eventueel een volgend ervaringsverhaal plaatsen, maar dat zal ik niet doen. Mijn ervaingsverhalen zijn mij te kostbaar.
Hallo Sonja,
Waar jij je tijd en energie in stopt is helemaal jouw keuze, daar ben jij vrij in. Als ik iets wil bijdragen dan doe ik dat, ongeacht of er een reactie op komt van iemand op dit forum.
Ik breng boven tafel wat niet boven tafel gebracht wilt worden. Als het te heet wordt onder de voeten, trekt men zich terug of men verzint allerlei uitwegen. (wat natuurlijk mag).
Ik ervaar dat hier heel vaak het punt ligt en men (jij) trekt zich (je) derhalve terug uit contact. Ik heb mijn bijdrage(n) geleverd op een wijze waar ik achter sta, vanuit mijn hart.
Heartfelt groet voor jou,
Frans
Hallo Frans,Ter afsluiting omdat ik hierna niet meer zal reageren, wil ik je meegeven dat mijn keuze om niet langer mijn ervaingsverhalen te delen niets te maken heeft met 'vluchten' of dat het mij 'te heet onder de voeten' wordt. Mensen die mij werkelijk kennen, weten dat dit absoluut niog nooit het geval is. Het is gebaseerd op het inzicht dat de dynamiek waar deze gesprekken zijn beland waarin jij een positie van morele superioriteit inneemt.Door te claimen dat jouw zienswijze 'oorspronkelijker' is en jezelf de leraar-rol toe te eigenen die 'zaken boven tafel brengt', maak je jezelf de 'alfa' in dit gesprek die probeert te bepalen wat waarheid is. Dit creëert een territoriaal kader waarbinnen echte gelijkwaardige uitwisseling niet meer mogelijk is.
Ik handel naar het spreekwoord 'de verstandigste geeft toe'. Niet uit zwakte, maar om de eenvoudige reden dat ik mijn levensenergie en aandacht niet langer op jouw specifieke frequentie wil afstemmen. Ik kies ervoor mijn kostbare ervaringsverhalen te bewaren uit respect voor mij en iedereen die daarin wordt genoemd in hun eigen waarde gelaten.
Bij deze is het contact met jou vanuit mijn kant voldoende geweest en nu klaar.
Ik handel naar het spreekwoord 'de verstandigste geeft toe'. Niet uit zwakte, maar om de eenvoudige reden dat ik mijn levensenergie en aandacht niet langer op jouw specifieke frequentie wil afstemmen. Ik kies ervoor mijn kostbare ervaringsverhalen te bewaren uit respect voor mij en iedereen die daarin wordt genoemd in hun eigen waarde gelaten.
Bij deze is het contact met jou vanuit mijn kant voldoende geweest en nu klaar.
Hi Sonja
Jammer dat je jouw verhalen niet meer hier wil delen. Ik begrijp het volkomen...toch wil ik daar iets over kwijt.
Dit forum is een open forum. Dat wil zeggen...iedereen heeft toegang.
Dat is fantastisch...echter....dat houdt wel in dat er altijd verstoringen zullen zijn.
Mensen die hun eigen ideeën mee brengen...en in het ergste geval...hun ideeën aan anderen op willen dringen.
Helaas hebben wij daar hier ook mee te dealen.
Het is dus nu aan ONS te staan voor wie we zijn en ons daarin niet onder laten sneeuwen.
Daarin staan wij niet boven een ander....WIJ STAAN HIER..punt!!!
wij laten ons niet wegjagen ..... WIJ ZIJN WIE WE ZIJN
uiteindelijk zullen dan de verstoorders ophouden te verstoren of bewust worden van hun eigen optreden
In Liefde Apolonia
Jammer dat je jouw verhalen niet meer hier wil delen. Ik begrijp het volkomen...toch wil ik daar iets over kwijt.
Dit forum is een open forum. Dat wil zeggen...iedereen heeft toegang.
