Niet alleen maar in aanleiding aan de laatste video van Johann en Martijn, maar ook omdat ik al geruime tijd steeds opnieuw invoel op mijn vraagstukken. Hierover wissel ik ook met verschillende mensen online, bellend of tijdens bezoekjes uit. En gisteren ontving ik van iemand antwoorden, die mij attenderden om mijn waarneming te verifieren en daarom zou ik graag mijn volgende vraagstukken en gedachten ook hier willen delen.

Hoe onvoorwaardelijk ontvankelijk ben ik, ben jij, zijn wij naar elkaar of leeft er toch nog ietsjes wantrouw, jaloersheid, veroordeling. Is mijn durf, lef, zelfvertrouwen zoek om mij in deze werkelijkheid neer te zetten voor wie ik bent? 
Sta ik wel achter mij of wijs ik mij toch onbewust nog af?

Deze vragen komen geruime tijd in mij op. Laatst dacht ik, stel ik zou stukje bij beetje het gene hier delen wat ik in de verleden maanden/jaren kon waarnemen, met betrekking tot fenomenen, het oplossen en uitlijnen op het oorspronklijke veld, hoe zouden de mensen hier reageren? 
Zou ik het gewoon doen, of is mijn eigen zorg vanuit herinneringen of inserties, ontdekt te worden of afgekeurd te worden zo groot dat ik het nog niet doe? 

Of is mijn twijfel over mijn mogelijkheden, als resultat van ervaren verstoringen in tegenwerkingen, zo groot gegroeit dat ik het niet kan, dat ik het vertrouwen mis?

Zijn de mensen in staat onbevangen, onvoorwaardelijk verhalen te ontvangen, deze met zichzelf te verifiëren en ze als hun zichtwijze als een bevestiging, een impuls, een bekrachtiging of anders te communiceren in een voedende uitwisseling?

Door een gebeurtenis in Oktober 2025 heb ik  mij steeds meer afgesloten voor mijn mogelijkheden als kosmisch mens. Het begon toen Ik een voor mij bijzonder dierbaar mens vertelde over mijn vaardigheden en talenten en van wat ik waarneem. Het heeft met de blauwdruk, het christusbewustzijn, het oorspronglijk veld, het oplossen van verstoringen en het uitlijnen te maken. 

Zij vroeg of ik voor haar mijn werking kon uitoefenen. Zij "werkt" zelfs ook op haar wijze in verstoorde velden, waardoor haar vraag niet vanuit onwetendheid kwam. Uiteraard wilde ik dit doen, omdat ik mij veilig voelde. 
Maar dat was niet het geval, omdat maar een zin van haar nodig was om mij uit mijn overtuiging en veiligheid te halen. Of er werd via haar tegen gewerkt of het was een test. Wat hetmet mij deed is mijn antwoord.

Naar een uur stilte kon ik pas doen, wat er mocht gebeuren en dat was niet meer wat zij eigenlijk had "moeten" ontvangen. 
Zij zaaide door haar bewust uitgesproken bezorgde, sceptische zin bij mij twijfel. 

Ik was al niet zo zelfverzekerd, omdat ik mij zelf en mijn waarnemingen in vraag stel. De zorg o niet zuiver te zij speelt mee. Dit was vroeger niet zo. Ik was een zelfbewuste vrouw, tot het hersenletsel en tot de eerste herinneringen van andere realiteiten die zich toonden, die alles behalve leuk waren en die ik zo met niemand kon delen.

In de spiri scène, waar ik mij ook wel in bewoog, wat mij deels oppervlakkig wel gaf waar ik naar zocht, was het ook best lastig om ook controversieel gedachten en gevoelens van mijzelf over mijzelf te delen. 

Bestaat controversieel überhaupt? Volgens mij niet. 

Ik heb zelfs met een grotere zogenaamd wakkere/spiri community mijn zorg over hun werkwijze voor de niet oorspronklijke realiteit gedeelt, terwijl hun dachten goed bezig te zijn voor het ontvouwen van de oorspronglijke werklijkheid.

En promt, nadat ik het met hun had gedeelt kwam in mijn realiteit tegenwerking.

Soms kon/kan ik in mijzelf ongeduld en ook weleens frustratie ervaren, omdat ik nog niet doe wat ik hier dien te doen. Ik ervaar dit ook door andere mensen, die dit in het veld zenden. Bvb een vriend die kan een gefrustreerde opmerking  richten aan random mensen, die volgens hem niet in actie komen om uit deze matrix te stappen.
Misschien heeft hij vanuit zijn waarneming gelijk en toch voelt het voor mij onprettig, terwijl ik en anderen ook hun best proberen te doen. Ik denk dan vaak alles heeft twee kanten.

Ik merk op, dat ik zelfs de zelfde vraagstellingen heb, wanneer ik onder lotgenoten of anderen mijn ervaringsverhalen deel.
 Ze zijn bvb voor lotgenoten of mensen die iets is overkomen, controversieel, niet emphatisch, omdat ik probeer het lot met bewustzijn te benaderen. 
Anderen die met bewustzijnsgroei bezig zijn ervaren weleens te veel leed in mijn verhalen. 
Ook op dit vlak beoefen ik mij erin, om opmerkingen neutral te ontvangen, zodat ik mij niet ook hier door twijfel laten verstoren.

Reuze benieuwd wat mijn gedachten met je doen. Liefs Sonja 🌱💚🌳