Mijn prachtige postzegeltuin midden in de stad, mijn Eden
ze explodeert van al het gekoesterde leven
bloeit en groeit alsof het een lieve lust is
mijn tuin is mijn hart
vol vurig pure kracht, maar ook een rustruimte, een levenskunstruimte
al het leven past en zit er in
oneindig groot(s)

... ook een ruimte van rouw
de tuin (b)leek te stil
eergisteren een pijnlijk verdrietige keuze
1 aziatische hoornaar koningin had het vogelhuisje als veilige haven voor haar nieuwe kroost gekozen
de werksters bewogen al flink in hun eitjes
het door haar gebouwde nestje binnenin was wonderschoon
gekleurde laagjes hout waren gebruikt, flinterdunne velletjes omvatten een rozet met gaatjes waarin nieuw druk bewegend leven zichtbaar was
gevoed wilde worden
dit stokje had ik liever niet gestoken maar moest er voor
omwille van alle bijtjes en hommeltjes die ook zo graag in/om mijn tuin het leven willen vieren
de imker heeft haar meegenomen, ook het kroost ging de vriezer in
misselijk en ontdaan was ik, tranen stroomden, een zwaar hart

maar al heel snel gonsde mijn tuin weer als vanouds
leven keerde terug
diversiteit
een waar SAMEN
voor ieder weer ruimte
aanwaaikater Cosmo snort op de buitenbank
buurkater Diesel en de houtduiven hebben hun brokjes al gescoord
de zon schijnt
en ja ook weer in mijn hart
daar waar deze koningin en haar druk bewegende larfjes nog wonen, maar dan anders.

En binnenkort, binnenkort leg ik de zorg voor deze prachtige tuin in de liefdevolle handen van vriendinnen die al mijn fruitstruikjes en boompjes voor mij gaan bewateren als ik en route ben om iemand anders weer te ondersteunen die op haar beurt afreist naar Frankrijk.
Zo doen we dat.
Samen Werken.
Omdat ieder puzzelstukje er toe doet!