Dat is fantastisch...echter....dat houdt wel in dat er altijd verstoringen zullen zijn.
Mensen die hun eigen ideeën mee brengen...en in het ergste geval...hun ideeën aan anderen op willen dringen.
Helaas hebben wij daar hier ook mee te dealen.
Het is dus nu aan ONS te staan voor wie we zijn en ons daarin niet onder laten sneeuwen.
Daarin staan wij niet boven een ander....WIJ STAAN HIER..punt!!!
wij laten ons niet wegjagen ..... WIJ ZIJN WIE WE ZIJN
uiteindelijk zullen dan de verstoorders ophouden te verstoren of bewust worden van hun eigen optreden
In Liefde Apolonia
Quote 1 van volledige laatste comment van Sonja
"Hallo Frans,Ter afsluiting omdat ik hierna niet meer zal reageren, wil ik je meegeven dat mijn keuze om niet langer mijn ervaingsverhalen te delen niets te maken heeft met 'vluchten' of dat het mij 'te heet onder de voeten' wordt."
Frans zijn antwoord op Quote 1
Ik heb in mijn allerlaatste reactie het woord en resp. zinsdeel 'vluchten' en het 'te heet onder de voeten wordt' benoemd in context met de keuze die jij maakt om niet inhoudelijk in te gaan, wat ik in eerdere comments aan je heb voorgelegd.
Dit is prima voor mij. Wat erin jouw gedachtengoed leeft, geeft er vervolgens deze specifieke invulling aan, dit is géénszins wat ik met dit specifieke woord en zinsdeel bedoelde aan te geven. Ik refereer daarmee naar het feit, dat je ervoor kiest selectief te zijn, waar je op antwoord of niet. (daar ben je natuurlijk vrij in).
Je zet (onwetend) mijn woorden naar je eigen hand, zoals het voor jou op dit moment klopt om je te uiten. Dit heb ik te benoemen, gezien het niet mijn waarheid is, die ik uitdraag met wat ik bedoelde aan te geven, maar alles te maken heeft in hoe jij je gedachtengoed tot uiting brengt naar mij toe.
Quote 2 van volledige laatste comment van Sonja
"Mensen die mij werkelijk kennen, weten dat dit absoluut niog nooit het geval is. Het is gebaseerd op het inzicht dat de dynamiek waar deze gesprekken zijn beland waarin jij een positie van morele superioriteit inneemt.Door te claimen dat jouw zienswijze 'oorspronkelijker' is en jezelf de leraar-rol toe te eigenen die 'zaken boven tafel brengt', maak je jezelf de 'alfa' in dit gesprek die probeert te bepalen wat waarheid is. Dit creëert een territoriaal kader waarbinnen echte gelijkwaardige uitwisseling niet meer mogelijk is."
Frans zijn antwoord op Quote 2
Hoe kunnen mensen je werkelijk kennen? Wat houdt werkelijk kennen in? Is het (niet) een relatieve invulling, die gegeven wordt door anderen, die met jou in contact zijn of zijn geweest, waarop jij dit vanuit eigen invulling baseert? Hoe kan dit absoluut zijn, is het niet een tijdelijke toestand?
Alles draagt bij aan dynamiek in wat we dagelijks ontmoeten in welke vorm dan ook. Ik heb mijn bijdrage(n) in de vorm van comments hier gegeven, vanuit wat erin mijn (H)(h)art leeft. Mijn intentie is om dit met uiterste zorgvuldigheid te doen, gezien menselijke taal voor mij niet de geschikte tool is, om mijn Ziels-bewustzijn uit te drukken. Taal (bijv.) ontmoet altijd eerst de persoonlijkheid van de betreffende Ziel in kwestie, waar de concepten, overtuigingen geleefd worden, door deze betreffende persoonlijkheid en er levenslessen hierin in besloten liggen.
