Update:
Gisteren heb ik met een mooi mens dit samen kunnen open leggen en nu voel dat ik dingen toch bij naam moet noemen om het echt open / zichtbaar te krijgen.
Omdat ik in dat hologram zat zag ik veel dingen niet als dat het niet oorspronkelijk is.
Het gevoel dat je het [nooit] goed doet, ook al heb je alles gegeven wat je kon.
Het gevoel als je in de mail of op TG keek en een bericht van Judith zag, je deze niet wilde lezen en het uitstelde, vaak met het gevoel van -wat heb ik nu verkeerd gedaan-.
Alle info-groepen ed. [over Judith] die ik gemaakt had, heb ik al gedeletet – mag open en schoon.
De weggeef-groepen waar ik als admin in zit, daar heb ik aangegeven dit te willen stoppen, maar het is aan de [huidige] eigenaar om dit uit te voeren [hij heeft die groepen van Judith overgenomen]. En ik wil op mijn beeldscherm neerzetten dat hij dit zal oppakken.
Het gevoel dat ik, na jaren, los zal zijn en vrij, daar wordt ik blij van. Dit heb ik in het veld gezet zodat het zichtbaar kan worden.
Het gevoel niet meer steeds hoeven kijken in die groepen wat er gebeurd en gewoon op stap te kunnen gaan zonder de telefoon, dat voelt als een bevrijding.
Dat ik weer helemaal mijzelf mag zijn.