Wat erin jou leeft zet superioriteit in een andere daglicht, een daglicht zoals jij het ervaart. Het woord an sich is van oorsprong noch negatief noch positief, het is slechts een woord uit letters, niet méér en niet minder. Het kent geen emotionele ballast, totdat men deze eraan geeft vanuit wat er in iemands gedachtengoed leeft en/of onderbewust aanwezig is.
Wat betreft, dat mijn zienswijze 'oorspronkelijker' zou zijn, heb je uit de context gehaald met wat erin jou leeft op dit gebied. Een banaan noemt men niet voor niets een banaan, zodat iedereen over de hele wereld weet waar men het over heeft. Taal heeft in deze menselijke wereld heeft een functie om met elkaar in contact te zijn. We kunnen deze taal op allerlei wijze inzetten.
Als men een banaan een sinaasappel noemt en deze laatste genoemde benaming, als oorspronkelijke benaming gaat hanteren in het gedachtengoed, dan dient er eerst een revolutie plaats te vinden in het gedachtengoed van mensen.
Een revolutie, omdat men ervan bewust mag zijn, dat men om een sinaasappel dient te vragen om een banaan te ontvangen in de supermarkt. Dit bedoel ik met de betekenis van 'oorspronkelijker', waarde hechten aan oorspronkelijkheid en heeft niets te maken met de context waarin jij het plaatst, vanuit wat erin jouw gedachtengoed leeft.
Wat betreft de leraar-rol en 'zaken boven tafel brengt', dat ik de 'alfa' zou zijn, wordt door wat erin jouw leeft (wetend en op hetzelfde moment onwetend) gebruikt om op mijn persoonlijkheid te projecteren, omdat jij ervoor kiest je niet te openen vanuit jouw (H)(h)art met betrekking tot eerdere comments onder je post. Dit is voor mij prima.
Hier leven in jou, overtuigingen waarin je autoriteit, een betekenis hebt gegeven vanuit jouw persoonlijkheid, die je nu autoriteit laten ervaren zoals je nu ervaart. De menselijke autoriteit is er één van macht en manipulatie, de Divine autoriteit, is er één van onmetelijke compassie voor de mens, die in illusie leeft. Met andere woorden: wat er in jou leeft, is de pijn van de menselijke begrippen van: 'de menselijke autoriteit', 'leraarschap', 'alfa', die aangeraakt worden in jouw persoonlijkheid, om aan te kijken en te omarmen, als iets wat niet bij je oorspronkelijke ware zelf hoort en in liefde te laten gaan.
Jij ervaart het als territoriaal kader, gezien dit in jouw menselijke gedachtengoed nog leeft en jij ervaart, dat er géén gelijkwaardige uitwisseling meer mogelijk is. Gelijkwaardige uitwisseling is een begrip wat kan inhouden, dat je graag met mensen in contact bent, die wat erin jou leeft, niet zo triggeren en je een proces van bewustwording laat ervaren, zoals jij het zelf graag wilt ervaren met minder triggers.
Je ervaart géén ruimte méér om je uit te drukken, omdat je aan de andere kant iemand ontmoet, die je pijnen aanraken in je menselijke persoonlijkheid en dit je op dit moment niet aanspreken zoals jij aangesproken wilt worden. Ik ben op dit forum, niet om mensen schade toe te brengen, op géén enkele wijze, hoewel meniggeen op dit forum, juist het tegenovergestelde pretendeert. Dit kan ik niet veranderen. Het is aan degene zelf om mijn goede intenties te zien.
Quote 3 van volledige laatste comment van Sonja
"Ik handel naar het spreekwoord 'de verstandigste geeft toe'. Niet uit zwakte, maar om de eenvoudige reden dat ik mijn levensenergie en aandacht niet langer op jouw specifieke frequentie wil afstemmen. Ik kies ervoor mijn kostbare ervaringsverhalen te bewaren uit respect voor mij en iedereen die daarin wordt genoemd in hun eigen waarde gelaten."
Frans zijn antwoord op Quote 3
Wat erin jou leeft zegt, dat jij verstandig bent. Wellicht is dat voor jou een waarheid, die voor jou op dit moment klopt en de mogelijke triggers, je teveel energie kosten, het dient namelijk wél verwerkt te worden. Als dit het geval is, als het voortkomt uit zelfbehoud, met betrekking tot je eigen bewustzijnsproces, kan ik dit alleen maar toejuichen. Als het voorkomt uit een vorm van 'slachtofferschap' dan wens ik je toe, om hierboven uit te stijgen in je persoonlijkheid.
Tegelijkertijd suggereer je dat ik mensen niet in hun waarde zou laten in deze laatste quote van het volledige bericht. Ik respecteer jou en anderen, ongeacht hoe jij mij behandelt of hoe jij of anderen over mij denken. Ik sluit niet uit, voor mij mag iedereen het leven leiden, zoals hij of zij het wil leiden, zonder enige uitzondering. Het forum sluit wél uit, op diverse gebieden, en dit gedachtengoed wordt geleefd.
De natuur die ik dagelijks ervaar, sluit nooit uit, het is datgene, wat niet in onze oorspronkelijke natuur thuishoort dat uitsluit, daar heeft ieder mens zelf de regie over, vanuit zijn of haar eigen persoonlijkheid, om datgene waarin hij of zij zichzelf van deze oorspronkelijke natuur heeft afgescheiden, zichzelf uitgesloten heeft, aan te kijken, op een wijze die voor een ieder persoonlijkheid afzonderlijk klopt.
Slotwoord met betrekking tot deze post:
Als men de demons in zichzelf om wat voor reden dan ook niet aan wil of kan kijken gaat men zichzelf uitsluiten of afgescheiden houden van zijn of haar oorspronkelijke Divine natuur. De demons in iemands Denken, cq Geest zullen deze oorspronkelijke Divine natuur doen bedekken, doen belemmeren door te stromen. De demons zijn ontstaan uit angst.
Deze demons willen niet weg gaan, derhalve zoeken ze gelijkgestemde demons in iemands interne gedachtengoed of extern via anderen mensen, om een (zelfs nog groter) front te vormen tegen het Divine gedachtengoed in iemands persoonlijkheid, om te voorkomen, dat deze persoonlijkheid zijn of haar oorspronkelijk ware zelf kan ervaren en zichzelf van deze demons kan bevrijden.
De wisselwerking en onderscheiding tussen wel of niet actief zijn of wat wel of niet Demon gedachtengoed of Divine gedachtengoed is in iemands persoonlijkheid, bepaalt de uitkomst en de richting van iemands leven.
Heartfelt groet vanuit mij naar jouw proces,
Frans
He Frans! Je bent er weer!
Lieve Sonja❤️
Kom je nu helemaal niet meer?
Ik zie nu alleen maar een S bij jouw naam staan.
Kom je nu helemaal niet meer?
Ik zie nu alleen maar een S bij jouw naam staan.
Hahahaha Frans
Ik kan het niet meer opbrengen om die ellelange bijbelverhalen van jou te lezen.
Ik sla dus vanaf nu alles over wat van jou afkomstig is...
Ik wens je veel inzicht en wijsheid toe
APOLONIA
Ik kan het niet meer opbrengen om die ellelange bijbelverhalen van jou te lezen.
Ik sla dus vanaf nu alles over wat van jou afkomstig is...
Ik wens je veel inzicht en wijsheid toe
APOLONIA
Hallo Apolonia,
Kun jij aangeven, waar ik jou gevraagd heb om te reageren?
Maak je niet zelf je keuze om te (willen) reageren?
Je bent vrij om iets te delen, te lezen of niet.
Prachtig dat je tot een inzicht gekomen bent.
Heartfelt groet naar jouw proces.
Frans
Hé Annemiek! Ik ben er weer!
Hahahahaha Frans
Ik voel je irritatie groeien naar mij toe...eindelijk een niet bijbels verhaal maar een menselijke reactie
Ga zo door
Apolonia
Ik voel je irritatie groeien naar mij toe...eindelijk een niet bijbels verhaal maar een menselijke reactie
Ga zo door
Apolonia
Hallo Apolonia,
Ik heb mij bewust gecomformeerd aan een (gewenste) reactie.
Een (gewenste) reactie op Annemiek haar comment.
Wat je voelt groeien is alléén je eigen weerstand.
De weerstand in jouw eigen persoonlijkheid.
Waarom laat je dit toe?
Geeft het je iets 'positiefs'?
Hallo Apolonia,
Ik ga ervan uit dat je mijn reactie op de comment van Annemiek bedoelt. Ik heb bewust de comment van Annemiek bijna letterlijk omgezet. Wat erin Annemiek leeft naar mij, is haar gedachtengoed. De woorden van Annemiek: Hé Frans! Je bent er weer!.
Deze woorden kunnen op allerlei wijze in mijn gedachtengoed geinterpreteerd worden. Ik koos er bewust voor om niet aan de slag te gaan met wat mogelijk achter dit gedachtengoed schuil gaat, danwel positief, danwel negatief.
Het is aan het hart van iemand of men openlijk wil delen en überhaupt kan delen wat er werkelijk schuilgaat achter de woorden, gezien onderbewuste patronen deel uitmaken van wat men schrijft en men niet altijd zijn onderbewuste patronen in communicatie in de gaten heeft. (blinde vlekken).
Ik heb nu voor de meest common reactie gekozen en gezegd: 'Hé Annemiek! Ik ben er weer!. Dit voorbeeld van interactie geeft voor mij aan, dat je menselijkheid mist in mijn wijze van benadering. Je mist mijn menselijke kant, klopt dat? Je wilt menselijkheid ervaren? Niet-menselijkheid vermoeid je, het laat je niet de 'liefde' ervaren, het voedt je niet, het resoneert niet met je? Klopt dat?
Frans
Hahahaha mijn weerstand is inmiddels omgeslagen naar giechelen....het is echt lachwekkend ....
Ik voel er inmiddels niets meer bij....
Moet alleen maar lachen..ik lach je niet uit hoor...maar je pogingen zijn om te lachen hahahaha
Dag Frans
Ik voel er inmiddels niets meer bij....
Moet alleen maar lachen..ik lach je niet uit hoor...maar je pogingen zijn om te lachen hahahaha
Dag Frans
Hallo Apolonia,
Ja, het is inderdaad van lach-opwekkende eenvoud.
Wat er dan ook van waarheid in mag schuilen.
Ben je nu aan het schuddebuiken van het lachen?
Prachtig toch?
Hallo Apolonia,
Helpt het je om te schuddebuiken van het lachen?
Dan heb je wederom vooruitgang gemaakt, toch?
Fijn, dat ik je hiermee van hulp kan en kon zijn.
Het leven kan verrassend eenvoudig zijn.
Hahahahaha...JA Frans het heeft heel erg geholpen ....ik kan nu jouw arrogantie en hoogmoed zien voor wat het is..
Dit was mijn laatste commentaar
Het ga je goed Frans...in je Hart ben je een goed mens...
Apolonia
Dit was mijn laatste commentaar
Het ga je goed Frans...in je Hart ben je een goed mens...
Apolonia
Hallo Apolonia,
Ik ervaar niet dat ik arrogant ben, noch hoogmoed vertoon. Je ervaart wat jij ervaart, dat mag. Je hebt mij al uitgemaakt op dit forum voor vanalles en nogwat. Heb ik dit naar jou gedaan? Nee, dat heb ik niet gedaan, want dit ligt niet in mijn aard om dit te doen. Dank je wel voor jouw inbreng.